عَلِیِّبْنِعُقْبَهًَْ عَنْ أَبِیهِ قَالَ قَالَ لِی أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) ... یَا عُقْبَهًُْ لَنْ تَمُوتَ نَفْسٌ مُؤْمِنَهًٌْ أَبَداً حَتَّی تَرَاهُمَا حَتَّی تَرَی رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) قُلْتُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَیْهِمَا الْمُؤْمِنُ أَ یَرْجِعُ إِلَی الدُّنْیَا فَقَالَ لَا یَمْضِی أَمَامَهُ إِذَا نَظَرَ إِلَیْهِمَا مَضَی أَمَامَهُ فَقُلْتُ لَهُ یَقُولَانِ شَیْئاً قَالَ نَعَمْ یَدْخُلَانِ جَمِیعاً عَلَی الْمُؤْمِنِ فَیَجْلِسُ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) عِنْدَ رَأْسِهِ وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) عِنْدَ رِجْلَیْهِ فَیُکِبُّ عَلَیْهِ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَیَقُولُ یَا وَلِیَّ اللَّهِ أَبْشِرْ أَنَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) إِنِّی خَیْرٌ لَکَ مِمَّا تَرَکْتَ مِنَ الدُّنْیَا ثُمَّ یَنْهَضُ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَیَقُومُ عَلِیٌّ (علیه السلام) حَتَّی یُکِبَّ عَلَیْهِ فَیَقُولُ یَا وَلِیَّ اللَّهِ أَبْشِرْ أَنَا عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) الَّذِی کُنْتَ تُحِبُّهُ أَمَا لَأَنْفَعَنَّکَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَا فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قُلْتُ أَیْنَ جَعَلَنِیَ اللَّهُ فِدَاکَ هَذَا مِنْ کِتَابِ اللَّهِ قَالَ فِی یُونُسَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ هَاهُنَا الَّذِینَ آمَنُوا وَ کانُوا یَتَّقُونَ. لَهُمُ الْبُشْری فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ لا تَبْدِیلَ لِکَلِماتِ اللهِ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ.
امام صادق (علیه السلام)- علیّ‌بن‌عُقبه از پدرش نقل می‌کند که امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: «ای عقبه! هیچ انسان مؤمنی نمیرد مگر اینکه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) را مشاهده کند». عرض کردم: «آیا هنگامی‌که مؤمن آن‌ها را مشاهده می‌کند باز به دنیا بازمی‌گردد»؟ فرمود: «نه، در آن هنگام جز حرکت به‌سوی آخرت راهی ندارد». عرض کردم: «آیا پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) با او سخنی هم می‌گویند»؟ فرمود: «آری! هر دو بر مؤمن وارد می‌شوند و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) کنار سر او و علی (علیه السلام) کنار پاهای او می‌نشینند و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خود را بر او افکنده و می‌فرماید: «ای ولی خدا! بشارت بر تو که من رسول خدایم و از هرآنچه در دنیا باقی گذاشتی برای تو بهترم». آنگاه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برخاسته و علی (علیه السلام) می‌ایستد و سپس خود را بر مؤمن افکنده و می‌فرماید: «ای ولیّ خدا! بشارت بر تو که من علیّبنابیطالب (علیه السلام) هستم که دوستدار او بودی. بدان امروز به سودِ تو خواهم بود». آنگاه امام صادق (علیه السلام) فرمود: «این مطلب در قرآن بیان شده است». عرض کردم: «فدایت شوم! این مطلب در کجای قرآن بیان شده است»؟ فرمود: «در سوره‌ی یونس آنجا که می‌فرماید: الَّذِینَ آمَنُوا وَ کانُوا یَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْری فِی الحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ لا تَبْدِیلَ لِکَلِماتِ اللهِ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ».
Imam Sadiq (peace be upon him): Ali ibn Uqba narrates from his father that Imam Sadiq (peace be upon him) said to me: "O Uqba! No believing person dies except that he sees the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him)." I said: "When the believer sees them, does he then return to the world?" He said: "No, at that moment he has no path other than moving toward the Hereafter." I said: "Do the Prophet (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him) also speak to him?" He said: "Yes! Both enter upon the believer, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) sits beside his head and Ali (peace be upon him) beside his feet, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) leans over him and says: 'O friend of Allah! Glad tidings to you, for I am the Messenger of Allah, and I am better for you than whatever you have left behind in the world.' Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) rises and Ali (peace be upon him) stands and then leans over the believer and says: 'O friend of Allah! Glad tidings to you, for I am Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), whom you loved. Know that today I will be of benefit to you.'" Then Imam Sadiq (peace be upon him) said: "This matter has been stated in the Quran." I said: "May I be your ransom! Where in the Quran has this matter been stated?" He said: "In Surah Yunus, where He says: الَّذِینَ آمَنُوا وَ کانُوا یَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْری فِی الحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ لا تَبْدِیلَ لِکَلِماتِ اللهِ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ [Those who believe and guard (against evil): They shall have good news in this world's life and in the hereafter; there is no changing the words of Allah; that is the mighty achievement]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- અલી બિન ઉકબા પોતાના પિતા પાસેથી નકલ કરે છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "ઓ ઉકબા! કોઈ મોમિન ઈન્સાન નથી મરતો સિવાય કે તે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ)નું દર્શન કરે." મેં અરજ કરી: "શું જ્યારે મોમિન તેમને જુએ છે તો ફરી દુનિયામાં પાછો ફરે છે?" તમે ફરમાવ્યું: "ના, તે સમયે આખિરત તરફ ગતિ કરવા સિવાય કોઈ માર્ગ નથી." મેં અરજ કરી: "શું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) તેની સાથે વાત પણ કરે છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હા! બંને મોમિન પર દાખલ થાય છે અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેના માથા પાસે અને અલી (અલયહિસ્સલામ) તેના પગ પાસે બેસે છે અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાને તેના પર ઝુકાવીને ફરમાવે છે: 'ઓ અલ્લાહના વલી! તને બશારત હો કે હું અલ્લાહનો રસૂલ છું અને દુનિયામાં તેં જે કંઈ છોડ્યું છે તેના કરતાં તારા માટે વધુ બહેતર છું.' પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઊભા થાય છે અને અલી (અલયહિસ્સલામ) ઊભા થાય છે અને પછી પોતાને મોમિન પર ઝુકાવીને ફરમાવે છે: 'ઓ અલ્લાહના વલી! તને બશારત હો કે હું અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છું જેને તું ચાહતો હતો. જાણી લે કે આજે હું તારા ફાયદામાં હોઈશ.'" પછી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ વાત કુરઆનમાં બયાન થયેલી છે." મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! આ વાત કુરઆનમાં ક્યાં બયાન થઈ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "સૂરએ યૂનુસમાં જ્યાં ફરમાવે છે: الَّذِینَ آمَنُوا وَ کانُوا یَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْری فِی الحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ لا تَبْدِیلَ لِکَلِماتِ اللهِ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને તકવા અખ્તિયાર કરતા હતા, તેમના માટે દુનિયાના જીવનમાં અને આખિરતમાં ખુશખબરી છે; અલ્લાહની વાતોમાં કોઈ બદલાવ નથી; આ જ મહાન સફળતા છે]."