سورة التوبة

Verse 112 of 129

9:112

التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ ‌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنينَ

توبه‌كنندگان، عبادت‌كنندگان، سپاس‌گويان، جهادگران، ركوع‌كنندگان، سجده‌گزاران، امركنندگان به معروف، نهى كنندگان از منكر، و حافظان حدود [و مرزهاى] الهى [مؤمنان حقيقى‌اند] و بشارت ده به [اينچنين] مؤمنان!

They who turn (to Allah), who serve (Him), who praise (Him), who fast, who bow down, who prostrate themselves, who enjoin what is good and forbid what is evil, and who keep the limits of Allah; and give good news to the believers.

તૌબા કરનારા, ઇબાદત કરનારા, હમ્દ કરનારા, રાહે ખુદામાં સફર (જેહાદ) કરનાર, રૂકૂઅ કરનારા, સિજદા કરનારા, અમ્ર બિલ મઅરૂફ કરનારા અને નહી અનિલ મુન્કર કરનારા અને અલ્લાહની હદોને જાળવી રાખનારા; અને (આવા) ઇમાન લાવનારાઓને ખુશખબરી આપી દે.

#1 شروط جهاد Conditions of jihad જિહાદની શરતો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌عَمْرٍو الزُّبَیْرِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ أَخْبِرْنِی عَنِ الدُّعَاءِ إِلَی اللَّهِ وَ الْجِهَادِ فِی سَبِیلِه ... قال (علیه السلام) فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَی رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ فَفَسَّرَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) الْمُجَاهِدِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ هَذِهِ صِفَتُهُمْ وَ حِلْیَتُهُمْ بِالشَّهَادَهًِْ وَ الْجَنَّهًِْ وَ قَالَ التَّائِبُونَ مِنَ الذُّنُوبِ الْعَابِدُونَ الَّذِینَ لَا یَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ لَا یُشْرِکُونَ بِهِ شَیْئاً الْحَامِدُونَ الَّذِینَ یَحْمَدُونَ اللَّهَ عَلَی کُلِّ حَالٍ فِی الشِّدَّهًِْ وَ الرَّخَاءِ السَّائِحُونَ وَ هُمُ الصَّائِمُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الَّذِینَ یُوَاظِبُونَ عَلَی الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَ الْحَافِظُونَ لَهَا وَ الْمُحَافِظُونَ عَلَیْهَا بِرُکُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ فِی الْخُشُوعِ فِیهَا وَ فِی أَوْقَاتِهَا الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ بَعْدَ ذَلِکَ وَ الْعَامِلُونَ بِهِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْمُنْتَهُونَ عَنْهُ قَالَ فَبَشِّرْ مَنْ قُتِلَ وَ هُوَ قَائِمٌ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بِهَذِهِ الشُّرُوطِ بِالشَّهَادَهًِْ وَ الْجَنَّهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوعمرو زبیری گوید: «به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: درباره‌ی دعوت به‌سوی خدا و جهاد در راه او به من بگویید». ... فرمود: «خداوند عزّوجلّ این آیه را بر رسولش نازل کرد: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ چنین تفسیر کرده و فرموده است: التَّائِبُونَ از گناهان. عبادت‌کنندگان که فقط خدا را می‌پرستند و برای او شریک قایل نمی‌شوند. الحَامِدُونَ که خدا را در هر حال چه در سختی و چه در نعمت ستایش می‌کنند. جهادگران که همان روزه دارانند رکوع‌کنندگان، سجده‌گزاران که نمازهای پنجگانه را به موقع برگزار می‌کنند و از نماز با رکوع و سجود آن و در خشوع در آن و در اوقاتش، محافظت می‌کنند. امرکنندگان به معروف به آن عمل می‌کنند، نهی کنندگان از منکر خود نیز مرتکب آن نمی‌شوند». سپس فرمود: «کسی را که کشته می‌شود درحالی‌که این شرایط را دارا است، به شهادت و بهشت بشارت ده».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Amr al-Zubayri said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): 'Tell me about calling to Allah and jihad in His way.' ... He said: 'Allah the Mighty and Majestic revealed this verse to His Messenger: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ [Those who turn in repentance, those who worship, those who praise, those who journey, those who bow, those who prostrate, those who enjoin what is right and forbid what is wrong, and those who keep the limits of Allah; and give good news to the believers], and interpreted it thus: التَّائِبُونَ — from sins. The worshippers who worship none but Allah and associate no partner with Him. الحَامِدُونَ — those who praise Allah in every state, both in hardship and in blessing. The strivers, who are the fasting ones; those who bow, those who prostrate, who perform the five daily prayers on time and guard them with their bowing and prostration, with humility in them and at their proper times. Those who enjoin what is right also act upon it, and those who forbid what is wrong do not themselves commit it.' Then he said: 'Whoever is killed while possessing these conditions — give him the good news of martyrdom and Paradise.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ અમ્ર ઝુબૈરીએ કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: 'મને અલ્લાહ તરફ દઅવત આપવા અને તેના માર્ગમાં જિહાદ વિશે જણાવો.' ... તમે ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પોતાના રસૂલ પર આ આયત નાઝિલ કરી: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ [તૌબા કરનારા, ઇબાદત કરનારા, હમ્દ કરનારા, સફર કરનારા, રૂકૂઅ કરનારા, સજદો કરનારા, નેકીનો હુકમ આપનારા અને બુરાઈથી રોકનારા અને અલ્લાહની હદોને સાચવનારા; અને મોમિનોને ખુશખબર આપો] અને તેની આ રીતે તફસીર ફરમાવી છે: التَّائِبُونَ — ગુનાહોથી. ઇબાદત કરનારાઓ જેઓ ફક્ત અલ્લાહની ઇબાદત કરે છે અને તેના માટે કોઈ શરીક નથી ઠરાવતા. الحَامِدُونَ — જેઓ અલ્લાહની હર હાલતમાં, પછી ભલે તકલીફમાં હોય કે નેમતમાં, હમ્દ કરે છે. જિહાદ કરનારાઓ, જેઓ જ રોઝેદારો છે; રૂકૂઅ કરનારાઓ, સજદો કરનારાઓ, જેઓ પાંચ વખતની નમાઝો સમય પર અદા કરે છે અને નમાઝને તેના રૂકૂઅ અને સજદા સાથે, અને તેમાં ખુશૂઅ સાથે અને તેના સમયો પર સાચવે છે. નેકીનો હુકમ આપનારાઓ પોતે પણ તેના પર અમલ કરે છે, બુરાઈથી રોકનારાઓ પોતે પણ તેને અંજામ નથી આપતા.' પછી તમે ફરમાવ્યું: 'જે વ્યક્તિ આ શરતોને ધારણ કરતાં કત્લ કરવામાં આવે, તેને શહાદત અને જન્નતની ખુશખબર આપો.'

#2 نشانه‌های راستگویان Signs of the truthful સાચા લોકોની નિશાનીઓ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ ثُمَّ جَعَلَ لِلصَّادِقِینَ عَلَامَاتٍ یُعْرَفُونَ بِهَا فَقَالَ تَعَالَی التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ ...

امام علی (علیه السلام)- خداوند سبحان فرمود: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ؛ سپس برای صادقین علامت‌هایی قرار داد که بدان‌ها شناخته می‌شوند؛ التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ.

Imam Ali (peace be upon him): Allah the Glorified said: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ [O you who believe! Fear Allah and be with the truthful]. Then He set for the truthful signs by which they are known: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ [Those who turn in repentance, those who worship, those who praise, those who journey, those who bow, those who prostrate, those who enjoin what is right and forbid what is wrong, and those who keep the limits of Allah; and give good news to the believers].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ ફરમાવ્યું: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ [ઓ ઈમાનવાળાઓ! અલ્લાહથી ડરો અને સાચા લોકોની સાથે થઈ જાઓ]; પછી સાચા લોકો માટે એવી નિશાનીઓ ઠરાવી કે જેનાથી તેઓ ઓળખાય; التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ [તૌબા કરનારા, ઇબાદત કરનારા, હમ્દ કરનારા, સફર કરનારા, રૂકૂઅ કરનારા, સજદો કરનારા, નેકીનો હુકમ આપનારા અને બુરાઈથી રોકનારા અને અલ્લાહની હદોને સાચવનારા; અને મોમિનોને ખુશખબર આપો].

#3 نشانه‌های راستگویان Signs of the truthful સાચા લોકોની નિશાનીઓ

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌إِبْرَاهِیمَ فِی قَوْلِهِ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ هُمُ الْأَئِمَّهًُْ (وَ هُوَ معطوف عَلَی قَوْلِهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ؛ آن‌ها (صادقان) همان امامان (هستند و این جمله به این کلام خداوند: وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ عطف شده است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ [O you who believe! Fear Allah and be with the truthful]; they (the truthful) are the Imams (and this phrase is joined to Allah's statement: وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ [and give good news to the believers]).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ [ઓ ઈમાનવાળાઓ! અલ્લાહથી ડરો અને સાચા લોકોની સાથે થઈ જાઓ]; તેઓ (સાચા લોકો) એ જ ઇમામો છે (અને આ જુમલો અલ્લાહના આ કલામ: وَ بَشِّرِ المُؤْمِنِینَ [અને મોમિનોને ખુશખબર આપો] પર અતફ કરવામાં આવ્યો છે).

#4 جهادگران The strivers જિહાદ કરનારાઓ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

السَّائِحُونَ رُوِیَ مَرْفُوعاً عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) انّهُ قَالَ: سِیَاحَهًْ أُمَّتِیَ الصِّیَامُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- السَّائِحُونَ؛ سیاحت و گردش امّت من روزه است.

The Prophet (peace be upon him and his family): السَّائِحُونَ [those who journey]; the journeying of my ummah is fasting.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): السَّائِحُونَ [સફર કરનારાઓ]; મારી ઉમ્મતની સિયાહત અને સફર રોઝો છે.

#5 امرکنندگان به معروف، نهی‌کنندگان از منکر Those who enjoin good and forbid evil નેકીનો હુકમ આપનારા, બુરાઈથી રોકનારા

التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ فَالْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ هُمُ الَّذِینَ یَعْرِفُونَ الْمَعْرُوفَ کُلَّهُ صَغِیرَهُ وَ کَبِیرَهُ وَ دَقِیقَهُ وَ جَلِیَهُ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْکَرِ هُمُ الَّذِینَ یَعْرِفُونَ الْمُنْکَرَ کُلَّهُ صَغِیرَهُ وَ کَبِیرَهُ وَ الْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ هُمُ الَّذِینَ یَعْرِفُونَ حُدُودَ اللَّهِ صَغِیرَهَا وَ کَبِیرَهَا وَ دَقِیقَهَا وَ جَلِیَهَا وَ لَا یَجُوزُ أَنْ یَکُونَ بِهَذِهِ الصِّفَهًِْ غَیْرُ الْأَئِمَّهًِْ (.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ؛ آمران به معروف همان کسانی هستند که تمام معروف‌ها از کوچک و بزرگ و مخفی و آشکارش را می‌شناسند و نهی‌کنندگان از منکر همان‌هایی هستند که تمام منکرها را از کوچک و بزرگ می‌شناسند. و محافظان حدود [و مرزهای] الهی آن‌هایی هستند که مرزهای الهی را از کوچک و بزرگ و پنهان و آشکارش، می‌شناسند و جایز نیست [امکان ندارد] که کسی به‌جز امامان (دارای این صفت باشد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ [Those who turn in repentance, those who worship, those who praise, those who journey, those who bow, those who prostrate, those who enjoin what is right and forbid what is wrong, and those who keep the limits of Allah]; those who enjoin what is right are the ones who know all that is right — its small and great, its hidden and manifest; and those who forbid what is wrong are the ones who know all that is wrong — its small and great. And the guardians of the [bounds and] limits of Allah are those who know Allah's limits — their small and great, their hidden and manifest; and it is not permissible [not possible] that anyone other than the Imams possess this attribute.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ المُنْکَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ [તૌબા કરનારા, ઇબાદત કરનારા, હમ્દ કરનારા, સફર કરનારા, રૂકૂઅ કરનારા, સજદો કરનારા, નેકીનો હુકમ આપનારા અને બુરાઈથી રોકનારા અને અલ્લાહની હદોને સાચવનારા]; નેકીનો હુકમ આપનારાઓ એ જ લોકો છે જેઓ તમામ નેકીઓને — નાની અને મોટી, છુપી અને જાહેર — ઓળખે છે; અને બુરાઈથી રોકનારાઓ એ જ છે જેઓ તમામ બુરાઈઓને — નાની અને મોટી — ઓળખે છે. અને અલ્લાહની હદો [અને સીમાઓ]ની હિફાઝત કરનારાઓ એ છે જેઓ અલ્લાહની સીમાઓને — નાની અને મોટી, છુપી અને જાહેર — ઓળખે છે; અને એ જાઇઝ નથી [શક્ય નથી] કે ઇમામો સિવાય કોઈ પણ આ સિફતનું ધારક હોય.

#6 امرکنندگان به معروف، نهی‌کنندگان از منکر Those who enjoin good and forbid evil નેકીનો હુકમ આપનારા, બુરાઈથી રોકનારા

لَا یَصِحُّ أَنْ یَأْمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَی عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُحَافِظَ عَلَی حُدُودِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ إِلَّا الْعَارِفُ بِالْأَمْرِ وَ النَّهْیِ دُونَ الْجَاهِلِ بِهِمَا.

امام علی (علیه السلام)- جز شخص دانا به امر و نهی [و نه جاهل به آن دو] کسی نمی‌تواند امر به معروف و نهی از منکر کند و از حدود الهی محافظت نماید.

Imam Ali (peace be upon him): No one can enjoin good, forbid evil, and safeguard the divine limits except the one who is knowledgeable of what is enjoined and what is forbidden [and not the one ignorant of them].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમ્ર બિલ મઅરૂફ (સારાઈનો આદેશ) અને નહી અનિલ મુન્કર (બુરાઈથી રોકવું) અને અલ્લાહની હદોની હિફાઝત તે જ વ્યક્તિ કરી શકે છે જે અમ્ર અને નહી નું જ્ઞાન ધરાવતો હોય [અને નહીં કે તે બંનેથી અજાણ હોય].

#7 و حافظان حدود [و مرزهای] الهی And the keepers of Allah's limits અને અલ્લાહની હદોના રક્ષકો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَمَاعَهًَْ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: مَنْ أَخَذَ سَارِقاً فَعَفَا عَنْهُ فَذَاکَ لَهُ فَإِنْ رُفِعَ إِلَی الْإِمَامِ قَطَعَهُ فَإِنْ قَالَ الَّذِی سُرِقَ مِنْهُ أَنَا أَهَبُ لَهُ لَمْ یَدَعْهُ الْإِمَامُ حَتَّی یَقْطَعَهُ إِذَا رُفِعَ إِلَیْهِ وَ إِنَّمَا الْهِبَهًُْ قَبْلَ أَنْ یُرْفَعَ إِلَی الْإِمَامِ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ فَإِذَا انْتَهَی الْحَدُّ إِلَی الْإِمَامِ فَلَیْسَ لِأَحَدٍ أَنْ یَتْرُکَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- سماعهًْ‌بن‌مهران از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند که فرمود: «هرکه سارقی را بگیرد و از او در گذرد، این کار در صلاحیّت و اختیار اوست. و اگر او را به امام وا گذارد، به بریدن دست او حکم می‌کند. اگر کسی که از او سرقت شده است، بگوید: من او را می‌بخشم، امام او را رها نمی‌کند تا اینکه حد را بر او اجرا کند، چون سارق به او واگذار شده است. هبه (بخشش سارق) در صورتی پذیرفته می‌شود که قبل از عرضه‌شدن بر امام انجام گیرد، و این همان کلام خدای عزّوجلّ است: وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ، اگر حد به امام برسد، هیچ‌کس حق ندارد آن را ترک کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Samaʿah ibn Mihran narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: "Whoever catches a thief and pardons him, this is within his authority and discretion. But if he hands him over to the Imam, the Imam rules for his hand to be cut off. If the one from whom the theft was made says, 'I forgive him,' the Imam will not release him until the hadd (prescribed punishment) is carried out on him, since the thief has been handed over to him. The pardon (forgiving the thief) is accepted only if it takes place before the matter is brought to the Imam, and this is the very word of Allah, the Mighty and Majestic: وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ [And those who keep the limits of Allah]. If the hadd (prescribed punishment) reaches the Imam, no one has the right to abandon it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સમાઅહ બિન મિહરાન ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "જે કોઈ ચોરને પકડે અને તેને માફ કરી દે, તો આ કાર્ય તેની અખ્તિયારીમાં છે. અને જો તે તેને ઇમામને સોંપી દે, તો ઇમામ તેનો હાથ કાપવાનો હુકમ કરે છે. જો જેની પાસેથી ચોરી થઈ હોય તે કહે: 'હું તેને માફ કરું છું,' તો ઇમામ તેને છોડતા નથી જ્યાં સુધી તેના પર હદ્દ (નિર્ધારિત સજા) જારી ન કરે, કારણ કે ચોર તેમને સોંપાયો છે. હિબા (ચોરને માફી) તે સ્થિતિમાં સ્વીકારવામાં આવે છે જો ઇમામ સમક્ષ રજૂ થતાં પહેલાં કરવામાં આવે, અને આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન છે: وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ [અને જેઓ અલ્લાહની હદોની હિફાઝત કરે છે]. જો હદ્દ ઇમામ સુધી પહોંચી જાય, તો કોઈને પણ તેને છોડવાનો અધિકાર નથી."

#8 و حافظان حدود [و مرزهای] الهی And the keepers of Allah's limits અને અલ્લાહની હદોના રક્ષકો

فِقْهُ القُرْآنِ: أَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَأَقَرَّ بِالسَّرِقَهًِْ فَقَالَ لَهُ عَلِیُّ (علیه السلام) أَ تَقْرَأُ شَیْئاً مِنْ کِتَابِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ سُورَهًَْ الْبَقَرَهًِْ فَقَالَ قَدْ وَهَبْتُ یَدَکَ لِسُورَهًِْ الْبَقَرَهًِْ فَقَالَ الْأَشْعَثُ أَ تُبْطِلُ حَدّاً مِنْ حُدُودِ اللَّهِ فَقَالَ وَ مَا یُدْرِیکَ مَا هَذَا إِذَا قَامَتِ الْبَیِّنَهًُْ فَلَیْسَ لِلْإِمَامِ أَنْ یَعْفُوَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ فَإِذَا أَقَرَّ الرَّجُلُ عَلَی نَفْسِهِ بِسَرِقَهًٍْ فَذَلِکَ إِلَی الْإِمَامِ إِنْ شَاءَ عَفَا وَ إِنْ شَاءَ عَاقَبَ.

امام علی (علیه السلام)- در کتاب فقه القرآن آمده است؛ مردی خدمت امیرالمؤمنین (علیه السلام) آمد و به دزدی اعتراف کرد. علی (علیه السلام) به او فرمود: «آیا از کتاب خدا چیزی خوانده‌ای»؟ گفت: «بله! سوره بقره را [خوانده‌ام]». فرمود: «دستت را به تو به خاطر سوره‌ی بقره بخشیدم [قطع نمی‌کنم]». اشعث گفت: «آیا حدّی از حدود الهی را باطل می‌کنی»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «تو چه می‌دانی این چیست؟ هرگاه بیّنه‌ی [دو شاهد عادل] اقامه شد [که فلانی دزدی کرده است]، امام (علیه السلام) نمی‌تواند عفو کند. خداوند متعال فرمود: وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ. ولی هرگاه شخصی علیه خود اعتراف به دزدی کند، این به امام واگذار شده است، اگر خواست عفو می‌کند و اگر خواست عِقاب می‌کند».

Imam Ali (peace be upon him): In the book Fiqh al-Quran it is reported: a man came to the Commander of the Faithful (peace be upon him) and confessed to theft. Ali (peace be upon him) said to him: "Have you read anything from the Book of Allah?" He said: "Yes! I have read Surah al-Baqarah." He said: "I have granted your hand to you for the sake of Surah al-Baqarah [I will not cut it off]." Ash'ath said: "Are you nullifying one of the hadd (prescribed punishments) of Allah?" The Imam (peace be upon him) said: "What do you know of this? Whenever the bayyinah [testimony of two upright witnesses] is established [that so-and-so has stolen], the Imam (peace be upon him) cannot pardon. Allah the Exalted said: وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ [And those who keep the limits of Allah]. But whenever a person confesses against himself to theft, this is left to the Imam — if he wishes he pardons, and if he wishes he punishes."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ફિકહુલ કુરઆન નામની કિતાબમાં આવ્યું છે; એક વ્યક્તિ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ની ખિદમતમાં આવ્યો અને ચોરીની કબૂલાત કરી. અલી (અલયહિસ્સલામ) એ તેને ફરમાવ્યું: "શું તેં અલ્લાહની કિતાબમાંથી કંઈ વાંચ્યું છે?" તેણે કહ્યું: "હા! મેં સૂરએ બકરહ [વાંચી છે]." ફરમાવ્યું: "સૂરએ બકરહના કારણે તારો હાથ મેં તને બક્ષી દીધો [કાપતો નથી]." અશઅષે કહ્યું: "શું આપ અલ્લાહની હદોમાંથી એક હદ્દને બાતિલ કરી રહ્યા છો?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તું શું જાણે કે આ શું છે? જ્યારે બય્યેનહ [બે આદિલ ગવાહોની ગવાહી] કાયમ થઈ જાય [કે ફલાણાએ ચોરી કરી છે], તો ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) માફ કરી શકતા નથી. અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ [અને જેઓ અલ્લાહની હદોની હિફાઝત કરે છે]. પરંતુ જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ પોતાની વિરુદ્ધ ચોરીની કબૂલાત કરે, તો આ ઇમામને સોંપાયું છે, જો ઇચ્છે તો માફ કરે અને જો ઇચ્છે તો સજા આપે."