عَنْ أَبِی‌مَرْیَمَ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَال عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ أَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْراً أَبابِیلَ تَرْمِیهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّیلٍ قَالَ کَانَ طَیْرٌ سَافٌّ جَاءَهُمْ مِنْ قِبَلِ الْبَحْرِ رُءُوسُهَا کَأَمْثَالِ رُءُوسِ السِّبَاعِ وَ أَظْفَارُهَا کَأَظْفَارِ السِّبَاعِ مِنَ الطَّیْرِ مَعَ کُلِّ طَائِرٍ ثَلَاثَهًُْ أَحْجَارٍ فِی رِجْلَیْهِ حَجَرَانِ وَ فِی مِنْقَارِهِ حَجَرٌ فَجَعَلَتْ تَرْمِیهِمْ بِهَا حَتَّی جُدِّرَتْ أَجْسَادُهُمْ فَقَتَلَهُمْ بِهَا وَ مَا کَانَ قَبْلَ ذَلِکَ رُئِیَ شَیْءٌ مِنَ الْجُدَرِیِّ وَ لَا رَأَوْا ذَلِکَ مِنَ الطَّیْرِ قَبْلَ ذَلِکَ الْیَوْمِ وَ لَا بَعْدَهُ قَالَ وَ مَنْ أَفْلَتَ مِنْهُمْ یَوْمَئِذٍ انْطَلَقَ حَتَّی إِذَا بَلَغُوا حَضْرَمَوْتَ وَ هُوَ وَادٍ دُونَ الْیَمَنِ أَرْسَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ سَیْلًا فَغَرَّقَهُمْ أَجْمَعِینَ قَالَ وَمَارُئِیَ فِی‌ذَلِکَ الْوَادِی‌مَاءٌ قَطُّ قَبْلَ ذَلِکَ الْیَوْمِ‌بِخَمْسَ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ قَالَ فَلِذَلِکَ سُمِّیَ حَضْرَمَوْتَ حِینَ مَاتُوا فِیهِ.
امام باقر (علیه السلام)- ابو مریم گوید: از امام محمّد باقر (علیه السلام) درباره‌ی کلام خداوند عزّ‌وجلّ: وَأَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْرًا أَبَابِیلَ، تَرْمِیهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّیلٍ پرسیدم. و ایشان فرمود: «پرندگانی بودند که نزدیک به زمین پرواز می کردند و از جانب دریا به سوی آنان آمدند، سرهایشان همچون سر درّندگان بود و چنگال هایشان همچون چنگال پرندگان درّنده. هریک سه سنگ با خود داشت، دو سنگ در دو پایش و سنگی بر منقارش. این پرندگان شروع به ریختن سنگ بر سر آن ها کردند، چنان که تن هایشان پر از آبله شد و از این بلا جان باختند. پیش از آن واقعه چنان آبله ای کس ندیده بود و پیش از آن روز و نیز پس از آن، چنان پرندگانی دیده نشد. کسانی که از آن جمع در آن روز جان سالم به در بردند، رو سوی حضرموت گذاشتند و چون به آن بیابان که پائین تر از یمن بود رسیدند، خداوند سیلی بر آنان فرستاد و همه را غرق کرد. حال آن که پیش از آن روز به مدّت پانزده سال هیچ آبی در آن بیابان دیده نشده بود. آن سرزمین بدین خاطر که جایگاه مَوت آنان شد، حضرموت نام گرفت.
Imam Baqir (peace be upon him): Abu Maryam said: I asked Imam Muhammad Baqir (peace be upon him) about the saying of Allah, the Mighty and Majestic: وَأَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْرًا أَبَابِیلَ، تَرْمِیهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّیلٍ [And He sent upon them birds in flocks, striking them with stones of baked clay]. He said: "They were birds that flew close to the ground and came towards them from the direction of the sea; their heads were like the heads of beasts of prey and their claws were like the claws of birds of prey. Each one had three stones with it — two stones in its two feet and a stone in its beak. These birds began to drop the stones on their heads, until their bodies became filled with smallpox and they perished from this calamity. Before that event no one had seen such smallpox, and neither before that day nor after it were such birds seen. Those of that group who escaped alive on that day set out towards Hadramawt, and when they reached that desert, which lies below Yemen, Allah sent a flood upon them and drowned them all — even though, for fifteen years before that day, no water had been seen in that desert. That land was named Hadramawt because it became the place of their death (mawt)."
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ મરયમ કહે છે: મેં ઇમામ મુહમ્મદ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કલામ: وَأَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْرًا أَبَابِیلَ، تَرْمِیهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّیلٍ [અને તેણે તેમના પર ટોળે ટોળા પક્ષીઓ મોકલ્યા, જે તેમના પર પકવેલી માટીના પથ્થરો ફેંકતા હતા] વિશે પૂછ્યું. અને તેમણે ફરમાવ્યું: "તે એવા પક્ષીઓ હતા જે જમીનની નજીક ઊડતા હતા અને દરિયાની બાજુથી તેમની તરફ આવ્યા, તેમના માથા હિંસક પ્રાણીઓના માથા જેવા હતા અને તેમના પંજા શિકારી પક્ષીઓના પંજા જેવા હતા. દરેક પાસે ત્રણ પથ્થરો હતા, બે પથ્થરો બંને પગમાં અને એક પથ્થર ચાંચમાં. આ પક્ષીઓએ તેમના માથા પર પથ્થરો વરસાવવાનું શરૂ કર્યું, એટલે સુધી કે તેમના શરીરો શીતળા (આબલા)થી ભરાઈ ગયા અને આ આફતથી તેઓ મરી ગયા. તે બનાવ પહેલા આવા શીતળા કોઈએ જોયા ન હતા, અને તે દિવસ પહેલા કે તેના પછી પણ આવા પક્ષીઓ જોવા મળ્યા ન હતા. તે સમૂહમાંથી જેઓ તે દિવસે જીવતા બચી ગયા, તેઓ હદ્રમૌત તરફ ચાલ્યા, અને જ્યારે તેઓ તે રણ પર પહોંચ્યા જે યમનની નીચે હતું, અલ્લાહે તેમના પર પૂર મોકલ્યું અને બધાને ડુબાડી દીધા. જ્યારે કે તે દિવસ પહેલા પંદર વર્ષ સુધી તે રણમાં કોઈ પાણી જોવા મળ્યું ન હતું. તે ધરતી એટલા માટે કે તે તેમના મૌત (મૃત્યુ)નું સ્થળ બની, હદ્રમૌત નામ પામી."