عَنْ عَاصِمِبْنِضَمْرَهًَْ عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) أَنَّهُ ذَکَرَ أَهْلَ الْجَنَّهًِْ فَقَالَ یَجِیئُونَ فَیَدْخُلُونَ فَإِذَا أَسَاسُ بُیُوتِهِمْ مِنْ جَنْدَلِ اللُّؤْلُؤِ وَ سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ* وَ أَکْوابٌ مَوْضُوعَةٌ* وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ* وَ زَرابِیُّ مَبْثُوثَةٌ وَ لَوْ لَا أَنَّ اللَّهَ قَدَّرَهَا لَهُمْ لَالْتَمَعَتْ أَبْصَارُهُمْ بِمَا یَرَوْنَ وَ یُعَانِقُونَ الْأَزْوَاجَ وَ یَقْعُدُونَ عَلَی السُّرُرِ وَ یَقُولُونَ الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا.
امام علی (علیه السلام)- از علی (علیه السلام) [روایت شده است] که ایشان اهل بهشت را یاد کرد و فرمود: می‌آیند و وارد [بهشت] می‌شوند؛ پس ناگهان می‌بینند که بنیان خانه‌هایشان از سنگ مروارید است و در آن تخت‌های زیبای بلندی است، و قدح‌هایی [که در کنار این چشمه] نهاده، و بالش‌ها و پشتی‌های صف‌داده شده، و فرش‌های فاخر گسترده!. ( غاشیه/۱۶ ) و اگر نبود که خداوند آن را برایشان مقدّر فرموده، چشمانشان به سبب آنچه می‌بینند ربوده [و نابینا] می‌شد، و با همسران معانقه می‌کنند و بر روی تخت‌ها می‌نشینند و می‌گویند: ستایش مخصوص خداوندی است که ما را به این [همه نعمت‌ها] رهنمون شد.
Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Ali (peace be upon him) that he mentioned the people of Paradise and said: They come and enter [Paradise], and suddenly they see that the foundations of their houses are of pearl-stones, and therein are سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ * وَ أَکْوابٌ مَوْضُوعَةٌ * وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ * وَ زَرابِیُّ مَبْثُوثَةٌ [thrones raised high, and goblets set at hand, and cushions ranged in rows, and rich carpets spread out] (Ghashiya/16), and were it not that Allah had ordained it for them, their eyes would be dazzled [and blinded] by what they see. And they embrace their spouses and sit upon the thrones and say: الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا [Praise be to Allah who guided us to this].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલી (અલયહિસ્સલામ)થી [રિવાયત છે] કે તેમણે જન્નતવાળાઓનો ઉલ્લેખ કર્યો અને ફરમાવ્યું: તેઓ આવે છે અને [જન્નતમાં] દાખલ થાય છે; પછી અચાનક જુએ છે કે તેમના ઘરોના પાયા મોતીના પથ્થરોના છે અને તેમાં سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ * وَ أَکْوابٌ مَوْضُوعَةٌ * وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ * وَ زَرابِیُّ مَبْثُوثَةٌ [ઊંચા સિંહાસનો, અને પાસે મૂકેલા પ્યાલા, અને હારબંધ ગોઠવેલા તકિયા, અને પાથરેલા કિંમતી ગાલીચાઓ] છે (ગાશિયા/૧૬). અને જો અલ્લાહે તેને તેમના માટે નિર્ધારિત ન કર્યું હોત, તો તેઓ જે જુએ છે તેનાથી તેમની આંખો અંજાઇ [અને આંધળી થઇ] જાત, અને તેઓ પોતાની પત્નીઓને આલિંગન આપે છે અને સિંહાસનો પર બેસે છે અને કહે છે: الْحَمْدُ للهِ الَّذِی هَدانا لِهذا [પ્રશંસા તે અલ્લાહની છે જેણે અમને આ [બધી નેઅમતો] તરફ માર્ગદર્શન આપ્યું].