سورة يوسف

Verse 34 of 111

12:34

فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ الْعَليم

پروردگارش دعاى او را اجابت كرد؛ و مكر آنان را از او بازگرداند؛ چراكه او شنوا و داناست.

Thereupon his Lord accepted his prayer and turned away their guile from him; surely He is the Hearing, the Knowing.

આથી અલ્લાહે યુસુફની દુઆ કબૂલ કરી અને તે ઔરતોની મક્કારી તેનાથી પલટાવી દીધી; બેશક તે સાંભળનાર, જાણનાર છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَمَا أَمْسَی یُوسُفُ (علیه السلام) فِی ذَلِکَ الْبَیْتِ حَتَّی بَعَثَتْ إِلَیْهِ کُلُّ امْرَأَهًٍْ رَأَتْهُ تَدْعُوهُ إِلَی نَفْسِهَا فَضَجَر یُوسُفُ (علیه السلام) فِی ذَلِکَ الْبَیْتِ فَقَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ* فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ کَیْدَهُنَّ أَیْ حِیلَتَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ أَیْ أَمِیلُ إِلَیْهِنَّ وَ أَمَرَتِ امْرَأَهًُْ الْعَزِیزِ بِحَبْسِهِ فَحُبِسَ فِی السِّجْنِ.

امام صادق (علیه السلام)- یوسف (علیه السلام) در آن خانه روز را به شب نرسانید تا آن که هر یک از آنانی که او را دیده بودند برایش پیکی فرستاد و او را به خود دعوت می‌کرد. یوسف (علیه السلام) در آن خانه آزرده خاطر شد؛ از این رو عرض کرد: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ* فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ کَیْدَهُن؛ یعنی حیله آنان را از او برگردانید. أَصْبُ إِلَیْهِنَّ؛ یعنی به سوی آنان متمایل می شوم. زن عزیز مصر دستور زندانی کردن او را داد؛ از این رو او را زندانی کردند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Yusuf (peace be upon him) did not pass from day to night in that house before every one of those women who had seen him sent him a messenger inviting him to herself. Yusuf (peace be upon him) became distressed in that house; so he said: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ* فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ کَیْدَهُنَّ [My Lord! the prison-house is dearer to me than that to which they invite me; and if You do not turn away their guile from me, I shall yearn towards them and become one of the ignorant. Thereupon his Lord accepted his prayer and turned away their guile from him] — that is, He turned away their scheme from him. أَصْبُ إِلَیْهِنَّ — that is, I incline toward them. The wife of the Aziz of Egypt ordered him imprisoned; so they imprisoned him.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ તે ઘરમાં દિવસ પૂરો કરીને રાત સુધી પહોંચે તે પહેલાં જ, જે સ્ત્રીઓએ તેમને જોયા હતા તેમાંની દરેકે તેમના તરફ સંદેશવાહક મોકલીને તેમને પોતાની તરફ બોલાવ્યા. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) તે ઘરમાં દુઃખી થયા; તેથી તેમણે અરજ કરી: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ وَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ* فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ کَیْدَهُنَّ [હે મારા પરવરદિગાર! જેલ મને એના કરતાં વધારે પ્રિય છે જેની તરફ તેઓ મને બોલાવે છે, અને જો તું તેમની ચાલ મારાથી નહીં ફેરવે તો હું તેમની તરફ ઝૂકી જઈશ અને અજ્ઞાનીઓમાંથી થઈ જઈશ. પછી તેમના પરવરદિગારે તેમની દુઆ કબૂલ કરી અને તેમની ચાલ તેમનાથી ફેરવી દીધી] એટલે કે તેમની યુક્તિ તેમનાથી ફેરવી દીધી. أَصْبُ إِلَیْهِنَّ એટલે કે હું તેમની તરફ ઝૂકી જઈશ. મિસ્રના અઝીઝની પત્નીએ તેમને જેલમાં નાખવાનો હુકમ આપ્યો; તેથી તેમને જેલમાં નાખવામાં આવ્યા.

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

وَ خَرَجْنَ النِّسْوَهًُْ مِنْ عِنْدِهَا فَأَرْسَلَتْ کُلُّ وَاحِدَهًٍْ مِنْهُنَّ إِلَی یُوسُفَ (علیه السلام) سِرّاً مِنْ صَاحِبَتِهَا تَسْأَلُهُ الزِّیَارَهًَْ فَأَبَی عَلَیْهِنَّ وَ قَالَ إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ* فَصَرَفَ اللهُ عَنْهُ کَیْدَهُن.

امام سّجاد (علیه السلام)- چون آن زنان از مجلس زلیخا برخاستند و به منزل‌های خود رفتند [چنان محو جمال یوسف (علیه السلام) شده بودند که آرامی نداشتند و] هریک از ایشان پنهانی قاصدی پیش یوسف (علیه السلام) می‌فرستادند و التماس و درخواست می‌نمودند که آن حضرت به نزد آن‌ها برود، لیکن آن حضرت امتناع می‌نمود. [چون اصرار زنان از حدّ گذشت آن حضرت مضطرب گردید و توجّه به خدا کرد] و عرض کرد: إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ خدای تعالی دعایش را مستجاب فرمود و او را از مکر زنان نجات داد.

Imam Sajjad (peace be upon him): When those women rose from Zulaykha's gathering and went to their homes, [they had become so absorbed in the beauty of Yusuf (peace be upon him) that they had no rest, and] each of them secretly sent a messenger to Yusuf (peace be upon him), begging and requesting that he come to them. But he refused. [When the women's insistence exceeded all bounds, he became distressed and turned to Allah,] and said: إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ [Unless You turn away their guile from me, I shall incline toward them and be of the ignorant]. Allah the Exalted answered his prayer and delivered him from the guile of the women.

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે તે સ્ત્રીઓ ઝુલયખાની મજલિસમાંથી ઊઠી અને પોતાના ઘરોમાં ગઈ, [તેઓ યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના સૌંદર્યમાં એટલી ખોવાયેલી હતી કે તેમને ચેન નહોતું અને] તેમાંની દરેક છૂપી રીતે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પાસે કાસિદ મોકલતી અને વિનંતી તથા વિનવણી કરતી કે તે હઝરત તેમની પાસે આવે, પરંતુ તે હઝરતે ઇનકાર કર્યો. [જ્યારે સ્ત્રીઓનો આગ્રહ હદથી વધી ગયો, ત્યારે તે હઝરત વ્યાકુળ થયા અને અલ્લાહ તરફ ધ્યાન કર્યું] અને અરજ કરી: إِلَّا تَصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیْهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ [જો તું મારાથી તેમની મક્કારી દૂર નહીં કરે, તો હું તેમની તરફ ઝુકી જઈશ અને અજ્ઞાનીઓમાંનો થઈ જઈશ]. અલ્લાહ તઆલાએ તેમની દુઆ કબૂલ કરી અને તેમને સ્ત્રીઓની મક્કારીથી બચાવ્યા.

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا (علیه السلام) قَالَ قَالَ السَّجَّانُ لِیُوسُفَ (علیه السلام) إِنِّی لَأُحِبُّکَ فَقَالَ یُوسُفُ (علیه السلام) مَا أَصَابَنِی إِلَّا مِنَ الْحُبِّ إِنْ کَانَ خَالَتِی أَحَبَّتْنِی سَرَّقَتْنِی وَ إِنْ کَانَ أَبِی أَحَبَّنِی فَحَسَدُونِی إِخْوَتِی وَ إِنْ کَانَتِ امْرَأَهًُْ الْعَزِیزِ أَحَبَّتْنِی فَحَبَسَتْنِی قَالَ وَ شَکَا یُوسُفُ (علیه السلام) فِی السِّجْنِ إِلَی اللَّهِ فَقَالَ یَا رَبِّ بِمَا ذَا اسْتَحْقَقْتُ السِّجْنَ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنْتَ اخْتَرْتَهُ حِینَ قُلْتَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ هَلَّا قُلْتَ الْعَافِیَهًُْ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ.

امام رضا (علیه السلام)- عبّاس‌بن‌هلال از امام رضا (علیه السلام) روایت می‌کند که فرمود: زندانبان به یوسف (علیه السلام) گفت: «من تو را دوست دارم». یوسف (علیه السلام) گفت: «من تنها از راه محبّت و دوست‌داشتن است که بلا دیده‌ام؛ خاله‌ام مرا دوست داشت، تهمت دزدی بر شانه‌ام نهاد. پدرم مرا دوست داشت، برادرانم به من حسادت ورزیدند. همسر عزیز مصر مرا دوست داشت، مرا به حبس افکند». سپس فرمود: «یوسف (علیه السلام) وقتی در زندان بود، به درگاه خداوند نالید و شکایت کرد و پرسید: «پروردگارا! چگونه مستحق زندان گشتم»؟ خداوند به او وحی فرمود: «تو خود به اختیار خویش بود که زندان را برگزیدی، آنگاه که گفتی: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ؛ چرا نگفتی که عافیت برای من دوست‌داشتنی‌تر است از آنچه مرا به آن می‌خوانند»؟!

Imam Rida (peace be upon him): Abbas ibn Hilal narrates from Imam Rida (peace be upon him) that he said: The jailer said to Yusuf (peace be upon him): "I love you." Yusuf (peace be upon him) said: "It is only through love and affection that misfortune has come upon me. My aunt loved me and accused me of theft. My father loved me and my brothers envied me. The wife of the Aziz of Egypt loved me and cast me into prison." Then he said: When Yusuf (peace be upon him) was in prison, he cried out and complained to Allah and asked: "O my Lord! By what have I deserved prison?" Allah revealed to him: "You yourself chose it by your own will, when you said: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ [My Lord, prison is dearer to me than that to which they invite me]. Why did you not say: 'Well-being is dearer to me than that to which they invite me'?"

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબ્બાસ બિન હિલાલ ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: જેલરે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "હું તમને પ્રેમ કરું છું." યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "મને ફક્ત મુહબ્બત અને પ્રેમના માર્ગેથી જ બલા પહોંચી છે; મારી ખાલા મને પ્રેમ કરતી હતી, તેણે મારા ખભે ચોરીનો આરોપ મૂક્યો. મારા પિતા મને પ્રેમ કરતા હતા, મારા ભાઈઓએ મારી સાથે ઈર્ષ્યા કરી. મિસ્રના અઝીઝની પત્ની મને પ્રેમ કરતી હતી, તેણે મને જેલમાં નાખ્યો." પછી ફરમાવ્યું: "યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે જેલમાં હતા, ત્યારે અલ્લાહની બારગાહમાં નાલા કરી અને ફરિયાદ કરી અને પૂછ્યું: 'ઓ પરવરદિગાર! હું જેલનો હકદાર કેવી રીતે થયો?' અલ્લાહે તેમને વહી કરી: 'તમે પોતે તમારી ઇચ્છાથી જેલ પસંદ કરી, જ્યારે તમે કહ્યું: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ [ઓ પરવરદિગાર! જેલ મારા માટે તેના કરતાં વધુ પ્રિય છે જેની તરફ તેઓ મને બોલાવે છે]; તમે કેમ ન કહ્યું કે આફિયત (સુખાકારી) મારા માટે તેના કરતાં વધુ પ્રિય છે જેની તરફ તેઓ મને બોલાવે છે?'"

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ ابْنِ‌مَسْعُودٍ قَال‌َ: احْتَجُّوا فِی مَسْجِدِ الْکُوفَهًِْ فَقَالُوا مَا بَالُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لَمْ یُنَازِعِ الثَّلَاثَهًَْ کَمَا نَازَعَ طَلْحَهًَْ وَ الزُّبَیْرَ وَ عَائِشَهًَْ وَ مُعَاوِیَهًَْ فَبَلَغَ ذَلِکَ عَلِیّاً (علیه السلام) فَأَمَرَ أَنْ یُنَادَی الصَّلَاهًَْ جَامِعَهًًْ، فَلَمَّا اجْتَمَعُوا صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنَّهُ بَلَغَنِی عَنْکُمْ کَذَا وَ کَذَا قَالُوا صَدَقَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)، قَدْ قُلْنَا ذَلِکَ. قَالَ فَإِنَّ لِی بِسِتَّهًٍْ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ (أُسْوَهًًْ فِیمَا فَعَلْتُ ... وَلِی بِیُوسُفَ (علیه السلام) أُسْوَهًٌْ، إِذْ قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ فَإِنْ قُلْتُمْ إِنَّ یُوسُفَ (علیه السلام) دَعَا رَبَّهُ وَ سَأَلَهُ السِّجْنَ بِسَخَطِ رَبِّهِ فَقَدْ کَفَرْتُمْ، وَ إِنْ قُلْتُمْ إِنَّهُ أَرَادَ بِذَلِکَ لِئَلَّا یَسْخَطَ رَبُّهُ عَلَیْهِ فَاخْتَارَ السِّجْنَ، فَالْوَصِیُّ أَعْذَرُ.

امام علی (علیه السلام)- ابن‌مسعود گوید: مردم در مسجد کوفه با هم مباحثه و محاجّه کرده و می‌گفتند: «چرا امیرالمؤمنین (علیه السلام) با آن سه‌نفر مقاتله و منازعه نکرد همان‌طوری که با طلحه و زبیر و عایشه و معاویه مخاصمه فرمود»؟ این خبر به سمع مبارک امیرالمؤمنین (علیه السلام) رسید امر فرمود منادی نداء کرده و بگوید: برای نماز در مسجد گرد هم آیند؛ وقتی مردم جمع شدند، حضرت بالای منبر رفته و حمد خدا و ثناء الهی را به جا آورده سپس فرمود: «ای مردم از شما به من خبر رسیده که چنین‌وچنان گفته‌اید»؟ مردم گفتند: «یا امیرالمؤمنین (علیه السلام) بلی ما چنین گفته‌ایم». حضرت فرمود: «من در آنچه به‌جا آورده‌ام از سنّت انبیاء (پیروی کرده‌ام. و از یوسف (علیه السلام) نیز تبعیّت کرده‌ام چه آنکه وی فرمود: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْه، اگر بگویید جناب یوسف (علیه السلام) زندان را به خاطر آن از خدا خواست که پروردگارش او را مورد سخط و غضب خود قرار داده بود این کلام شما را کافر می‌کند و اگر بگویید مراد یوسف (علیه السلام) از این دعا آن بود که پروردگارش به او غضب نکند پس زندان را اختیار کرد، می‌گویم، وصیّ به انزوا و عدم تعرّض سزاوارتر می‌باشد».

Amir al-Muminin (peace be upon him): Ibn Masud said: The people in the mosque of Kufa were debating and arguing among themselves and saying: "Why did Amir al-Muminin (peace be upon him) not fight and contend with those three, as he contended with Talha, Zubayr, Aisha and Muawiya?" This news reached the blessed hearing of Amir al-Muminin (peace be upon him). He ordered the crier to call out that the people should gather in the mosque for prayer. When the people had assembled, he ascended the pulpit and, after praising Allah and offering divine glorification, said: "O people, news has reached me from you that you have said such-and-such." The people said: "O Amir al-Muminin (peace be upon him), yes, we have said this." He said: "In what I have done, I have followed the sunnah of the prophets. And I have also followed Yusuf (peace be upon him), for indeed he said: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ [My Lord, prison is dearer to me than that to which they invite me]. If you say that Yusuf (peace be upon him) asked Allah for prison because his Lord had directed His wrath and displeasure upon him, this statement of yours makes you a disbeliever; and if you say that Yusuf's (peace be upon him) intent in this supplication was that his Lord not be angry with him, and so he chose prison — I say, the wasi is more entitled to seclusion and to refraining from confrontation."

અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને મસ્ઊદ કહે છે: કૂફાની મસ્જિદમાં લોકો એકબીજા સાથે ચર્ચા અને દલીલ કરતા હતા અને કહેતા હતા: "અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ તે ત્રણ સાથે લડાઈ અને ઝઘડો કેમ ન કર્યો જેમ તેમણે તલ્હા, ઝુબૈર, આયશા અને મુઆવિયા સાથે લડાઈ કરી?" આ ખબર અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના મુબારક કાનો સુધી પહોંચી. તેમણે હુકમ કર્યો કે મુનાદી અવાજ કરે અને કહે કે નમાઝ માટે મસ્જિદમાં એકઠા થાઓ. જ્યારે લોકો ભેગા થયા, ત્યારે હઝરત મિમ્બર પર ચઢ્યા અને અલ્લાહની હમ્દ અને ઇલાહી સના બજાવીને પછી ફરમાવ્યું: "ઓ લોકો! તમારા વિશે મને ખબર મળી છે કે તમે આમ આમ કહ્યું છે?" લોકોએ કહ્યું: "યા અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! હા, અમે આમ કહ્યું છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "મેં જે કંઈ કર્યું છે તેમાં અંબિયાની સુન્નતનું અનુસરણ કર્યું છે. અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)નું પણ અનુસરણ કર્યું છે, કારણ કે તેમણે ફરમાવ્યું: رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَیَّ مِمَّا یَدْعُونَنِی إِلَیْهِ [ઓ પરવરદિગાર! જેલ મારા માટે તેના કરતાં વધુ પ્રિય છે જેની તરફ તેઓ મને બોલાવે છે]. જો તમે કહો કે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ જેલ એટલા માટે અલ્લાહ પાસે માગી કે તેમના પરવરદિગારે તેમના પર પોતાનો ગુસ્સો અને ગઝબ કર્યો હતો, તો તમારો આ કલામ તમને કાફિર બનાવે છે; અને જો તમે કહો કે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)નો આ દુઆનો હેતુ એ હતો કે તેમના પરવરદિગાર તેમના પર ગઝબ ન કરે, અને તેથી તેમણે જેલ પસંદ કરી, તો હું કહું છું કે વસી માટે એકાંતવાસ અને મુકાબલો ન કરવો વધુ યોગ્ય છે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

دَخَلَ یُوسُفُ (علیه السلام) السِّجْنَ وَ هُوَ ابْنُ اثْنَتَیْ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ وَ مَکَثَ فِیهِ ثَمَانِیَ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ وَ بَقِیَ بَعْدَ خُرُوجِهِ ثَمَانِینَ سَنَهًًْ فَذَلِکَ مِائَهًٌْ وَ عَشْرُ سِنِینَ.

امام صادق (علیه السلام)- یوسف (علیه السلام) در دوازده سالگی وارد زندان شد و دوازده سال در آنجا ماند و بعد از خروج از زندان، هشتاد سال عمر کرد. بنابراین، او صدوبیست سال عمر کرده است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Yusuf (peace be upon him) entered prison at the age of twelve, and remained there for eighteen years, and lived for eighty years after his release from prison. So that is one hundred and ten years.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) બાર વર્ષની ઉંમરે જેલમાં દાખલ થયા અને ત્યાં અઢાર વર્ષ રહ્યા અને જેલમાંથી બહાર નીકળ્યા બાદ એંસી વર્ષ જીવ્યા. તેથી તેમની ઉંમર એકસો દસ વર્ષ થઈ.