تَرْمِیهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّیلٍ قَالَ کَانَ مَعَ کُلِّ طَیْرٍ حَجَرٌ فِی مِنْقَارِهِ وَ حَجَرَانِ فِی مَخَالِیبِهِ وَ کَانَتْ تُرَفْرِفُ عَلَی رُءُوسِهِمْ وَ تَرْمِی فِی دِمَاغِهِمْ فَیَدْخُلُ الْحَجَرُ فِی دِمَاغِهِمْ وَ یَخْرُجُ مِنْ أَدْبَارِهِمْ وَ تَنْتَفِضُ أَبْدَانُهُمْ.
علیبنابراهیم (رحمة الله علیه)- تَرْمِیهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّیلٍ؛ هریک از آن پرندگان سه سنگ با خود داشت، سنگی در منقار و دو سنگ در دو پا و این چنین بالای سرهایشان بال می زدند و مغزهایشان را نشانه می گرفتند. آن سنگ ها از مغز هریک از آنان وارد می شد و از مقعد ایشان خارج می شد و بدن هایشان را در هم می شکست.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): تَرْمِیهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّیلٍ [Casting against them stones of baked clay]; each of those birds carried three stones with it — one stone in its beak and two stones in its two claws — and in this way they hovered above their heads and took aim at their brains. Those stones would enter through the brain of each of them and come out from their backsides, and would shatter their bodies.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): تَرْمِیهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّیلٍ [તેમના પર પકવેલી માટીના પથ્થરો ફેંકતાં]; તે પક્ષીઓમાંનું દરેક ત્રણ પથ્થરો સાથે લાવ્યું હતું, એક પથ્થર ચાંચમાં અને બે પથ્થરો બે પગમાં, અને આ રીતે તેમના માથાં ઉપર પાંખો ફફડાવતાં અને તેમના મગજને નિશાન બનાવતાં. તે પથ્થરો તેમાંના દરેકના મગજમાંથી દાખલ થતાં અને તેમના પાછલા ભાગેથી બહાર નીકળી જતાં અને તેમના શરીરોને ચૂરેચૂરા કરી નાખતાં.