سورة يوسف

Verse 13 of 111

12:13

قالَ إِنِّي لَيَحْزُنُني أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ

[پدر] گفت: «من از بردن او غمگين مى‌شوم؛ و از اين مى‌ترسم كه گرگ او را بخورد، در‌حالى‌كه شما از او غافل باشيد»!

He said: Surely it grieves me that you should take him off, and I fear lest the wolf devour him while you are heedless of him.

તેણે કહ્યું તમે તેને લઇ જાઓ એ વાતથી બેશક મને દુ:ખ થશે, અને મને ડર છે કે ક્યાંક વરૂ તેને ફાડી ખાઇ અને તમે તેનાથી ગાફિલ રહો.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَأَجْرَی اللَّهُ عَلَی لِسَانِ یَعْقُوبَ (علیه السلام) إِنِّی لَیَحْزُنُنِی أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُون.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند بر زبان یعقوب (علیه السلام) جاری ساخت: إِنِّی لَیَحْزُنُنِی أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُون.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah caused to flow upon the tongue of Yaqub (peace be upon him): إِنِّی لَیَحْزُنُنِی أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُون [Surely it grieves me that you should take him off, and I fear lest the wolf devour him while you are heedless of him].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ની જીભ પર જારી કર્યું: إِنِّی لَیَحْزُنُنِی أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُون [ખરેખર મને દુઃખ થાય છે કે તમે તેને લઈ જાઓ, અને હું ડરું છું કે કદાચ ભેડિયો તેને ખાઈ જાય જ્યારે તમે તેનાથી બેપરવા હો].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌عُمَرَ‌بْنِ‌یَزِیدَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ بَنِی یَعْقُوبَ (علیه السلام) لَمَّا سَأَلُوا أَبَاهُمْ یَعْقُوبَ (علیه السلام) أَنْ یَأْذَنَ لِیُوسُفَ (علیه السلام) فِی الْخُرُوجِ مَعَهُمْ قَالَ لَهُمْ إِنِّی أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ قَالَ فَقَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَرَّبَ یَعْقُوبُ (علیه السلام) لَهُمُ الْعِلَّهًَْ اعْتَلُّوا بِهَا فِی یُوسُفَ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- حسین‌بن عمربن‌یزید از پدرش و ایشان نیز از امام صادق (علیه السلام) روایت می‌کند که فرمود: «وقتی پسران یعقوب (علیه السلام) از پدر خواستند که به آن‌ها اجازه دهد یوسف (علیه السلام) را با خود ببرند، یعقوب (علیه السلام) به آن‌ها فرمود: «أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ». یعقوب (علیه السلام) علّتی را که برادران یوسف (علیه السلام) درباره‌ی یوسف بعداً به آن متمسّک شدند را برای آن‌ها تقریب نموده و راه روی‌آوردن به عذر را به آن‌ها نشان داد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Husayn ibn Umar ibn Yazid narrates from his father, and he from Imam Sadiq (peace be upon him), who said: "When the sons of Yaqub (peace be upon him) asked their father to permit Yusuf (peace be upon him) to go out with them, Yaqub (peace be upon him) said to them: 'أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ [I fear lest the wolf devour him while you are heedless of him].' Yaqub (peace be upon him) brought close to them the very excuse that the brothers of Yusuf (peace be upon him) later clung to regarding Yusuf, and showed them the way to resort to an excuse."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હુસૈન બિન ઉમર બિન યઝીદ પોતાના પિતા પાસેથી અને તેઓ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી રિવાયત કરે છે કે આપે ફરમાવ્યું: "જ્યારે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના પુત્રોએ પિતા પાસે માંગણી કરી કે તેમને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાની સાથે લઈ જવાની પરવાનગી આપે, ત્યારે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: 'أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ [મને ડર છે કે ભેડિયો તેને ખાઈ ન જાય જ્યારે તમે તેનાથી બેપરવા હો].' યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)એ તે કારણ, જેને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના ભાઈઓ પછીથી યુસુફ વિશે વળગી પડ્યા, તેમને નજીક કરી આપ્યું અને બહાનું અપનાવવાનો માર્ગ તેમને બતાવી દીધો."

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَا تُلَقِّنُوا الْکَذِبَ فَتَکْذِبُوا فَإِنَّ بَنِی یَعْقُوبَ لَمْ یَعْلَمُوا أَنَّ الذِّئْبَ یَأْکُلُ الْإِنْسَانَ حَتَّی لَقَّنَهُمْ أَبُوهُم.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- دروغ‌گفتن را [به کسی] تلقین نکنید [راه دروغ گفتن را به کسی یاد ندهید] که در این صورت باعث دروغ‌گفتن خواهید شد، چنانچه پسران یعقوب (علیه السلام) نمی‌دانستند که گرگ، انسان را می‌خورد تا اینکه پدرشان این مطلب را به آن‌ها تلقین نمود.

The Prophet (peace be upon him and his family): Do not prompt [anyone] to lie [do not teach anyone the way of lying], for in that case you will cause them to lie — just as the sons of Yaqub (peace be upon him) did not know that a wolf eats a human being until their father prompted this matter to them.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જૂઠ બોલવાનું [કોઈને] શીખવાડો નહીં [કોઈને જૂઠ બોલવાનો માર્ગ ન શીખવો], કારણ કે આમ કરવાથી તમે જૂઠ બોલવાનું કારણ બનશો, જેમ કે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના પુત્રો જાણતા ન હતા કે ભેડિયો માણસને ખાય છે, ત્યાં સુધી કે તેમના પિતાએ આ વાત તેમને શીખવાડી.