عَنْ عَبْدُ الله بن الْفَضْلِ الْهَاشِمی: قُلْتُ لِأَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) لِأَیِّ عِلَّهًٍْ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الْأَرْوَاحَ فِی الْأَبْدَانِ بَعْدَ کَوْنِهَا فِی مَلَکُوتِهِ الْأَعْلَی فِی أَرْفَعِ مَحَلٍّ فَقَالَ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلِمَ أَنَّ الْأَرْوَاحَ فِی شَرَفِهَا وَ عُلُوِّهَا مَتَی مَا تُرِکَتْ عَلَی حَالِهَا نَزَعَ أَکْثَرُهَا إِلَی دَعْوَی الرُّبُوبِیَّهًِْ دُونَهُ عَزَّوَجَلَّ فَجَعَلَهَا بِقُدْرَتِهِ فِی الْأَبْدَانِ الَّتِی قَدَّرَ لَهَا فِی ابْتِدَاءِ التَّقْدِیرِ نَظَراً لَهَا وَ رَحْمَهًًْ بِهَا وَ أَحْوَجَ بَعْضَهَا إِلَی بَعْضٍ وَ عَلَّقَ بَعْضَهَا عَلَی بَعْضٍ وَ رَفَعَ بَعْضَهَا عَلَی بَعْضٍ وَ رَفَعَ بَعْضَهَا فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ وَ کَفَی بَعْضَهَا بِبَعْضٍ وَ بَعَثَ إِلَیْهِمْ رُسُلَهُ وَ اتَّخَذَ عَلَیْهِمْ حُجَجَهُ مُبَشِّرِینَ وَ مُنْذِرِینَ یَأْمُرُونَ بِتَعَاطِی الْعُبُودِیَّهًِْ وَ التَّوَاضُعِ لِمَعْبُودِهِمْ بِالْأَنْوَاعِ الَّتِی تَعَبَّدَهُمْ بِهَا وَ نَصَبَ لَهُمْ عُقُوبَاتٍ فِی الْعَاجِلِ وَ عُقُوبَاتٍ فِی الْآجِلِ وَ مَثُوبَاتٍ فِی الْعَاجِلِ وَ مَثُوبَاتٍ فِی الْآجِلِ لِیُرَغِّبَهُمْ بِذَلِکَ فِی الْخَیْرِ وَ یُزَهِّدَهُمْ فِی الشَّرِّ وَ لِیُذِلَّهُمْ بِطَلَبِ الْمَعَاشِ وَ الْمَکَاسِبِ فَیَعْلَمُوا بِذَلِکَ أَنَّهُمْ بِهَا مَرْبُوبُونَ وَ عِبَادٌ مَخْلُوقُونَ وَ یُقْبِلُوا عَلَی عِبَادَتِهِ فَیَسْتَحِقُّوا بِذَلِکَ نَعِیمَ الْأَبَدِ وَ جَنَّهًَْ الْخُلْدِ وَ یَأْمَنُوا مِنَ النُزُوعِ إِلَی مَا لَیْسَ لَهُمْ بِحَقٍّ ثُمَّ قَالَ (علیه السلام) یَا ابْنَ الْفَضْلِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَحْسَنُ نَظَراً لِعِبَادِهِ مِنْهُمْ لِأَنْفُسِهِمْ أَ لَا تَرَی أَنَّکَ لَا تَرَی فِیهِمْ إِلَّا مُحِبّاً لِلْعُلُوِّ عَلَی غَیْرِهِ حَتَّی إِنَّهُ یَکُونُ مِنْهُمْ لَمَنْ قَدْ نَزَعَ إِلَی دَعْوَی الرُّبُوبِیَّهًِْ وَ مِنْهُمْ مَنْ نَزَعَ إِلَی دَعْوَی النُّبُوَّهًِْ بِغَیْرِ حَقِّهَا وَ مِنْهُمْ مَنْ نَزَعَ إِلَی دَعْوَی الْإِمَامَهًِْ بِغَیْرِ حَقِّهَا وَ ذَلِکَ مَعَ مَا یَرَوْنَ فِی أَنْفُسِهِمْ مِنَ النَّقْصِ وَ الْعَجْزِ وَ الضَّعْفِ وَ الْمَهَانَهًِْ وَ الْحَاجَهًِْ وَ الْفَقْرِ وَ الْآلَامِ وَ الْمُنَاوَبَهًِْ عَلَیْهِمْ وَ الْمَوْتِ الْغَالِبِ لَهُمْ وَ الْقَاهِرِ لِجَمِیعِهِمْ یَا ابْنَ الْفَضْلِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَا یَفْعَلُ بِعِبَادِهِ إِلَّا الْأَصْلَحَ لَهُمْ وَ لا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً وَ لکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ.
امام صادق (علیه السلام)- از عبدالله‌بن‌فضل هاشمی نقل است: به امام صادق (علیه السلام)عرض کردم: «چرا خدا ارواح را در بدن‌ها [ی پست دنیایی] قرار داد؛ پس از آنکه در ملکوت اعلی بالاترین جایگاه را داشتند»؟ امام فرمود: «خداوند تبارک‌وتعالی می‌دانست که ارواح با آن شرف و بلندمرتبگی که دارند، اگر به حال خود رها شوند بیشتر آن‌ها به‌سوی ادّعای ربوبیّت در برابر خدای عزّوجلّ کشیده خواهند شد؛ بنابراین آن‌ها را در بدن‌هایشان قرار داد؛ همان بدن‌هایی که در همان ابتدای تعیین سرنوشت، نظرکردن و رحمت‌ورزیدن به آن‌ها را مقدّر کرد و نیز برخی از آن‌ها را به برخی دیگر، نیازمند کرد؛ برخی را به دیگری پیوسته ساخت؛ و بعضی را نسبت به دیگران برتری داد و مقام برخی را [بسیار] بالاتر قرار داد. و برخی را وابسته برخی دیگر نمود، و رسولان خود را به‌سوی آن‌ها فرستاد. و حجت‌های خود را به‌سوی آن‌ها فرستاد تا مژده‌بخش و بیم‌دهنده باشند و آن‌ها را به انواع بندگی معبود خود وادارند و کیفرهای دنیا و کیفرهای آخرت و ثواب‌های دنیا و ثواب‌های آخرت را برای آن‌ها رفع کرد تا آن‌ها را به نیکی تشویق کند و از بدی برکنار سازد. و آنان را برای طلب روزی به سختی و ذلّت بیفکند تا بدانند پرورده و بنده و آفریده‌اند، و رو به عبادتش آورند و سزاوار نعمت ابدی و بهشت جاویدان گردند و از گرایش بدانچه که سزاوار آن نیستند در امان باشند». [سپس فرمود]: «ای پسر فضل! خدای تبارک‌وتعالی برای بندگانش از خودشان خیرخواه‌تر است. آیا نمی‌بینی که همه در مقام برتری‌جویی بر دیگرانند؟ تا آنجا که برخی به دعوی خدایی می‌گرایند. و برخی به ناحق به دعوی پیغمبری یا امامت برمی‌آیند – آن‌ها با وجود کاستی، درماندگی، ناتوانی، خواری، بینوایی، دردها، مرگ‌هایی که بر آن‌ها وارد شده و آن‌ها را سرکوب می‌کند، چنین ادّعایی می‌کنند ای پسر فضل! راستی خداوند تبارک‌وتعالی در حقّ بنده‌هایش بهترین کار را انجام می‌دهد و لا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً وَ لکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ».
Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Abdullah ibn al-Fadl al-Hashimi: I said to Imam Sadiq (peace be upon him), "Why did Allah place the souls in [lowly worldly] bodies, after they had held the highest station in the supreme kingdom?" The Imam said, "Allah, Blessed and Exalted, knew that the souls, with the honour and loftiness they possess, if left to themselves, most of them would be drawn to claiming lordship (rububiyyah) in opposition to Allah the Mighty and Majestic. Therefore He placed them in their bodies — the very bodies for which, at the very beginning of the decreeing of destiny, He ordained regard and mercy toward them; and He made some of them dependent on others, joined some to others, gave some superiority over others and set the rank of some [far] higher than others. He made some reliant on others, and sent His messengers to them. And He sent His proofs to them so that they might be bringers of glad tidings and warners, and might urge them to the various forms of servitude to their Object of Worship. He set forth for them punishments in this world and punishments in the hereafter, and rewards in this world and rewards in the hereafter, so as to encourage them toward good and turn them away from evil. He cast them into hardship and lowliness in seeking livelihood so that they would know that they are nurtured, servants and created, and would turn to His worship, and thereby become deserving of everlasting bounty and the eternal Paradise, and be safe from inclining toward what they have no right to." [Then he said], "O son of Fadl! Allah, Blessed and Exalted, is more solicitous of His servants than they are of themselves. Do you not see that all of them are set on seeking superiority over others? So much so that some of them incline to claiming divinity, and some unjustly incline to claiming prophethood or the Imamate — and they make such claims despite the deficiency, helplessness, weakness, humiliation, destitution, pains, and deaths that come upon them and crush them. O son of Fadl! Truly Allah, Blessed and Exalted, does with His servants only what is most conducive to their welfare, and وَ لا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً وَ لکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ [and He does not do any injustice to men, but men are unjust to themselves]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન ફઝ્લ હાશિમીથી નકલ છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "અલ્લાહે રૂહોને [દુનિયાના પસ્ત] શરીરોમાં કેમ મૂકી, જ્યારે તેઓ મલકૂતે અઅલામાં સૌથી ઉચ્ચ સ્થાન ધરાવતી હતી?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તબારક વ તઆલા જાણતા હતા કે રૂહો પોતાના શરફ અને બુલંદમરતબા સાથે, જો પોતાના હાલ પર છોડી દેવામાં આવે તો તેમાંથી મોટા ભાગની અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની સામે રુબૂબિય્યત (ખુદાઈ)ના દાવા તરફ ખેંચાઈ જશે; તેથી તેમને તેમના શરીરોમાં મૂકી — તે જ શરીરો કે જેમના પ્રત્યે તકદીર નક્કી કરવાની શરૂઆતમાં જ નજર અને રહમત કરવાનું મુકર્રર કર્યું. અને તેમાંના કેટલાકને બીજા કેટલાકના મોહતાજ બનાવ્યા; કેટલાકને બીજા સાથે જોડી દીધા; અને કેટલાકને બીજા પર બરતરી આપી અને કેટલાકના મરતબાને [ઘણું] ઊંચું રાખ્યું. અને કેટલાકને બીજા સાથે વાબસ્તા બનાવ્યા, અને પોતાના રસૂલોને તેમની તરફ મોકલ્યા. અને પોતાની હુજ્જતોને તેમની તરફ મોકલી કે તેઓ ખુશખબર આપનારા અને ડરાવનારા બને અને તેમને પોતાના મઅબૂદની બંદગીના વિવિધ પ્રકારો તરફ પ્રેરે, અને દુનિયાની સજાઓ અને આખિરતની સજાઓ તથા દુનિયાના સવાબ અને આખિરતના સવાબ તેમના માટે નક્કી કર્યા કે તેમને ભલાઈ તરફ પ્રોત્સાહિત કરે અને બુરાઈથી દૂર રાખે. અને તેમને રોજી મેળવવા માટે તકલીફ અને ઝિલ્લતમાં નાખ્યા કે તેઓ જાણે કે તેઓ પરવરિશ પામેલા, બંદા અને પૈદા કરાયેલા છે, અને તેની ઇબાદત તરફ રુજૂ કરે અને હંમેશની નેઅમત તથા હમેશની જન્નતના હકદાર બને અને જે વસ્તુના તેઓ લાયક નથી તે તરફ ઝુકાવ થવાથી અમાનમાં રહે." [પછી ફરમાવ્યું]: "ઓ ફઝ્લના પુત્ર! અલ્લાહ તબારક વ તઆલા પોતાના બંદાઓ માટે ખુદ તેમના કરતાં વધુ ખૈરખ્વાહ છે. શું તું નથી જોતો કે બધા બીજા પર બરતરી શોધવાની હાલતમાં છે? ત્યાં સુધી કે કેટલાક ખુદાઈના દાવા તરફ ઝુકે છે. અને કેટલાક નાહક પયગંબરી કે ઇમામતના દાવા તરફ આગળ વધે છે — તેઓ પોતાનામાં જે ઉણપ, બેચારગી, નાતવાની, ખ્વારી, બિનવાઈ, દર્દો, અને તેમના પર આવતી અને તેમને કચડી નાખતી મૌત જુએ છે, તેમ છતાં આવો દાવો કરે છે. ઓ ફઝ્લના પુત્ર! ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલા પોતાના બંદાઓના હકમાં શ્રેષ્ઠ કામ કરે છે અને وَ لا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً وَ لکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ [અને અલ્લાહ લોકો પર કોઈ ઝુલ્મ કરતા નથી, પરંતુ લોકો પોતે જ પોતાના પર ઝુલ્મ કરે છે]."