وَ أَمَّا الضَّلَالُ الْمَنْسُوبُ إِلَی اللَّهِ تَعَالَی الَّذِی هُوَ ضِدُّ الْهُدَی وَ الْهُدَی هُوَ الْبَیَان ... مِثْلُ قَوْلِهِ سُبْحَانَهُ فَهَدَیْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمی عَلَی الْهُدی أَیْ بَیَّنَّا لَهُمْ وَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ ما کانَ اللهُ لِیُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ حَتَّی یُبَیِّنَ لَهُمْ ما یَتَّقُونَ.
امام علی (علیه السلام)- آن ضلال و گمراهی که منسوب به خداوند متعال است در معنای ضد هدایت بوده که هدایت در معنای بیان میباشد. ... مثل این کلام او: ولی آنها نابینایی را بر هدایت ترجیح دادند. ( فصلت/۱۷ ) نیز در معنای آشکارکردن آمده است که این معنا در این آیه نیز آمده است: وَ ما کانَ اللهُ لِیُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ حَتَّی یُبَیِّنَ لَهُمْ ما یَتَّقُونَ.
Imam Ali (peace be upon him): The misguidance (dalal) that is attributed to Allah the Exalted is in the sense of the opposite of guidance, and guidance is in the sense of making clear. ... Like His words: "But they preferred blindness over guidance" (Fussilat/17) — this too has come in the sense of making manifest, and this meaning has also come in this verse: وَ ما کانَ اللهُ لِیُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ حَتَّی یُبَیِّنَ لَهُمْ ما یَتَّقُونَ [And Allah would not lead a people astray after He has guided them until He makes clear to them what they should guard against].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તે ઝલાલ અને ગુમરાહી જે અલ્લાહ તઆલા તરફ મન્સૂબ છે, તે હિદાયતના વિરુદ્ધના અર્થમાં છે, અને હિદાયત બયાન (સ્પષ્ટ કરવા)ના અર્થમાં છે. ... જેમ કે તેમનું આ કથન: "પરંતુ તેઓએ હિદાયત ઉપર અંધત્વને પ્રાધાન્ય આપ્યું" (ફુસ્સિલત/૧૭) — આ પણ સ્પષ્ટ કરવાના અર્થમાં આવ્યું છે, અને આ અર્થ આ આયતમાં પણ આવ્યો છે: وَ ما کانَ اللهُ لِیُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَداهُمْ حَتَّی یُبَیِّنَ لَهُمْ ما یَتَّقُونَ [અને અલ્લાહ કોઈ કૌમને હિદાયત આપ્યા પછી ગુમરાહ કરતો નથી, જ્યાં સુધી તેમના માટે તે વસ્તુઓ સ્પષ્ટ ન કરી દે જેનાથી તેઓ બચે].