سورة يونس

Verse 94 of 109

10:94

فَإِنْ كُنْتَ في شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ لَقَدْ جاءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ المُمْتَرينَ

و اگر در آنچه بر تو نازل كرده‌ايم ترديدى دارى، از كسانى كه پيش از تو كتاب آسمانى را مى‌خواندند بپرس؛ به يقين، حق از طرف پروردگارت به تو رسيده است؛ بنابراين، هرگز از ترديدكنندگان مباش! [مسلّماً او ترديدى نداشت و اين درسى براى مردم بود]!

But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book before you; certainly the truth has come to you from your Lord, therefore you should not be of the disputers.

પછી અમોએ તારી તરફ જે કાંઇ નાઝિલ કર્યુ છે તેમાં જો તને શક હોય તો તે લોકો કે જેઓ તારી પહેલાં કિતાબ પઢતા હતા તેમને પૂછી જો; ખરેખર તારા પરવરદિગાર તરફથી તારી પાસે હક આવી ચૂક્યું છે, માટે હરગિઝ તું શક કરનારાઓમાંથી ન થજે.

#1 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

أَحَدِهِمَا (علیها السلام) one of the two (Imam Baqir or Imam Sadiq) (peace be upon him) અહદોહુમા (અલયહેમસ્સલામ)

عَنْ إِبْرَاهِیمَ‌بْنِ‌عُمَیْرٍ رَفَعَهُ إِلَی أَحَدِهِمَا (علیها السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ قَالَ قَالَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) لَا شَکَّ وَ لَا أَشُکُّ.

امام باقر یا امام صادق (علیها السلام)- ابراهیم‌بن‌عُمیر در حدیثی مرفوع، از یکی از ایشان (علیها السلام) چنین نقل کرده است که درباره‌ی کلام خداوند خطاب به پیامبر (صلی الله علیه و آله) که فرمود: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «[در آنچه خداوند بر من وحی فرموده] تردیدی نیست و من هیچ‌گاه تردید نخواهم کرد».

Imam Baqir or Imam Sadiq (peace be upon them): Ibrahim ibn Umayr, in a marfu' hadith, narrated from one of them (peace be upon them) concerning the words of Allah the Mighty and Majestic addressed to His Prophet (peace be upon him and his family): فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book before you], the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "[In what Allah has revealed to me] there is no doubt, and I will never doubt."

ઇમામ બાકિર અથવા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ બિન ઉમય્ર એ એક મરફૂઅ હદીસમાં તેઓમાંથી એક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી નકલ કર્યું છે કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને સંબોધીને કહેલા વચન فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [જો તમને તેમાં જે અમે તમારા પર ઉતાર્યું છે તેમાં શંકા હોય, તો જેઓ તમારા પહેલા કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો] વિશે, અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "[અલ્લાહે મારા પર જે વહી ઉતારી છે તેમાં] કોઈ શંકા નથી અને હું ક્યારેય શંકા નહીં કરું."

#2 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ مُوسَی‌بْنُ‌مُحَمَّدِ‌بْنِ‌الرِّضَا جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّ ابْنَ‌أَکْثَمَ کَتَبَ یَسْأَلُنِی عَنْ مَسَائِلَ لِأُفْتِیَهُ فِیهَا فَضَحِکَ ثُمَّ قَالَ فَهَلْ أَفْتَیْتَهُ قُلْتُ لَا قَالَ وَ لِمَ قُلْتُ لَمْ أَعْرِفْهَا قَالَ وَ مَا هِیَ قُلْتُ کَتَبَ یَسْأَلُنِی ... عَنْ قَوْلِهِ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مَنِ الْمُخَاطَبُ بِالْآیَهًِْ فَإِنْ کَانَ الْمُخَاطَبُ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَقَدْ شَکَّ وَ إِنْ کَانَ الْمُخَاطَبُ غَیْرَهُ فَعَلَی مَنْ إِذاً أُنْزِلَ الْکِتَابُ ... قَالَ اکْتُبْ إِلَیْهِ قُلْتُ وَ مَا أَکْتُبُ قَالَ اکْتُبْ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَ أَنْتَ فَأَلْهَمَکَ اللَّهُ الرُّشْدَ أَتَانِی کِتَابُکَ وَ مَا امْتَحَنْتَنَا بِهِ مِنْ تَعَنُّتِکَ لِتَجِدَ إِلَی الطَّعْنِ سَبِیلًا إِنْ قَصَرْنَا فِیهَا وَ اللَّهُ یُکَافِئُکَ عَلَی نِیَّتِکَ وَ قَدْ شَرَحْنَا مَسَائِلَکَ فَأَصْغِ إِلَیْهَا سَمْعَکَ وَ ذَلِّلْ لَهَا فَهْمَکَ وَ اشْغَلْ بِهَا قَلْبَکَ فَقَدْ لَزِمَتْکَ الْحُجَّهًُْ وَ السَّلَامُ سَأَلْتَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ جَلَّ وَ عَز ... فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ فَإِنَّ الْمُخَاطَبَ بِهِ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ لَمْ یَکُنْ فِی شَکٍّ مِمَّا أُنْزِلَ إِلَیْهِ وَ لَکِنْ قَالَتِ الْجَهَلَهًُْ کَیْفَ لَمْ یَبْعَثِ اللَّهُ نَبِیّاً مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ إِذْ لَمْ یُفَرِّقْ بَیْنَ نَبِیِّهِ وَ بَیْنَنَا فِی الِاسْتِغْنَاءِ عَنِ الْمَآکِلِ وَ الْمَشَارِبِ وَ الْمَشْیِ فِی الْأَسْوَاقِ فَأَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی إِلَی نَبِیِّهِ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ بِمَحْضَرِ الْجَهَلَهًِْ هَلْ بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا قَبْلَکَ إِلَّا وَ هُوَ یَأْکُلُ الطَّعَامَ وَ یَمْشِی فِی الْأَسْوَاقِ وَ لَکَ بِهِمْ أُسْوَهًٌْ وَ إِنَّمَا قَالَ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ وَ لَمْ یَکُنْ وَ لَکِنْ لِلنَّصَفَهًِْ کَمَا قَالَ تَعَالَی تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْکاذِبِینَ وَ لَوْ قَالَ عَلَیْکُمْ لَمْ یُجِیبُوا إِلَی الْمُبَاهَلَهًِْ وَ قَدْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّ نَبِیَّهُ یُؤَدِّی عَنْهُ رِسَالَاتِهِ وَ مَا هُوَ مِنَ الْکَاذِبِینَ فَکَذَلِکَ عَرَفَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ صَادِقٌ فِیمَا یَقُولُ وَ لَکِنْ أَحَبَّ أَنْ یُنْصِفَ مِنْ نَفْسِهِ.

امام عسکری (علیه السلام)- موسی‌بن‌محمّدبن‌رضا گوید: به امام عسکری (علیه السلام)عرض کردم: «فدایت شوم! یحیی‌بن‌اکثم، یادداشتی حاوی چند سؤال نوشته و از من خواستند که جوابش را بدهم». امام (علیه السلام) خندید و فرمود: «جوابش را دادی»؟ گفتم: «نه». پرسید: «چرا»؟ گفتم: «نمی‌دانستم». پرسید: «آن مسائل چه بود»؟ گفتم: «سؤال کرد، از این آیه فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ که خداوند در این آیه به چه کسی خطاب می‌کند؟ اگر مخاطب پیامبر (صلی الله علیه و آله) است، پس معلوم می‌شود او تردید داشته و اگر مخاطب کس دیگری است پس بر چه کسی کتاب نازل شده است؟... امام (علیه السلام) فرمود: «برایش این جواب را بنویس». گفتم: «چه بنویسم»؟ فرمود: «بنویس بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم خدا تو را هدایت کند! نامه‌ات رسید که می‌خواستی ما را آزمایش کنی تا اگر نتوانستیم جواب بدهیم بر ما خرده بگیری. خداوند برای این نیّت تو را کیفر می‌نماید. تمام سؤال‌های تو را [درنامه] برایت شرح دادیم. اینک جواب خود را بشنو و درست دقّت کن و کاملاً متوجّه باش که حجّت بر تو تمام می‌شود و السّلا .از این آیه پرسیده بودی... فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مخاطب در این آیه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) است و پیامبر (صلی الله علیه و آله) در مورد آنچه به او نازل شده، شکّی نداشته است؛ ولی مردم نادان می‌گفتند: «چرا خداوند پیامبری از جنس فرشته‌ها نفرستاده است؟ زیرا اکنون بین ما و پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) فرقی نیست؛ زیرا او نیز مانند ما از خوردن غذا و آشامیدن و راه‌رفتن در بازارها بی‌نیاز نیست». پس خداوند به پیامبرش وحی نمود: «فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [یعنی] در حضور این مردم نادان، [از افرادی که کتب آسمانیِ پیش از تو را خوانده‌اند، سؤال کن] که آیا خدا پیامبری را قبل از تو فرستاده جز اینکه غذا می‌خورده و در بازارها راه می‌رفته؟ تو نیز مانند آن‌ها هستی»! امّا اینکه خداوند فرموده است: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) تردید نداشته امّا این تعبیر، در خصوص مماشات نسبت به خصم است [که از اصول جدل است]. چنانکه در این آیه می‌فرماید: به آن‌ها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود آنگاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهید. ( آل‌عمران/۶۱ ) و اگر می‌فرمود: «لعنت خدا بر شما باد»، آن‌ها قطعاً مباهله را نمی‌پذیرفتند. با اینکه خداوند می‌دانست پیامبرش که امر رسالت را صحیح انجام داده از دروغگویان نیست. همین‌طور، [در مورد این آیه هم] پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌دانست که آنچه می‌گوید صحیح است؛ ولی خواست انصاف را رعایت نماید و طریق مماشات با خصم را بپیماید».

Imam al-Askari (peace be upon him): Musa ibn Muhammad ibn al-Rida said: I said to Imam al-Askari (peace be upon him), "May I be your ransom! Yahya ibn Aktham has written a note containing several questions and has asked me to answer them." The Imam (peace be upon him) laughed and said, "Did you answer him?" I said, "No." He asked, "Why not?" I said, "I did not know [the answers]." He asked, "What were those questions?" I said, "He asked about this verse: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book] — whom is Allah addressing in this verse? If the addressee is the Prophet (peace be upon him and his family), then it appears he was in doubt; and if the addressee is someone else, then upon whom was the Book revealed?..." The Imam (peace be upon him) said, "Write this answer to him." I said, "What shall I write?" He said, "Write: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم [In the name of Allah, the All-Merciful, the Ever-Merciful]. May Allah guide you! Your letter reached [me], in which you wished to test us so that, if we were unable to reply, you might find fault with us. Allah will requite you for this intention. We have expounded all your questions [in this letter] for you. So now hear your answer, pay close attention, and be fully aware, for the proof is complete against you. Wassalam. You asked about this verse... فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book]. The addressee in this verse is the Noble Prophet (peace be upon him and his family), and the Prophet (peace be upon him and his family) had no doubt concerning what was revealed to him. But the ignorant people used to say, 'Why has Allah not sent a prophet of the kind of the angels? For now there is no difference between us and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), since he too, like us, is not free from the need to eat food, drink, and walk in the markets.' So Allah revealed to His Prophet: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [Ask those who read the Book] — [meaning] in the presence of these ignorant people, [ask those who have read the heavenly scriptures before you]: has Allah sent any messenger before you who did not eat food and walk in the markets? You too are like them! As for Allah's saying فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ [But if you are in doubt] — the Noble Prophet (peace be upon him and his family) had no doubt, but this expression is by way of accommodating the opponent [which is one of the principles of debate]. Just as He says in this verse: Say to them: 'Come, let us call our sons and your sons, our women and your women, and ourselves and yourselves; then let us pray earnestly and place the curse of Allah upon the liars.' (Al Imran/61) And had He said, 'the curse of Allah be upon you,' they would certainly not have accepted the mubahala — even though Allah knew that His Prophet, who had discharged the affair of messengership correctly, was not among the liars. Likewise, [regarding this verse also] the Prophet (peace be upon him and his family) knew that what he was saying was correct, but he wished to observe fairness and to tread the path of accommodation with the opponent."

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): મૂસા બિન મુહમ્મદ બિન રિઝા કહે છે: મેં ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! યહ્યા બિન અક્સમે એક ચિઠ્ઠી લખી છે જેમાં કેટલાક પ્રશ્નો છે અને તેમણે મારી પાસેથી માંગ્યું છે કે હું તેનો જવાબ આપું." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) હસ્યા અને ફરમાવ્યું: "શું તમે તેનો જવાબ આપ્યો?" મેં કહ્યું: "ના." પૂછ્યું: "કેમ?" મેં કહ્યું: "હું જાણતો ન હતો." પૂછ્યું: "તે પ્રશ્નો શું હતા?" મેં કહ્યું: "તેમણે આ આયત વિશે પૂછ્યું: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [પરંતુ જો તમે તેમાં શંકામાં હો જે અમે તમારા પર નાઝિલ કર્યું છે, તો તે લોકોને પૂછો જેઓ કિતાબ વાંચે છે] — આ આયતમાં અલ્લાહ કોને સંબોધી રહ્યા છે? જો સંબોધન પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને છે, તો સ્પષ્ટ થાય છે કે તેમને શંકા હતી; અને જો સંબોધન બીજા કોઈને છે, તો કિતાબ કોના પર નાઝિલ થઈ છે?..." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તેને આ જવાબ લખી આપો." મેં કહ્યું: "શું લખું?" ફરમાવ્યું: "લખો: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]. અલ્લાહ તને હિદાયત આપે! તારો પત્ર પહોંચ્યો જેમાં તું અમારી પરીક્ષા લેવા માંગતો હતો કે જો અમે જવાબ ન આપી શકીએ તો અમારા પર વાંક કાઢે. અલ્લાહ આ નિય્યત બદલ તને બદલો આપશે. તારા બધા પ્રશ્નો [પત્રમાં] તારા માટે વર્ણવી દીધા છે. હવે તારો જવાબ સાંભળ અને બરાબર ધ્યાન આપ અને પૂરેપૂરો સચેત રહે કે તારા પર હુજ્જત પૂરી થાય છે. વસ્સલામ. તેં આ આયત વિશે પૂછ્યું હતું... فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [પરંતુ જો તમે તેમાં શંકામાં હો જે અમે તમારા પર નાઝિલ કર્યું છે, તો તે લોકોને પૂછો જેઓ કિતાબ વાંચે છે]. આ આયતમાં સંબોધન પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને છે, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને તેના વિશે જે તેમના પર નાઝિલ થયું હતું કોઈ શંકા ન હતી; પરંતુ અજ્ઞાની લોકો કહેતા હતા: 'અલ્લાહે ફરિશ્તાઓની જાતિમાંથી પયગંબર કેમ ન મોકલ્યો? કારણ કે અત્યારે અમારી અને અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) વચ્ચે કોઈ ફરક નથી; કારણ કે તેઓ પણ અમારી જેમ ખાવા, પીવા અને બજારોમાં ચાલવાથી બેનિયાઝ નથી.' તો અલ્લાહે પોતાના પયગંબર પર વહી કરી: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [જેઓ કિતાબ વાંચે છે તેમને પૂછો] [એટલે] આ અજ્ઞાની લોકોની હાજરીમાં, [એવા લોકોને પૂછો જેમણે તમારા પહેલાંની આસમાની કિતાબો વાંચી છે] કે શું અલ્લાહે તમારા પહેલાં કોઈ પયગંબર મોકલ્યો છે જે ખાવાનું ન ખાતો હોય અને બજારોમાં ન ચાલતો હોય? તમે પણ તેમના જેવા જ છો! પરંતુ અલ્લાહે જે ફરમાવ્યું: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ [પરંતુ જો તમે શંકામાં હો] — પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને શંકા ન હતી, પરંતુ આ અભિવ્યક્તિ, ખાસ કરીને દુશ્મન સાથે નમ્રતાભર્યા વ્યવહાર બાબતે છે [જે ચર્ચાના સિદ્ધાંતોમાંનું એક છે]. જેમ કે આ આયતમાં ફરમાવે છે: તેમને કહો: 'આવો, અમે અમારા સંતાનોને બોલાવીએ, તમે પણ તમારા સંતાનોને; અમે અમારી સ્ત્રીઓને બોલાવીએ, તમે પણ તમારી સ્ત્રીઓને; અમે અમારા નફ્સોમાંથી બોલાવીએ, તમે પણ તમારા નફ્સોમાંથી; પછી મુબાહલા કરીએ અને અલ્લાહની લાનત જૂઠબોલાઓ પર મૂકીએ.' (આલે ઇમરાન/૬૧) અને જો ફરમાવ્યું હોત: 'અલ્લાહની લાનત તમારા પર થાય,' તો તેઓ ખરેખર મુબાહલા સ્વીકારત નહીં. જ્યારે કે અલ્લાહ જાણતો હતો કે તેનો પયગંબર જેણે રિસાલતનું કાર્ય યોગ્ય રીતે અંજામ આપ્યું છે તે જૂઠબોલાઓમાંથી નથી. તેવી જ રીતે, [આ આયત બાબતે પણ] પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જાણતા હતા કે તેઓ જે કહી રહ્યા છે તે સાચું છે; પરંતુ તેઓ ઇચ્છતા હતા કે ઇન્સાફનું પાલન કરે અને દુશ્મન સાથે નમ્રતાભર્યા વ્યવહારનો માર્ગ અપનાવે."

#3 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَمَّا الرَّدُّ عَلَی مَنْ أَنْکَرَ الْمِعْرَاجَ فَقَوْلُهُ تَعَالَی وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلی ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّی فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی فَأَوْحی إِلی عَبْدِهِ ما أَوْحی إِلَی قَوْلِهِ عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوی فَسِدْرَهًُْ الْمُنْتَهَی فِی السَّمَاءِ السَّابِعَهًِْ ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَهُ وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً یُعْبَدُونَ وَ إِنَّمَا أَمَرَ تَعَالَی رَسُولَهُ أَنْ یَسْأَلَ الرُّسُلَ فِی السَّمَاءِ وَ مِثْلُهُ قَوْلُهُ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ یَعْنِی الْأَنْبِیَاءَ (هَذَا کُلُّهُ فِی لَیْلَهًِْ الْمِعْرَاج.

امام علی (علیه السلام)- و امّا دلیل بر ردّ کسی که منکر معراج رسول خدا (صلی الله علیه و آله) باشد، این آیات است: درحالی‌که در افق اعلی قرار داشت! سپس نزدیکتر و نزدیکتر شد. تا آنکه فاصله‌ی او [با پیامبر] به‌اندازه‌ی فاصله‌ی دو کمان یا کمتر بود. در اینجا خداوند آنچه را وحی کردنی بود به بنده‌اش وحی نمود. قلب [پاک او] در آنچه دید هرگز دروغ نگفت. آیا با او درباره‌ی آنچه [با چشم خود] دیده مجادله می‌کنید؟! و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد، نزد «سدرهًْ المنتهی»، که «جنت المأوی» در آنجاست! ( نجم/۱۵۷ ) و این سِدْرَةِ المُنْتَهی در آسمان هفتم است. آنگاه خداوند سبحان فرمود: از رسولانی که پیش از تو فرستادیم بپرس: آیا غیر از خداوند رحمان معبودانی برای پرستش قرار دادیم؟! ( زخرف/۴۵ ) و خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله) دستور داد تا این سؤال را در آسمان از رسولان بپرسد. و شبیه این آیه است آیه‌ی فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ که یعنی از انبیاء (سؤال کن. تمام این جریان‌ها در شب معراج اتّفاق افتاده است».

Imam Ali (peace be upon him): And the proof for refuting whoever denies the ascension (Miraj) of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) are these verses: while He was on the highest horizon! Then He drew nearer and came down. Until His distance [from the Prophet] was two bow-lengths or less. Here Allah revealed to His servant what He revealed. His [pure] heart did not lie in what he saw. Do you dispute with him about what he saw [with his own eyes]? And he saw Him another time also, near سِدْرَةِ المُنْتَهی [the Lote-tree of the Utmost Boundary], where جَنَّةُ المَأْوَی [the Garden of Refuge] is! (Najm/15–17). And this Sidrat al-Muntaha is in the seventh heaven. Then Allah the Glorified said: Ask the messengers We sent before you: Did We appoint deities other than the Most Merciful to be worshipped? (Zukhruf/45). And Allah commanded the Prophet (peace be upon him and his family) to put this question to the messengers in the heaven. And similar to this verse is the verse فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book before you], which means: ask the prophets. All of these events took place on the night of the Miraj.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના મેઅરાજનો ઇન્કાર કરનારને રદ કરવાની દલીલ આ આયતો છે: જ્યારે તેઓ ઉચ્ચતમ ક્ષિતિજ પર હતા! પછી તેઓ વધુ ને વધુ નજીક આવ્યા. ત્યાં સુધી કે તેમની [પયગંબરથી] દૂરી બે કમાન અથવા તેથી ઓછી હતી. અહીં અલ્લાહે પોતાના બંદાને જે વહી કરવાની હતી તે વહી કરી. [તેમના પવિત્ર] દિલે જે જોયું તેમાં ક્યારેય જૂઠ ન બોલ્યું. શું તમે તેમની સાથે તે વિષે ઝઘડો છો જે તેમણે [પોતાની આંખોથી] જોયું છે?! અને તેમણે તેમને ફરી એક વખત જોયા, سِدْرَةِ المُنْتَهی [સિદ્રતુલ મુન્તહા] પાસે, જ્યાં جَنَّةُ المَأْوَی [જન્નતુલ મઅવા] છે! (નજમ/૧૫-૧૭). અને આ સિદ્રતુલ મુન્તહા સાતમા આસમાનમાં છે. પછી અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ ફરમાવ્યું: તમારાથી પહેલાં અમે જે રસૂલો મોકલ્યા છે તેમને પૂછો: શું અમે રહમાન સિવાય પૂજા માટે કોઈ માબૂદ બનાવ્યા છે? (ઝુખરૂફ/૪૫). અને અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને હુકમ કર્યો કે આ સવાલ આસમાનમાં રસૂલોને પૂછે. અને આ આયત જેવી જ આયત છે فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [જો તમને તે વિષે શંકા હોય જે અમે તમારા પર ઉતાર્યું છે, તો તમારાથી પહેલાં જેઓ કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો], જેનો અર્થ છે: અંબિયાઓને પૂછો. આ બધી ઘટનાઓ મેઅરાજની રાત્રે બની હતી.

#4 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا أُسْرِیَ بِرسول‌الله (صلی الله علیه و آله) إِلَی السَّمَاءِ وَ أَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) مَا أَوْحَی مِنْ شَرَفِهِ وَ عِظَمِهِ عِنْدَ اللَّهِ وَ رُدَّ إِلَی الْبَیْتِ الْمَعْمُورِ وَ جَمَعَ لَهُ النَّبِیِّینَ (وَ صَلَّوْا خَلْفَهُ عَرَضَ فِی نَفْسِهِ مِنْ عِظَمِ مَا أَوْحَی إِلَیْهِ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) فَأَنْزَلَ اللهُ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ یَعْنِی الْأَنْبِیَاءَ فَقَدْ أَنْزَلْنَا عَلَیْهِمْ فِی کُتُبِهِمْ مِنْ فَضْلِهِ مَا أَنْزَلْنَا فِی کِتَابِک لَقَدْ جاءَکَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ. وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ فَقَالَ الصّادق (علیه السلام) فَوَ اللَّهِ مَا شَکَّ وَ لَا سَأَلَ.

امام صادق (علیه السلام)- امام (علیه السلام) درباره‌ی این آیه فرمود: «وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در شب معراج به آسمان عروج کرد، خداوند جایگاه و منزلت بلند و والایی را که علی (علیه السلام) نزد خداوند دارد، به او وحی کرد و وقتی به بیت‌المعمور برگشت و خداوند همه‌ی پیامبران (را نزد او جمع کرد و پشت‌سرش نماز خواندند، در روح و جان رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نسبت به منزلت و جایگاه والای علی (علیه السلام) و عظمت او ابهامی پدید آمد. پس خداوند این آیه را نازل کرد: فَإِن کُنتَ فِی شَکٍّ مِّمَّا أَنزَلْنَا إِلَیْکَ فَسْئلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُونَ الْکِتَابَ مِن قَبْلِکَ یعنی از پیامبران بپرس؛ چرا که خداوند، هرآنچه در کتاب تو از فضائل علی (علیه السلام) است، برای آنان نیز در کتاب‌هایشان نازل فرموده است. لَقَدْ جَاءکَ الحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الْممْتَرِینَ، وَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُواْ بِآیَاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الخَاسِرِینَ. پس امام صادق (علیه السلام) فرمود: «به خدا قسم! حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) نه هرگز شک نمود و نه چیزی را سؤال کرد».

Imam Sadiq (peace be upon him): The Imam (peace be upon him) said regarding this verse: "When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) ascended to the heaven on the night of the Miraj, Allah revealed to him the high and lofty station and rank which Ali (peace be upon him) has with Allah, and when he returned to Bayt al-Ma'mur and Allah gathered all the prophets before him and they prayed behind him, in the soul and spirit of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) there arose some uncertainty concerning the lofty rank and station of Ali (peace be upon him) and his greatness. So Allah revealed this verse: فَإِن کُنتَ فِی شَکٍّ مِّمَّا أَنزَلْنَا إِلَیْکَ فَسْئلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُونَ الْکِتَابَ مِن قَبْلِکَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book before you], meaning: ask the prophets; for Allah has revealed to them too, in their books, everything of the virtues of Ali (peace be upon him) that is in your Book. لَقَدْ جَاءکَ الحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الْممْتَرِینَ، وَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُواْ بِآیَاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الخَاسِرِینَ [Certainly the truth has come to you from your Lord, therefore you should not be of the disputers, nor should you be of those who deny the signs of Allah, for then you would be of the losers]." Then Imam Sadiq (peace be upon him) said: "By Allah! The Messenger (peace be upon him and his family) neither ever doubted nor asked about anything."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ આ આયત વિષે ફરમાવ્યું: "જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મેઅરાજની રાત્રે આસમાન પર ગયા, ત્યારે અલ્લાહે તેમને અલી (અલયહિસ્સલામ)નું અલ્લાહની પાસે જે ઉચ્ચ અને શ્રેષ્ઠ સ્થાન અને દરજ્જો છે તે વહી કર્યું, અને જ્યારે તેઓ બયતુલ મઅમૂર પાછા ફર્યા અને અલ્લાહે બધા પયગંબરોને તેમની પાસે એકઠા કર્યા અને તેઓ તેમની પાછળ નમાઝ પઢ્યા, ત્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના રૂહ અને જાનમાં અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઉચ્ચ સ્થાન અને દરજ્જા તથા તેમની અઝમત વિષે એક પ્રકારની અસ્પષ્ટતા પેદા થઈ. તેથી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: فَإِن کُنتَ فِی شَکٍّ مِّمَّا أَنزَلْنَا إِلَیْکَ فَسْئلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُونَ الْکِتَابَ مِن قَبْلِکَ [જો તમને તે વિષે શંકા હોય જે અમે તમારા પર ઉતાર્યું છે, તો તમારાથી પહેલાં જેઓ કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો] યાની અંબિયાઓને પૂછો; કારણ કે અલ્લાહે તમારી કિતાબમાં અલી (અલયહિસ્સલામ)ના જે ફઝાઈલ છે તે બધા તેમના માટે પણ તેમની કિતાબોમાં નાઝિલ ફરમાવ્યા છે. لَقَدْ جَاءکَ الحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الْممْتَرِینَ، وَلاَ تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُواْ بِآیَاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الخَاسِرِینَ [ખરેખર તમારા રબ તરફથી તમારી પાસે હક આવ્યું છે, તેથી શંકા કરનારાઓમાંથી ન થાવ, અને અલ્લાહની આયતોને જૂઠલાવનારાઓમાંથી પણ ન થાવ, નહીં તો તમે નુકસાન પામનારાઓમાંથી થઈ જશો]." પછી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ન તો ક્યારેય શંકા કરી અને ન કંઈ પૂછ્યું."

#5 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

أَبُوالْقَاسِمِ الْکُوفِیُّ فِی الرَّدِّ عَلَی أَهْلِ التَّبْدِیل: أَنَّ حُسَّادَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ شَکَوْا فِی مَقَالَهًِْ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فِی فَضَائِلِ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَنَزَلَ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ یَعْنِی فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ یَعْنِی أَهْلَ الْکِتَابِ عَمَّا فِی کُتُبِهِمْ مِنْ ذِکْرِ وَصِیِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَإِنَّکُمْ تَجِدُونَ ذَلِکَ فِی کُتُبِهِمْ مَذْکُوراً ثُمَّ قَالَ لَقَدْ جاءَکَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ یَعْنِی بِالْآیَاتِ هَاهُنَا الْأَوْصِیَاءَ الْمُتَقَدِّمِینَ وَ الْمُتَأَخِّرِینَ.

امام علی (علیه السلام)- ابوالقاسم‌کوفی در ردّ اهل تبدیل می‌گوید: کسانی‌که نسبت به امیرالمؤمنین (علیه السلام) حسادت می‌ورزیدند، در فضائلی که پیامبر (صلی الله علیه و آله) در مورد علی (علیه السلام) بیان فرموده بود شک کردند. در این‌هنگام این آیه نازل شد: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ یعنی آنچه در مورد [فضائل] علی (علیه السلام) نازل کرده‌ایم. فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ یعنی از اهل کتاب در مورد آنچه در کتاب‌عایشان در خصوص جانشین محمّد (صلی الله علیه و آله) بیان شده، بپرس. چراکه این فضائل را در کتبشان می‌یابید. آنگاه خداوند گفت: لَقَدْ جاءَکَ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ مراد از آیاتِ در اینجا، جانشینان پیشین و آیندگان است.

Imam Ali (peace be upon him): Abu al-Qasim al-Kufi says in refutation of the People of Alteration: Those who envied the Commander of the Faithful (peace be upon him) doubted the virtues that the Prophet (peace be upon him and his family) had declared concerning Ali (peace be upon him). At this point this verse was revealed: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you], meaning what We have revealed concerning [the virtues of] Ali (peace be upon him). فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [ask those who read the Book before you], meaning: ask the People of the Book about what has been mentioned in their books concerning the successor of Muhammad (peace be upon him and his family), for you will find these virtues in their books. Then Allah said: لَقَدْ جاءَکَ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ [Certainly the truth has come to you from your Lord, therefore you should not be of the disputers, nor should you be of those who deny the signs of Allah, for then you would be of the losers]. What is meant by "the signs" here is the earlier and later successors.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબુલ કાસિમ કૂફી અહલે તબ્દીલના રદમાં કહે છે: જેઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) સાથે ઈર્ષ્યા કરતા હતા, તેઓએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી (અલયહિસ્સલામ) વિષે જે ફઝાઈલ બયાન કર્યા હતા તેમાં શંકા કરી. તે વખતે આ આયત નાઝિલ થઈ: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ [જો તમને તે વિષે શંકા હોય જે અમે તમારા પર ઉતાર્યું છે] યાની અલી (અલયહિસ્સલામ)ના [ફઝાઈલ] વિષે અમે જે ઉતાર્યું છે. فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [તમારાથી પહેલાં જેઓ કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો] યાની અહલે કિતાબને તેમની કિતાબોમાં મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જાનશીન વિષે જે બયાન થયું છે તેના વિષે પૂછો. કારણ કે આ ફઝાઈલ તેમની કિતાબોમાં તમે જોશો. પછી અલ્લાહે ફરમાવ્યું: لَقَدْ جاءَکَ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللهِ فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ [ખરેખર તમારા રબ તરફથી તમારી પાસે હક આવ્યું છે, તેથી શંકા કરનારાઓમાંથી ન થાવ, અને અલ્લાહની આયતોને જૂઠલાવનારાઓમાંથી પણ ન થાવ, નહીં તો તમે નુકસાન પામનારાઓમાંથી થઈ જશો]. અહીં "આયતો" થી મુરાદ પહેલાના અને પછીના જાનશીનો છે.

#6 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

رُوِیَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ لَمَّا أُسْرِیَ بِی نَزَلَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) بِالْبُرَاقِ وَ هُوَ أَصْغَرُ مِنَ الْبَغْلِ وَ أَکْبَرُ مِنَ الْحِمَارِ مُضْطَرِبُ الْأُذُنَیْنِ عَیْنَاهُ فِی حَوَافِرِهِ خُطَاهُ مَدَّ بَصَرِهِ لَهُ جَنَاحَانِ یَحْفِزَانِهِ مِنْ خَلْفِهِ عَلَیْهِ سَرْجٌ مِنْ یَاقُوتٍ فِیهِ مِنْ کُلِّ لَوْنٍ أَهْدَبُ الْعُرْفِ الْأَیْمَنِ فَوَقَّفَهُ عَلَی بَابِ خَدِیجَهًَْ وَ دَخَلَ عَلَی رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَمَرِحَ الْبُرَاقُ فَخَرَجَ إِلَیْهِ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) فَقَالَ اسْکُنْ فَإِنَّمَا یَرْکَبُکَ خَیْرُ الْبَشَرِ أَحَبُّ خَلْقِ اللَّهِ إِلَیْهِ فَسَکَنَ فَخَرَجَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَرَکِبَ لَیْلًا وَ تَوَجَّهَ نَحْوَ بَیْتِ الْمَقْدِسِ فَاسْتَقْبَلَ شیخا {شَیْخٌ} فَقَالَ هَذَا أَبُوکَ إِبْرَاهِیمُ فَثَنَّی رِجْلَهُ وَ هَمَّ بِالنُّزُولِ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) کَمَا أَنْتَ فَجَمَعَ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَنْبِیَائِهِ بِبَیْتِ‌الْمَقْدِسِ فَأَذَّنَ جَبْرَئِیلُ فَتَقَدَّمَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَصَلَّی بِهِمْ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ هَؤُلَاءِ الْأَنْبِیَاءُ الَّذِینَ جَمَعُوا فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ قَالَ فَلَمْ یَشُکَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ لَمْ یَسْأَلْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) امام باقر (علیه السلام) فرمود: «هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌خواست به معراج برود، جبرئیل و بُراق (نام مَرکبی آسمانی که پیامبر (صلی الله علیه و آله) در سفر معراج، بر آن سوار شد) را آورد. این بُراق کوچکتر از قاطر و بزرگتر از الاغ بود؛ گوش‌هایش را تکان می‌داد و چشمانش در حدقه فرورفته بود؛ هر گام او به‌اندازه‌ای بود که چشم می‌دید، دو بال داشت که او را به جلو می‌راند؛ زینی از یاقوت، بر پشت او بود؛ تمام رنگ‌ها در آن وجود داشت و یال بلندی داشت که به سمت راستش آویزان بود. جبرئیل او را بر در خانه‌ی خدیجه (سلام الله علیها) بست. وقتی که جبرئیل بر حضرت وارد شد، بُراق خیلی خوشحالی می‌کرد. جبرئیل گفت: «آرام باش! بهترین خلق خدا می‌خواهد بر تو سوار شود». بُراق ساکت شد. پس پیامبر (صلی الله علیه و آله) سوار او شد و شبانه به طرف بیت‌المقدّس روانه شدند. پیرمردی به استقبال آنان آمد. [جبرئیل] فرمود: «این پدرت ابراهیم (علیه السلام) است». پیامبر (صلی الله علیه و آله) دو پایش را به قصد پیاده‌شدن از بُراق، جمع کرد. جبرئیل گفت: «هرطور که شما بخواهید» [و پیامبر (صلی الله علیه و آله) پیاده شد]. خداوند تمام انبیاء (را در بیت‌المقدّس جمع کرد و جبرئیل اذان گفت. حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) جلو ایستاد و همه‌ی انبیاء (به امامت او نماز خواندند». امام باقر (علیه السلام) در مورد این کلام خداوند فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ فرمود: «منظور همین پیامبرانی هستند که اینجا جمع شده‌اند فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ امّا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نه شک کرد و نه هیچ سؤالی پرسید».

The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Baqir (peace be upon him) said: "When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) wished to go on the Mi'raj, [Jibra'il] brought Jibra'il and Buraq (the name of a heavenly mount which the Prophet (peace be upon him and his family) rode on the journey of the Mi'raj). This Buraq was smaller than a mule and larger than a donkey; it moved its ears and its eyes were set deep in their sockets; each of its strides was as far as the eye could see; it had two wings that propelled it forward; on its back was a saddle of ruby; every colour was present in it, and it had a long mane that hung down on its right side. Jibra'il tied it at the door of the house of Khadijah (peace be upon her). When Jibra'il entered upon the Prophet, Buraq was showing great delight. Jibra'il said: 'Be still! The best of Allah's creation wishes to ride you.' Buraq became quiet. So the Prophet (peace be upon him and his family) mounted it, and by night they set off towards Bayt al-Muqaddas. An old man came to meet them. [Jibra'il] said: 'This is your father Ibrahim (peace be upon him).' The Prophet (peace be upon him and his family) drew his two legs together, intending to dismount from Buraq. Jibra'il said: 'As you wish' [and the Prophet (peace be upon him and his family) dismounted]. Allah gathered all the Prophets in Bayt al-Muqaddas, and Jibra'il gave the adhan. Muhammad (peace be upon him and his family) stood in front and all the Prophets prayed under his leadership." Imam Baqir (peace be upon him), regarding this saying of Allah فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book before you], said: "It refers to these very Prophets who were gathered there, فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ [therefore you should not be of the disputers]. But the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) neither doubted nor asked any question."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મેઅરાજ પર જવા ઈચ્છતા હતા, ત્યારે જિબ્રઈલ અને બુરાક (એક આસમાની સવારીનું નામ કે જેના પર પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મેઅરાજની સફરમાં સવાર થયા) લાવ્યા. આ બુરાક ખચ્ચરથી નાનું અને ગધેડાથી મોટું હતું; તે પોતાના કાન હલાવતું હતું અને તેની આંખો ખાડામાં ધસી ગયેલી હતી; તેનું દરેક પગલું એટલું હતું જેટલી નજર પહોંચે, તેની બે પાંખો હતી જે તેને આગળ ધકેલતી હતી; તેની પીઠ પર યાકૂતની જીન હતી; તેમાં તમામ રંગો હાજર હતા અને તેની લાંબી કેશવાળી હતી જે તેની જમણી બાજુ લટકતી હતી. જિબ્રઈલે તેને ખદીજા (અલયહસ્સલામ)ના ઘરના દરવાજા પર બાંધ્યું. જ્યારે જિબ્રઈલ પયગંબર પર દાખલ થયા, ત્યારે બુરાક ખૂબ ખુશી બતાવતું હતું. જિબ્રઈલે કહ્યું: 'શાંત થા! અલ્લાહની શ્રેષ્ઠ મખલૂક તારા પર સવાર થવા ઈચ્છે છે.' બુરાક શાંત થઈ ગયું. પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેના પર સવાર થયા અને રાત્રે બૈતુલ મુકદ્દસ તરફ રવાના થયા. એક વૃદ્ધ પુરુષ તેમને મળવા આવ્યા. [જિબ્રઈલે] ફરમાવ્યું: 'આ તમારા પિતા ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) છે.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ બુરાક પરથી ઉતરવાના ઈરાદે પોતાના બંને પગ ભેગા કર્યા. જિબ્રઈલે કહ્યું: 'જેમ તમે ઈચ્છો' [અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઉતરી ગયા]. અલ્લાહે તમામ અંબિયાને બૈતુલ મુકદ્દસમાં એકત્રિત કર્યા અને જિબ્રઈલે અઝાન આપી. હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આગળ ઊભા રહ્યા અને તમામ અંબિયાએ તેમની ઈમામતમાં નમાઝ પઢી." ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહના આ કલામ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ [પણ જો તમે તેમાં શંકામાં હો જે અમે તમારા પર નાઝિલ કર્યું છે, તો તમારાથી પહેલાં કિતાબ વાંચનારાઓને પૂછો] વિશે ફરમાવ્યું: "મતલબ આ જ પયગંબરો છે જેઓ અહીં એકત્રિત થયા હતા فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ [તો તમે શંકા કરનારાઓમાંથી ન થાવ]. પરંતુ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ન તો શંકા કરી અને ન કોઈ સવાલ પૂછ્યો."

#7 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) قَالَ أَتَی رَجُلٌ أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِین (علیه السلام) ... فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) ... ثُمَّ أَتَاهُ بِالْبُرَاقِ فَرَفَعَهُ (ای النبی (صلی الله علیه و آله)) إِلَی السَّمَاءِ ثُمَّ إِلَی الْبَیْتِ الْمَعْمُورِ فَتَوَضَّأَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) وَ تَوَضَّأَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) کَوُضُوئِهِ وَ أَذَّنَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) وَ أَقَامَ مَثْنَی مَثْنَی وَ قَالَ لِلنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) تَقَدَّمْ وَ صَلِّ وَ اجْهَرْ بِصَلَاتِکَ فَإِنَّ خَلْفَکَ صُفُوفاً مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ لَا یَعْلَمُ عَدَدَهُمْ إِلَّا اللَّهُ وَ فِی الصَّفِ الْأَوَّلِ أَبُوکَ آدَمُ وَ نُوحٌ وَ هُودٌ وَ إِبْرَاهِیمُ وَ مُوسَی (وَ کُلُّ نَبِیٍّ أَرْسَلَهُ اللَّهُ مُذْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ إِلَی أَنْ بَعَثَکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَتَقَدَّمَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فَصَلَّی بِهِمْ غَیْرَ هَائِبٍ وَ لَا مُحْتَشَمٍ رَکْعَتَیْنِ فَلَمَّا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاتِهِ أَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رُسُلِنا الْآیَهًَْ فَالْتَفَتَ إِلَیْهِمُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ بِمَ تَشْهَدُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ وَ وَصِیُّکَ وَ کُلُّ نَبِیٍّ مَاتَ خَلَّفَ وَصِیّاً مِنْ عُصْبَتِهِ غَیْرَ هَذَا وَ أَشَارَ إِلَی عِیسَی‌ابْنِ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) فَإِنَّهُ لَا عُصْبَهًَْ لَهُ وَ کَانَ وَصِیُّهُ شَمْعُونَ‌الصَّفَابْنَ‌حَمُّونَ‌بْنِ‌عامهًْ (علیه السلام) {عمَامَهًَْ} وَ نَشْهَدُ أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) سَیِّدُ النَّبِیِّینَ وَ أَنَّ عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) سَیِّدُ الْوَصِیِّینَ أُخِذَتْ عَلَی ذَلِکَ مَوَاثِیقُنَا لَکُمَا بِالشَّهَادَهًِْ.

امام صادق (علیه السلام)- مردی نزد امیرالمؤمنین (علیه السلام) آمد... ایشان به او فرمود: جبرئیل «بُراق» را برای پیامبر (صلی الله علیه و آله) آورد و ایشان را به آسمان تا «بیت‌المعمور» (نام خانه‌ای است در آسمان و به موازات کعبه) برد. آنگاه جبرئیل وضو گرفت و پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز مانند او وضو گرفت. جبرئیل اذان گفت و [پس از آن] دوتا دوتا [یعنی هر بند را دو بار تکرار کرد]. اقامه گفت و به پیامبر (صلی الله علیه و آله) عرض کرد: «جلو بایست و با صدای بلند نماز بخوان؛ چراکه پشت‌سر شما صف‌های زیادی از فرشتگان هستند که تعداد آن‌ها را جز خدا نمی‌داند و در صف اوّل، پدرت آدم، نوح، هود، ابراهیم، موسی و عیسی (و هر پیامبری که خدا از ابتدای آفرینش آسمان‌ها و زمین تا زمان بعثت شما فرستاده، ایستاده‌اند». پیامبر (صلی الله علیه و آله) پیش رفت و بدون ترس و شرم، دو رکعت نماز با آن‌ها خواند. بعد از تمام‌شدن نماز، خداوند به او وحی فرمود: از رسولانی که پیش از تو فرستادیم بپرس آیا جز خدای رحمان، دیگری را برای پرستش آن‌ها قرار داده بودیم؟. ( زخرف/۴۵ ) پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز از آن‌ها پرسید: «به چه چیزی گواهی می‌دهید»؟ گفتند: «گواهی می‌دهیم که خدایی جز پروردگار یکتا نیست و شریکی ندارد و اینکه شما پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) هستی و علی (علیه السلام) امیرمؤمنان و جانشین شماست و هر پیامبری که از دنیا رفت، جانشینی از میان خویشاوندانش قرار داد غیر از این پیامبر و اشاره به عیسی (علیه السلام) کردند که او خویشاوندی نداشت و جانشینش «شمعون صفا پسر حمون‌بن‌عمامه» بود. و نیز گواهی می‌دهیم که شما رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و سرور پیامبران هستی و علی‌ّبن‌ابی‌طالب (علیه السلام) سرور اوصیاء است؛ و از ما نسبت به گواهی‌دادن به شما دو نفر پیمان گرفته شده است».

Imam Sadiq (peace be upon him): A man came to Amir al-Mu'minin (peace be upon him)... He said to him: Jibril brought the "Buraq" for the Prophet (peace be upon him and his family) and took him up to the heavens as far as the "Bayt al-Ma'mur" (the name of a house in the heavens, directly parallel to the Kaaba). Then Jibril performed wudu (ablution) and the Prophet (peace be upon him and his family) performed wudu just as he did. Jibril gave the adhan and [afterwards said it] two by two [that is, he repeated each phrase twice]. He gave the iqamah and said to the Prophet (peace be upon him and his family): "Step forward and pray aloud, for behind you are many rows of angels whose number none knows but Allah, and in the first row stand your father Adam, Nuh, Hud, Ibrahim, Musa and Isa (and every prophet whom Allah sent from the beginning of the creation of the heavens and the earth until the time of your mission)." The Prophet (peace be upon him and his family) stepped forward and, without fear or shyness, led them in two rak'ahs of prayer. After the prayer was finished, Allah revealed to him: Ask the messengers We sent before you: did We appoint besides the Most Merciful any others to be worshipped? (al-Zukhruf/45). So the Prophet (peace be upon him and his family) asked them: "To what do you bear witness?" They said: "We bear witness that there is no god but the One Lord, who has no partner, and that you are the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and that Ali (peace be upon him) is Amir al-Mu'minin and your successor, and that every prophet who passed away appointed a successor from among his relatives, except for this Prophet" — and they pointed to Isa (peace be upon him) — "for he had no relatives, and his successor was 'Sham'un al-Safa son of Hammun ibn 'Amamah.' And we also bear witness that you are the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and the master of the prophets, and that Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) is the master of the successors; and a covenant has been taken from us to bear witness to you both."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એક વ્યક્તિ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો... તમે તેને ફરમાવ્યું: જિબ્રઈલ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે "બુરાક" લાવ્યા અને તમને આસમાન સુધી "બયતુલ મામૂર" (આ આસમાનમાં એક ઘરનું નામ છે જે કાબાની બરાબર સામે છે) સુધી લઈ ગયા. પછી જિબ્રઈલે વઝૂ કર્યું અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પણ તેમની જેમ વઝૂ કર્યું. જિબ્રઈલે અઝાન આપી અને [ત્યાર બાદ] બે-બે વાર [એટલે કે દરેક વાક્યને બે વાર દોહરાવ્યું]. ઇકામત કહી અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને અરજ કરી: "આગળ ઊભા રહો અને ઊંચા અવાજે નમાઝ પઢો; કારણ કે તમારી પાછળ ફરિશ્તાઓની ઘણી હરોળો છે જેની સંખ્યા અલ્લાહ સિવાય કોઈ જાણતું નથી, અને પહેલી હરોળમાં તમારા પિતા આદમ, નૂહ, હૂદ, ઇબ્રાહીમ, મૂસા અને ઈસા (અને દરેક પયગંબર જેને અલ્લાહે આસમાનો અને ધરતીની રચનાના પ્રારંભથી લઈને તમારી બેઅસતના સમય સુધી મોકલ્યા છે) ઊભા છે." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આગળ વધ્યા અને કોઈ ડર અને શરમ વિના, તેમની સાથે બે રકાત નમાઝ પઢી. નમાઝ પૂરી થયા બાદ, અલ્લાહે તમને વહી ફરમાવી: તમારાથી પહેલા મોકલેલા રસૂલોને પૂછો કે શું અમે રહમાન અલ્લાહ સિવાય કોઈ બીજાને તેમની ઇબાદત માટે નિર્ધારિત કર્યા હતા? (ઝુખરૂફ/૪૫). પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પણ તેમને પૂછ્યું: "તમે કઈ વસ્તુની ગવાહી આપો છો?" તેમણે કહ્યું: "અમે ગવાહી આપીએ છીએ કે એક પરવરદિગાર સિવાય કોઈ ખુદા નથી અને તેનો કોઈ શરીક નથી, અને એ કે તમે અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છો અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અમીરુલ મોઅમેનીન અને તમારા જાનશીન છે, અને દરેક પયગંબર જે દુનિયામાંથી ગયા, તેમણે પોતાના સગાઓમાંથી જાનશીન નિર્ધારિત કર્યા, સિવાય આ પયગંબર" — અને તેમણે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તરફ ઈશારો કર્યો — "કે તેમનો કોઈ સગો ન હતો અને તેમના જાનશીન 'શમઊન સફા બિન હમ્મૂન બિન અમામહ' હતા. અને અમે એ પણ ગવાહી આપીએ છીએ કે તમે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને પયગંબરોના સરદાર છો અને અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) ઓસિયાઓના સરદાર છે; અને તમારા બંનેની ગવાહી આપવા સંબંધે અમારી પાસેથી વચન લેવામાં આવ્યું છે."

#8 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ‌بْنِ‌بَشِیرٍ قَالَ: ذُکِرَ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) بُدُوِّ الْأَذَان ... فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّه (علیه السلام) إِنَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) کَانَ نَائِماً فِی ظِلِّ الْکَعْبَهًِْ فَأَتَاهُ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) وَ مَعَهُ طَاسٌ فِیهِ مَاءٌ مِنَ الْجَنَّهًِْ فَأَیْقَظَهُ وَ أَمَرَهُ أَنْ یَغْتَسِلَ ثُمَّ وَضَعَ فِی مَحْمِلٍ لَهُ أَلْفَ أَلْفِ لَوْنٍ مِنْ نُورٍ ثُمَّ صَعِدَ بِهِ حَتَّی انْتَهَی إِلَی أَبْوَابِ السَّمَاءِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَلَائِکَهًُْ نَفَرَتْ عَنْ أَبْوَابِ السَّمَاءِ فَأَمَرَ اللَّهُ جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) فَقَالَ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ فَتَرَاجَعَتِ الْمَلَائِکَهًُْ نَحْوَ أَبْوَابِ السَّمَاءِ فَفَتَحَتِ الْبَابَ فَدَخَلَ (علیه السلام) حَتَّی انْتَهَی إِلَی السَّمَاءِ الثَّانِیَهًِْ فَنَفَرَتِ الْمَلَائِکَهًُْ عَنْ أَبْوَابِ السَّمَاءِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَتَرَاجَعَتِ الْمَلَائِکَهًُْ ثُمَّ فُتِحَ الْبَابُ فَدَخَلَ (علیه السلام) وَ مَرَّ حَتَّی انْتَهَی إِلَی السَّمَاءِ الثَّالِثَهًِْ فَنَفَرَتِ الْمَلَائِکَهًُْ عَنْ أَبْوَابِ السَّمَاءِ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) رسول‌الله أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) رسول‌الله فَتَرَاجَعَتِ الْمَلَائِکَهًُْ وَ فُتِحَ الْبَابُ وَ مَرَّ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) حَتَّی انْتَهَی إِلَی السَّمَاءِ الرَّابِعَهًِْ فَإِذَا هُوَ بِمَلَکٍ مُتَّکٍ وَ هُوَ عَلَی سَرِیرٍ تَحْتَ یَدِهِ ثَلَاثُمِائَهًِْ أَلْفِ مَلَکٍ تَحْتَ کُلِّ مَلَکٍ ثَلَاثُمِائَهًِْ أَلْفِ مَلَکٍ فَنُودِیَ أَنْ قُمْ قَالَ فَقَامَ الْمَلَکُ عَلَی رِجْلَیْهِ فَلَا یَزَالُ قَائِماً إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ قَالَ وَ فُتِحَ الْبَابُ وَ مَرَّ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) حَتَّی انْتَهَی إِلَی السَّمَاءِ السَّابِعَهًِْ قَالَ وَ انْتَهَی إِلَی سِدْرَهًِْ الْمُنْتَهَی ... قَالَ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ مناجات {مُنَاجَاهًِْ} رَبِّهِ رُدَّ إِلَی الْبَیْتِ الْمَعْمُورِ وَ هُوَ فِی السَّمَاءِ الرابعه بِحِذَاءِ الْکَعْبَهًِْ قَالَ فَجَمَعَ لَهُ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ وَ الْمَلَائِکَهًَْ ثُمَّ أَمَرَ جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) فَأَتَمَّ الْأَذَانَ وَ أَقَامَ الصَّلَاهًَْ وَ تَقَدَّمَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَصَلَّی بِهِمْ فَلَمَّا فَرَغَ الْتَفَتَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ اللَّهُ لَهُ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جاءَکَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ فَسَأَلَهُمْ یَوْمَئِذٍ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ نَزَلَ وَ مَعَهُ صَحِیفَتَانِ فَدَفَعَهُمَا إِلَی أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَقَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فَهَذَا کَانَ بَدْءَ الْأَذَانِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از عبدالصّمدبن‌بشیری نقل شده نزد امام صادق (علیه السلام) از آغاز اذان یاد شد... پس ایشان فرمود: «روزی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در سایه‌ی کعبه آرمیده بود که جبرئیل با کاسه‌ای مِسی که آبی بهشتی در آن بود، نزد حضرت آمده و ایشان را بیدار کرد و به ایشان دستور داد [با آن آب] غسل نماید. آنگاه حضرت را در مَحمِلی که هزاران هزار رنگ از نور داشت قرار داد و ایشان را بالا برد تا به دروازه‌های آسمان رسیدند. هنگامی‌که فرشتگان آن محمل را دیدند، از دروازه‌های آسمان گریختند. جبرئیل به دستور خدا گفت: الله اکبر الله اکبر فرشته‌ها [با شنیدن این ندا] به دروازه‌ها بازگشته و آن را گشودند و پیامبر (صلی الله علیه و آله) وارد شد تا به آسمان دوّم رسید. در این هنگام فرشتگان از دروازه‌های آسمان گریختند. جبرئیل گفت: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ فرشته‌ها بازگشتند و دروازه گشوده شد و پیامبر (صلی الله علیه و آله) وارد شد تا به آسمان سوّم رسید. در این هنگام فرشتگان از دروازه‌های آسمان گریختند. جبرئیل فرمود: أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ! أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ فرشته‌ها بازگشتند و دروازه باز شد و پیامبر (صلی الله علیه و آله) وارد شد تا به آسمان چهارم رسید. در آنجا به فرشته‌ای برخوردند که بر تختی تکیه زده بود و زیر دست او سیصدهزار فرشته بودند که هرکدام نیز سیصدهزار فرشته زیر دستشان بود به آن فرشته خطاب شد: «برخیز»! او نیز بر دو پایش ایستاد و تا روز قیامت همان‌طور ایستاده است. دروازه باز شد و پیامبر (صلی الله علیه و آله) عبور کرد تا به آسمان هفتم و از آنجا به «سدرهًْ‌المنتهی» رسید... هنگامی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) از مناجات با پروردگارش فارغ گردید به سمت «بیت‌المعمور» برده شد که در آسمان چهارم و به موازات کعبه است. در آنجا همه‌ی انبیا، رسولان و فرشتگان (جمع شدند و خداوند به جبرئیل امر فرمود و او اذان و اقامه‌ی نماز را گفت. سپس رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جلو ایستاد و با آن‌ها نماز گزارد و پس از نماز رو به آن‌ها نمود. خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جاءَکَ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ پیامبر (صلی الله علیه و آله) هم در آن روز از آن‌ها سؤال کرد و بعد همراه با دو صحیفه (کتابچه) به زمین بازگشت و آن دو صحیفه را به امیرالمؤمنین (علیه السلام) داد». [در اینجا] امام صادق (علیه السلام) فرمود: «این جریان، شروع اذان گفتن [برای نماز] بود».

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Abd al-Samad ibn Bashir that the beginning of the adhan was mentioned in the presence of Imam Sadiq (peace be upon him)... He said: "One day the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was resting in the shade of the Ka'bah when Jibra'il came to him with a copper bowl containing water from Paradise, and woke him up and ordered him to perform ghusl [with that water]. Then he placed him in a litter which had thousands upon thousands of colours of light, and took him up until they reached the gates of the sky. When the angels saw that litter, they fled from the gates of the sky. Jibra'il, by the command of Allah, said: اللهُ أَکْبَرُ اللهُ أَکْبَرُ [Allah is the Greatest, Allah is the Greatest]. The angels [upon hearing this call] returned to the gates and opened them, and the Prophet (peace be upon him and his family) entered until he reached the second sky. At that time the angels fled from the gates of the sky. Jibra'il said: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ [I bear witness that there is no god but Allah, I bear witness that there is no god but Allah]. The angels returned and the gate was opened, and the Prophet (peace be upon him and his family) entered until he reached the third sky. At that time the angels fled from the gates of the sky. Jibra'il said: أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ! أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ [I bear witness that Muhammad is the Messenger of Allah! I bear witness that Muhammad is the Messenger of Allah]. The angels returned and the gate was opened, and the Prophet (peace be upon him and his family) entered until he reached the fourth sky. There they came upon an angel who was reclining on a throne, and under his command were three hundred thousand angels, each of whom also had three hundred thousand angels under their command. That angel was addressed: 'Stand up!' He stood on his two feet, and until the Day of Resurrection he remains standing in that manner. The gate was opened and the Prophet (peace be upon him and his family) passed through until he reached the seventh sky, and from there to Sidrat al-Muntaha (the Lote-tree of the Utmost Boundary)... When the Prophet (peace be upon him and his family) finished his intimate conversation with his Lord, he was taken to al-Bayt al-Ma'mur (the Frequented House), which is in the fourth sky, parallel to the Ka'bah. There all the prophets, messengers and angels were gathered, and Allah commanded Jibra'il and he said the adhan and the iqamah for prayer. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) stepped forward and led them in prayer, and after the prayer he turned towards them. Allah said to the Prophet (peace be upon him and his family): فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جاءَکَ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ [Ask those who read the Book before you; certainly the truth has come to you from your Lord, therefore you should not be of the disputers]. The Prophet (peace be upon him and his family) on that day asked them, and then returned to the earth together with two sahifahs (booklets), and he gave those two sahifahs to Amir al-Mu'minin (peace be upon him)." [At this point] Imam Sadiq (peace be upon him) said: "This event was the beginning of the calling of the adhan [for prayer]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુસ્સમદ બિન બશીરથી નકલ કરવામાં આવ્યું છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે અઝાનની શરૂઆતનો ઉલ્લેખ થયો... પછી તેમણે ફરમાવ્યું: "એક દિવસ રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) કાબાના પડછાયામાં આરામ કરી રહ્યા હતા ત્યારે જિબ્રઈલ એક તાંબાના પ્યાલા સાથે, જેમાં જન્નતનું પાણી હતું, હઝરત પાસે આવ્યા અને તેમને જગાડ્યા અને તેમને હુકમ કર્યો કે [તે પાણીથી] ગુસ્લ કરે. પછી હઝરતને એક મહમિલ (પાલખી)માં મૂક્યા જેમાં હજારો હજાર નૂરના રંગ હતા અને તેમને ઉપર લઈ ગયા ત્યાં સુધી કે તેઓ આસમાનના દરવાજા સુધી પહોંચ્યા. જ્યારે ફરિશ્તાઓએ તે મહમિલને જોઈ, ત્યારે તેઓ આસમાનના દરવાજાઓથી ભાગી ગયા. જિબ્રઈલે અલ્લાહના હુકમથી કહ્યું: اللهُ أَکْبَرُ اللهُ أَکْبَرُ [અલ્લાહ સૌથી મહાન છે, અલ્લાહ સૌથી મહાન છે]. ફરિશ્તાઓ [આ પોકાર સાંભળીને] દરવાજાઓ તરફ પાછા ફર્યા અને તેમને ખોલ્યા, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દાખલ થયા ત્યાં સુધી કે બીજા આસમાન સુધી પહોંચ્યા. તે વખતે ફરિશ્તાઓ આસમાનના દરવાજાઓથી ભાગી ગયા. જિબ્રઈલે કહ્યું: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ [હું સાક્ષી આપું છું કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી, હું સાક્ષી આપું છું કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી]. ફરિશ્તાઓ પાછા ફર્યા અને દરવાજો ખૂલ્યો, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દાખલ થયા ત્યાં સુધી કે ત્રીજા આસમાન સુધી પહોંચ્યા. તે વખતે ફરિશ્તાઓ આસમાનના દરવાજાઓથી ભાગી ગયા. જિબ્રઈલે કહ્યું: أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ! أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ [હું સાક્ષી આપું છું કે મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે! હું સાક્ષી આપું છું કે મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે]. ફરિશ્તાઓ પાછા ફર્યા અને દરવાજો ખૂલ્યો, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દાખલ થયા ત્યાં સુધી કે ચોથા આસમાન સુધી પહોંચ્યા. ત્યાં તેઓ એક ફરિશ્તાને મળ્યા જે એક તખ્ત પર ટેકો દઈને બેઠા હતા, અને તેમના હાથ નીચે ત્રણ લાખ ફરિશ્તાઓ હતા, જેમાંથી દરેકના હાથ નીચે પણ ત્રણ લાખ ફરિશ્તાઓ હતા. તે ફરિશ્તાને સંબોધીને કહેવામાં આવ્યું: 'ઊભા થાઓ!' તે પણ પોતાના બંને પગ પર ઊભા થયા અને કયામતના દિવસ સુધી એ જ રીતે ઊભા છે. દરવાજો ખૂલ્યો અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પસાર થયા ત્યાં સુધી કે સાતમા આસમાન સુધી, અને ત્યાંથી 'સિદરતુલ મુન્તહા' સુધી પહોંચ્યા... જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના પરવરદિગાર સાથે મુનાજાતથી ફારેગ થયા, ત્યારે તેમને 'બૈતુલ મામૂર' તરફ લઈ જવામાં આવ્યા, જે ચોથા આસમાનમાં અને કાબાની સામસામે છે. ત્યાં બધા અંબિયા, રસૂલો અને ફરિશ્તાઓ (એકઠા થયા) અને અલ્લાહે જિબ્રઈલને હુકમ કર્યો અને તેમણે અઝાન અને નમાઝની ઇકામત કહી. પછી રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આગળ ઊભા થયા અને તેમની સાથે નમાઝ પઢાવી અને નમાઝ પછી તેમની તરફ મુખ કર્યું. અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جاءَکَ الحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ [જેઓ તમારાથી પહેલાં કિતાબ વાંચે છે તેમને પૂછો; ખરેખર તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારી પાસે હક આવ્યો છે, તો તમે શંકા કરનારાઓમાંથી ન થાઓ]. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પણ તે દિવસે તેમને પૂછ્યું, અને પછી બે સહીફાઓ (પુસ્તિકાઓ) સાથે ધરતી પર પાછા આવ્યા અને તે બે સહીફાઓ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને આપી." [અહીં] ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ બનાવ [નમાઝ માટે] અઝાન કહેવાની શરૂઆત હતી."

#9 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ یعنی الأنبیاء (و إنما رآهم فی السماء لما أسری به.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ یعنی از انبیاء (سؤال کن؛ که [پیامبر (علیه السلام)] آن‌ها را در شب معراج در آسمان مشاهده فرمود.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [Ask those who read the Book before you] — meaning, ask the prophets, whom [the Prophet (peace be upon him)] observed in the sky on the night of Mi'raj.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [જેઓ તમારાથી પહેલાં કિતાબ વાંચે છે તેમને પૂછો] યાની અંબિયાઓને (પૂછો; કેમ કે [પયગંબર (અલયહિસ્સલામ)]એ તેમને મેઅરાજની રાતે આસમાનમાં જોયા હતા.

#10 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

زُرَارَهًَْ‌بْنِ‌أَعْیَنَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) آیَهًٌْ فِی کِتَابِ اللَّهِ تَعَالَی شَکَّکَتْنِی قَالَ مَا قَالَ قُلْتُ قَوْلُهُ فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ الْآیَهًَْ مَنْ هَؤُلَاءِ الَّذِینَ أُمِرَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) بِسُؤَالِهِمْ فَقَالَ إِنَّ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ لَمَّا أُسْرِیَ بِی إِلَی السَّمَاءِ فَصِرْتُ فِی السَّمَاءِ الرَّابِعَهًِْ جَمَعَ اللَّهُ إِلَیَّ النَّبِیِّینَ (وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الْمَلَائِکَهًَْ فَأَذَّنَ جَبْرَئِیلُ وَ أَقَامَ الصَّلَاهًَْ ثُمَّ قَدَّمَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) فَصَلَّی بِهِمْ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ بِمَ تَشْهَدُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّکَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) وَ أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ فَهُوَ مَعْنَی قَوْلِهِ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ.

امام باقر (علیه السلام)- زراره می‌گوید به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «آیه‌ای در قرآن است که مرا دچار شک و تردید کرده است». فرمود: «کدام آیه»؟ عرض کردم: «این آیه که می‌گوید: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ. این‌ها چه کسانی هستند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) مأمور به پرسیدن از آن‌ها شد»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «زمانی‌که مرا به آسمان بردند در آسمان چهارم بودم که خداوند، تمام پیامبران، صدّیقان و فرشتگان را جمع نمود». [امام (علیه السلام) ادامه دادند که]: جبرئیل اذان و اقامه‌ی نماز را گفت و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جلو رفته و با آن‌ها نماز گزارد». بعد از نماز [پیامبر (صلی الله علیه و آله) به آن‌ها] فرمود: «به چه چیزی گواهی می‌دهید»؟ گفتند: «گواهی می‌دهیم خدایی جز خدای یکتا نیست و تو رسول خدایی و علی (علیه السلام) امیرمؤمنان است». این است معنای آیه‌ی فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ».

Imam Baqir (peace be upon him): Zurarah says, I said to Imam Baqir (peace be upon him): "There is a verse in the Quran that has caused me doubt and uncertainty." He said: "Which verse?" I said: "This verse which says: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [But if you are in doubt as to what We have revealed to you, ask those who read the Book before you]. Who are these people whom the Prophet (peace be upon him and his family) was commanded to ask?" The Imam (peace be upon him) said: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'When I was taken up to the heaven, I was in the fourth heaven when Allah gathered before me all the prophets, the truthful ones, and the angels.' [The Imam (peace be upon him) continued]: Jibra'il gave the adhan and the iqamah for the prayer, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) went forward and led them in prayer. After the prayer [the Prophet (peace be upon him and his family) said to them]: 'To what do you bear witness?' They said: 'We bear witness that there is no god but the One Allah, and that you are the Messenger of Allah, and that Ali (peace be upon him) is the Commander of the Faithful.' This is the meaning of the verse فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [ask those who read the Book before you]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે કે મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "કુરઆનમાં એક આયત છે જેણે મને શંકા અને સંદેહમાં નાખ્યો છે." તમે ફરમાવ્યું: "કઈ આયત?" મેં અરજ કરી: "આ આયત જે કહે છે: فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [જો તમે અમે તમારા પર ઉતારેલ બાબતમાં શંકામાં હો, તો જેઓ તમારાથી પહેલા કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો]. આ કોણ લોકો છે જેમને પૂછવાનો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને હુકમ થયો?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'જ્યારે મને આસમાન પર લઈ જવામાં આવ્યો, હું ચોથા આસમાન પર હતો કે અલ્લાહે તમામ પયગંબરો, સિદ્દીકો અને ફરિશ્તાઓને મારી પાસે એકત્રિત કર્યા.' [ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ચાલુ રાખ્યું]: જિબ્રઈલે અઝાન અને નમાઝની ઇકામત કહી અને રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આગળ વધ્યા અને તેઓની સાથે નમાઝ પઢાવી. નમાઝ પછી [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેઓને] ફરમાવ્યું: 'તમે કઈ વસ્તુની ગવાહી આપો છો?' તેઓએ કહ્યું: 'અમે ગવાહી આપીએ છીએ કે એક અલ્લાહ સિવાય કોઈ ખુદા નથી અને તમે અલ્લાહના રસૂલ છો અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અમીરુલ મોઅમેનીન છે.' આ છે આયત فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [જેઓ તમારાથી પહેલા કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો]નો અર્થ."

#11 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ‌بْنِ‌بَشِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) لَمَّا أُسْرِیَ بِالنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَفَرَغَ مِنْ مُنَاجَاهًِْ رَبِّهِ رُدَّ إِلَی الْبَیْتِ الْمَعْمُورِ وَ هُوَ بَیْتٌ فِی السَّمَاءِ الرَّابِعَهًِْ بِحِذَاءِ الْکَعْبَهًِْ فَجَمَعَ اللَّهُ النَّبِیِّینَ وَ الرُّسُلَ وَ الْمَلَائِکَهًَْ وَ أَمَرَ جَبْرَئِیلَ فَأَذَّنَ وَ أَقَامَ وَ تَقَدَّمَ بِهِمْ فَصَلَّی فَلَمَّا فَرَغَ الْتَفَتَ إِلَیْهِ فَقَالَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ إِلَی قَوْلِهِ مِنَ الممترین.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالصّمدبن‌بشیری از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است: زمانی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) به معراج برده شد و از مناجات با پروردگارش فارغ گردید به «بیت‌المعمور» که در آسمان چهارم و به موازات کعبه است برده شد. در آنجا خداوند همه‌ی انبیاء و رسولان و فرشتگان (را جمع نمود سپس خداوند به جبرئیل امر فرمود و او اذان و اقامه گفت و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جلو ایستاد و نماز گزارد. پس از نماز، خدای تعالی به پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جَاءَکَ الحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَلَا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْترَِین.

The Prophet (peace be upon him and his family): Abd al-Samad ibn Bashir narrates from Imam Sadiq (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) was taken on the Mi'raj and finished his private converse with his Lord, he was taken to "Bayt al-Ma'mur", which is in the fourth heaven and is parallel to the Ka'bah. There Allah gathered all the prophets and messengers and the angels; then Allah commanded Jibra'il and he gave the adhan and the iqamah, and the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) stood forward and led the prayer. After the prayer, Allah the Exalted said to the Prophet (peace be upon him and his family): فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جَاءَکَ الحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَلَا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْترَِین [Ask those who read the Book before you; certainly the truth has come to you from your Lord, therefore you should not be of the disputers].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુસ્સમદ બિન બશીરે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે: જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને મેઅરાજ પર લઈ જવામાં આવ્યા અને પોતાના પરવરદિગાર સાથે મુનાજાતથી ફારિગ થયા, તો તમને "બૈતુલ મઅમૂર" કે જે ચોથા આસમાનમાં અને કાબાની સમાંતર છે, ત્યાં લઈ જવામાં આવ્યા. ત્યાં અલ્લાહે તમામ અંબિયા અને રસૂલો અને ફરિશ્તાઓને એકત્રિત કર્યા; પછી અલ્લાહે જિબ્રઈલને હુકમ કર્યો અને તેમણે અઝાન અને ઇકામત કહી અને રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આગળ ઊભા રહ્યા અને નમાઝ પઢાવી. નમાઝ પછી, અલ્લાહ તઆલાએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ફરમાવ્યું: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ لَقَدْ جَاءَکَ الحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَلَا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْترَِین [જેઓ તમારાથી પહેલા કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો; ખરેખર તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારી પાસે હક આવ્યો છે, તેથી તમે શંકા કરનારાઓમાંથી ન થાઓ].

#12 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ مَنْ هَؤُلَاءِ فَقَالَ قَالَ رسول‌الله (صلی الله علیه و آله) لَمَّا أُسْرِیَ بِی إِلَی السَّمَاءِ الرَّابِعَهًِْ أَذَّنَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) وَ أَقَامَ وَ جَمَعَ النَّبِیِّینَ (وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَدَاءَ وَ الْمَلَائِکَهًَْ وَ تَقَدَّمْتُ وَ صَلَّیْتُ بِهِمْ فَلَمَّا انْصَرَفْتُ قَالَ جَبْرَئِیلُ قُلْ لَهُمْ بِمَ یَشْهَدُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّکَ رسول‌الله وَ أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ.

امام باقر (علیه السلام)- [درمورد سخن خداوند]: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [از امام باقر (علیه السلام) سؤال شد که] «این‌ها چه کسانی هستند»؟ فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «زمانی‌که [در شب معراج] مرا به آسمان چهارم بردند، جبرئیل اذان و اقامه گفت و انبیاء، صدّیقان، شهیدان و فرشتگان (را جمع نمود و من پیش رفتم و با آن‌ها نماز گزاردم. پس از نماز، جبرئیل فرمود: «به آن‌ها بگو به چه چیزی گواهی می‌دهند»؟ آن‌ها [در جواب] گفتند: «گواهی می‌دهیم خدایی جز خدای یکتا نیست و تو رسول خدایی و علی (علیه السلام) امیرمؤمنان است».

Imam Baqir (peace be upon him): [Regarding the saying of Allah]: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [Ask those who read the Book before you] [Imam Baqir (peace be upon him) was asked]: "Who are these people?" He said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "When [on the night of the Mi'raj] I was taken to the fourth heaven, Jibra'il gave the adhan and iqamah and gathered the prophets, the truthful ones, the martyrs and the angels, and I went forward and led them in prayer. After the prayer, Jibra'il said: 'Say to them, to what do they bear witness?' They [in reply] said: 'We bear witness that there is no god but the One Allah, and that you are the Messenger of Allah, and that Ali (peace be upon him) is the Commander of the Faithful.'"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [અલ્લાહના કથન વિષે]: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ [જેઓ તમારાથી પહેલા કિતાબ વાંચતા હતા તેમને પૂછો] [ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછવામાં આવ્યું]: "આ કોણ લોકો છે?" તમે ફરમાવ્યું: રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે [મેઅરાજની રાતે] મને ચોથા આસમાન પર લઈ જવામાં આવ્યો, જિબ્રઈલે અઝાન અને ઇકામત કહી અને અંબિયા, સિદ્દીકો, શહીદો અને ફરિશ્તાઓને એકત્રિત કર્યા, અને હું આગળ વધ્યો અને તેઓની સાથે નમાઝ પઢાવી. નમાઝ પછી, જિબ્રઈલે ફરમાવ્યું: 'તેઓને કહો કે તેઓ કઈ વસ્તુની ગવાહી આપે છે?' તેઓએ [જવાબમાં] કહ્યું: 'અમે ગવાહી આપીએ છીએ કે એક અલ્લાહ સિવાય કોઈ ખુદા નથી અને તમે અલ્લાહના રસૂલ છો અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અમીરુલ મોઅમેનીન છે.'"

#13 و اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم تردیدی داری، از کسانی که پیش از تو کتاب آسمانی را می‌خواندند بپرس If you are in doubt about what We have revealed to you, ask those who have been reading the Scripture before you અને જો અમે તારા પર જે નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તને શંકા હોય, તો તારાથી પહેલાં આસમાની કિતાબ પઢનારાઓને પૂછ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عن ابن‌مسعود لَمَّا عُرِجَ بِی إِلَی السَّمَاءِ انْتَهَی بِیَ الْمَسِیرُ مَعَ جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) إِلَی السَّمَاءِ الرَّابِعَهًِْ فَرَأَیْتُ بَیْتاً مِنْ یَاقُوتٍ أَحْمَرَ فَقَالَ لِی جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) هَذَا هُوَ الْبَیْتُ الْمَعْمُورُ خَلَقَهُ اللَّهُ تَعَالَی قَبْلَ خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ بِخَمْسِینَ أَلْفَ عَامٍ قُمْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَصِلْ إِلَیْهِ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) وَ جَمَعَ اللَّهُ إِلَی النَّبِیِّینَ فَصَفَّهُمْ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) وَرَائِی صَفّاً فَصَلَّیْتُ بِهِمْ فَلَمَّا سَلَّمْتُ أَتَانِی آتٍ مِنْ عِنْدِ رَبِّی فَقَالَ لِی یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) رَبُّکَ یُقْرِئُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ سَلِ الرُّسُلَ عَلَی مَا ذَا أَرْسَلْتُهُمْ مِنْ قَبْلِکَ فَقُلْتُ مَعَاشِرَ الرُّسُلِ عَلَی مَا ذَا بَعَثَکُمْ رَبِّی قَبْلِی فَقَالَ الرُّسُلُ عَلَی وَلَایَتِکَ وَ وَلَایَهًِْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رُسُلِنا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابن‌مسعود از پیامبر (صلی الله علیه و آله) نقل کرده است: وقتی مرا به معراج بردند، با جبرئیل به آسمان چهارم رسیدم. پس خانه‌ای از یاقوت قرمز دیدم. جبرئیل فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) این بیت‌المعمور است که خداوند آن را پنجاه‌هزار سال قبل از آفرینش آسمان‌ها و زمین‌ها آفرید. اینک بایست و به‌سوی آن نماز بخوان». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند انبیاء (را جمع نمود. جبرئیل همه را پشت سر من به صف قرار داد و من با آن‌ها نماز خواندم. پس از پایان نماز، فرستاده‌ای از جانب خدای تعالی آمده و گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خدایت سلام می‌رساند و می‌گوید از پیامبران (بپرس با چه خصوصیّتی آن‌ها را قبل از تو، به رسالت مبعوث نموده‌ام»؟ به آن‌ها گفتم: «ای پیامبران (! خداوند شما را با چه خصوصیّتی ارسال نموده است»؟ همگی جواب دادند: «با شرط ولایت تو و ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)». این سخن خدا اشاره به آن مطلب است: از رسولانی که پیش از تو فرستادیم بپرس. ( زخرف/۴۵ )

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Ibn Mas'ud narrated from the Prophet (peace be upon him and his family): When I was taken on the Mi'raj, I reached the fourth heaven together with Jibra'il. There I saw a house of red ruby. Jibra'il said: "O Muhammad (peace be upon him and his family), this is al-Bayt al-Ma'mur, which Allah created fifty thousand years before the creation of the heavens and the earth. Now stand and pray toward it." The Noble Prophet (peace be upon him and his family) said: "Allah gathered the prophets, and Jibra'il arranged them all in a row behind me, and I led them in prayer. After the prayer ended, a messenger came from Allah the Exalted and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Your Lord sends you His greeting and says: Ask the prophets on what basis I sent them as messengers before you.' I said to them: 'O Prophets! On what basis has Allah sent you?' They all answered: 'On the condition of your wilayah and the wilayah of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).'" This statement of Allah refers to that matter: "Ask those of Our messengers whom We sent before you." (Zukhruf/45)

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને મસ્ઊદે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી રિવાયત કરી છે: જ્યારે મને મેઅરાજ પર લઈ જવામાં આવ્યો, ત્યારે હું જિબ્રઈલ સાથે ચોથા આસ્માન પર પહોંચ્યો. ત્યાં મેં લાલ યાકૂતનું એક ઘર જોયું. જિબ્રઈલે કહ્યું: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), આ બયતુલ મઅમૂર છે, જેને અલ્લાહે આસ્માનો અને ઝમીનોના સર્જન પહેલાં પચાસ હજાર વર્ષ પહેલાં પેદા કર્યું. હવે ઊભા થાઓ અને તેની તરફ નમાઝ પઢો." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે નબીઓને એકઠા કર્યા. જિબ્રઈલે તે બધાને મારી પાછળ સફમાં ગોઠવ્યા અને મેં તેઓ સાથે નમાઝ પઢી. નમાઝ પૂરી થયા પછી, અલ્લાહ તઆલા તરફથી એક ફરિશ્તો આવ્યો અને કહ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા રબ સલામ મોકલે છે અને કહે છે કે નબીઓને પૂછો કે તમારા પહેલાં મેં તેમને કઈ ખાસિયત સાથે રિસાલત પર મોકલ્યા હતા?' મેં તેમને કહ્યું: 'હે નબીઓ! અલ્લાહે તમને કઈ ખાસિયત સાથે મોકલ્યા છે?' બધાએ જવાબ આપ્યો: 'તમારી વિલાયત અને અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતની શરત સાથે.'" અલ્લાહનું આ કથન એ જ વાત તરફ ઈશારો છે: તમારા પહેલાં જે રસૂલોને અમે મોકલ્યા હતા તેમને પૂછો. (ઝુખરુફ/૪૫)