عَنْ مَسْعَدَهًْ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّه (علیه السلام) قَالَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَا خَلَقَ اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ خَلْقاً إِلَّا وَ قَدْ أَمَّرَ عَلَیْهِ آخَرَ یَغْلِبُهُ فِیهِ وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا خَلَقَ الْبِحَارَ السُّفْلَی فَخَرَتْ وَ زَخَرَتْ وَ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ الْأَرْضَ فَسَطَحَهَا عَلَی ظَهْرِهَا فَذَلَّتْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْأَرْضَ فَخَرَتْ وَ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ الْجِبَالَ فَأَثْبَتَهَا عَلَی ظَهْرِهَا أَوْتَاداً مِنْ أَنْ تَمِیدَ بِمَا عَلَیْهَا فَذَلَّتِ الْأَرْضُ وَ اسْتَقَرَّتْ ثُمَّ إِنَّ الْجِبَالَ فَخَرَتْ عَلَی الْأَرْضِ فَشَمَخَتْ وَ اسْتَطَالَتْ وَ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ الْحَدِیدَ فَقَطَعَهَا فَقَرَّتِ الْجِبَالُ وَ ذَلَّتْ ثُمَّ إِنَّ الْحَدِیدَ فَخَرَتْ عَلَی الْجِبَالِ وَ قَالَ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ النَّارَ فَأَذَابَتِ الْحَدِیدَ فَذَلَّ الْحَدِیدُ ثُمَّ إِنَّ النَّارَ زَفَرَتْ وَ شَهَقَتْ وَ فَخَرَتْ وَ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ الْمَاءَ فَأَطْفَأَهَا فَذَلَّتْ ثُمَّ إِنَّ الْمَاءَ فَخَرَ وَ زَخَرَ وَ قَالَ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ الرِّیحَ فَحَرَّکَتْ أَمْوَاجَهُ وَ أَثَارَتْ مَا فِی قَعْرِهِ وَ حَبَسَتْهُ عَنْ مَجَارِیهِ فَذَلَّ الْمَاءُ ثُمَّ إِنَّ الرِّیحَ فَخَرَتْ وَ عَصَفَتْ وَ أَرْخَتْ أَذْیَالَهَا وَ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ الْإِنْسَانَ فَبَنَی وَ احْتَالَ وَ اتَّخَذَ مَا یَسْتَتِرُ بِهِ مِنَ الرِّیحِ وَ غَیْرِهَا فَذَلَّتِ الرِّیحُ ثُمَّ إِنَّ الْإِنْسَانَ طَغَی وَ قَالَ مَنْ أَشَدُّ مِنِّی قُوَّهًًْ فَخَلَقَ اللَّهُ لَهُ الْمَوْتَ فَقَهَرَهُ فَذَلَّ الْإِنْسَانُ ثُمَّ إِنَّ الْمَوْتَ فَخَرَ فِی نَفْسِهِ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَا تَفْخَرْ فَإِنِّی ذَابِحُکَ بَیْنَ الْفَرِیقَیْنِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ وَ أَهْلِ النَّارِ ثُمَّ لَا أُحْیِیکَ أَبَداً فَتُرْجَی أَوْ تُخَافَ وَ قَالَ أَیْضاً وَ الْحِلْمُ یَغْلِبُ الْغَضَبَ وَ الرَّحْمَهًُْ تَغْلِبُ السُّخْطَ وَ الصَّدَقَهًُْ تَغْلِبُ الْخَطِیئَهًَْ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) مَا أَشْبَهَ هَذَا مِمَّا قَدْ یَغْلِبُ غَیْرَهُ.
امام صادق (علیه السلام)- مسعده نقل کرده که امام صادق (علیه السلام) فرمود: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: خداوند عزّ‌وجلّ هیچ آفریده ای را نیافرید مگر آنکه آفریده‌ی دیگری را فرمان داد تا بر او چیره شود؛ از این قرار که چون خداوند تبارک‌وتعالی دریاهای زیرین را آفرید، آن ها به خود بالیدند و موج زدند و گفتند: «چه چیز می تواند بر ما چیره شود»؟ پس خداوند زمین را آفرید و بر پشت آن ها گستراند و آن ها زبون شدند. سپس زمین بر خود بالید و گفت: «چه چیز می‌تواند بر من چیره شود»؟ پس خداوند کوه ها را آفرید و آن ها را چون میخ بر پشت آن استوار داشت تا بر خود نلرزد و این گونه زمین زبون شد و آرام گرفت. سپس کوه ها بر زمین بالیدند و گردن کشیدند و مغرورانه گفتند: «چه چیز می تواند بر ما چیره شود»؟ پس خداوند آهن را آفرید و آهن آن ها را بُرید و کوه ها زبون شدند. سپس آهن بر کوه ها بالید و گفت: «چه چیز می تواند بر من چیره شود»؟ پس خداوند آتش را آفرید و آتش آن را ذوب کرد و آهن زبون شد. سپس آتش شعله کشید و غرّید و بر خود بالید و گفت: «چه چیز می تواند بر من چیره شود»؟ پس خداوند آب را آفرید و آب آن را خاموش ساخت و آتش زبون شد. سپس آب بر خود بالید و موج زد و گفت: «چه چیز می تواند بر من چیره شود»؟ پس خداوند باد را آفرید و باد، امواج آب را به حرکت انداخت و آنچه را که در قعرش بود، برآورد و او را از عبور و گذر در مجرای خویش بازداشت و این گونه آب زبون شد. سپس باد بر خود بالید و طوفان کرد و دنباله خود را جنباند و گفت: «چه چیز می تواند بر من چیره شود»؟ پس خداوند انسان را آفرید و او خانه ساخت و چاره اندیشید و شیوه ای یافت که باد و دیگر چیزها را مهار کرده و از آن‌ها در امان بماند و این گونه باد زبون شد. سپس انسان سرکشی کرد و گفت: «چه کسی از من نیرومندتر است»؟ پس خداوند برایش مرگ را آفرید و مرگ او را مقهور کرد و انسان زبون شد. سپس مرگ بر خود بالید. خداوند عزّ‌وجلّ به او فرمود: «فخر مفروش که من تو را در میان دو گروه بهشتیان و دوزخیان، سر می بُرم و دیگر هرگز زنده ات نمی گردانم که بخواهند به تو امید بندند یا از تو بترسند». نیز پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «بردباری بر خشم چیره شود و مهربانی بر رنجیدگی غلبه کند و صدقه بر خطا چیره آید». سپس امام صادق (علیه السلام) فرمود: «چه بسیار این بیان به چیرگی موجودات بر یکدیگر می ماند»!
Imam Sadiq (peace be upon him): Mas'ada narrated that Imam Sadiq (peace be upon him) said: The Prophet (peace be upon him and his family) said: Allah the Mighty and Majestic did not create any creature except that He commanded another creature to overcome it. So when Allah the Blessed and Exalted created the lower seas, they became proud and surged with waves and said: "What thing can overcome us?" Then Allah created the earth and spread it over their backs, and they became humbled. Then the earth became proud and said: "What thing can overcome me?" So Allah created the mountains and set them firm upon its back like pegs so that it would not shake, and thus the earth was humbled and became still. Then the mountains became proud over the earth and stretched high and said arrogantly: "What thing can overcome us?" So Allah created iron, and iron cut through them, and the mountains were humbled. Then iron became proud over the mountains and said: "What thing can overcome me?" So Allah created fire, and fire melted it, and iron was humbled. Then fire blazed and roared and became proud and said: "What thing can overcome me?" So Allah created water, and water extinguished it, and fire was humbled. Then water became proud and surged and said: "What thing can overcome me?" So Allah created the wind, and the wind stirred the waves of the water and brought up what was in its depths and held it back from flowing in its course, and thus water was humbled. Then the wind became proud and stormed and let loose its trains and said: "What thing can overcome me?" So Allah created man, and he built houses and devised means and found ways to control the wind and other things and be safe from them, and thus the wind was humbled. Then man rebelled and said: "Who is stronger than me?" So Allah created death for him, and death subdued him, and man was humbled. Then death became proud in itself. Allah the Mighty and Majestic said to it: "Do not be proud, for indeed I shall slaughter you between the two groups, the people of Paradise and the people of the Fire, and then I will never bring you back to life so that you might be hoped for or feared." The Prophet (peace be upon him and his family) also said: "Forbearance overcomes anger, mercy overcomes wrath, and charity overcomes sin." Then Imam Sadiq (peace be upon him) said: "How much this resembles other cases where one thing overcomes another!"
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મસઅદાએ રિવાયત કરી છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ કોઈ પણ સર્જન નથી કર્યું સિવાય કે તેના પર બીજા સર્જનને હુકમ આપ્યો કે તેના પર ગાલિબ થાય; આ રીતે કે જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ નીચેના દરિયાઓ સર્જ્યા, ત્યારે તેઓ પોતાના પર ઇતરાયા અને મોજા ઉઠાવ્યાં અને કહ્યું: "કઈ વસ્તુ અમારા પર ગાલિબ થઈ શકે છે?" તો અલ્લાહે ઝમીન સર્જી અને તેમની પીઠ પર ફેલાવી અને તેઓ ઝબૂન થયા. પછી ઝમીન પોતાના પર ઇતરાઈ અને કહ્યું: "કઈ વસ્તુ મારા પર ગાલિબ થઈ શકે છે?" તો અલ્લાહે પર્વતો સર્જ્યા અને તેમને ખીલાની જેમ તેની પીઠ પર મજબૂત કર્યા જેથી તે હલે નહીં, અને આ રીતે ઝમીન ઝબૂન થઈ અને શાંત થઈ. પછી પર્વતો ઝમીન પર ઇતરાયા અને ગરદન ઊંચી કરીને ગર્વથી કહ્યું: "કઈ વસ્તુ અમારા પર ગાલિબ થઈ શકે છે?" તો અલ્લાહે લોખંડ સર્જ્યું અને લોખંડે તેમને કાપી નાખ્યા અને પર્વતો ઝબૂન થયા. પછી લોખંડ પર્વતો પર ઇતરાયું અને કહ્યું: "કઈ વસ્તુ મારા પર ગાલિબ થઈ શકે છે?" તો અલ્લાહે આગ સર્જી અને આગે તેને પિગાળી નાખ્યું અને લોખંડ ઝબૂન થયું. પછી આગે ભડકો કર્યો અને ગર્જના કરી અને પોતાના પર ઇતરાઈ અને કહ્યું: "કઈ વસ્તુ મારા પર ગાલિબ થઈ શકે છે?" તો અલ્લાહે પાણી સર્જ્યું અને પાણીએ તેને બુઝાવી નાખી અને આગ ઝબૂન થઈ. પછી પાણી પોતાના પર ઇતરાયું અને મોજા ઉઠાવ્યાં અને કહ્યું: "કઈ વસ્તુ મારા પર ગાલિબ થઈ શકે છે?" તો અલ્લાહે પવન સર્જ્યો અને પવને પાણીના મોજાઓને હલાવ્યાં અને તેના તળિયે જે હતું તે ઉપર લાવ્યો અને તેને તેના પ્રવાહમાં વહેતાં અટકાવ્યો અને આ રીતે પાણી ઝબૂન થયું. પછી પવન પોતાના પર ઇતરાયો અને તોફાન કર્યું અને પોતાના પાલવ ફેલાવ્યાં અને કહ્યું: "કઈ વસ્તુ મારા પર ગાલિબ થઈ શકે છે?" તો અલ્લાહે ઇન્સાન સર્જ્યો અને તેણે ઘર બનાવ્યાં અને ઉપાય શોધ્યા અને એવી રીત શોધી કે પવન અને બીજી વસ્તુઓને કાબૂમાં કરીને તેમનાથી સુરક્ષિત રહે અને આ રીતે પવન ઝબૂન થયો. પછી ઇન્સાને સરકશી કરી અને કહ્યું: "કોણ મારાથી વધુ તાકતવર છે?" તો અલ્લાહે તેના માટે મૃત્યુ સર્જ્યું અને મૃત્યુએ તેને મગ્લૂબ કર્યો અને ઇન્સાન ઝબૂન થયો. પછી મૃત્યુ પોતાના પર ઇતરાયું. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તેને ફરમાવ્યું: "ઇતરાઈશ નહીં કે ખરેખર હું તને જન્નતવાળા અને જહન્નમવાળા બંને જૂથોની વચ્ચે ઝબ્હ કરીશ અને પછી કદી પણ તને જીવતું નહીં કરું કે તારી પર આશા બાંધવામાં આવે અથવા તારાથી ડરવામાં આવે." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ ફરમાવ્યું: "સહનશીલતા ગુસ્સા પર ગાલિબ થાય છે, દયા નારાજગી પર ગાલિબ થાય છે, અને સદકો ખતા પર ગાલિબ થાય છે." પછી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ બયાન સર્જનોના એકબીજા પર ગાલિબ થવાના કેટલા બધા દાખલાઓ સાથે મળતું આવે છે!"