سورة يوسف

Verse 35 of 111

12:35

ثُمَّ بَدا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا الْآياتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حينٍ

سپس با اينكه نشانه‌‌هاى [پاكى يوسف] را ديدند، تصميم گرفتند او را تا مدّتى زندانى‌كنند.

Then it occurred to them after they had seen the signs that they should imprison him till a time.

પછી (યુસુફની પાકીઝગીની) નિશાનીઓ જોઇ લીધા બાદ પણ તેને એક મુદ્દત માટે કૈદ કરવાનું બહેતર લાગ્યું.

#1 سپس با اینکه نشانه‌های [پاکی یوسف] را دیدند Then, even after they saw the signs [of Yusuf's innocence] પછી [યૂસુફની પવિત્રતાની] નિશાનીઓ જોવા છતાં

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

ثُمَّ بَدا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا الْآیاتِ لَیَسْجُنُنَّهُ حَتَّی حِینٍ فَالْآیَاتُ شَهَادَهًُْ الصَّبِیِّ وَ الْقَمِیصُ الْمُخَرَّقُ مِنْ دُبُرٍ وَ اسْتِبَاقُهُمَا الْبَابَ حَتَّی سَمِعَ مُجَاذَبَتَهَا إِیَّاهُ عَلَی الْبَابِ فَلَمَّا عَصَاهَا لَمْ تَزَلْ مُولَعَهًًْ لِزَوْجِهَا حَتَّی حَبَسَه.

امام باقر (علیه السلام)- ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّن بَعْدِ مَا رَأَوُاْ الآیَاتِ لَیَسْجُنُنَّهُ حَتَّی حِینٍ فرمود: «منظور از این آیات، گواهی آن نوزاد، پیراهنِ از پشت پاره‌شده و نیز دویدن یوسف (علیه السلام) و همسر عزیز تا رسیدن به در است؛ به‌طوری که صدای کشیده‌شدن یوسف (علیه السلام)، توسط همسر عزیز، از پشت در شنیده می‌شد. وقتی یوسف (علیه السلام) از خواسته‌ی او سر باز زد، از شوهرش مصرّانه درخواست نمود که او را زندانی کند و سرانجام، یوسف (علیه السلام) زندانی شد».

Imam Baqir (peace be upon him): [Regarding] ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّن بَعْدِ مَا رَأَوُاْ الآیَاتِ لَیَسْجُنُنَّهُ حَتَّی حِینٍ [Then it occurred to them after they had seen the signs that they should imprison him till a time], he said: "What is meant by these signs is the testimony of that infant, the shirt torn from the back, and also Yusuf (peace be upon him) and the wife of the Aziz running toward the door, such that the sound of Yusuf (peace be upon him) being pulled by the wife of the Aziz was heard from behind the door. When Yusuf (peace be upon him) refused her desire, she insistently demanded of her husband that he imprison him, and finally Yusuf (peace be upon him) was imprisoned."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [આ આયત વિશે] ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّن بَعْدِ مَا رَأَوُاْ الآیَاتِ لَیَسْجُنُنَّهُ حَتَّی حِینٍ [પછી નિશાનીઓ જોયા બાદ તેમને સૂઝ્યું કે તેને એક સમય સુધી કેદ કરી દે], આપે ફરમાવ્યું: "આ નિશાનીઓથી મુરાદ છે: તે નવજાત શિશુની ગવાહી, પાછળથી ફાટેલો પહેરણ, અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) તથા અઝીઝની પત્નીનું દરવાજા સુધી પહોંચવા દોડવું; એ રીતે કે અઝીઝની પત્ની દ્વારા યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને ખેંચવાનો અવાજ દરવાજા પાછળથી સંભળાતો હતો. જ્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ તેની ઇચ્છાનો ઇન્કાર કર્યો, ત્યારે તેણીએ પોતાના પતિ પાસે આગ્રહપૂર્વક માંગ કરી કે તેમને કેદ કરી દે, અને છેવટે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) કેદ થઈ ગયા."

#2 تصمیم گرفتند او را تا مدّتی زندانی کنند They resolved to imprison him for a time તેમણે નક્કી કર્યું કે તેમને થોડા સમય માટે કેદ કરી દે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ: قَامَ رَجُلٌ إِلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی الْجَامِعِ بِالْکُوفَهًِْ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَخْبِرْنِی عَنْ یَوْمِ الْأَرْبِعَاءِ وَ التَّطَیُّرِ مِنْهُ وَ ثِقْلِهِ وَ أَیُّ أَرْبِعَاءَ هُوَ فَقَالَ (علیه السلام) آخِرُ أَرْبِعَاءَ فِی الشَّهْرِ وَ هُوَ الْمَحَاقُ وَ فِیهِ قَتَلَ قَابِیلُ هَابِیلَ أَخَاه إلَی أن قَالَ وَ یَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ أُدْخِلَ یُوسُفُ السِّجْنَ.

امام علی (علیه السلام)- امام حسین (علیه السلام) می‌فرماید: امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مسجد کوفه بود که مردی بپا خاست و گفت: «یا امیرالمؤمنین (علیه السلام)! مرا آگاه فرما که چرا روز چهارشنبه به فال بد گرفته می‌شود و آن را روز سنگینی می‌دانند و مقصود کدام چهارشنبه است»؟ حضرت فرمود: «مراد چهارشنبه‌ی آخر ماه است که ماه در «محاق» می‌باشد [محاق: سه شب آخر ماه قمری که ماه دیده نمی‌شود] و در چنین روزی قابیل، برادر خود هابیل را کشت ... و روز چهارشنبه، یوسف (علیه السلام) به زندان افتاد».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Husayn (peace be upon him) said: Amir al-Mu'minin (peace be upon him) was in the mosque of Kufa when a man stood up and said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Inform me why Wednesday is considered a bad omen and regarded as a heavy day, and which Wednesday is meant?" He said: "What is meant is the last Wednesday of the month, when the moon is in 'mihaq' [mihaq: the last three nights of the lunar month when the moon is not visible]. On such a day Qabil killed his brother Habil ... and on Wednesday Yusuf (peace be upon him) was cast into prison."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) કૂફાની મસ્જિદમાં હતા કે એક માણસ ઊભો થયો અને કહ્યું: "યા અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! મને જણાવો કે બુધવારના દિવસને શા માટે ખરાબ શકુન ગણવામાં આવે છે અને તેને ભારે દિવસ માનવામાં આવે છે, અને કયો બુધવાર મુરાદ છે?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "મુરાદ મહિનાનો છેલ્લો બુધવાર છે જ્યારે ચંદ્ર 'મિહાક'માં હોય છે [મિહાક: ચંદ્ર મહિનાની છેલ્લી ત્રણ રાત્રિઓ જ્યારે ચંદ્ર દેખાતો નથી], અને આવા જ દિવસે કાબીલે પોતાના ભાઈ હાબીલને કત્લ કર્યો ... અને બુધવારના દિવસે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) કેદમાં ગયા."

#3 تصمیم گرفتند او را تا مدّتی زندانی کنند They resolved to imprison him for a time તેમણે નક્કી કર્યું કે તેમને થોડા સમય માટે કેદ કરી દે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْبَکَّاءُونَ خَمْسَهًٌْ ... وَ أَمَّا یُوسُفُ فَبَکَی عَلَی یَعْقُوبَ حَتَّی تَأَذَّی بِهِ أَهْلُ السِّجْنِ فَقَالُوا لَهُ إِمَّا أَنْ تَبْکِیَ اللَّیْلَ وَ تَسْکُتَ بِالنَّهَارِ وَ إِمَّا أَنْ تَبْکِیَ النَّهَارَ وَ تَسْکُتَ بِاللَّیْلِ فَصَالَحَهُمْ عَلَی وَاحِدَهًٍْ مِنْهُمَا.

امام صادق (علیه السلام)- بسیار گریه‌کنندگان پنج نفرند، ... امّا یوسف (علیه السلام) از دوری یعقوب (علیه السلام) آن‌چنان گریست که زندانیان ناراحت شدند و به یوسف (علیه السلام) گفتند: «یا شب گریه کن و روز آرام باش و یا روز گریه کن و شب آرام بگیر». یوسف (علیه السلام) نیز با پیشنهاد آنان ساخت که در یکی از شبانه روز بگرید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Those who wept much are five, ... As for Yusuf (peace be upon him), he wept over separation from Yaqub (peace be upon him) so much that the prisoners became distressed and said to Yusuf (peace be upon him): "Either weep at night and be silent during the day, or weep during the day and be silent at night." So Yusuf (peace be upon him) agreed to their proposal that he would weep during one of the two [periods of the] day and night.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઘણું રડનારાઓ પાંચ છે, ... અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ની જુદાઈમાં એટલું રડ્યા કે કેદીઓ પરેશાન થઈ ગયા અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "કાં તો રાત્રે રડો અને દિવસે શાંત રહો, અથવા દિવસે રડો અને રાત્રે શાંત રહો." યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ પણ તેમની દરખાસ્ત સ્વીકારી કે રાત-દિવસમાંથી એકમાં રડે.

#4 تصمیم گرفتند او را تا مدّتی زندانی کنند They resolved to imprison him for a time તેમણે નક્કી કર્યું કે તેમને થોડા સમય માટે કેદ કરી દે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: مَا بَکَی أَحَدٌ بُکَاءَ ثَلَاثَهًٍْ آدَمَ وَ یُوسُفَ وَ دَاوُدَ فَقُلْتُ مَا بَلَغَ مِنْ بُکَائِهِمْ فَقَالَ أَمَّا آدَمُ فَبَکَی حِینَ أُخْرِجَ مِنَ الْجَنَّهًِْ وَ کَانَ رَأْسُهُ فِی بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ السَّمَاءِ فَبَکَی حَتَّی تَأَذَّی بِهِ أَهْلُ السَّمَاءِ فَشَکَوْا ذَلِکَ إِلَی اللَّهِ فَحَطَّ مِنْ قَامَتِهِ وَ أَمَّا دَاوُدُ فَإِنَّهُ بَکَی حَتَّی هَاجَ الْعُشْبُ مِنْ دُمُوعِهِ وَ إِنْ کَانَ لَیَزْفِرُ الزَّفْرَهًَْ فَیُحْرِقُ مَا نَبَتَ مِنْ دُمُوعِهِ وَ أَمَّا یُوسُفُ فَإِنَّهُ کَانَ یَبْکِی عَلَی أَبِیهِ یَعْقُوبَ وَ هُوَ فِی السِّجْنِ فَتَأَذَّی بِهِ أَهْلُ السِّجْنِ فَصَالَحَهُمْ عَلَی أَنْ یَبْکِیَ یَوْماً وَ یَسْکُتَ یَوْما.

امام صادق (علیه السلام)- هشام‌بن‌سالم نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هیچ‌کس چون این سه‌کس آدم و یوسف و داود ( گریه نکرده است». پرسیدم: «گریه‌ی آنان چگونه بود»؟ فرمود: «آدم (علیه السلام) وقتی از بهشت رانده شد، گریست. آدم (علیه السلام)، چنان بلند قامت بود که سرش در دری از درهای آسمان بود و آن‌چنان گریست که موجب آزار اهالی آسمان شد. آنان به درگاه خداوند شکایت بردند و خداوند، قامت آدم (علیه السلام) را کوتاه کرد. امّا داود (علیه السلام)، آنقدر گریه کرد که گیاهان از گریه‌ی او به هیجان آمدند. داود (علیه السلام)، چون آه می‌کشید و نفسی برمی‌آورد، اشک‌های او گیاهان را می‌سوزاند. امّا یوسف (علیه السلام) وقتی زندان بود بر پدرش یعقوب (علیه السلام) گریه می‌کرد و زندانیان از گریه‌های او به ستوه آمدند و یوسف (علیه السلام) با آنان قرار گذاشت که یک روز گریه کند و روز دیگر ساکت بماند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hisham ibn Salim narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "No one has wept like these three: Adam, Yusuf and Dawud." I asked: "How was their weeping?" He said: "Adam (peace be upon him) wept when he was driven out of Paradise. Adam (peace be upon him) was so tall that his head was at one of the doors of the sky, and he wept so much that it caused distress to the inhabitants of the sky. They complained to Allah, and Allah shortened Adam (peace be upon him)'s stature. As for Dawud (peace be upon him), he wept so much that plants sprouted from his tears. When Dawud (peace be upon him) sighed and drew a breath, his tears would burn the plants. As for Yusuf (peace be upon him), when he was in prison he wept over his father Yaqub (peace be upon him), and the prisoners were tired of his weeping, so Yusuf (peace be upon him) agreed with them that he would weep one day and be silent the next."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હિશામ બિન સાલિમ નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "કોઈ પણ આ ત્રણ - આદમ, યુસુફ અને દાઉદ - જેવું રડ્યું નથી." મેં પૂછ્યું: "તેમનું રડવું કેવું હતું?" આપે ફરમાવ્યું: "આદમ (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે જન્નતમાંથી કાઢી મૂકવામાં આવ્યા ત્યારે રડ્યા. આદમ (અલયહિસ્સલામ) એટલા ઊંચા કદના હતા કે તેમનું માથું આસમાનના દરવાજાઓમાંથી એક દરવાજા પર હતું, અને તેઓ એટલું રડ્યા કે આસમાનવાસીઓને તકલીફ થઈ. તેમણે અલ્લાહની બારગાહમાં ફરિયાદ કરી, અને અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ના કદને ટૂંકું કરી નાખ્યું. પરંતુ દાઉદ (અલયહિસ્સલામ) એટલું રડ્યા કે તેમના રડવાથી છોડ ઊગી નીકળ્યા. દાઉદ (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે નિસાસો નાખતા અને શ્વાસ લેતા, તો તેમના આંસુ છોડને બાળી નાખતા. પરંતુ યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે કેદમાં હતા ત્યારે તેમના પિતા યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) પર રડતા હતા, અને કેદીઓ તેમના રડવાથી કંટાળી ગયા, અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમની સાથે નક્કી કર્યું કે એક દિવસ રડશે અને બીજા દિવસ શાંત રહેશે."

#5 تصمیم گرفتند او را تا مدّتی زندانی کنند They resolved to imprison him for a time તેમણે નક્કી કર્યું કે તેમને થોડા સમય માટે કેદ કરી દે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

جَاءَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) إِلَی یُوسُفَ (علیه السلام) وَ هُوَ فِی السِّجْنِ فَقَالَ لَهُ یَا یُوسُفُ (علیه السلام) قُلْ فِی دُبُرِکُلِّ صَلَاهْ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ ارْزُقْنِی مِنْ حَیْثُ أَحْتَسِبُ وَ مِنْ حَیْثُ لَا أَحْتَسِب.

امام صادق (علیه السلام)- جبرئیل در زندان نزد یوسف (علیه السلام) آمد و به او گفت: «ای یوسف (علیه السلام) در آخر هر نمازی بگو: بار خدایا به من فرج و گشایشی بده و روزیم را برسان از آنجا که گمان برم و از آنجا که گمان نبرم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Jibra'il came to Yusuf (peace be upon him) in the prison and said to him: "O Yusuf (peace be upon him), say at the end of every prayer: O Allah, grant me relief and a way out, and provide for me from where I expect and from where I do not expect."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જિબ્રઈલ કેદમાં યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યા અને તેમને કહ્યું: "ઓ યુસુફ (અલયહિસ્સલામ), દરેક નમાઝના અંતે કહો: અય અલ્લાહ, મને ફરજ અને કુશાદગી અતા ફરમાવ અને મને એ સ્થળેથી રોજી પહોંચાડ જ્યાંનો હું ગુમાન કરું અને એ સ્થળેથી પણ જ્યાંનો હું ગુમાન ન કરું."