سَأَلُوهُ (علیه السلام) عَنِ الْمُتَشَابِهِ فِی الْقَضَاءِ فَقَالَ أمیرالمؤمنین (علیه السلام) هُوَ عَشَرَهًُْ أَوْجَهٍ مُخْتَلِفَهًُْ الْمَعْنَی فَمِنْهُ قَضَاءُ فَرَاغٍ وَ قَضَاءُ عَهْدٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِعْلَامٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ فِعْلٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِیجَابٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ کِتَابٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ إِتْمَامٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ حُکْمٍ وَ فَصْلٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ خَلْقٍ وَ مِنْهُ قَضَاءُ نُزُولِ الْمَوْتِ ... أَمَّا قَضَاءُ الْإِیجَابِ لِلْعَذَابِ کَقَوْلِهِ تَعَالَی فِی سُورَهًِْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ قالَ الشَّیْطانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ أَیْ لَمَّا وَجَبَ الْعَذَابُ وَ مِثْلُهُ فِی سُورَهًِْ یُوسُفَ (علیه السلام) قُضِیَ الْأَمْرُ الَّذِی فِیهِ تَسْتَفْتِیانِ مَعْنَاهُ أَیْ وَجَبَ الْأَمْرُ الَّذِی عَنْهُ تَسَاءَلَان.
امام علی (علیه السلام)- از امام علی (علیه السلام) پیرامون معانی مختلف قضاء پرسیدند. فرمود: «قضاء ده قسم است و معانیشان با یکدیگر متفاوت است: یکی از آنها قضاء بهمعنای فارغشدن از کاری است؛ دیگری بهمعنای عهد و پیمان، دیگری بهمعنای اعلامنمودن، دیگری بهمعنای انجامدادن، دیگری بهمعنای واجبشدن، دیگری بهمعنای حتمیشدن، دیگری بهمعنای تمامکردن، دیگری بهمعنای حکمکردن، دیگری بهمعنای آفریدن، دیگری بهمعنای نازلشدن مرگ ... امّا قضاء بهمعنای واجب [و حتمی] شدنِ عذاب مثل کلام الهی در سورهی ابراهیم (علیه السلام) است: وَ قالَ الشَّیْطانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ؛ ( ابراهیم/۲۲ ) یعنی هنگامیکه عذاب، واجب [و حتمی] شد؛ و همانند آیهی قُضِیَ الْأَمْرُ الَّذِی فِیهِ تَسْتَفْتِیانِ یعنی آنچه در موردش از من پرسیدید واجب و حتمی شد [حتماً واقع خواهد شد].
Imam Ali (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him) was asked about the different meanings of qada (decree). He said: "Qada is of ten kinds, and their meanings differ from one another: one of them is qada in the sense of finishing a task; another in the sense of a covenant and pact; another in the sense of announcing; another in the sense of doing; another in the sense of becoming obligatory; another in the sense of becoming certain; another in the sense of completing; another in the sense of ruling; another in the sense of creating; another in the sense of the descent of death... As for qada in the sense of the [certain] necessity of the punishment, it is like the words of Allah in Surah Ibrahim (peace be upon him): وَ قالَ الشَّیْطانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ [And Satan will say when the matter has been decreed] (Ibrahim/22), meaning: when the punishment became obligatory [and certain]; and like the verse قُضِیَ الْأَمْرُ الَّذِی فِیهِ تَسْتَفْتِیانِ [The matter concerning which you both inquired has been decreed], meaning: that which you asked me about has become obligatory and certain [it will surely come to pass]."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને કઝા (નિર્ણય)ના જુદા જુદા અર્થો વિશે પૂછવામાં આવ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "કઝા દસ પ્રકારની છે અને તેમના અર્થો એકબીજાથી અલગ છે: તેમાંનો એક કઝા એટલે કોઈ કામથી ફારેગ થવું; બીજો એટલે અહદ અને પ્રતિજ્ઞા; બીજો એટલે એલાન કરવું; બીજો એટલે અંજામ આપવું; બીજો એટલે વાજિબ થવું; બીજો એટલે ચોક્કસ થવું; બીજો એટલે પૂરું કરવું; બીજો એટલે હુકમ કરવો; બીજો એટલે પૈદા કરવું; બીજો એટલે મૃત્યુનું ઉતરવું... પરંતુ કઝા એટલે અઝાબનું વાજિબ [અને ચોક્કસ] થવું, જેમ કે અલ્લાહનું કલામ સૂરએ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)માં છે: وَ قالَ الشَّیْطانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ [અને શેતાને કહ્યું જ્યારે કામનો ફેંસલો કરી દેવામાં આવ્યો] (ઇબ્રાહીમ/૨૨) એટલે જ્યારે અઝાબ વાજિબ [અને ચોક્કસ] થયો; અને આયત قُضِیَ الْأَمْرُ الَّذِی فِیهِ تَسْتَفْتِیانِ [જે બાબતમાં તમે બંનેએ પૂછ્યું તેનો ફેંસલો કરી દેવામાં આવ્યો છે]ની જેમ, એટલે જેના વિશે તમે મને પૂછ્યું તે વાજિબ અને ચોક્કસ થઈ ગયું [ખરેખર થઈને જ રહેશે]."