وَ بَلَغَ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَثْرَهًُْ قُرَیْشٍ فَفَزِعُوا فَزَعاً شَدِیداً وَ شَکَوْا وَ بَکَوْا وَ اسْتَغَاثُوا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی رَسُولِهِ إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ فَلَمَّا أَمْسَی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ جَنَّهُ اللَّیْلُ أَلْقَی اللَّهُ عَلَی أَصْحَابِهِ النُّعَاسَ حَتَّی نَامُوا وَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلَیْهِمُ الْمَاءَ (السَّمَاءِ) وَ کَانَ نُزُولُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی مَوْضِعٍ لَا یَثْبُتُ فِیهِ الْقَدَمُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ السَّمَاءَ وَ لَبَّدَ الْأَرْضَ حَتَّی ثَبَتَتْ أَقْدَامُهُمْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِذْ یُغَشِّیکُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَ یُنَزِّلُ عَلَیْکُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِیُطَهِّرَکُمْ بِهِ وَ یُذْهِبَ عَنْکُمْ رِجْزَ الشَّیْطانِ وَ ذَلِکَ أَنَّ بَعْضَ أَصْحَابِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) احْتَلَمَ وَ لِیَرْبِطَ عَلی قُلُوبِکُمْ وَ یُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدامَ وَ کَانَ الْمَطَرُ عَلَی قُرَیْشٍ مِثْلَ الْعَزَالِی وَ عَلَی أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) رَذَاذاً بِقَدْرِ مَا لَبَّدَ الْأَرْضَ وَ خَافَتْ قُرَیْشٌ خَوْفاً شَدِیداً فَأَقْبَلُوایَتَحَارَسُونَ یَخَافُونَ الْبَیَاتَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَمَّارَبْنَ َاسِرٍ وَ عَبْدَاللَّهِبْنَمَسْعُودٍ فَقَالَ ادْخُلَا فِی الْقَوْمِ وَ ائْتُونَا بِأَخْبَارِهِمْ فَکَانَا یَجُولَانِ بِعَسْکَرِهِمْ لَا یَرَوْنَ إِلَّا خَائِفاً ذَعِراً إِذَا صَهَلَ الْفَرَس.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( خبر فراوانی [سپاهِ] قریش به گوش اصحاب رسول خدا (رسید و آن‌ها به شدّت ترسیده و گریه و زاری نمودند و [از خداوند] یاری خواستند؛ در این هنگام خداوند بر پیامبرش (نازل فرمود: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ. چون شب فرارسید و [تاریکیِ] شب فراگیر شد، خداوند خوابی سبک را بر اصحاب پیامبر (مسلّط کرد و همگی به خواب رفتند و خداوند تبارک‌وتعالی باران را بر آن‌ها نازل فرمود و مکانی که رسول خدا ([به همراه اصحابش] در آن فرود آمده بود [به علّت ریگزاربودن] راه‌رفتن آسان نبود به‌همین‌خاطر خداوند باران را بر ایشان نازل فرمود تا [زمین نمناک و سفت‌شده] و راه‌رفتن برایشان آسان شود، چنان‌که خداوند می‌فرماید: و [یاد آورید] هنگامی را که خواب سبکی که مایه‌ی آرامش از سوی خدا بود، شما را فراگرفت و آبی از آسمان برایتان فرستاد، تا شما را با آن پاک کند و پلیدی شیطان را از شما دور سازد چون برخی از اصحاب پیامبر در خواب، جُنب شده بودند و دل‌هایتان را محکم، و گام‌ها را با آن استوار دارد. ( انفال/۱۱ ) و همین باران برای [ناحیه‌ی لشکرگاهِ] قریش مانند دهانه‌ی مشکِ آب، فرومی‌ریخت؛ درحالی‌که برای اصحاب رسول خدا (به صورت ریز و سبک و به مقداری که زمین را نمناک [و سفت] سازد، فرومی‌ریخت. [از طرف دیگر] قریش به شدّت ترسیده بودند و مشغول نگهبانی شده و از یورش شبانه [از جانب مسلمانان] واهمه داشتند. رسول خدا (عمّاربن‌یاسر و عبدالله‌بن مسعود را فرستاده و فرمود: «به میان قریش رفته و ما را از اخبار ایشان مطّلع سازید». این دو میان لشکرگاه قریش می‌گشتند و همه را ترسان و وحشت زده می‌دیدند که از شیهه‌کشیدن اسب نیز می‌ترسیدند.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The news of the vast [army of] Quraysh reached the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and they became severely afraid and wept and lamented and sought aid [from Allah]. At this moment Allah revealed to His Prophet (peace be upon him and his family): إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ [When you sought aid from your Lord, so He answered you: I will assist you with a thousand of the angels following one another. And Allah only gave it as a good news and that your hearts might be at ease thereby; and victory is only from Allah; surely Allah is Mighty, Wise]. When night fell and the [darkness of] night covered them, Allah cast a light sleep upon the companions of the Prophet (peace be upon him and his family) and they all fell asleep, and Allah the Blessed and Exalted sent down rain upon them. The place where the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) [along with his companions] had descended was [sandy, so] walking was not easy; for this reason Allah sent down rain upon them so that [the ground became damp and firm] and walking became easy for them, as Allah says: "And [remember] when a light sleep, a source of tranquility from Allah, overcame you, and He sent down water from the sky upon you, to purify you thereby and to remove from you the defilement of Satan" — because some of the Prophet's companions had become junub in their sleep — "and to strengthen your hearts, and make your feet firm thereby" (Anfal/11). This same rain fell upon the [encampment area of] Quraysh like the mouth of a waterskin [pouring down], while upon the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) it fell as a fine, light drizzle just enough to make the ground damp [and firm]. [On the other side,] the Quraysh had become severely frightened and were keeping watch, fearing a night attack [by the Muslims]. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) sent Ammar ibn Yasir and Abdullah ibn Masud and said: "Go among the Quraysh and bring us news of them." These two moved about the Quraysh encampment and saw everyone frightened and terrified, so much so that they were afraid even of the neighing of a horse.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): કુરૈશના [લશ્કરની] મોટી સંખ્યાના સમાચાર રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસ્હાબોના કાને પહોંચ્યા અને તેઓ સખત ભયભીત થયા અને રડ્યા-કકળ્યા અને [અલ્લાહ પાસે] મદદ માગી; આ સમયે અલ્લાહે પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ ફરમાવ્યું: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجابَ لَکُمْ أَنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْملائِکَةِ مُرْدِفِینَ وَ ما جَعَلَهُ اللهُ إِلَّا بُشْری وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُکُمْ وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ [જ્યારે તમે તમારા રબ પાસે મદદ માગી, તો તેમણે તમારો પ્રત્યુત્તર આપ્યો: હું એક હજાર ફરિશ્તાઓ સાથે તમારી મદદ કરીશ જેઓ એક પછી એક આવશે. અને અલ્લાહે આને ફક્ત ખુશખબરી બનાવ્યું અને જેથી તમારા દિલો તેનાથી શાંત થાય; અને મદદ ફક્ત અલ્લાહની પાસેથી છે; ખરેખર અલ્લાહ પરાક્રમી, હિકમતવાળો છે]. જ્યારે રાત પડી અને રાતનો [અંધકાર] છવાયો, ત્યારે અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસ્હાબો પર હળવી નિદ્રા લાદી અને બધા સૂઈ ગયા અને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ તેઓ પર વરસાદ નાઝિલ ફરમાવ્યો, અને જે જગ્યાએ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) [પોતાના અસ્હાબો સાથે] ઊતર્યા હતા તે [રેતાળ હોવાના કારણે] ચાલવું સહેલું ન હતું, તેથી અલ્લાહે તેઓ પર વરસાદ નાઝિલ ફરમાવ્યો જેથી [જમીન ભીની અને સખત થાય] અને ચાલવું તેઓ માટે સહેલું બને, જેમ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: "અને [યાદ કરો] જ્યારે હળવી નિદ્રા જે અલ્લાહ તરફથી શાંતિનું કારણ હતી, તમને ઢાંકી ગઈ, અને આસમાનમાંથી તમારા માટે પાણી મોકલ્યું, જેથી તમને તેનાથી પાક કરે અને શેતાનની અપવિત્રતાને તમારાથી દૂર કરે" — કારણ કે પયગંબરના કેટલાક અસ્હાબો ઊંઘમાં જુનુબ થઈ ગયા હતા — "અને તમારા દિલોને મજબૂત કરે, અને તેનાથી કદમોને સ્થિર રાખે" (અન્ફાલ/11). અને આ જ વરસાદ કુરૈશના [લશ્કરી છાવણી વિસ્તાર] માટે મશકના મોંઢાની જેમ [જોરથી] પડી રહ્યો હતો; જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અસ્હાબો માટે તે બારીક અને હળવા સ્વરૂપે અને એટલા પ્રમાણમાં પડી રહ્યો હતો કે જમીનને ભીની [અને સખત] બનાવે. [બીજી બાજુ] કુરૈશ સખત ભયભીત થઈ ગયા હતા અને ચોકી કરવામાં લાગી ગયા હતા અને [મુસલમાનો તરફથી] રાત્રે હુમલાનો ડર રાખતા હતા. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અમ્માર બિન યાસિર અને અબ્દુલ્લાહ બિન મસ્ઊદને મોકલ્યા અને ફરમાવ્યું: "કુરૈશની વચ્ચે જાઓ અને અમને તેમના સમાચારથી માહિતગાર કરો." આ બંને કુરૈશની છાવણીની વચ્ચે ફરતા હતા અને બધાને ડરેલા અને ગભરાયેલા જોતા હતા, એટલા કે ઘોડાના હણહણવાથી પણ ડરી જતા હતા.