سورة يوسف

Verse 30 of 111

12:30

وَ قالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدينَةِ امْرَأَتُ الْعَزيزِ تُراوِدُ فَتاها عَنْ نَفْسِهِ قَدْ شَغَفَها حُبًّا إِنَّا لَنَراها في ضَلالٍ مُبينٍ

[اين جريان در شهر منعكس شد]؛ گروهى از زنان شهر گفتند: «همسر عزيز، غلامش را به‌سوى خود دعوت مى‌كند. عشق [اين جوان]، در اعماق قلبش نفوذ كرده؛ ما او را در گمراهى آشكارى مى‌بينيم».

And women in the city said: The chiefs wife seeks her slave to yield himself (to her), surely he has affected her deeply with (his) love; most surely we see her in manifest error.

અને શહેરની ઔરતોએ કહ્યું કે મિસરના બાદશાહની બેગમ પોતાના ગુલામને પોતાની તરફ ખેંચે છે, તેણીના દિલમાં તેની મોહબ્બત વસી ગઇ છે; બેશક અમે તેણીને ખુલ્લી ગુમરાહીમાં જોઇએ છીએ.

#1 این جریان در شهر منعکس شد؛ گروهی از زنان شهر گفتند: «همسر عزیز، غلامش را به‌سوی خود دعوت می‌کند» And word of it spread in the city; some women of the city said: The wife of the Aziz is seeking to seduce her slave-boy આ વાત શહેરમાં ફેલાઈ ગઈ; શહેરની કેટલીક સ્ત્રીઓએ કહ્યું: «અઝીઝની પત્ની પોતાના ગુલામને પોતાની તરફ બોલાવે છે»

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

شَاعَ الْخَبَرُ بِمِصْرَ وَ جَعَلَتِ النِّسَاءُ یَتَحَدَّثْنَ بِحَدِیثِهَا وَ یَعْذِلْنَهَا وَ یَذْکُرْنَهَا وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ قالَ نِسْوَةٌ فِی الْمَدِینَةِ امْرَأَتُ الْعَزِیزِ تُراوِدُ فَتاها عَنْ نَفْسِهِ فَبَلَغَ ذَلِکَ امْرَأَهًَْ الْعَزِیزِ فَبَعَثَتْ إِلَی کُلِّ امْرَأَهًٍْ رَئِیسَهًٍْ فَجَمَعَتْهُنَّ فِی مَنْزِلِهَا وَ هَیَّأَتْ لَهُنَّ مَجْلِساً وَ دَفَعَتْ إِلَی کُلِّ امْرَأَهًٍْ أُتْرُجَّهًًْ وَ سِکِّیناً فَقَالَتِ اقْطَعْنَ ثُمَّ قَالَتْ لِیُوسُفَ (علیه السلام) اخْرُجْ عَلَیْهِنَّ وَ کَانَ فِی بَیْتٍ فَخَرَجَ یُوسُفُ (علیه السلام) عَلَیْهِنَّ فَلَمَّا نَظَرْنَ إِلَیْهِ أَقْبَلْنَ یَقْطَعْنَ أَیْدِیَهُنَّ وَ قُلْنَ کَمَا حَکَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَکْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَیْهِنَّ وَ أَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّکَأً أَیْ أُتْرُجَّهًًْ وَ آتَتْ وَ أَعْطَتْ کُلَّ واحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِکِّیناً وَ قالَتِ اخْرُجْ عَلَیْهِنَّ فَلَمَّا رَأَیْنَهُ أَکْبَرْنَهُ إِلَی قَوْلِهِ إِنْ هذا إِلَّا مَلَکٌ کَرِیم.

امام صادق (علیه السلام)- این خبر در مصر شایع شد و زنان مصر، شروع به نقل این ماجرا در هر کوی و بَرزن کرده و همسر عزیز را به خاطر کارش ملامت و سرزنش می‌کردند و او را به زشتی یاد نمودند، که خداوند متعال سخنان آنان را در این آیه نقل فرموده است: وَ قَالَ نِسْوَةٌ فِی المَدِینَةِ امْرَأَةُ الْعَزِیزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَن نَفْسِهِ سخنان زنان مصر به گوش همسر عزیز رسید و بلافاصله، افرادی را به‌دنبال زنان مسئولان و بزرگان مصر فرستاد و آنان را در خانه‌ی خود جمع کرد و مجلسی را تدارک دید و به هریک از زنان، بالنگ و چاقویی داد و به آنان گفت: «میوه قاچ کنید. سپس به یوسف (علیه السلام) که در اتاقی دیگر بود، گفت: نزد آنان بیا. و یوسف (علیه السلام) از آن اتاق بیرون آمد و وقتی چشم زنان به یوسف (علیه السلام) افتاد، دستان خود را بریدند و سخنانی را گفتند که خداوند تبارک‌وتعالی آن را حکایت کرده است: هنگامی‌که [همسر عزیز] از فکر آن‌ها باخبر شد، به سراغشان فرستاد [و از آن‌ها دعوت کرد] و برای آن‌ها پشتی [گرانبها، و مجلس باشکوهی] فراهم ساخت و به دست هرکدام، چاقویی [برای بریدن میوه] داد و دراین‌موقع [به یوسف] گفت: «وارد مجلس آنان شو»! هنگامی‌که چشمشان به او افتاد، او را بسیار بزرگ [و زیبا] شمردند و [بی‌توجّه] دست‌های خود را بریدند و گفتند: «منزّه است خدا! این بشر نیست این یک فرشته‌ی بزرگوار است»!. ( یوسف/۳۱ )».

Imam Sadiq (peace be upon him): This news spread throughout Egypt, and the women of Egypt began to recount this affair in every street and quarter, blaming and reproaching the wife of al-Aziz for what she had done and mentioning her in an ugly manner. Allah the Exalted has narrated their words in this verse: وَ قَالَ نِسْوَةٌ فِی المَدِینَةِ امْرَأَةُ الْعَزِیزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَن نَفْسِهِ [And women in the city said: The wife of al-Aziz seeks her slave to yield himself to her]. The words of the women of Egypt reached the wife of al-Aziz, and at once she sent people after the wives of the officials and notables of Egypt and gathered them in her house. She arranged a gathering and gave each of the women a citron and a knife, and said to them: "Slice the fruit." Then she said to Yusuf (peace be upon him), who was in another room: "Come out to them." Yusuf (peace be upon him) came out of that room, and when the women's eyes fell upon Yusuf (peace be upon him), they cut their hands and spoke the words which Allah the Blessed and Exalted has related: When [the wife of al-Aziz] became aware of their talk, she sent for them [and invited them], and prepared for them a [precious] cushion [and a splendid gathering], and gave into the hand of each one of them a knife [to cut fruit], and at that moment she said [to Yusuf]: "Enter their gathering!" When their eyes fell upon him, they deemed him exceedingly great [and beautiful], and [heedlessly] cut their hands, and said: "Glory be to Allah! This is no human being; this is a noble angel!" (Yusuf/31).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ ખબર મિસ્રમાં ફેલાઈ ગઈ અને મિસ્રની સ્ત્રીઓએ આ વાત દરેક શેરી અને મહોલ્લામાં કહેવાનું શરૂ કર્યું અને અઝીઝની પત્નીને તેના કૃત્ય બદલ ઠપકો આપતી અને નિંદા કરતી હતી અને તેને ખરાબ રીતે યાદ કરતી હતી, જેને અલ્લાહ તઆલાએ આ આયતમાં નકલ કરી છે: وَ قَالَ نِسْوَةٌ فِی المَدِینَةِ امْرَأَةُ الْعَزِیزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَن نَفْسِهِ [અને શહેરની સ્ત્રીઓએ કહ્યું: અઝીઝની પત્ની પોતાના ગુલામને પોતાની તરફ બોલાવે છે]. મિસ્રની સ્ત્રીઓની આ વાત અઝીઝની પત્નીના કાને પહોંચી અને તરત જ તેણે મિસ્રના અધિકારીઓ અને મોટા લોકોની પત્નીઓની પાછળ માણસો મોકલ્યા અને તેમને પોતાના ઘરમાં એકઠી કરી અને એક મજલિસનું આયોજન કર્યું અને દરેક સ્ત્રીને એક બિજોરું (સાયટ્રસ ફળ) અને એક ચાકુ આપ્યું અને તેમને કહ્યું: "ફળના ટુકડા કરો." પછી યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને, જેઓ બીજા ઓરડામાં હતા, કહ્યું: "તેમની પાસે આવો." અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) તે ઓરડામાંથી બહાર આવ્યા અને જ્યારે સ્ત્રીઓની નજર યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પર પડી, ત્યારે તેમણે પોતાના હાથ કાપી નાખ્યા અને એ વાતો કહી જેને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ વર્ણવી છે: જ્યારે [અઝીઝની પત્નીને] તેમની વાતચીતની ખબર પડી, ત્યારે તેણે તેમને બોલાવવા મોકલ્યું [અને તેમને આમંત્રણ આપ્યું] અને તેમના માટે [કિંમતી] તકિયા [અને એક ભવ્ય મજલિસ] તૈયાર કરી અને દરેકના હાથમાં એક ચાકુ [ફળ કાપવા માટે] આપ્યું અને તે વખતે [યુસુફને] કહ્યું: "તેમની મજલિસમાં દાખલ થાઓ"! જ્યારે તેમની નજર તેમના પર પડી, ત્યારે તેમણે તેમને ખૂબ મહાન [અને સુંદર] ગણ્યા અને [બેધ્યાનપણે] પોતાના હાથ કાપી નાખ્યા અને કહ્યું: "અલ્લાહ પવિત્ર છે! આ મનુષ્ય નથી, આ તો એક પ્રતિષ્ઠિત ફરિશ્તા છે"!. (યુસુફ/૩૧).

#2 این جریان در شهر منعکس شد؛ گروهی از زنان شهر گفتند: «همسر عزیز، غلامش را به‌سوی خود دعوت می‌کند» And word of it spread in the city; some women of the city said: The wife of the Aziz is seeking to seduce her slave-boy આ વાત શહેરમાં ફેલાઈ ગઈ; શહેરની કેટલીક સ્ત્રીઓએ કહ્યું: «અઝીઝની પત્ની પોતાના ગુલામને પોતાની તરફ બોલાવે છે»

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ الْمَلِک لِیُوسُفَ (علیه السلام) أَعْرِضْ عَنْ هذا وَ لَا یَسْمَعْهُ مِنْکَ أَحَدٌ وَ اکْتُمْهُ قَالَ فَلَمْ یَکْتُمْهُ یُوسُفُ (علیه السلام) وَ أَذَاعَهُ فِی الْمَدِینَهًِْ حَتَّی قُلْنَ نِسْوَةٌ مِنْهُنَّ امْرَأَتُ الْعَزِیزِ تُراوِدُ فَتاها عَنْ نَفْسِهِ فَبَلَغَهَا ذَلِکَ فَأَرْسَلَتْ إِلَیْهِنَّ وَ هَیَّأَتْ لَهُنَّ طَعَاماً وَ مَجْلِساً ثُمَّ أَتَتْهُنَّ بِأُتْرُجٍّ وَ آتَتْ کُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِکِّیناً ثُمَّ قَالَتْ لِیُوسُفَ (علیه السلام) اخْرُجْ عَلَیْهِنَّ فَلَمَّا رَأَیْنَهُ أَکْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَیْدِیَهُنَّ وَ قُلْنَ مَا قُلْنَ فَقَالَتْ لَهُنَّ هَذَا الَّذِی لُمْتُنَّنِی فِیهِ یَعْنِی فِی حُبِّهِ وَ خَرَجْنَ النِّسْوَهًُْ مِنْ عِنْدِهَا فَأَرْسَلَتْ کُلُّ وَاحِدَهًٍْ مِنْهُنَّ إِلَی یُوسُفَ (علیه السلام) سِرّاً مِنْ صَاحِبَتِهَا تَسْأَلُهُ الزِّیَارَهًَْ فَأَبَی عَلَیْهِنَّ وَ قَالَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ فَصَرَفَ اللَّهُ عَنْهُ کَیْدَهُنَّ فَلَمَّا شَاعَ أَمْرُ یُوسُفَ (علیه السلام) وَ أَمْرُ امْرَأَهًِْ الْعَزِیزِ وَ النِّسْوَهًِْ فِی مِصْرَ بَدَا لِلْمَلِکِ بَعْدَ مَا سَمِعَ قَوْلَ الصَّبِیِّ لَیَسْجُنَنَّ یُوسُفَ (علیه السلام) فَسَجَنَهُ فِی السِّجْنِ وَ دَخَلَ السِّجْنَ مَعَ یُوسُفَ (علیه السلام) فَتَیَانِ وَ کَانَ مِنْ قِصَّتِهِمَا وَ قِصَّهًِْ یُوسُفَ (علیه السلام) مَا قَصَّهُ اللَّهُ فِی الْکِتَابِ.

امام سّجاد (علیه السلام)- [عزیز] رو به یوسف (علیه السلام) نمود و گفت: یوسف! از این [جریان]، صرف‌نظر کن. ( یوسف/۲۰ ) و مگذار احدی آن را از تو بشنود و آن را پنهان دار». امام (علیه السلام) فرمود: «یوسف (علیه السلام) این راز را پنهان نداشت بلکه در شهر اشاعه داد تا جایی‌که زنان شهر آگاه شده و گفتند: همسر عزیز قصد مراوده با غلام خویش را داشته. ( یوسف/۳۰ ). این خبر به سمع همسر عزیز رسید، پی‌ایشان فرستاد و از آن‌ها دعوت نمود و طعامی تهیّه کرد و مجلسی بیاراست، پس از آنکه زنان به مجلس درآمدند و در آنجا نشستند به هریک ترنجی و چاقویی داد سپس دستور داد که جناب یوسف (علیه السلام) وارد مجلس گردد، چون زنان مصر چشمشان به جمال دل‌آرای یوسف افتاد زبان به تکبیر گشوده و به‌جای ترنج دست‌های خود را بریدند و گفتند آنچه را که گفتند. همسر عزیز خطاب به ایشان کرد و گفت: این است غلامی که مرا در محبّتش ملامت می‌کردید. زنان از نزد همسر عزیز رفته و هرکدام به طور پنهانی پس یوسف (علیه السلام) فرستاده و از او تقاضای ملاقات کردند یوسف (علیه السلام) از این خواهش امتناع ورزید و به درگاه خدا عرضه داشت: و اگر مکر و نیرنگ آن‌ها را از من باز نگردانی، به‌سوی آنان متمایل خواهم شد و از جاهلان خواهم بود!. ( یوسف/۳۳ ) پس حقّ عزّوجلّ حیله‌ی زنان را از او دفع فرمود. باری پس از آنکه قصّه‌ی یوسف (علیه السلام) و حکایت همسر عزیز و داستان زنان در شهر شایع شد و با آنکه دلایل روشن پاکدامنی و عصمت یوسف (علیه السلام) را عزیز مشاهده کرد باز پس از شنیدن سخنان کودک چنین صلاح دانست یوسف (علیه السلام) را مدّتی به زندان بفرستد بنابراین او را در زندان انداخت و با یوسف (علیه السلام) دو جوان دیگر زندان شدند و قصّه‌ی آن دو با یوسف را حقّ عزّوجلّ در قرآن کریم نقل فرموده است.

Imam al-Sajjad (peace be upon him): [The Aziz] turned to Yusuf (peace be upon him) and said, 'Yusuf! Overlook this [matter] (Yusuf/29), and do not let anyone hear it from you, and keep it hidden.' The Imam (peace be upon him) said: 'Yusuf (peace be upon him) did not keep this secret hidden, but rather spread it in the city, until the women of the city became aware and said: The wife of the Aziz sought to seduce her slave (Yusuf/30). This news reached the wife of the Aziz. She sent for them and invited them, prepared food, and arranged a gathering. After the women had entered the gathering and sat there, she gave each of them a citron and a knife. Then she ordered that Yusuf (peace be upon him) enter the gathering. When the women of Egypt cast their eyes upon the heart-captivating beauty of Yusuf, they began to exclaim تکبیر [Allahu Akbar] and, instead of the citron, cut their own hands, and they said what they said. The wife of the Aziz addressed them and said: This is the slave for whose love you used to blame me. The women left the presence of the wife of the Aziz, and each one of them secretly sent for Yusuf (peace be upon him) and requested a meeting with him. Yusuf (peace be upon him) refused this request and presented before Allah: وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجَاهِلِینَ [And if You do not turn their scheme away from me, I shall incline toward them and be of the ignorant!] (Yusuf/33). So Allah the Mighty and Majestic warded off the women's plot from him. After the story of Yusuf (peace be upon him) and the tale of the wife of the Aziz and the account of the women became widespread in the city, even though the Aziz had witnessed clear proofs of Yusuf's (peace be upon him) chastity and infallibility, after hearing the words of the child he deemed it advisable to send Yusuf (peace be upon him) to prison for a time. Therefore he cast him into prison, and two other young men were imprisoned together with Yusuf (peace be upon him), and Allah the Mighty and Majestic has recounted the story of those two with Yusuf in the Noble Quran.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): [અઝીઝે] યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) તરફ ફરીને કહ્યું: 'યુસુફ! આ [ઘટના]થી નજર ફેરવી લો (યુસુફ/૨૯), અને કોઈને પણ તમારાથી આ સાંભળવા ન દો અને તેને છુપાવી રાખો.' ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ આ રહસ્યને છુપાવ્યું નહીં, બલ્કે શહેરમાં ફેલાવ્યું, ત્યાં સુધી કે શહેરની સ્ત્રીઓને જાણ થઈ અને તેઓએ કહ્યું: અઝીઝની પત્નીએ પોતાના ગુલામ સાથે સંભોગનો ઇરાદો કર્યો હતો (યુસુફ/૩૦). આ ખબર અઝીઝની પત્નીના કાને પહોંચી, તેણે તેમની પાછળ માણસ મોકલ્યા અને તેમને આમંત્રણ આપ્યું અને ખાણું તૈયાર કર્યું અને એક મજલિસ ગોઠવી. જ્યારે સ્ત્રીઓ મજલિસમાં આવી અને ત્યાં બેઠી, ત્યારે તેણે દરેકને એક તરંજ (સંતરા જેવું ફળ) અને એક ચાકૂ આપી. પછી હુકમ કર્યો કે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) મજલિસમાં દાખલ થાય. જ્યારે મિસ્રની સ્ત્રીઓની આંખો યુસુફના દિલલુભાવક સૌંદર્ય પર પડી, ત્યારે તેઓએ તકબીર [અલ્લાહુ અકબર] કહી અને તરંજને બદલે પોતાના હાથો કાપી નાખ્યા અને જે કહ્યું તે કહ્યું. અઝીઝની પત્નીએ તેમને સંબોધીને કહ્યું: આ છે તે ગુલામ કે જેની મોહબ્બતમાં તમે મને મલામત કરતી હતી. સ્ત્રીઓ અઝીઝની પત્નીની પાસેથી ગઈ અને દરેકે ગુપ્ત રીતે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પાસે માણસ મોકલી અને તેમની પાસેથી મુલાકાતની માંગણી કરી. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ આ વિનંતીનો ઇનકાર કર્યો અને અલ્લાહની બારગાહમાં અરજ કરી: وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجَاهِلِینَ [અને જો તું તેમની મક્કારી અને છળકપટને મારાથી દૂર નહીં કરે, તો હું તેમની તરફ ઝૂકી જઈશ અને જાહિલોમાંથી થઈ જઈશ!] (યુસુફ/૩૩). તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ સ્ત્રીઓની હિકમતને તેમનાથી દૂર કરી. પછી જ્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ની કિસ્સા અને અઝીઝની પત્નીની હિકાયત અને સ્ત્રીઓની દાસ્તાન શહેરમાં ફેલાઈ ગઈ, અને જો કે અઝીઝે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ની પાકદામની અને ઇસ્મતના સ્પષ્ટ પુરાવાઓ જોયા હતા, તેમ છતાં બાળકના શબ્દો સાંભળ્યા પછી તેણે યોગ્ય માન્યું કે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને થોડા સમય માટે જેલમાં મોકલી દેવા, તેથી તેણે તેમને જેલમાં નાખ્યા અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) સાથે બે બીજા યુવાનો પણ જેલમાં ગયા અને તે બન્નેની કિસ્સા યુસુફ સાથે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ કુરઆન કરીમમાં નકલ ફરમાવી છે.'

#3 شیفته‌ی او شد Became enamoured of him તેના પર ફિદા થઈ ગયો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ قَدْ شَغَفَها حُبًّا یَقُولُ قَدْ حَجَبَهَا حُبُّهُ عَنِ النَّاسِ فَلَا تَعْقِلُ غَیْرَهُ وَ الْحِجَابُ هُوَ الشَّغَافُ وَ الشَّغَافُ هُوَ حِجَابُ الْقَلْبِ.

امام باقر (علیه السلام)- قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا؛ عشق به یوسف (علیه السلام)، او را از مردم، غافل‌کرده بود و نمی‌توانست به چیزی غیر او فکر کند. منظور از «حجاب» همان شغاف است و «شغاف» یعنی حجاب و پرده‌ی قلب.

Imam al-Baqir (peace be upon him): قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا; love for Yusuf (peace be upon him) had made her heedless of people, and she could not think of anything other than him. What is meant by 'veil' is the shaghaf, and 'shaghaf' means the veil and covering of the heart.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا; યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ની મોહબ્બતે તેને લોકોથી ગાફિલ કરી દીધી હતી અને તે તેમના સિવાય કોઈ બીજી વસ્તુ વિશે વિચારી શકતી નહોતી. 'હિજાબ'નો અર્થ એ જ શગાફ છે અને 'શગાફ' એટલે દિલનો હિજાબ અને પરદો.