نَزَلَتْ فِی عُثْمَانَ وَ ابْنِ أُمِّ مَکْتُومٍ، وَ کَانَ ابْنُ أُمِّ مَکْتُومٍ مُؤَذِّنَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ کَانَ أَعْمَی، وَ جَاءَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ عِنْدَهُ أَصْحَابُهُ وَ عُثْمَانُ عِنْدَهُ، فَقَدَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی عُثْمَانَ، فَعَبَسَ عُثْمَانُ وَجْهَهُ وَ تَوَلَّی عَنْهُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ: عَبَسَ وَ تَوَلَّی یَعْنِی عُثْمَانَ.
علیبنابراهیم (رحمة الله علیه)- در خصوص عثمان و ابن اُمّ مَکْتُوم نازل شد. ابن‌امّ مَکْتوم، مؤذّن رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بود و نابینا بود. یاران رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نزد ایشان بودند و عثمان نیز در آنجا بود که ابن‌امّ مکتوم وارد شد و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وی را بر عثمان مقدّم کرد. پس عثمان ترش‌رویی‌کرد و روی برتافت. پس خداوند عزّوجلّ این آیات را نازل کرد: عَبَسَ وَتَوَلَّی؛ منظور عثمان است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): It was revealed concerning Uthman and Ibn Umm Maktum. Ibn Umm Maktum was the muezzin of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and was blind. The companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) were with him, and Uthman was also there, when Ibn Umm Maktum came in, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) gave him precedence over Uthman. So Uthman frowned and turned away. Then Allah, the Mighty and Majestic, revealed these verses: عَبَسَ وَتَوَلَّی [He frowned and turned away]; what is meant is Uthman.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ (આયત) ઉસ્માન અને ઇબ્ને ઉમ્મે મકતૂમના સંબંધમાં નાઝિલ થઈ. ઇબ્ને ઉમ્મે મકતૂમ રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના મુઅઝ્ઝિન હતા અને નાબીના (અંધ) હતા. રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના સહાબા આપની પાસે હતા અને ઉસ્માન પણ ત્યાં હાજર હતો, ત્યારે ઇબ્ને ઉમ્મે મકતૂમ દાખલ થયા અને રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેમને ઉસ્માન પર પ્રાથમિકતા આપી. તેથી ઉસ્માને મોઢું ચઢાવ્યું અને મોં ફેરવી લીધું. પછી અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ આ આયતો નાઝિલ કરી: عَبَسَ وَتَوَلَّی [તેણે મોઢું ચઢાવ્યું અને મોં ફેરવ્યું]; આનાથી હેતુ ઉસ્માન છે.