سورة يونس

Verse 62 of 109

10:62

أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ

آگاه باشيد! [دوستان و] اولياى خدا، نه ترسى بر آن‌هاست و نه اندوهگين مى‌شوند.

Now surely the friends of Allah-- they shall have no fear nor shall they grieve.

જાણી લો કે જે અલ્લાહના વલીયોને ન કોઇ ડર રહેશે અને ન તેઓ ગમગીન થશે:

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَن ابْنِ‌عَبَّاسٍ قَال: سُئِلَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ فَقِیلَ لَهُ مَنْ هَؤُلَاءِ الْأَوْلِیَاءُ فَقَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) هُمْ قَوْمٌ أَخْلَصُوا لِلَّهِ تَعَالَی فِی عِبَادَتِهِ وَ نَظَرُوا إِلَی بَاطِنِ الدُّنْیَا حِینَ نَظَرَ النَّاسُ إِلَی ظَاهِرِهَا فَعَرَفُوا آجِلَهَا حِینَ غَرَّ النَّاسُ سِوَاهُمْ بِعَاجِلِهَا فَتَرَکُوا مِنْهَا مَا عَلِمُوا أَنَّهُ سَیَتْرُکُهُمْ وَ أَمَاتُوا مِنْهَا مَا عَلِمُوا أَنَّهُ سَیُمِیتُهُم.

امام علی (علیه السلام)- از امیرمؤمنان علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) درباره‌ی تفسیر آیه‌ی أَلا إِنَّ أَوْلِیَاء اللهِِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ سؤال شد: «أَوْلِیَاء چه کسانی هستند»؟ امیرمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «ایشان جماعتی هستند که در عبادت خداوند متعال اخلاص ورزیدند. در زمانی‌که دیگر مردمان به ظاهر دنیا توجّه می‌کردند، آنان به باطن آن توجّه داشتند و آن زمان‌که دیگران به امور زودگذر دنیا فریفته شده بودند، اینان عواقب و سرانجام امور را مدّ نظر داشتند و به همین‌خاطر چیزهایی را که می‌دانستند آنان را رها خواهد کرد، ترک کردند و چیزهایی را که می‌دانستند موجب نابودی آنان خواهد شد، از بین بردند».

Imam Ali (peace be upon him): Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) was asked about the interpretation of the verse أَلا إِنَّ أَوْلِیَاء اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ [Now surely the friends of Allah—they shall have no fear nor shall they grieve]: 'Who are these awliya (friends)?' Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: 'They are a people who acted with ikhlas (sincerity) towards Allah the Exalted in His worship. At the time when other people were looking at the outward of the world, they were looking at its inward, and when others were being deceived by the fleeting matters of the world, they kept in view the consequences and outcomes of matters. For that reason they abandoned those things which they knew would abandon them, and they put to death those things which they knew would put them to death.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને આયત أَلا إِنَّ أَوْلِیَاء اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ [ખરેખર અલ્લાહના દોસ્તો પર ન કોઈ ડર છે ન તેઓ ગમગીન થશે] ના તફસીર વિશે પૂછવામાં આવ્યું: 'આ અવલિયા (દોસ્તો) કોણ છે?' અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'તેઓ એવો સમુદાય છે જેમણે અલ્લાહ તઆલાની ઇબાદતમાં ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) દાખવ્યો. જ્યારે બીજા લોકો દુનિયાની બાહ્ય બાજુ પર ધ્યાન આપતા હતા, ત્યારે તેઓ તેની આંતરિક બાજુ પર ધ્યાન આપતા હતા, અને જ્યારે બીજા લોકો દુનિયાની ક્ષણભંગુર બાબતોમાં ફસાઈ ગયા હતા, ત્યારે તેઓ બાબતોના પરિણામો અને અંજામને નજરમાં રાખતા હતા. તેથી જે વસ્તુઓ વિશે તેઓ જાણતા હતા કે તે તેમને છોડી દેશે, તેને તેઓએ છોડી દીધી, અને જે વસ્તુઓ વિશે તેઓ જાણતા હતા કે તે તેમના નાશનું કારણ બનશે, તેને તેઓએ નષ્ટ કરી દીધી.'

عَنْ عَبْدِالرَّحْمَنِ‌بْنِ‌سَالِمٍ الْأَشَلِّ عَنْ بَعْضِ الْفُقَهَاءِ قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِین (علیه السلام) فَقَالَ هُمْ نَحْنُ وَ أَتْبَاعُنَا فَمَنْ تَبِعَنَا مِنْ بَعْدِنَا طُوبَی لَنَا وَ طُوبَی لَهُمْ أَفْضَلُ مِنْ طُوبَی لَنَا قَالَ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) مَا شَأْنُ طُوبَی لَهُمْ أَفْضَلُ مِنْ طُوبَی لَنَا أَ لَسْنَا نَحْنُ وَ هُمْ عَلَی أَمْرٍ قَالَ لَا لِأَنَّهُمْ حَمَلُوا مَا لَمْ تَحَمَّلُوا عَلَیْهِ وَ أَطَاقُوا مَا لَمْ تُطِیقُوا.

امام علی (علیه السلام)- عبدالرّحمن‌بن‌سالم اشل از عدّه‌ای از علماء و بزرگان نقل می‌کند که [زمانی در حضور امام علی (علیه السلام) بودند که] امام علی (علیه السلام)، آیه‌ی أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ را تلاوت کرد و سپس پرسید: «آیا می‌دانید أَوْلِیَاءَ اللهِ چه کسانی هستند»؟ آن بزرگان جواب دادند: «[نخیر، نمی‌دانیم]، ای امیرمؤمنان! چه کسانی هستند»؟ فرمود: «آنان، ما هستیم و کسانی که پس از ما از ما تبعیّت و پیروی کند. خوشا به حال ما و خوشا به سعادت آنان؛ البتّه بیشتر برای آنان مایه‌ی خشنودی و سعادت است». یکی از آنان پرسید: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! منظور شما از اینکه بیشتر برای آنان مایه‌ی خشنودی و سعادت است، چیست»؟ مگر ما و آنان هم عقیده نیستیم»؟ فرمود: «نه! آن‌ها چیزهایی را تحمّل می‌کنند که شما تحمّل نکردید و چندان بردباری می‌نمایند که شما نداشتید».

Imam Ali (peace be upon him): Abd al-Rahman ibn Salim al-Ashall reports from a group of scholars and elders that [once they were in the presence of Imam Ali (peace be upon him) when] Imam Ali (peace be upon him) recited the verse أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ [Now surely the friends of Allah — they shall have no fear nor shall they grieve] and then asked: "Do you know who أَوْلِیَاءَ اللهِ [the friends of Allah] are?" Those elders replied: "[No, we do not know], O Commander of the Faithful! Who are they?" He said: "They are us and those who follow us and obey us after us. Blessed are we, and blessed are they; indeed, it is a greater source of joy and felicity for them." One of them asked: "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! What do you mean by saying that it is a greater source of joy and felicity for them? Are we and they not of the same belief?" He said: "No! They bear things that you did not bear, and show a degree of forbearance that you did not have."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુર્રહમાન બિન સાલિમ અશલ કેટલાક ઉલમા અને બુઝુર્ગો પાસેથી નકલ કરે છે કે [એક વખત તેઓ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની હાજરીમાં હતા ત્યારે] ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ આયત أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ [ખરેખર અલ્લાહના દોસ્તો પર ન કોઈ ભય છે અને ન તેઓ ગમગીન થશે] તિલાવત કરી અને પછી પૂછ્યું: "શું તમે જાણો છો કે أَوْلِیَاءَ اللهِ [અલ્લાહના દોસ્તો] કોણ છે?" તે બુઝુર્ગોએ જવાબ આપ્યો: "[ના, અમે નથી જાણતા], ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન! તેઓ કોણ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "તેઓ અમે છીએ અને જેઓ અમારા પછી અમારું અનુસરણ કરે છે. અમને મુબારક હો અને તેમને પણ મુબારક હો; ખરેખર તેમના માટે તે વધુ ખુશી અને સઆદતનું કારણ છે." તેમાંથી એકે પૂછ્યું: "ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તમારો મતલબ કે તે તેમના માટે વધુ ખુશી અને સઆદતનું કારણ છે, એ શું છે? શું અમે અને તેઓ એક જ અકીદા પર નથી?" તમે ફરમાવ્યું: "ના! તેઓ એવી વસ્તુઓ સહન કરે છે જે તમે સહન નથી કરી, અને એટલી બરદાશ્ત કરે છે જેટલી તમારી પાસે ન હતી."

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

قال ابوجعفر (علیه السلام) وَجَدْنَا فِی کِتَابِ عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ إِذَا أَدَّوْا فَرَائِضَ اللَّهِ وَ أَخَذُوا سُنَنَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ تَوَرَّعُوا عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ وَ زَهِدُوا فِی عَاجِلِ زَهْرَهًِْ الدُّنْیَا وَ رَغِبُوا فِیمَا عِنْدَ اللَّهِ وَ اکْتَسَبُوا الطَّیِّبَ مِنْ رِزْقِ اللَّهِ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا یُرِیدُونَ بِهِ التَّفَاخُرَ وَ التَّکَاثُرَ ثُمَّ أَنْفَقُوا فِیمَا یَلْزَمُهُمْ مِنْ حُقُوقٍ وَاجِبَهًٍْ فَأُولَئِکَ الَّذِینَ بَارَکَ اللَّهُ لَهُمْ فِیمَا اکْتَسَبُوا وَ یُثَابُونَ عَلَی مَا قَدَّمُوا لآِخِرَتِهِمْ.

امام سجاد (علیه السلام)- امام باقر (علیه السلام) فرمود: در کتاب علیّ‌بن‌الحسین (علیه السلام) دیدیم که آن حضرت در توضیح آیه‌ی أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ چنین فرموده: «اگر واجبات الهی را به‌جا می‌آورند و به سنّت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عمل نموده و از محارم الهی دوری گزینند و جلوه‌های فریبنده‌ی دنیا را ترک گویند و به آنچه نزد خداست، رغبت داشته باشند و به‌دنبال کسب روزی حلال باشند و با کسب روزی حلال، قصد فخر فروشی و زیاده‌خواهی را نداشته باشند و حقوقی که بر گردن آن‌هاست را ادا نمایند، خداوند به کسب و کارشان برکت می‌دهد و به خاطر آنچه برای آخرتشان، پیش فرستاده‌اند به آنان ثواب داده می‌شود».

Imam al-Sajjad (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him) said: We found in the book of Ali ibn al-Husayn (peace be upon him) that he said, in explanation of the verse أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ [Now surely the friends of Allah — they shall have no fear nor shall they grieve]: "If they perform the divine obligations, and act upon the sunnah of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and keep away from what Allah has forbidden, and abandon the deceptive allurements of the world, and desire what is with Allah, and pursue the earning of lawful sustenance, and in earning lawful sustenance have no intention of boasting or seeking more, and discharge the rights that lie upon them, Allah will bless their earnings and work, and they will be rewarded for what they have sent forward for their Hereafter."

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અમે અલી બિન અલ-હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના કિતાબમાં જોયું કે તે હઝરતે આયત أَلا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ [ખરેખર અલ્લાહના દોસ્તો પર ન કોઈ ભય છે અને ન તેઓ ગમગીન થશે]ના ખુલાસામાં આ પ્રમાણે ફરમાવ્યું: "જો તેઓ અલ્લાહની વાજિબાતોને અદા કરે અને મેસેન્જર ઑફ અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સુન્નત પર અમલ કરે અને અલ્લાહની હરામ કરેલી વસ્તુઓથી દૂર રહે અને દુનિયાની ધોકેબાજ ઝલકોને છોડી દે અને જે અલ્લાહની પાસે છે તેની તરફ રગબત રાખે અને હલાલ રોજી કમાવવાની પાછળ પડે અને હલાલ રોજી કમાવવામાં ફખ્ર કરવાનો અને વધુ મેળવવાનો ઇરાદો ન રાખે અને જે હકો તેમની ઉપર છે તે અદા કરે, તો અલ્લાહ તેમના કસબ અને કારોબારમાં બરકત આપે છે અને તેમની આખિરત માટે જે તેમણે આગળ મોકલ્યું છે તેના બદલામાં તેમને સવાબ આપવામાં આવે છે."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فِی لُبِّ اللُّبَاب: إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ لَأُنَاساً مَا هُمْ بِأَنْبِیَاءَ وَ لَا شُهَدَاءَ یغبطهم الأنبیاء و الشهداء یوم القیامهًْ لِمَکَانِهِمْ مِنَ اللَّهِ فَقِیلَ مَنْ هُمْ یَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ الَّذِینَ یَتَحَابُّونَ بِرَوْحِ اللَّهِ مِنْ غَیْرِ أَرْحَامٍ بَیْنَهُمْ وَ لَا أَمْوَالٍ یَتَعَاطَوْنَ بَیْنَهُمْ وَ إِنَّ عَلَی وُجُوهِهِمْ لَنُوراً وَ إِنَّهُمْ لَعَلَی مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ لَا یَخَافُونَ إِذَا خَافَ النَّاسُ وَ لَا یَحْزَنُونَ إِذَا حَزِنُوا ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در کتاب لبّ‌اللّباب از پیامبر (صلی الله علیه و آله) نقل شده: «گروهی از بندگان خدا هستند که از پیامبران و شهداء نیستند [امّا با این حال] روز قیامت ، پیامبران و شهدا به حال آن‌ها غبطه می‌خورند». عرض شد: «ای رسول‌خدا! این‌ها چه کسانی هستند»؟ فرمود: «کسانی که به خاطر خدا با یکدیگر دوستی می‌کنند؛ با اینکه رابطه خویشاوندی میانشان نیست و دادوستد مالی ندارند. بر چهره‌ی ایشان [در روز قیامت] نوری است و بر منبرهایی از نور قرار دارند و در روزی که همه می‌ترسند و غمگین‌اند، ترس و غمی ندارند». آنگاه حضرت این آیه را تلاوت فرمود: «أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ».

The Prophet (peace be upon him and his family): In the book Lubb al-Lubab it is narrated from the Prophet (peace be upon him and his family): "There is a group among the servants of Allah who are neither prophets nor martyrs, [and yet] on the Day of Judgement the prophets and martyrs will envy their station." It was asked: "O Messenger of Allah! Who are they?" He said: "Those who love one another for the sake of Allah, though there is no kinship between them and no financial dealings. On their faces [on the Day of Judgement] there is a light, and they are upon pulpits of light; on the day when everyone is afraid and grieved, they have no fear and no sorrow." Then he recited this verse: أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [Now surely the friends of Allah — they shall have no fear nor shall they grieve].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): કિતાબ લુબ્બુલ લુબાબમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)થી નકલ થયું છે: "અલ્લાહના બંદાઓમાં એક જૂથ એવું છે જે પયગંબરો અને શહીદોમાંથી નથી, [પરંતુ તેમ છતાં] કયામતના દિવસે પયગંબરો અને શહીદો તેમની હાલત પર ગિબ્તા કરશે." અરજ કરવામાં આવી: "ઓ મેસેન્જર ઑફ અલ્લાહ! આ કોણ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "એવા લોકો જેઓ અલ્લાહ માટે એકબીજા સાથે દોસ્તી કરે છે; જ્યારે કે તેમની વચ્ચે સગપણનો સંબંધ નથી અને ન કોઈ માલી લેવડ-દેવડ છે. તેમના ચહેરાઓ પર [કયામતના દિવસે] નૂર છે અને તેઓ નૂરના મિમ્બરો પર બિરાજમાન છે અને જે દિવસે બધા ડરેલા અને ગમગીન હશે, તે દિવસે તેમને કોઈ ડર અને ગમ નથી." પછી હઝરતે આ આયત તિલાવત ફરમાવી: "أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [ખરેખર અલ્લાહના દોસ્તો પર ન કોઈ ભય છે અને ન તેઓ ગમગીન થશે]."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَرْفُوعاً إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ قَال: أَ تَدْرُونَ مَا غَمِّی وَ فِی أَیِ شَیْءٍ تَفَکُّرِی وَ إِلَی أَیِ شَیْءٍ أَشْتَاقُ قَالَ أَصْحَابُهُ لَا یَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) مَا عَلِمْنَا بِهَذِهِ مِنْ شَیْءٍ أَخْبِرْنَا بِغَمِّکَ وَ تَفَکُّرِکَ وَ تَشَوُّقِکَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) أُخْبِرُکُمْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ تَنَفَّسَ وَ قَالَ هَاهْ شَوْقاً إِلَی إِخْوَانِی مِنْ بَعْدِی فَقَالَ أَبُوذَرٍّ (رحمة الله علیه) یَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) أَ لَسْنَا إِخْوَانَکَ قَالَ لَا أَنْتُمْ أَصْحَابِی وَ إِخْوَانِی یَجِیئُونَ مِنْ بَعْدِی شَأْنُهُمْ شَأْنُ الْأَنْبِیَاءِ قَوْمٌ یَفِرُّونَ مِنَ الْآبَاءِ وَ الْأُمَّهَاتِ وَ مِنَ الْإِخْوَهًِْ وَ الْأَخَوَاتِ وَ مِنَ الْقَرَابَاتِ کُلِّهِمْ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّه ... یَا أَبَاذَرٍّ (رحمة الله علیه) ضِحْکُهُمْ عِبَادَهًٌْ وَ فَرَحُهُمْ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُهُمْ صَدَقَهًٌْ وَ أَنْفَاسُهُمْ جِهَادٌ وَ یَنْظُرُ اللَّهُ إِلَیْهِمْ فِی کُلِّ یَوْمٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ یَا أَبَاذَرٍّ (رحمة الله علیه) إِنِّی إِلَیْهِمْ لَمُشْتَاقٌ ثُمَّ غَمَّضَ عَیْنَیْهِ وَ بَکَی شَوْقاً ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ احْفَظْهُمْ وَ انْصُرْهُمْ عَلَی مَنْ خَالَفَ عَلَیْهِمْ وَ لَا تَخْذُلْهُمْ وَ أَقِرَّ عَیْنِی بِهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ وَ قَالَ رَسُولُ‌اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَنْ عَرَفَ اللَّهَ مَنَعَ فَاهُ مِنَ الْکَلَامِ وَ بَطْنَهُ مِنَ الطَّعَامِ وَ عَنَّی نَفْسَهُ بِالصِّیَامِ وَ الْقِیَامِ قَالُوا بِآبَائِنَا وَ أُمَّهَاتِنَا یَا رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) هَؤُلَاءِ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ قَالَ إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ سَکَتُوا فَکَانَ سُکُوتُهُمْ ذِکْراً وَ نَظَرُوا فَکَانَ نَظَرُهُمْ عِبْرَهًًْ وَ نَطَقُوا فَکَانَ نُطْقُهُمْ حِکْمَهًًْ وَ مَشَوْا فَکَانَ مَشْیُهُمْ بَیْنَ النَّاسِ بَرَکَهًًْ لَوْ لَا الْآجَالُ الَّتِی کُتِبَتْ عَلَیْهِمْ لَمْ تَقِرَّ أَرْوَاحُهُمْ فِی أَجْسَادِهِمْ خَوْفاً مِنَ الْعَذَابِ وَ شَوْقاً إِلَی الثَّوَابِ وَ قَالَ أَحَبُّ عِبَادِ اللَّهِ إِلَیَّ الْأَتْقِیَاءُ الْأَخْفِیَاءُ الَّذِینَ إِذَا غَابُوا لَمْ یُفْتَقَدُوا وَ إِذَا شَهِدُوا لَمْ یُعْرَفُوا أُولَئِکَ أَئِمَّهًُْ الْهُدَی وَ مَصَابِیحُ الْعِلْمِ وَ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ قَیَّدَهُ الْقُرْآنُ عَنْ کَثِیرٍ مِنْ هَوَاءِ نَفْسِهِ وَ شَهْوَتِهِ فَالصَّلَاهًُْ کَهْفُهُ وَ الصِّیَامُ جُنَّتُهُ وَ الصَّدَقَهًُْ فَکَاکُه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در حدیثی مرفوع از پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده است: «آیا می‌دانید اندوه من از چیست و به چه می‌اندیشم و به چه چیزی اشتیاق دارم»؟ اصحاب عرض کردند: «نه ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! به هیچ‌کدام از این‌ها آگاهی نداریم. خود آنان ما را از اندوه و اندیشه و اشتیاقتان آگاه فرمایید». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «به خواست خدا به شما خواهم گفت». آنگاه نفس عمیقی کشیده و فرمود: «آه! چقدر مشتاق [دیدنِ] برادرانِ بعد از خودم هستم»! ابوذر (رحمة الله علیه) عرض کرد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! آیا ما برادران شما نیستیم»؟ فرمود: «نه! شما اصحاب من هستید و برادرانم بعد از من خواهند آمد. منزلت آن‌ها همچون منزلت انبیاست. آن‌ها مردمانی هستند که به خاطر جلب رضایت الهی از پدران، مادران، برادران، خواهران و بستگانشان دوری می‌گزینند... ای ابوذر (رحمة الله علیه)! خنده‌ی آن‌ها عبادت، سرورشان تسبیح، خوابشان صدقه و نَفَس‌هایشان جهاد است. خداوند در هر روز سه بار به آن‌ها نظر می‌کند. ای ابوذر (رحمة الله علیه)! من بسیار به آن‌ها مشتاقم». آنگاه پیامبر (صلی الله علیه و آله) چشمان مبارک خود را فرو بست و گریه‌ی شوقی نمود. سپس عرضه داشت: «خداوندا! آن‌ها را حفظ فرما و بر مخالفینشان، یاریشان نما! آن‌ها را خوار مگردان و چشمان مرا در روز قیامت به [دیدنِ] آن‌ها روشن فرما أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «هرکه خدا را بشناسد، دهانش را از سخن [ِحرام] و شکمش را از غذا [ی حرام] باز دارد و نفْس خود را به روزه و نماز ریاضت دهد». اصحاب عرض کردند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! پدران و مادرانمان به فدایت! اینان اولیای خدا هستند»؟ حضرت فرمود: «اولیای خدا سکوت می‌کنند و سکوتشان ذکر است؛ نگاه می‌کنند و نگاهشان [از روی] عبرت است؛ سخن می‌گویند و کلامشان حکمت است؛ راه می‌روند و رفت‌وآمدشان بین مردم [موجب] برکت است. اگر نبود که مرگشان [در روز معیّنی] تعیین شده است از ترسِ عذاب و اشتیاق به ثواب، روحشان در پیکر آرام نمی‌گرفت».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): In a marfu hadith from the Prophet (peace be upon him and his family) it is reported: "Do you know what my sorrow is about, what I think about, and what I long for?" The companions said: "No, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! We know nothing of these. You yourself inform us of your sorrow, your thought and your longing." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "By Allah's will, I shall tell you." Then he took a deep breath and said: "Ah! How I long [to see] my brothers who will come after me!" Abu Dharr (may Allah have mercy on him) said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Are we not your brothers?" He said: "No! You are my companions, and my brothers will come after me. Their rank is like the rank of the prophets. They are a people who, seeking Allah's pleasure, keep away from their fathers, mothers, brothers, sisters and all their relatives... O Abu Dharr (may Allah have mercy on him)! Their laughter is worship, their joy is tasbih (glorification), their sleep is charity, and their breaths are jihad. Allah looks upon them three times each day. O Abu Dharr (may Allah have mercy on him)! I long for them greatly." Then the Prophet (peace be upon him and his family) closed his blessed eyes and wept out of longing. Then he said: "O Allah! Preserve them and help them against their opponents! Do not humiliate them, and brighten my eyes on the Day of Resurrection with [seeing] them. أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [Now surely the friends of Allah — they shall have no fear nor shall they grieve]." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Whoever knows Allah restrains his mouth from [forbidden] speech and his stomach from [forbidden] food, and disciplines his soul with fasting and prayer." The companions said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! May our fathers and mothers be your ransom! Are these the friends of Allah?" He said: "The friends of Allah are silent, and their silence is remembrance; they look, and their looking is [from] taking heed; they speak, and their speech is wisdom; they walk, and their coming and going among people is [a source of] blessing. Were it not that their deaths have been appointed [for a definite day], their souls would not settle in their bodies, out of fear of the punishment and longing for the reward."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)થી એક મરફૂઅ હદીસમાં આવ્યું છે: "શું તમે જાણો છો કે મારો ગમ શાના વિશે છે, હું શાના વિશે વિચારું છું અને હું શાની ઇચ્છા રાખું છું?" સહાબીઓએ અર્જ કરી: "ના, ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમે આમાંથી કોઈની જાણ ધરાવતા નથી. આપ પોતે અમને તમારા ગમ, વિચાર અને ઇચ્છા વિશે જણાવો." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની ઇચ્છાથી હું તમને જણાવીશ." પછી એક ઊંડો શ્વાસ લઈને ફરમાવ્યું: "આહ! મારા પછી આવનારા મારા ભાઈઓ [ને જોવાની] કેટલી ઇચ્છા મને છે!" અબૂઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ અર્જ કરી: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! શું અમે તમારા ભાઈઓ નથી?" ફરમાવ્યું: "ના! તમે મારા સહાબીઓ છો, અને મારા ભાઈઓ મારા પછી આવશે. તેમનો દરજ્જો અંબિયાઓના દરજ્જા જેવો છે. તેઓ એવા લોકો છે જેઓ અલ્લાહની ખુશનૂદી મેળવવા માટે પોતાના પિતાઓ, માતાઓ, ભાઈઓ, બહેનો અને બધા સગાંસંબંધીઓથી દૂર રહે છે... ઓ અબૂઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! તેમનું હસવું ઇબાદત છે, તેમની ખુશી તસ્બીહ (અલ્લાહની પવિત્રતાનું ગુણગાન) છે, તેમની ઊંઘ સદકો છે અને તેમના શ્વાસો જિહાદ છે. અલ્લાહ દરરોજ ત્રણ વાર તેમના તરફ નજર કરે છે. ઓ અબૂઝર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! હું તેમના માટે ખૂબ મુશ્તાક છું." પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાની મુબારક આંખો બંધ કરી અને ઇશ્તિયાકના કારણે રડ્યા. પછી અર્જ કરી: "ઓ અલ્લાહ! તેમની હિફાઝત કર અને તેમના વિરોધીઓ પર તેમને મદદ કર! તેમને ખ્વાર ન કર અને કયામતના દિવસે તેમને [જોઈને] મારી આંખો રોશન કર. أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [ખરેખર અલ્લાહના મિત્રોને કોઈ ભય નથી અને ન તેઓ ગમગીન થશે]." અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જે અલ્લાહને ઓળખે તે પોતાના મોંને [હરામ] વાતોથી અને પોતાના પેટને [હરામ] ખોરાકથી રોકે અને પોતાના નફ્સને રોઝા અને નમાઝ થકી કષ્ટ આપે." સહાબીઓએ અર્જ કરી: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમારા માતાપિતા આપ પર કુરબાન! શું આ જ અલ્લાહના મિત્રો છે?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહના મિત્રો ખામોશ રહે છે, અને તેમની ખામોશી ઝિક્ર છે; તેઓ જુએ છે, અને તેમનું જોવું [બોધ] લેવા માટે છે; તેઓ બોલે છે, અને તેમની વાત હિકમત છે; તેઓ ચાલે છે, અને લોકોમાં તેમનું આવવું-જવું [બરકતનું કારણ] છે. જો તેમની મૃત્યુ [એક નિશ્ચિત દિવસ માટે] નિર્ધારિત ન હોત, તો અઝાબના ડરથી અને સવાબની ઇચ્છાથી તેમની રૂહો તેમના શરીરમાં ટકી ન રહેત."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ سُئِلَ عَنْهُ (صلی الله علیه و آله) مَنْ أَوْلِیَاءُ اللهِ قَالَ الَّذِینَ إِذَا خَلَوْا ذَکَرُوا اللَّه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- [از پیامبر (صلی الله علیه و آله)] سؤال شد: «اولیای الهی چه کسانی هستند»؟ فرمود: «کسانی که وقتی به [چهره‌ی] ایشان نگاه شود، یاد خدا زنده گردد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): [The Prophet (peace be upon him and his family)] was asked: "Who are the friends of Allah?" He said: "Those who, when they are alone, remember Allah."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને] પૂછવામાં આવ્યું: "અલ્લાહના મિત્રો કોણ છે?" ફરમાવ્યું: "તેઓ કે જ્યારે તેઓ એકાંતમાં હોય ત્યારે અલ્લાહને યાદ કરે છે."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

ابْنِ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) قَالَ بَیْنَمَا النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) بِمَکَّهًَْ أَیَّامَ الْمَوْسِمِ إِذِ الْتَفَتَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) إِلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ قَالَ هَنِیئاً لَکَ وَ طُوبَی لَکَ یَا أَبَاالْحَسَنِ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَنْزَلَ عَلَیَّ آیَهًًْ مُحْکَمَهًًْ غَیْرَ مُتَشَابِهَهًٍْ ذِکْرِی وَ إِیَّاکَ فِیهَا سَوَاءٌ فَقَالَ الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً بِیَوْمِ عَرَفَاتٍ وَ یَوْمِ جُمُعَهًٍْ هَذَا جَبْرَئِیلُ یُخْبِرُنِی عَنِ اللَّهِ أَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُکَ وَ شِیعَتَکَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ رُکْبَاناً غَیْرَ رَجَّالَهًٍْ عَلَی نَجَائِبَ فَرَحْلُهَا مِنَ النُّورِ فَتُنَاخُ عِنْدَ قُبُورِهِمْ فَیُقَالُ لَهُمْ ارْکَبُوا یَا أَوْلِیَاءَ اللَّهِ فَیَرْکَبُونَ صَفّاً مُعْتَدِلًا أَنْتَ إِمَامُهُمْ إِلَی الْجَنَّهًِْ حَتَّی إِذْ صَارُوا إِلَی الْفَحْصِ ثَارَتْ فِی وُجُوهِهِمْ رِیحٌ یُقَالُ لَهَا الْمُثِیرَهًُْ فَتَذْرِی فِی وُجُوهِهِمُ الْمِسْکَ الْأَذْفَرَ فَیُنَادُونَ بِصَوْتٍ لَهُمْ نَحْنُ الْعَلَوِیُّونَ فَیُقَالُ لَهُمْ إِنْ کُنْتُمُ الْعَلَوِیُّونَ فَأَنْتُمُ الْآمِنُونَ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْکُمُ الْیَوْمَ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ {الَّذِینَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ}.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) نقل است: هنگامی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) در ایّام حج در مکّه بودند پیامبر (صلی الله علیه و آله) رو به علی (علیه السلام) کرده و فرمود: گوارا باد بر تو و خوشا به حالت ای اباالحسن (علیه السلام)! خداوند در روز عرفه و جمعه، آیه‌ای محکم و غیر متشابه بر من نازل فرمود که من و تو در آن به یک اندازه یاد شده‌ایم؛ خدا فرمود: امروز، دین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آیین [جاودان] شما پذیرفتم. ( مائده/۳ ) این جبرئیل است که از جانب خدا به من خبر می‌دهد: «خداوند تو و شیعیانت را روز قیامت سوار بر شترانی که جهازشان از نور است محشور می‌فرماید. این شتران کنار قبرهای شیعیانت زانو می‌زنند و به شیعیان خطاب می‌شود: «ای اولیای خدا سوار شوید»! آن‌ها نیز در یک صف منظّمی سوار می‌شوند و تو پیش روی آن‌ها رو به‌سوی بهشت خواهی بود تا اینکه به جایگاه خود برسند. نسیمی به نام «مثیره» (برانگیزنده) به صورت‌هایشان وزیده می‌شود که در صورت‌هایشان مُشکِ خوشبویی می‌پراکند. در این حال با نوای مخصوصی فریاد زنند: «ما علویّون هستیم». در این هنگام به آن‌ها خطاب شود: «اگر شما علویّون هستید پس ایمنید و امروز نه ترسی دارید و نه غمگین می‌شوید؛ شما کسانی هستید که لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ».

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): When the Prophet (peace be upon him and his family) and Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) were in Mecca during the days of Hajj, the Prophet (peace be upon him and his family) turned to Ali (peace be upon him) and said: "May it be pleasant for you and blessed for you, O Abu'l-Hasan (peace be upon him)! On the day of Arafah and Friday, Allah revealed to me a decisive, non-ambiguous verse in which you and I are mentioned equally. Allah said: الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً [Today I have perfected your religion for you and completed My favor upon you and chosen Islam as your religion] (al-Ma'idah/3). This is Jibra'il who informs me from Allah: 'Allah will raise you and your Shia on the Day of Resurrection mounted on she-camels whose saddles are of light. These camels will kneel beside the graves of your Shia, and the Shia will be addressed: "O friends of Allah, mount!" They too will mount in an orderly row, and you will be at their head heading toward Paradise, until they reach their station. A breeze called al-Muthirah (the stirring one) will blow into their faces, scattering fragrant musk upon their faces. At that moment, with a distinctive cry, they will call out: "We are the Alawiyyun." Then they will be addressed: "If you are the Alawiyyun, then you are the secure ones, and today there is no fear upon you nor shall you grieve; you are those of whom [it is said] لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [there shall be no fear upon them, nor shall they grieve]."'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) થી નકલ છે: જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) હજના દિવસોમાં મક્કામાં હતા, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) અલી (અલયહિસ્સલામ) તરફ મુખ કરીને ફરમાવ્યું: "તમને મુબારક હો અને તમારા હાલ પર ખુશી હો, હે અબુલ હસન (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહે અરફા અને શુક્રવારના દિવસે મારા પર એક મોહકમ (સ્પષ્ટ) અને ગૈરે મુતશાબેહ આયત નાઝિલ કરી છે, જેમાં હું અને તમે એક સરખા યાદ કરવામાં આવ્યા છીએ; અલ્લાહે ફરમાવ્યું: الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً [આજે મેં તમારો દીન તમારા માટે પૂર્ણ કરી દીધો અને મારી નેઅમત તમારા પર પૂરી કરી અને ઇસ્લામને તમારા [કાયમી] દીન તરીકે પસંદ કર્યો]. (માએદહ/૩) આ જિબ્રઈલ છે જે અલ્લાહ તરફથી મને ખબર આપે છે: 'અલ્લાહ તમને અને તમારા શિયાઓને કયામતના દિવસે એવા ઊંટો પર સવાર કરીને ઉઠાવશે જેમની જીન નૂરની બનેલી હશે. આ ઊંટો તમારા શિયાઓની કબરોની બાજુમાં બેસી જશે અને શિયાઓને સંબોધન કરવામાં આવશે: "હે અલ્લાહના ઔલિયાઓ, સવાર થાવ!" તેઓ પણ એક વ્યવસ્થિત હરોળમાં સવાર થશે અને તમે તેમની આગળ જન્નત તરફ મુખ કરીને હશો, ત્યાં સુધી કે તેઓ પોતાના મુકામ પર પહોંચે. "મસીરહ" (ઉઠાવનાર) નામની હવા તેમના ચહેરાઓ પર વાશે જે તેમના ચહેરાઓ પર ખુશબૂદાર મુશ્ક ફેલાવશે. તે વખતે એક વિશેષ અવાજથી બૂમ પાડશે: "અમે અલવિય્યૂન (અલીના અનુયાયીઓ) છીએ." તે વખતે તેમને સંબોધન કરવામાં આવશે: "જો તમે અલવિય્યૂન છો, તો તમે સુરક્ષિત છો, અને આજે તમને ન કોઈ ડર છે અને ન તમે ગમગીન થશો; તમે તે લોકો છો કે જેમના વિશે [કહેવાયું છે] لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [જેમના ઉપર ન કોઈ ડર છે અને ન તેઓ ગમગીન થશે]."'"

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) أَنَّهُ قَال حَجَّ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْمَدِینَهًْ ... فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) {فی یوم الغدیر} أَنْ یُقَمَّ مَا تَحْتَهُنَ وَ یُنْصَبَ لَهُ أَحْجَارٌ کَهَیْئَهًِْ الْمِنْبَرِ لِیُشْرِفَ عَلَی النَّاسِ فَتَرَاجَعَ النَّاسُ وَ احْتُبِسَ أَوَاخِرُهُمْ فِی ذَلِکَ الْمَکَانِ لَا یَزَالُونَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَوْقَ تِلْکَ الْأَحْجَار قال (صلی الله علیه و آله) ... مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنَ اللَّهَ قَدْ أَمَرَنِی وَ نَهَانِی وَ قَدْ أَمَرْتُ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ نَهَیْتُهُ وَ عَلَیْهِ الْأَمْرُ وَ النَّهْیُ مِنْ رَبِّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَاسْمَعُوا لِأَمْرِهِ وَ انْتَهُوْا لِنَهْیِهِ وَ صِیرُوا إِلَی مُرَادِهِ وَ لَا تَتَفَرَّقْ بِکُمُ السُّبُلُ عَنْ سَبِیلِهِ أَنَا صِرَاطُ اللَّهِ الْمُسْتَقِیمُ الَّذِی أَمَرَکُمْ بِاتِّبَاعِهِ ثُمَّ عَلِیٌّ (علیه السلام) مِنْ بَعْدِی ثُمَّ وُلْدِی مِنْ صُلْبِهِ أَئِمَّهًٌْ (یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ ثُمَّ قَرَأَ (صلی الله علیه و آله) الْحَمْدُ لِلَّهِ إِلَی آخِرِهَا وَ قَالَ فِیَّ نَزَلَتْ وَ فِیهِمْ نَزَلَتْ وَ لَهُمْ عَمَّتْ وَ إِیَّاهُمْ خُصَّتْ وَ عَمَّتْ أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ فَإِنَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْغالِبُونَ أَلَا إِنَّ أَعْدَاءَهُمْ أَهْلُ الشِّقَاقِ الْعَادُّونَ وَ إِخْوَانُ الشَّیَاطِینِ الَّذِی یُوحِی بَعْضُهُمْ إِلی بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَهُمُ الَّذِینَ ذَکَرَهُمُ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ الْمُؤْمِنُونَ فَقَالَ لا تَجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ یُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللهَ وَ رَسُولَهُ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَ هُمُ الَّذِینَ وَصَفَهُمُ اللَّهُ جَلَّ‌وَ‌عَزَّ وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَهُمُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَرْتابُوا إِنَّ أَوْلِیَاءَهُمُ الَّذِینَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهًَْ آمِنِینَ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ بِالتَّسْلِیمِ أَنْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِینَ أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَهُمُ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ ... حِسابٍ أَلَا إِنَّ أَعْدَاءَهُمْ یَصْلَوْنَ سَعِیراً أَلَا إِنَّ أَعْدَاءَهُمُ الَّذِینَ یَسْمَعُونَ لِجَهَنَّمَ شَهِیقاً وَ هِیَ تَفُورُ وَ لَهَا زَفِیرٌ کُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها الْآیَهًَْ أَلَا إِنَّ أَعْدَاءَهُمُ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَ کُلَّما أُلْقِیَ فِیها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ یَأْتِکُمْ نَذِیرٌ أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَهُمْ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِیرٌ مَعَاشِرَ النَّاسِ عَدُوُّنَا مَنْ ذَمَّهُ اللَّهُ وَ لَعَنَهُ وَ وَلِیُّنَا مَنْ مَدَحَهُ اللَّهُ وَ أَحَبَّه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) از امام باقر (علیه السلام)نقل شده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از مدینه قصد حج کرد... [در روز غدیر] رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دستور فرمود زیر آن درختان را تمیز کرده و از سنگ‌ها چیزی شبیه منبر بسازند تا [پیامبر (صلی الله علیه و آله) بالای آن] بر مردم مشرف باشد. آنان که جلوتر رفته بودند، برگشتند و آنان که تازه رسیده بودند، یک‌جا جمع شدند و پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر فراز آن سنگ‌ها رفته و فرمود: «ای مردم! خداوند مرا امر و نهی فرمود و من نیز علی (علیه السلام) را امر و نهی کردم و از سوی خدای عزّوجلّ [از این پس] امر و نهی بر عهده‌ی علی (علیه السلام) است. پس فرمانش را بشنوید و از هرچه نهی می‌کند خودداری کرده و به خواسته او عمل کنید. [مبادا] راه‌های گوناگون، شما را از راه او پراکنده سازد. من صراط مستقیم خدایی هستم که به شما فرمان داده. پس از من اطاعت کنید و بعد از من، علی (علیه السلام) و پس از او فرزندان من که از نسل اویند، امامانی هستند که یَهْدُونَ بِالحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُون؛ به حق هدایت و داوری می‌کنند. ( اعراف/۱۸۱ ) آنگاه حضرت آیات سوره‌ی حمد را تلاوت نموده و فرمود: «این سوره در شأن من و این امامان (نازل شده است و عموم و خصوص آن به ایشان بستگی دارد؛ [زیرا] حزب و جمعیّت خدا پیروز است. ( مائده/۵۶ ) دشمنانِ ایشان، بدبخت، سرکش و برادر شیطان‌ها هستند که سخنِ به ظاهر آراسته را برای فریب، به یکدیگر القا می‌کنند. ( انعام/۱۱۲ ) دوستداران این امامان، همان مؤمنانی هستند که خداوند در کتابش آنان را [به نیکی] یاد کرده و فرموده: نمی‌یابی مردمی را که به خدا و روز قیامت ایمان آورده باشند، ولی با کسانی که با خدا و پیامبرش مخالفت می‌ورزند دوستی کنند، هرچند آن مخالفان، پدران یا فرزندان یا برادران و یا قبیله‌ی آن‌ها باشند. خدا بر دلشان رقم ایمان زده و به روحی از خود یاریشان کرده است و آن‌ها را به بهشت‌هایی که در آن نهرها جاری است درآورد. در آنجا جاودانه باشند. خدا از آن‌ها خشنود است و آنان نیز از خدا خشنودند. اینان حزب خدایند، آگاه باش که حزب خدا رستگارانند. ( مجادله/۲۲ ) دوستداران ایشان کسانی هستند که خدای عزّوجلّ آنان را چنین توصیف فرموده که: ایمان خود را با شرک و ستم نیالودند، ایمنی تنها از آن آن‌هاست و آن‌ها هدایت‌یافتگانند»! ( انعام/۸۲ ) دوستداران ایشان کسانی هستند که ایمان آورده و هرگز شک و تردیدی به خود راه ندادند. ( حجرات/۱۵ ) دوستداران ایشان کسانی هستند که در امنیّت کامل وارد بهشت می‌شوند و فرشتگان با سلام به استقبالشان آمده. ( انبیاء/۱۰۳ ) و می‌گویند: گوارایتان باد این نعمت‌ها! داخل بهشت شوید و جاودانه بمانید! ( زمر/۷۳ ). دوستداران ایشان کسانی هستند که خدای عزّوجلّ درباره‌ی آنان فرموده است: آن‌ها وارد بهشت می‌شوند و در آن روزی بی‌حسابی به آن‌ها داده خواهد شد. ( غافر/۴۰ ). دشمنان ایشان کسانی هستند که به دوزخ افتاده و نعره‌ی جهنّم را می‌شنوند که پیوسته می‌جوشد و جهنّم را هیاهویی است؛ هر امّتی که به آتش داخل شود امّت همکیش خود را لعنت کند. تا چون همگی در آنجا گرد آیند، گروه‌هایی که پیرو بوده‌اند درباره‌ی گروه‌هایی که پیشوا بوده‌اند گویند: پروردگارا، اینان ما را گمراه کردند، دو چندان در آتش عذابشان کن. گوید: عذاب همه دوچندان است ولی شما نمی‌دانید. ( اعراف/۳۸ ) دشمنان ایشان کسانی هستند که خدای عزّوجلّ درباره‌ی آن‌ها فرموده است: هر زمان‌که گروهی در آن افکنده می‌شوند، نگهبانان دوزخ از آن‌ها می‌پرسند: «مگر بیم‌دهنده‌ی الهی به سراغ شما نیامد؟! ( ملک/۸ ) دوستداران ایشان کسانی هستند که از پروردگارشان در نهان می‌ترسند، مسلّماً آمرزش و پاداش بزرگی دارند ( ملک/۱۲ ) هستند. ای مردمان! دشمن ما کسی است که خداوند او را نکوهش و نفرین کرده و دوستدار ما کسی است که خداوند او را ستوده و دوستش می‌دارد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) set out from Medina intending Hajj... [On the day of Ghadir] the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) ordered that the ground beneath those trees be cleaned and that something resembling a pulpit be built from stones, so that [the Prophet (peace be upon him and his family), standing upon it] might tower above the people. Those who had gone ahead came back, and those who had just arrived gathered together, and the Prophet (peace be upon him and his family) climbed atop those stones and said: "O people! Allah has commanded me and forbidden me, and I in turn have commanded and forbidden Ali (peace be upon him), and from now on, by the order of Allah the Mighty and Majestic, command and prohibition rest with Ali (peace be upon him). So hear his command and abstain from whatever he forbids, and act according to his will. [Beware, lest] the various paths scatter you away from his path. I am the straight path of Allah, which He has commanded you [to follow]. So obey me, and after me obey Ali (peace be upon him), and after him my children who are of his lineage — Imams who یَهْدُونَ بِالحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُون [guide by the truth and by it establish justice]. (al-A'raf/181) Then the Prophet recited the verses of Surah al-Hamd and said: "This surah was revealed concerning me and these Imams, and its general and specific meaning both belong to them; [for] the party and gathering of Allah is victorious. (al-Ma'idah/56) Their enemies are the wretched, the transgressors, and the brothers of the satans, who inspire one another with adorned speech in order to deceive. (al-An'am/112) The lovers of these Imams are those very believers whom Allah has mentioned [with praise] in His Book, saying: You will not find a people who believe in Allah and the Last Day loving those who oppose Allah and His Messenger, even if those opponents be their fathers, sons, brothers, or their tribe. Allah has inscribed faith upon their hearts and has aided them with a spirit from Himself, and has admitted them into gardens beneath which rivers flow, wherein they abide forever. Allah is pleased with them and they are pleased with Allah. These are the party of Allah — indeed, the party of Allah are the successful ones. (al-Mujadilah/22) The lovers of these Imams are those whom Allah the Mighty and Majestic has described thus: they did not mix their faith with polytheism or wrongdoing; security belongs to them alone, and they are the rightly guided! (al-An'am/82) The lovers of these Imams are those who believed and never allowed doubt or hesitation into themselves. (al-Hujurat/15) The lovers of these Imams are those who will enter Paradise in complete security, and the angels will come to greet them with peace (al-Anbiya'/103) and will say: Blessed be these bounties for you! Enter Paradise and abide therein forever! (az-Zumar/73). The lovers of these Imams are those about whom Allah the Mighty and Majestic has said: They will enter Paradise, and therein they will be given provision without reckoning. (Ghafir/40). Their enemies are those who will be cast into Hellfire and will hear the roar of Hell as it constantly boils, and Hell will have a clamour; every community that enters the Fire will curse the community of the same creed. Until when all of them are gathered together there, the followers will say concerning the leaders: 'Our Lord, these misled us, so give them a double punishment of the Fire.' He will say: The punishment for all is doubled, but you do not know. (al-A'raf/38) Their enemies are those about whom Allah the Mighty and Majestic has said: Whenever a group is cast into it, the keepers of Hell ask them: 'Did no warner from Allah come to you?' (al-Mulk/8) The lovers of these Imams are those who fear their Lord in secret; surely they have forgiveness and a great reward (al-Mulk/12). O people! Our enemy is the one whom Allah has censured and cursed, and our lover is the one whom Allah has praised and loves."

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરવામાં આવ્યું છે કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મદીનાથી હજનો ઇરાદો કર્યો... [ગદીરના દિવસે] રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હુકમ ફરમાવ્યો કે તે વૃક્ષોની નીચેની જગ્યાને સાફ કરવામાં આવે અને પથ્થરોમાંથી મિમ્બર જેવું કંઈક બનાવવામાં આવે જેથી [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેની ઉપર ઊભા રહી] લોકો પર દેખાય. જેઓ આગળ ગયા હતા તેઓ પાછા આવ્યા, અને જેઓ હમણાં પહોંચ્યા હતા તેઓ એક જગ્યાએ ભેગા થયા, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તે પથ્થરોની ઉપર ચઢ્યા અને ફરમાવ્યું: "ઓ લોકો! અલ્લાહે મને હુકમ અને મનાઈ ફરમાવી છે, અને મેં પણ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને હુકમ અને મનાઈ ફરમાવી છે, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફથી [હવે પછી] હુકમ અને મનાઈ અલી (અલયહિસ્સલામ)ના જિમ્મે છે. તો તેમનો હુકમ સાંભળો અને જેની તેઓ મનાઈ કરે તેનાથી દૂર રહો અને તેમની ઇચ્છા પ્રમાણે અમલ કરો. [ખબરદાર] વિવિધ રસ્તાઓ તમને તેમના રસ્તાથી વિખેરી ન નાખે. હું અલ્લાહનો સીધો રસ્તો છું, જેણે તમને [પાલન કરવાનો] હુકમ આપ્યો છે. તો મારું પાલન કરો, અને મારા પછી અલી (અલયહિસ્સલામ)નું અને તેમના પછી મારા ફરઝંદો કે જેઓ તેમની નસ્લમાંથી છે, તેઓ એવા ઇમામો છે જેઓ یَهْدُونَ بِالحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُون [હકથી હિદાયત કરે છે અને હકથી ન્યાય કરે છે]. (અઅરાફ/૧૮૧) પછી હઝરતે સૂરએ હમ્દની આયતોની તિલાવત કરી અને ફરમાવ્યું: "આ સૂરહ મારી અને આ ઇમામોની શાનમાં (નાઝિલ થઈ છે અને તેનું આમ અને ખાસ [મફહૂમ] તેમનાથી સંબંધિત છે; [કારણ કે] અલ્લાહનું જૂથ અને સમૂહ વિજયી છે. (માએદહ/૫૬) તેમના દુશ્મનો કમનસીબ, સરકશ અને શેતાનોના ભાઈઓ છે, જેઓ ધોખો દેવા માટે દેખાવમાં સુશોભિત વાત એકબીજાને ફેંકે છે. (અન્આમ/૧૧૨) આ ઇમામોના ચાહકો તે જ મોમિનો છે જેમને અલ્લાહે પોતાની કિતાબમાં [નેકીથી] યાદ કર્યા છે અને ફરમાવ્યું છે: તું એવા લોકોને નહીં પામે જેઓ અલ્લાહ અને કયામતના દિવસ પર ઈમાન લાવ્યા હોય, પરંતુ એવા લોકો સાથે દોસ્તી કરે જેઓ અલ્લાહ અને તેના પયગંબરનો વિરોધ કરે, ભલે તે વિરોધીઓ તેમના પિતા, ફરઝંદો, ભાઈઓ કે તેમની કબીલાના હોય. અલ્લાહે તેમના દિલો પર ઈમાનની મહોર લગાવી છે અને પોતાની તરફથી એક રૂહ દ્વારા તેમની મદદ કરી છે અને તેમને એવી જન્નતોમાં દાખલ કરશે જેમાં નહેરો વહે છે. તેઓ ત્યાં હંમેશા રહેશે. અલ્લાહ તેમનાથી રાજી છે અને તેઓ પણ અલ્લાહથી રાજી છે. આ જ અલ્લાહનું જૂથ છે, ખબરદાર! ખરેખર અલ્લાહનું જૂથ જ કામિયાબ છે. (મુજાદલહ/૨૨) તેમના ચાહકો તે લોકો છે જેમને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે આવી રીતે વર્ણવ્યા છે કે: તેમણે પોતાના ઈમાનને શિર્ક અને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં, અમાનત ફક્ત તેમના માટે જ છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે"! (અન્આમ/૮૨) તેમના ચાહકો તે લોકો છે જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને ક્યારેય પોતાનામાં શંકા અને દ્વિધાને પ્રવેશવા દીધી નહીં. (હુજુરાત/૧૫) તેમના ચાહકો તે લોકો છે જેઓ સંપૂર્ણ અમનમાં જન્નતમાં દાખલ થશે અને ફરિશ્તાઓ સલામ કરીને તેમનો ઇસ્તકબાલ કરવા આવશે. (અંબિયા/૧૦૩) અને કહેશે: આ નેઅમતો તમને મુબારક હો! જન્નતમાં દાખલ થાઓ અને હંમેશા રહો! (ઝુમર/૭૩). તેમના ચાહકો તે લોકો છે જેમના વિશે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું છે: તેઓ જન્નતમાં દાખલ થશે અને તેમાં તેમને હિસાબ વગરની રોઝી આપવામાં આવશે. (ગાફિર/૪૦). તેમના દુશ્મનો તે લોકો છે જેઓ દોઝખમાં પડશે અને જહન્નમનો ગર્જવાટ સાંભળશે જે સતત ઉકળી રહી છે અને જહન્નમની હલચલ છે; દરેક ઉમ્મત જે આગમાં દાખલ થશે તે પોતાના જ ધર્મવાળી ઉમ્મતને લાનત કરશે. જ્યાં સુધી બધા ત્યાં ભેગા થઈ જાય, ત્યારે જે જૂથો પૈરવી કરનારા હતા તેઓ જે જૂથો પેશવા હતા તેમના વિશે કહેશે: પરવરદિગાર, આ લોકોએ અમને ગુમરાહ કર્યા, તેમને આગમાં બમણો અઝાબ આપ. કહેશે: અઝાબ બધા માટે બમણો છે પરંતુ તમે જાણતા નથી. (અઅરાફ/૩૮) તેમના દુશ્મનો તે લોકો છે જેમના વિશે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું છે: જ્યારે પણ કોઈ જૂથ તેમાં નાખવામાં આવે છે, ત્યારે દોઝખના ચોકીદારો તેમને પૂછે છે: "શું અલ્લાહનો ડરાવનાર તમારી પાસે નહોતો આવ્યો?! (મુલ્ક/૮) તેમના ચાહકો તે લોકો છે જેઓ પોતાના પરવરદિગારથી છૂપા રીતે ડરે છે, ખરેખર તેમના માટે માફી અને મોટો બદલો છે (મુલ્ક/૧૨). ઓ લોકો! અમારો દુશ્મન તે છે જેને અલ્લાહે નિંદા અને લાનત કરી છે અને અમારો ચાહક તે છે જેની અલ્લાહે પ્રશંસા કરી છે અને જેને તે ચાહે છે."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عن أبی‌حمزهًْ‌الثمالی قال ... قُلْت أَصْلَحَکَ اللَّهُ أَیُ شَیْءٍ إِذَا عَمِلْتُهُ أَنَا اسْتَکْمَلْتُ حَقِیقَهًَْ الْإِیمَانِ قَالَ تُوَالِی أَوْلِیَاءَ اللَّهِ وَ تُعَادِی أَعْدَاءَ اللَّهِ وَ تَکُونُ مَعَ الصَّادِقِینَ (علیها السلام) کَمَا أَمَرَکَ اللَّهُ قَالَ قُلْت وَ مَنْ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ فَقَالَ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ وَ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (ثُمَّ انْتَهَی الْأَمْرُ إِلَیْنَا ثُمَّ ابْنِی جَعْفَرٌ (علیه السلام) وَ أَوْمَأَ إِلَی جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ هُوَ جَالِسٌ فَمَنْ وَالَی هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَالَی أَوْلِیَاءَ اللَّهِ وَ کَانَ مَعَ الصَّادِقِینَ کَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ.

امام باقر (علیه السلام)- از ابوحمزه‌ثمالی نقل است؛ عرض کردم: «خدا خیرتان دهد، چه کاری است که اگر انجامش دهم به حقیقت ایمان دست یافته باشم»؟ فرمود: «اینکه از اولیای خدا پیروی کرده و از دشمنان او بیزاری بجویی و همواره با راستگویان باشی؛ آنچنان که خدا به تو دستور فرموده است». عرض کردم: «اولیای خدا و دشمنان او چه کسانی هستند»؟ فرمود: «اولیای خدا، محمّد رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، علی، حسن، حسین و علی‌ّبن‌حسین (و اینک من و بعد از من، پسرم جعفر (علیه السلام) [است]». در اینجا حضرت به جعفر صادق (علیه السلام) که آنجا نشسته بود اشاره کرد و فرمود: «هرکس از ایشان پیروی کند از اولیای خدا پیروی کرده و آنچنان که خدا به او دستور فرموده با راستگویان خواهد بود».

Imam Baqir (peace be upon him): It is narrated from Abu Hamza al-Thumali; I said: "May Allah grant you well-being, what is the deed that if I perform it, I will have attained the reality of faith?" He said: "That you follow the friends of Allah, disavow His enemies, and always be with the truthful; just as Allah has commanded you." I said: "Who are the friends of Allah and His enemies?" He said: "The friends of Allah are Muhammad the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), Ali, Hasan, Husayn, and Ali ibn al-Husayn (and now myself, and after me, my son Ja'far (peace be upon him))." At this point the Imam pointed to Ja'far al-Sadiq (peace be upon him) who was seated there and said: "Whoever follows them has followed the friends of Allah, and just as Allah has commanded him, he will be with the truthful."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- અબૂ હમ્ઝા સુમાલીથી નકલ છે; મેં અરજ કરી: "અલ્લાહ તમને ખૈર આપે, એવું કયું કામ છે કે જો હું તે કરું તો ઈમાનની હકીકત સુધી પહોંચી જાઉં?" તમે ફરમાવ્યું: "એ કે તમે અલ્લાહના વલીઓનું અનુસરણ કરો અને તેના દુશ્મનોથી બેઝાર રહો અને હંમેશા સાચા લોકોની સાથે રહો; જેમ કે અલ્લાહે તમને હુકમ આપ્યો છે." મેં અરજ કરી: "અલ્લાહના વલીઓ અને તેના દુશ્મનો કોણ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહના વલીઓ, મુહમ્મદ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી, હસન, હુસૈન અને અલી બિન હુસૈન (અને હાલ હું અને મારા પછી, મારો પુત્ર જાફર (અલયહિસ્સલામ)) છે." ત્યાં હઝરતે જાફર સાદિક (અલયહિસ્સલામ) કે જેઓ ત્યાં બેઠા હતા તેમની તરફ ઈશારો કર્યો અને ફરમાવ્યું: "જે કોઈ તેમનું અનુસરણ કરે તેણે અલ્લાહના વલીઓનું અનુસરણ કર્યું અને જેમ કે અલ્લાહે તેને હુકમ આપ્યો છે તે સાચા લોકોની સાથે હશે."

#10

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

طُوبَی لِشِیعَهًِْ قَائِمِنَا (عجل الله تعالی فرجه الشریف) الْمُنْتَظِرِینَ لِظُهُورِهِ فِی غَیْبَتِهِ وَ الْمُطِیعِینَ لَهُ فِی ظُهُورِهِ أُولَئِکَ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ الَّذِینَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُون.

امام صادق (علیه السلام)- خوشا به حال شیعیان قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ما! کسانی که در غیبتش منتظر ظهور او هستند و درحال ظهورش نیز فرمانبردار اویند. آنان اولیای خدا هستند که لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ نه خوفی بر آن‌هاست و نه اندوهگین می‌شوند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Blessed are the Shi'a of our Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance)! Those who during his occultation await his reappearance and at the time of his reappearance are obedient to him. They are the friends of Allah, of whom [Allah says] لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [there shall be no fear upon them, nor shall they grieve].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- આપણા કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના શિયાઓને મુબારક! તે લોકો કે જેઓ તેમની ગૈબતમાં તેમના ઝુહૂરની રાહ જુએ છે અને તેમના ઝુહૂરના સમયે પણ તેમના આજ્ઞાકારી છે. તેઓ અલ્લાહના વલીઓ છે કે લا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ [ન તો તેમના પર કોઈ ડર છે અને ન તેઓ ગમગીન થશે].

#11

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَخْفَی أَرْبَعَهًًْ فِی أَرْبَعَهًٍْ أَخْفَی ... وَ أَخْفَی وَلِیَّهُ فِی عِبَادِهِ فَلَا تَسْتَصْغِرَنَّ عَبْداً مِنْ عَبِیدِ اللَّهِ فَرُبَّمَا یَکُونُ وَلِیَّهُ وَ أَنْتَ لَا تَعْلَمُ.

امام علی (علیه السلام)- خداوند تبارک‌وتعالی چهار چیز را در چهار چیز مخفی و پنهان داشته است: اولیاء و دوستان خود را در میان بندگان خود پنهان داشته. پس مبادا بنده‌ای از بندگان خدا را تحقیر کنی که چه بسا او از اولیاء خدا باشد و تو این را ندان!

Imam Ali (peace be upon him): Allah, the Blessed and Exalted, has concealed four things within four things: He has concealed His friends among His servants. So never belittle any servant among the servants of Allah, for perhaps he is one of the friends of Allah and you do not know!

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)- અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ચાર વસ્તુઓને ચાર વસ્તુઓમાં છુપાવી અને ગુપ્ત રાખી છે: પોતાના વલીઓ અને દોસ્તોને પોતાના બંદાઓની વચ્ચે છુપાવ્યા છે. તો સાવધાન, અલ્લાહના બંદાઓમાંથી કોઈ બંદાને તુચ્છ ન સમજ, કેમ કે કદાચ તે અલ્લાહના વલીઓમાંથી હોય અને તું આ ન જાણતો હો!