سورة المطففين

Verse 20 of 36

83:20

كِتابٌ مَرْقُومٌ

نامه‌اي است رقم خورده [و حكمي است قطعي].

It is a written book,

તે એક લખેલી કિતાબ છે :

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌حَمْزَهًَْ‌الثُّمَالِیِّ قَال: سَمِعْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَنَا مِنْ أَعْلَی عِلِّیِّینَ وَ خَلَقَ قُلُوبَ شِیعَتِنَا مِمَّا خَلَقَنَا وَ خَلَقَ أَبْدَانَهُمْ مِنْ دُونِ ذَلِکَ فَقُلُوبُهُمْ تَهْوِی إِلَیْنَا لِأَنَّهَا خُلِقَتْ مِمَّا خُلِقْنَا ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ وَ خَلَقَ عَدُوَّنَا مِنْ سِجِّینٍ.

امام باقر (علیه السلام)- ابو حمزه ثمالی گوید: شنیدم امام باقر (علیه السلام) می‌فرمود: «همانا خدا ما را از اعلی علیین آفرید و دل‌های شیعیان ما را از آنچه ما را آفریده، آفرید. و پیکرهایشان را از درجه‌ی پائینش آفرید، ازاین‌رو دل‌های شیعیان به ما متوجّه است، زیرا از آنچه ما آفریده شده‌ایم، آفریده شده‌اند، سپس این آیه را قرائت فرمود: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ، وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ کِتابٌ مَرْقُومٌ یَشْهَدُهُ الْمقَرَّبُونَ و دشمن ما را از سجین آفرید».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Hamza al-Thumali says: I heard Imam Baqir (peace be upon him) say: "Indeed Allah created us from the highest of Illiyyin, and He created the hearts of our Shia from that which He created us from. And their bodies He created from a lower degree of it. For this reason, the hearts of the Shia incline toward us, because they were created from what we were created from." Then he recited this verse: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ [Nay! Indeed the record of the righteous is in Illiyyin. And what will make you know what Illiyyin is? A written book, witnessed by those brought near], "and He created our enemy from Sijjin."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ હમ્ઝા સુમાલી કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવતા સાંભળ્યા: "ખરેખર અલ્લાહે અમને આલા ઇલ્લિય્યીનમાંથી પૈદા કર્યા અને અમારા શિયાઓના દિલોને એ જ વસ્તુમાંથી પૈદા કર્યા જેમાંથી અમને પૈદા કર્યા છે. અને તેઓના શરીરોને તેનાથી નીચલા દરજ્જામાંથી પૈદા કર્યા. તેથી શિયાઓના દિલો અમારી તરફ ઝુકેલા છે, કારણ કે તેઓ એ જ વસ્તુમાંથી પૈદા કરાયા છે જેમાંથી અમે પૈદા કરાયા છીએ." પછી તમે આ આયત તિલાવત ફરમાવી: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ [ના, ખરેખર નેક લોકોનું લખાણ ઇલ્લિય્યીનમાં છે. અને તમને શું ખબર કે ઇલ્લિય્યીન શું છે? એ એક લખાયેલી કિતાબ છે, જેની ગવાહી નિકટના લોકો આપે છે], "અને અમારા દુશ્મનને સિજ્જીનમાંથી પૈદા કર્યા."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ٍ عَنْ زَیْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَنَا مِنْ نُورٍ مُبْتَدَعٍ مِنْ نُورٍ رَسَخَ ذَلِکَ النُّورُ فِی طِینَهًٍْ مِنْ أَعْلَی عِلِّیِّینَ وَ خَلَقَ قُلُوبَ شِیعَتِنَا مِمَّا خَلَقَ مِنْهُ أَبْدَانَنَا وَ خَلَقَ أَبْدَانَهُمْ مِنْ طِینَهًٍْ دُونَ ذَلِکَ فَقُلُوبُهُمْ تَهْوَی إِلَیْنَا لِأَنَّهَا خُلِقَتْ مِمَّا خُلِقْنَا مِنْهُ ثُمَّ قَرَأَ کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ کِتابٌ مَرْقُومٌ یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ وَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَ قُلُوبَ أَعْدَائِنَا مِنْ طِینَهًٍْ مِنْ سِجِّینٍ.

امام صادق (علیه السلام)- زید شحّام از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده که فرمود: خداوند تبارک‌وتعالی ما را از نوری که در طینتی از اعلاء علیّین رسوخ نموده آفرید و قلوب شیعیانمان را از آنچه بدن‌های ما را از آن آفرید ایجاد کرد و بدن‌هایشان را از طینتی دیگر خلق نمود، لذا دل‌هایشان به ما مایل می‌باشد، سپس آیات زیر را تلاوت فرمود: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمقَرَّبُونَ. پس از آن فرمود: «حقّ تبارک‌وتعالی قلوب دشمنان ما را از طینت سجّین و ابدانشان را از طینت دیگری آفرید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Zayd al-Shahham narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: Allah the Blessed and Exalted created us from a light that penetrated into a clay from the highest of Illiyyin, and He created the hearts of our Shia from that which He created our bodies from, and He created their bodies from another clay. Therefore their hearts incline toward us. Then he recited the following verses: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ [Nay! Indeed the record of the righteous is in Illiyyin. And what will make you know what Illiyyin is? A written book, witnessed by those brought near]. Then he said: "The Truth, Blessed and Exalted, created the hearts of our enemies from the clay of Sijjin, and their bodies from another clay."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝૈદ શહ્હામે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે કે તમે ફરમાવ્યું: અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ અમને એવા નૂરમાંથી પૈદા કર્યા જે આલા ઇલ્લિય્યીનની તીનતમાં પ્રવેશ્યું હતું, અને અમારા શિયાઓના દિલોને એ જ વસ્તુમાંથી પૈદા કર્યા જેમાંથી અમારા શરીરોને પૈદા કર્યા, અને તેઓના શરીરોને બીજી તીનતમાંથી પૈદા કર્યા, તેથી તેઓના દિલો અમારી તરફ મુતવજ્જેહ છે. પછી તમે નીચેની આયતો તિલાવત ફરમાવી: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ [ના, ખરેખર નેક લોકોનું લખાણ ઇલ્લિય્યીનમાં છે. અને તમને શું ખબર કે ઇલ્લિય્યીન શું છે? એ એક લખાયેલી કિતાબ છે, જેની ગવાહી નિકટના લોકો આપે છે]. તે પછી ફરમાવ્યું: "હક્ક તબારક વ તઆલાએ અમારા દુશ્મનોના દિલોને સિજ્જીનની તીનતમાંથી અને તેઓના શરીરોને બીજી તીનતમાંથી પૈદા કર્યા."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْکَلْبِیِّ عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ ... کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ إِلَی قَوْلِهِ عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ وَ هُمْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)وَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَنُ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًُْ (علیهم السلام).

امام صادق (علیه السلام)- کلبی از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است که درباره‌ی سخن خداوند متعال: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمقَرَّبُونَ ... عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا المُقَرَّبُونَ. فرمود: «منظور پیامبر اکرم و امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین (علیهم السلام) هستند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Al-Kalbi narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) regarding the statement of Allah the Exalted: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ... عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ [Nay! Indeed the record of the righteous is in Illiyyin. And what will make you know what Illiyyin is? A written book, witnessed by those brought near ... a spring from which those brought near drink]. He said: "What is meant is the Noble Prophet, and Amir al-Mu'minin, and Fatimah, and Hasan and Husayn (peace be upon them all)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કલ્બીએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે કે અલ્લાહ તઆલાના આ કલામ વિશે: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ* وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ* کِتابٌ مَرْقُومٌ* یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ... عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ [ના, ખરેખર નેક લોકોનું લખાણ ઇલ્લિય્યીનમાં છે. અને તમને શું ખબર કે ઇલ્લિય્યીન શું છે? એ એક લખાયેલી કિતાબ છે, જેની ગવાહી નિકટના લોકો આપે છે ... એક ઝરણું જેમાંથી નિકટના લોકો પીશે]. તમે ફરમાવ્યું: "તેનાથી ઉદ્દેશ્ય પયગંબરે અકરમ અને અમીરુલ મોઅમેનીન અને ફાતિમા અને હસન અને હુસૈન (અલયહેમુસ્સલામ) છે."

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌إِبْرَاهِیمَ فِی قَوْلِهِ: کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ أَیْ مَا کُتِبَ لَهُمْ مِنَ الثَّوَابِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- کَلَّا إِنَّ کِتَابَ الفُجَّارِ لَفِی سِجِّینٍ، یعنی آن عذابی که خداوند برای آن‌ها نوشته و در نظر گرفته است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ [Nay! Indeed the record of the righteous is in Illiyyin] — meaning: what has been written for them of reward.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): کَلَّا إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ [ના, ખરેખર નેક લોકોનું લખાણ ઇલ્લિય્યીનમાં છે] — એટલે કે તે સવાબ જે અલ્લાહે તેઓ માટે લખ્યો છે અને નિર્ધારિત કર્યો છે.

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

ِ عَنْ مُقَاتِلٍ عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌الْحَنَفِیَّهًِْ عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ: کُلُّ مَا فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِنَ الْأَبْرارَ فَوَ اللَّهِ مَا أَرَادَ بِهِ إِلَّا عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام)وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ أَنَا وَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) لِأَنَّا نَحْنُ أَبْرَارٌ بِآبَائِنَا وَ أُمَّهَاتِنَا وَ قُلُوبُنَا عَلَتْ بِالطَّاعَاتِ وَ الْبِرِّ وَ تَبَرَّأَتْ مِنَ الدُّنْیَا وَ حُبِّهَا وَ أَطَعْنَا اللَّهَ فِی جَمِیعِ فَرَائِضِهِ وَ آمَنَّا بِوَحْدَانِیَّتِهِ وَ صَدَّقْنَا بِرَسُولِهِ.

امام حسن (علیه السلام)- محمدبن‌حنفیّه از امام حسن (علیه السلام) نقل کرده است: هرچه در قرآن مجید لفظ إن الْأَبْرارِ هست به خدا سوگند جز علیّ‌بن‌ابی‌طالب و فاطمه و من و حسین (علیهم السلام) کسی دیگری را منظور نکرده‌اند. زیرا ما پاکان و نیکان از نظر پدرها و مادرانیم و دل‌های ما شیفته‌ی اطاعت خدا و نیکوکاری است و از دنیا و علاقه به آن بیزار است و در تمام فرائض و واجبات خدا را اطاعت نموده‌ایم و به یکتایی او ایمان داریم و پیامبرش را تصدیق نموده‌ایم.

Imam Hasan (peace be upon him): Muhammad ibn al-Hanafiyyah narrated from Imam Hasan (peace be upon him): Wherever in the Book of Allah the Mighty and Majestic the expression إِنَّ الْأَبْرارَ [indeed the righteous] occurs — by Allah, they have intended by it none but Ali ibn Abi Talib and Fatimah and myself and Husayn (peace be upon them all). For we are the pure and righteous ones on the side of our fathers and our mothers, and our hearts are devoted to the obedience of Allah and to righteousness, and are free from the world and attachment to it, and we have obeyed Allah in all His obligations, and we believe in His Oneness, and we have affirmed His Messenger.

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન હનફિય્યાએ ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે: કુરઆને મજીદમાં જ્યાં પણ إِنَّ الْأَبْرارَ [ખરેખર નેક લોકો] શબ્દ છે, અલ્લાહની કસમ, તેનાથી અલી બિન અબી તાલિબ અને ફાતિમા અને હું અને હુસૈન (અલયહેમુસ્સલામ) સિવાય કોઈ બીજાનો ઉદ્દેશ્ય લેવાયો નથી. કારણ કે અમે અમારા પિતાઓ અને માતાઓની દૃષ્ટિએ પાક અને નેક છીએ, અને અમારા દિલો અલ્લાહની ઇતાઅત અને નેકીના શૈદા છે અને દુનિયા તથા તેની મુહબ્બતથી બેઝાર છે, અને અમે અલ્લાહની તમામ ફરાએઝ અને વાજેબાતમાં તેની ઇતાઅત કરી છે અને તેની એકતામાં ઈમાન રાખીએ છીએ અને તેના પયગંબરની તસ્દીક કરી છે.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَارِثِ الْهَمْدَانِیِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) وَ هُوَ سَاجِدٌ یَبْکِی حَتَّی عَلَا نَحِیبُهُ وَ ارْتَفَعَ صَوْتُهُ بِالْبُکَاءِ فَقُلْنَا یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ لَقَدْ أَمْرَضَنَا بُکَاکَ وَ أَمَضَّنَا وَ أَشْجَانَا وَ مَا رَأَیْنَاکَ قَدْ فَعَلْتَ مِثْلَ هَذَا الْفِعْلِ قَطُّ فَقَالَ کُنْتُ سَاجِداً أَدْعُو رَبِّی بِدُعَاءِ الْخَیْرِ فِی سَجْدَتِی فَغَلَبَتْنِی عَیْنِی فَرَأَیْتُ رُؤْیَا هَالَتْنِی وَ أَفْظَعَتْنِی رَأَیْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَائِماً وَ هُوَ یَقُولُ یَا أَبَا الْحَسَنِ طَالَتْ غَیْبَتُکَ عَنِّی وَ قَدِ اشْتَقْتُ إِلَی رُؤْیَتِکَ وَ قَدْ أَنْجَزَ لِی رَبِّی مَا وَعَدَنِی فِیکَ فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا الَّذِی أَنْجَزَ لَکَ فِیَّ قَالَ أَنْجَزَ لِی فِیکَ وَ فِی زَوْجَتِکَ وَ ابْنَیْکَ وَ ذُرِّیَّتِکَ فِی الدَّرَجَاتِ الْعُلَی فِی عِلِّیِّینَ وَ قُلْتُ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ فَشِیعَتُنَا قَالَ شِیعَتُنَا مَعَنَا وَ قُصُورُهُمْ بِحِذَاءِ قُصُورِنَا وَ مَنَازِلُهُمْ مُقَابِلَ مَنَازِلِنَا فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا لِشِیعَتِنَا فِی الدُّنْیَا قَالَ الْأَمْنُ وَ الْعَافِیَهًُْ قُلْتُ فَمَا لَهُمْ عِنْدَ الْمَوْتِ قَالَ یَحْکُمُ الرَّجُلُ فِی نَفْسِهِ وَ یُؤْمَرُ مَلَکُ الْمَوْتِ بِطَاعَتِهِ وَ أَیِّ مَوْتَهًٍْ شَاءَ مَاتَهَا وَ إِنَّ شِیعَتَنَا لَیَمُوتُونَ عَلَی قَدْرِ حُبِّهِمْ لَنَا قُلْتُ فَمَا لِذَلِکَ حَدُّ یُعْرَفُ قَالَ بَلَی إِنَّ أَشَدَّ شِیعَتِنَا لَنَا حُبّاً یَکُونُ خُرُوجُ نَفْسِهِ کَشُرْبِ أَحَدِکُمْ فِی الْیَوْمِ الصَّائِفِ الْمَاءَ الْبَارِدَ الَّذِی یَنْتَفِعُ مِنْهُ الْقَلْبُ وَ إِنَّ سَائِرَهُمْ لَیَمُوتُ کَمَا یُغَطُّ أَحَدُکُمْ عَلَی فِرَاشِهِ کَأَقَرِّ مَا کَانَتْ عَیْنُهُ بِمَوْتِهِ.

امام علی (علیه السلام)- حارث همدانی نقل کرده است که؛ بر امیرالمؤمنین (علیه السلام) وارد شدم، درحالی‌که ایشان گریه‌کنان به سجده رفته بودند، تا اینکه صدای گریه او بالا آمد. پس به ایشان عرض کردیم: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! گریه تو دل ما را به درد آورد و ما را سخت غمگین و اندوهگین کرد؛ تاکنون تو را هرگز دراین‌حال ندیده بودیم». فرمود: «درحالت سجده، خداوند خویش را با دعای برگزیدگان دعا می‌کردم که دیدگانم بر من غلبه کردند [خواب بر من چیره شد]، و خوابی دیدم که مرا به ترس و وحشت انداخت». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را دیدم که درحالت ایستاده می‌فرمود: «ای ابا الحسن (علیه السلام)! غیبت و دوری تو از من به طول انجامید؛ من مشتاق دیدار تو شده ام (دلم برای تو تنگ شده است)، و خداوند آن وعده‌ای را که درباره‌ی تو به من داده بود، به انجام رسانید». عرض کردم: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! خداوند چه وعده‌ای درباره‌ی من به شما داده بود»؟ فرمود: «وعده‌ای که به من داده بود، این بود که تو را و همسرت و دو فرزندت و ذرّیّه و اولاد تو را در بالاترین درجات در عِلّیّین جای دهد و به این وعده جامه‌ی عمل پوشید». عرض کردم: «پدر و مادرم فدایت شوند! پس شیعه‌ی ما را چه خواهد شد»؟ فرمود: «آن‌ها همراه ما هستند و قصرهای آن‌ها رو به روی قصرهای ما خواهد بود و منازل آن‌ها مقابل منازل ما خواهد بود». پس عرض کردم: «شیعه‌ی ما را در دنیا چه حاصل آید»؟ فرمود: «اَمنیّت و عافیت و سلامتی». عرض کردم: «در هنگام مرگ آن‌ها را چه حاصل آید»؟ فرمود: «شخص، مهار و کنترل خویش را در اختیار دارد و به ملک الموت دستور داده می‌شود که از او پیروی کند و او را همان‌گونه بمیراند که خودش دوست دارد [هر نوع مرگی را که بخواهد، همان‌گونه می‌میرد] و نیز اینکه شیعه و پیروان ما به مقدار دوستی‌شان نسبت به ما می‌میرند». عرض کردم: «آیا این امر حدّ و اندازه شناخته شده‌ای دارد»؟ فرمود: «آری، شیعیانی که بیشترین عشق و محبّت را نسبت به ما می‌ورزند، خارج‌شدن جان‌های آن‌ها مانند خوردن آب خنک در روز گرم تابستانی است که باعث بهره‌مندی قلب می‌شود و سایر شیعیان ما، چنان می میرند که گویی در بستر خویش به خواب می روند و لحظه‌ی مرگ برای آنان شادمانه ترین لحظه ای است که داشته اند».

Imam Ali (peace be upon him): Harith al-Hamdani narrated: I came upon Amir al-Mu'minin (peace be upon him) while he was in prostration, weeping, until his sobbing grew loud and his voice rose with weeping. So we said to him: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Your weeping has pained our hearts and grieved and saddened us deeply; we have never seen you in such a state before." He said: "I was in prostration, calling upon my Lord with the supplication of the chosen ones, when my eyes overcame me [sleep overtook me], and I saw a dream that threw me into fear and terror. I saw the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) standing and saying: 'O Aba al-Hasan (peace be upon him)! Your absence from me has grown long; I have become eager to see you (I have missed you), and Allah has fulfilled the promise He made to me concerning you.' I said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What promise had Allah made to you concerning me?' He said: 'The promise He made to me was that He would place you, your wife, your two sons, and your progeny and offspring in the highest degrees in Illiyyun, and He has fulfilled this promise.' I said: 'May my father and mother be sacrificed for you! Then what will become of our Shia?' He said: 'They will be with us, and their palaces will face our palaces, and their dwellings will be opposite our dwellings.' Then I said: 'What will our Shia attain in this world?' He said: 'Security, well-being, and safety.' I said: 'What will they attain at the time of death?' He said: 'The person will hold his own reins and control, and the Angel of Death will be commanded to obey him and to cause him to die in the manner he himself wishes [whatever kind of death he desires, in that manner he dies]; and also, our Shia and followers die according to the measure of their love for us.' I said: 'Does this matter have a known limit and measure?' He said: 'Yes, the Shia who bear the greatest love and affection for us — the departure of their souls is like drinking cool water on a hot summer's day, which brings delight to the heart; and the rest of our Shia die as though they were falling asleep in their beds, and the moment of death is the most joyful moment they have ever had.'"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હારિસ હમદાનીએ રિવાયત કરી છે કે; હું અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો, જ્યારે તેઓ રડતાં રડતાં સજદામાં ગયા હતા, ત્યાં સુધી કે તેમના રડવાનો અવાજ ઊંચો થઈ ગયો. તો અમે તેમને કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તમારા રડવાએ અમારા દિલોને દુઃખી કર્યાં અને અમને ખૂબ ગમગીન અને શોકગ્રસ્ત કર્યાં; આ પહેલાં અમે તમને ક્યારેય આ સ્થિતિમાં જોયા નથી." તેમણે ફરમાવ્યું: "સજદાની હાલતમાં, હું મારા પરવરદિગારને પસંદ કરેલા બંદાઓની દુઆ સાથે પુકારી રહ્યો હતો કે મારી આંખો મારા પર ગાલિબ થઈ ગઈ [ઊંઘ મારા પર છવાઈ ગઈ], અને મેં એક સ્વપ્ન જોયું જેણે મને ડર અને દહેશતમાં નાખી દીધો. મેં અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ઊભા રહેલા જોયા, જેઓ ફરમાવી રહ્યા હતા: 'ઓ અબુલ હસન (અલયહિસ્સલામ)! તમારી ગૈબત અને મારાથી દૂરી લાંબી થઈ ગઈ છે; મને તમને મળવાની ઈચ્છા થઈ છે (મારું દિલ તમારા માટે તડપી રહ્યું છે), અને અલ્લાહે જે વાયદો તમારા બારામાં મને આપ્યો હતો તે પૂરો કર્યો.' મેં અરજ કરી: 'ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહે મારા બારામાં તમને શું વાયદો આપ્યો હતો?' તેમણે ફરમાવ્યું: 'વાયદો જે મને આપ્યો હતો તે એ હતો કે તમને અને તમારી પત્ની અને તમારા બંને ફરઝંદો અને તમારી ઝુર્રિય્યત અને ઔલાદને ઇલ્લિય્યીનમાં સૌથી ઊંચી દરજાઓમાં જગ્યા આપશે, અને આ વાયદાને અમલમાં લાવ્યા.' મેં અરજ કરી: 'મારા માતા-પિતા તમારા પર કુરબાન! તો અમારા શિયાઓનું શું થશે?' તેમણે ફરમાવ્યું: 'તેઓ અમારી સાથે હશે અને તેમના મહેલો અમારા મહેલોની સામે હશે અને તેમના મકાનો અમારા મકાનોની સામે હશે.' પછી મેં અરજ કરી: 'અમારા શિયાઓને દુનિયામાં શું મળશે?' તેમણે ફરમાવ્યું: 'અમનિય્યત અને આફિયત અને સલામતી.' મેં અરજ કરી: 'મૃત્યુના સમયે તેમને શું મળશે?' તેમણે ફરમાવ્યું: 'વ્યક્તિ, પોતાની લગામ અને કાબૂ પોતાના હાથમાં ધરાવે છે અને મલકુલ મૌતને હુકમ આપવામાં આવે છે કે તેની ઇતાઅત કરે અને તેને એ રીતે મૃત્યુ આપે જે રીતે તે પોતે પસંદ કરે [જે પ્રકારનું મૃત્યુ ઇચ્છે તે પ્રમાણે મરે છે]; અને એ પણ કે અમારા શિયા અને પૈરવો અમારા પ્રત્યે તેમની મુહબ્બતના પ્રમાણમાં મરે છે.' મેં અરજ કરી: 'શું આ બાબતની કોઈ જાણીતી હદ અને મર્યાદા છે?' તેમણે ફરમાવ્યું: 'હા, જે શિયાઓ અમારા પ્રત્યે સૌથી વધુ પ્રેમ અને મુહબ્બત ધરાવે છે, તેમના રૂહનું નીકળવું ગરમ ઉનાળાના દિવસમાં ઠંડું પાણી પીવા જેવું છે, જે દિલને આનંદ પહોંચાડે છે, અને અમારા બાકીના શિયાઓ એવી રીતે મરે છે જાણે તેઓ પોતાના બિસ્તર પર ઊંઘી જતા હોય, અને મૃત્યુની ક્ષણ તેમના માટે સૌથી આનંદદાયક ક્ષણ હોય છે જે તેમણે અનુભવી હોય.'"

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ‌بْنِ‌عَبَّاسٍ (قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ یُخَاطِبُ عَلِیّاً (علیه السلام) یَقُولُ یَا عَلِیُّ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی کَانَ وَ لَا شَیْءَ مَعَهُ فَخَلَقَنِی وَ خَلَقَکَ رُوحَیْنِ مِنْ نُورِ جَلَالِهِ وَ کُنَّا أَمَامَ عَرْشِ رَبِّ الْعَالَمِینَ نُسَبِّحُ اللَّهَ وَ نُقَدِّسُهُ وَ نَحْمَدُهُ وَ نُهَلِّلُهُ وَ ذَلِکَ قَبْلَ أَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ یَخْلُقَ آدَمَ (علیه السلام) خَلَقَنِی وَ إِیَّاکَ مِنْ طِینَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ مِنْ طِینَهًِْ عِلِّیِّینَ وَ عَجَنَنَا بِذَلِکَ النُّورِ وَ غَمَسَنَا فِی جَمِیعِ الْأَنْوَارِ وَ أَنْهَارِ الْجَنَّهًِْ ثُمَّ خَلَقَ آدَمَ (علیه السلام) وَ اسْتَوْدَعَ صُلْبَهُ تِلْکَ الطِّینَهًَْ وَ النُّورَ فَلَمَّا خَلَقَهُ اسْتَخْرَجَ ذُرِّیَّتَهُ مِنْ ظَهْرِهِ فَاستَنْطَقَهُمْ وَ قَرَّرَهُمْ بِرُبُوبِیَّتِهِ فَأَوَّلُ خَلْقٍ أَقَرَّ لَهُ بِالرُّبُوبِیَّهًِْ أَنَا وَ أَنْتَ وَ النَّبِیُّونَ عَلَی قَدْرِ مَنَازِلِهِمْ وَ قُرْبِهِمْ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی صَدَقْتُمَا وَ أَقْرَرْتُمَا یَا مُحَمَّدُ وَ یَا عَلِیُّ وَ سَبَقْتُمَا خَلْقِی إِلَی طَاعَتِی وَ کَذَلِکَ کُنْتُمَا فِی سَابِقِ عِلْمِی فِیکُمَا فَأَنْتُمَا صَفْوَتِی مِنْ خَلْقِی وَ الْأَئِمَّهًُْ مِنْ ذُرِّیَّتِکُمَا وَ شِیعَتُکُمَا وَ کَذَلِکَ خَلَقْتُکُم ثُمَّ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) یَا عَلِیُّ فَکَانَتِ الطِّینَهًُْ فِی صُلْبِ آدَمَ (علیه السلام) وَ نُورِی وَ نُورُکَ بَیْنَ عَیْنَیْهِ فَمَا زَالَ ذَلِکَ النُّورُ یَنْتَقِلُ بَیْنَ أَعْیُنِ النَّبِیِّینَ وَ الْمُنْتَجَبِینَ حَتَّی وَصَلَ النُّورُ وَ الطِّینَهًُْ إِلَی صُلْبِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَافْتَرَقَ نِصْفَیْنِ فَخَلَقَنِی اللَّهُ مِنْ نِصْفِهِ وَ اتَّخَذَنِی نَبِیّاً وَ رَسُولًا وَ خَلَقَکَ مِنَ النِّصْفِ الْآخَرِ فَاتَّخَذَکَ خَلِیفَهًًْ وَ وَصِیّاً وَ وَلِیّاً فَلَمَّا کُنْتُ مِنْ عَظَمَهًِْ رَبِّی کَقَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی قَالَ لِی یَا مُحَمَّدُ مَنْ أَطْوَعُ خَلْقِی لَکَ فَقُلْتُ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی طَالِبٍ فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ فَاتَّخِذْهُ خَلِیفَهًًْ وَ وَصِیّاً فَقَدِ اتَّخَذَتْهُ صَفِیّاً وَ وَلِیّاً یَا مُحَمَّدُ کَتَبْتُ اسْمَکَ وَ اسْمَهُ عَلَی عَرْشِی مِنْ قَبْلِ أَنْ أَخْلُقَ خَلْقِی مَحَبَّهًًْ مِنِّی لَکُمَا وَ لِمَنْ أَحَبَّکُمَا وَ تَوَلَّاکُمَا وَ أَطَاعَکُمَا فَمَنْ أَحَبَّکُمَا وَ أَطَاعَکُمَا وَ تَوَلَّاکُمَا کَانَ عِنْدِی مِنَ الْمُقَرَّبِینَ وَ مَنْ جَحَدَ وَلَایَتَکُمَا وَ عَدَلَ عَنْکُمَا کَانَ عِنْدِی مِنَ الْکَافِرِینَ الضَّالِّینَ ثُمَّ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) یَا عَلِیُّ فَمَنْ ذَا یَلِجُ بَیْنِی وَ بَیْنَکَ وَ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ نُورٍ وَاحِدٍ وَ طِینَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ فَأَنْتَ أَحَقُّ النَّاسِ بِی فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ وَ وُلْدُکَ وُلْدِی وَ شِیعَتُکُمْ شِیعَتِی وَ أَوْلِیَاؤُکُمْ أَوْلِیَائِی وَ أَنْتُمْ مَعِی غَداً فِی الْجَنَّهًِْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالله‌بن‌عبّاس گوید: شنیدم رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، علی (علیه السلام) را مورد خطاب قرار داد و فرمود: «ای علی (علیه السلام)! خداوند عزّوجلّ بود و چیزی همراه او موجود نبود، و من و تو را به صورت دو روح از نور جلالش آفرید، و ما مقابل عرش پروردگار جهانیان، خداوند را تسبیح و تقدیس و حمد و ستایش می‌کردیم، و این در زمانی بود که هنوز آسمان‌ها و زمین‌ها آفریده نشده بودند. آنگاه که خداوند متعال خواست آدم را بیافریند، من و تو را از یک گِل آفرید؛ از گل عِلّیّین آفرید، و ما را با آن نور درآمیخت، و ما را در تمامی انوار و رودهای بهشتی فرو برد. سپس آدم را آفرید و آن گِل و آن نور را در صُلب او به امانت گذاشت و هنگامی‌که وی را آفرید، ذرّیّه و اولاد وی را از صُلب او خارج نمود و در مورد ربوبیّت خود از آن‌ها اعتراف گرفت. اوّلین آفریدگانی که به ربوبیّت او اعتراف کردند، من و تو و پیامبران به ترتیب رتبه و درجه نزدیکی آن‌ها به خداوند عزّوجلّ بودیم؛ و خداوند عزّوجلّ فرمود: ای محمّد (صلی الله علیه و آله) و ای علی (علیه السلام)! صداقت ورزیدید و اعتراف کردید و در اطاعت و پیروی از من، بر تمامی آفریدگانم پیشی گرفتید و در علم قدیم من نیز این‌گونه بودید. شما بهترین آفریدگانم هستید و هم چنین امامان از نسل شما و شیعه و پیروان شما. من این‌گونه شما را خلق کردم». سپس پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای علی (علیه السلام)! آن گِل در صُلب آدم بود، درحالی‌که نور من و نور تو بین دو چشمش بود، و همچنان آن نور بین چشم‌های پیامبران و برگزیدگان منتقل می‌شد تا اینکه این نور و این گِل به صُلب عبدالمُطَّلِب رسید که دو نیمه شد، و خداوند از یک نیمه آن مرا آفرید و مرا به‌عنوان پیامبر و رسول برگزید، و تو را از نیمه‌ی دیگر آن آفرید، و تو را به‌عنوان خلیفه و وصی تعیین کرد و در آن هنگام که فاصله‌ی من از عظمت پروردگارم به‌اندازه‌ی دو سر یک کمان یا کمتر بود»، خداوند به من فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! فرمانبردارترین بنده‌ی من به تو کیست»؟ عرض کردم: «علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)». پس خدای عزّوجلّ فرمود: «وی را به‌عنوان خلیفه و وصیّ خود تعیین کن که من او را به‌عنوان ولیّ و برگزیده تعیین کردم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من پیش از آنکه خلق را بیافرینم، به دلیل اینکه شما را و هر آن کس که شما را دوست داشته باشد و ولایت شما را بپذیرد و از شما پیروی کند، دوست دارم، نام تو را و نام او را بر عرش خود نوشتم. هر آن‌کس که شما را دوست داشته باشد و از شما پیروی کند و ولایت شما را بپذیرد، در نزد من از نزدیکان خواهد بود و هر آن کس که ولایت شما را انکار کند و از شما پیروی نکند، در نزد من از جمله کافران گمراه شده خواهد بود». سپس پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای علی (علیه السلام)! چه کسی می‌تواند میان من و تو جای گیرد، درحالی‌که من و او از نوری واحد و از یک گِل آفریده شده‌ایم. تو شایسته‌ترین مردم نسبت به من در دنیا و آخرت هستی، و فرزندان تو، فرزندان من هستند، و شیعه‌ی تو، شیعه من هستند، و اولیای تو اولیای من هستند، و فردا، شما در بهشت، همراه من خواهید بود».

The Prophet (peace be upon him and his family) — Abdullah ibn Abbas said: I heard the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) address Ali (peace be upon him) and say: "O Ali (peace be upon him)! Allah the Mighty and Majestic existed and nothing existed with Him, and He created me and you as two spirits from the light of His majesty, and we, before the Throne of the Lord of the worlds, glorified, sanctified, praised and extolled Allah, and this was at a time when the heavens and the earths had not yet been created. When Allah the Exalted willed to create Adam, He created me and you from a single clay; He created us from the clay of Illiyyin, and mixed us with that light, and immersed us in all the lights and the rivers of paradise. Then He created Adam and placed that clay and that light as a trust in his loins, and when He created him, He brought forth his progeny and offspring from his loins and took acknowledgement from them concerning His lordship. The first of the creatures to acknowledge His lordship were I and you and the prophets, in accordance with their ranks and their nearness to Allah the Mighty and Majestic. And Allah the Mighty and Majestic said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family) and O Ali (peace be upon him)! You have spoken truthfully and acknowledged, and in obedience to Me you have preceded all My creation, and thus you were in My prior knowledge. You are the choicest of My creation, and likewise the imams from your progeny and your Shia and your followers. Thus did I create you.'" Then the Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Ali (peace be upon him)! That clay was in the loins of Adam, while my light and your light were between his eyes, and that light kept being transferred between the eyes of the prophets and the chosen ones until this light and this clay reached the loins of Abdul Muttalib, where it separated into two halves. Allah created me from one half and chose me as prophet and messenger, and He created you from the other half and appointed you as caliph and successor. And at the moment when my distance from the greatness of my Lord was as the length of two bows or less," Allah said to me: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Who among My creation is most obedient to you?" I said: "Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)." So Allah the Mighty and Majestic said: "Appoint him as your caliph and successor, for I have appointed him as an intimate and a guardian. O Muhammad (peace be upon him and his family)! Before I created the creation, I wrote your name and his name upon My Throne, out of love from Me for you both and for whoever loves you and accepts your wilayah and obeys you. Whoever loves you and obeys you and accepts your wilayah will be, with Me, among the near ones, and whoever denies your wilayah and turns away from you will be, with Me, among the misguided disbelievers." Then the Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Ali (peace be upon him)! Who is there that can come between me and you, while I and you have been created from a single light and a single clay? You are the most deserving of the people towards me in this world and the hereafter, and your children are my children, and your Shia are my Shia, and your friends are my friends, and tomorrow you will be with me in paradise."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — અબ્દુલ્લાહ બિન અબ્બાસ કહે છે: મેં સાંભળ્યું કે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને સંબોધીને ફરમાવ્યું: "હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ હતા અને તેમની સાથે કોઈ ચીજ મૌજૂદ ન હતી, અને તેમણે મને અને તમને પોતાના જલાલના નૂરમાંથી બે રૂહોના રૂપમાં પૈદા કર્યા, અને અમે આલમોના પરવરદિગારના અર્શ સામે અલ્લાહની તસ્બીહ, તકદીસ, હમ્દ અને પ્રશંસા કરતા હતા, અને આ તે સમયે હતું જ્યારે હજી આસમાનો અને જમીનો પૈદા થયાં ન હતાં. જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ આદમને પૈદા કરવાનું ઈચ્છયું, ત્યારે તેમણે મને અને તમને એક જ માટીમાંથી પૈદા કર્યા; ઇલ્લિય્યીનની માટીમાંથી પૈદા કર્યા, અને અમને એ નૂર સાથે ભેળવ્યા, અને અમને તમામ નૂરો અને જન્નતની નહેરોમાં ડુબાડ્યા. પછી આદમને પૈદા કર્યા અને એ માટી અને એ નૂરને તેમની પીઠમાં અમાનત તરીકે મૂક્યાં, અને જ્યારે તેમને પૈદા કર્યા, ત્યારે તેમની પીઠમાંથી તેમની ઔલાદ અને સંતાનને બહાર કાઢ્યાં અને પોતાની રુબૂબિય્યત વિશે તેમની પાસેથી ઇકરાર લીધો. જે પ્રથમ મખલૂકે તેમની રુબૂબિય્યતનો ઇકરાર કર્યો તે હું, તમે અને પયગંબરો હતા, તેમના મરતબા અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ સાથેની નજદીકીના ક્રમાનુસાર; અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! તમે સાચું કહ્યું અને ઇકરાર કર્યો, અને મારી ઇતાઅત અને પૈરવીમાં તમે મારી બધી મખલૂક પર આગળ વધી ગયા, અને મારા કદીમ ઇલ્મમાં પણ તમે આ જ પ્રમાણે હતા. તમે મારી શ્રેષ્ઠ મખલૂક છો, અને એ જ રીતે તમારી નસલમાંથી ઇમામો અને તમારા શિયા અને પૈરવીકારો પણ. મેં આ રીતે તમને પૈદા કર્યા.'" પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! એ માટી આદમની પીઠમાં હતી, જ્યારે મારું નૂર અને તમારું નૂર તેમની બે આંખો વચ્ચે હતું, અને એ નૂર પયગંબરો અને પસંદ કરાયેલાઓની આંખો વચ્ચે ટ્રાન્સફર થતું રહ્યું, ત્યાં સુધી કે એ નૂર અને એ માટી અબ્દુલ મુત્તલિબની પીઠ સુધી પહોંચી, જ્યાં તેના બે ભાગ થયા, અને અલ્લાહે તેના એક ભાગમાંથી મને પૈદા કર્યો અને મને પયગંબર અને રસૂલ તરીકે પસંદ કર્યો, અને તેના બીજા ભાગમાંથી તમને પૈદા કર્યા, અને તમને ખલીફા અને વસી તરીકે નિયુક્ત કર્યા, અને એ સમયે જ્યારે મારા પરવરદિગારની અઝમતથી મારું અંતર બે કમાનના છેડા જેટલું અથવા તેથી ઓછું હતું," અલ્લાહે મને ફરમાવ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા માટે મારા બંદાઓમાં સૌથી વધુ ફરમાંબરદાર કોણ છે?" મેં અરજ કરી: "અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)." તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું: "તેમને પોતાના ખલીફા અને વસી તરીકે નિયુક્ત કરો, કારણ કે મેં તેમને વલી અને પસંદ કરાયેલા તરીકે નિયુક્ત કર્યા છે. હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! ખલ્કને પૈદા કરવા પહેલાં, મેં તમને અને દરેક તે વ્યક્તિને જે તમને દોસ્ત રાખશે અને તમારી વિલાયતને કબૂલ કરશે અને તમારી પૈરવી કરશે, દોસ્ત રાખવાના કારણે, તમારું નામ અને તેમનું નામ મારા અર્શ પર લખ્યું. જે વ્યક્તિ તમને દોસ્ત રાખશે અને તમારી પૈરવી કરશે અને તમારી વિલાયતને કબૂલ કરશે, તે મારી નજદીક મુકર્રબીનમાંથી હશે, અને જે વ્યક્તિ તમારી વિલાયતનો ઇન્કાર કરશે અને તમારી પૈરવી નહીં કરે, તે મારી નજદીક ગુમરાહ કાફિરોમાંથી હશે." પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! કોણ મારી અને તમારી વચ્ચે જગ્યા લઈ શકે છે, જ્યારે હું અને તમે એક જ નૂર અને એક જ માટીમાંથી પૈદા થયા છીએ? દુનિયા અને આખિરતમાં તમે મારા માટે લોકોમાં સૌથી વધુ યોગ્ય છો, અને તમારા ફરઝંદો મારા ફરઝંદો છે, અને તમારા શિયા મારા શિયા છે, અને તમારા અવલિયા મારા અવલિયા છે, અને કાલે તમે જન્નતમાં મારી સાથે હશો."