رَأَی الْمَلِکُ رُؤْیَا أَفْزَعَتْهُ فَقَصَّهَا عَلَی أَعْوَانِهِ فَلَمْ یَدْرُوا مَا تَأْوِیلُهَا فَذَکَرَ الْغُلَامُ الَّذِی نَجَا مِنَ السِّجْنِ یُوسُفَ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ أَیُّهَا الْمَلِکُ أَرْسِلْنِی إِلَی السِّجْنِ فَإِنَّ فِیهِ رَجُلًا لَمْ یُرَ مِثْلُهُ حِلْماً وَ عِلْماً وَ تَفْسِیراً وَ قَدْ کُنْتُ أَنَا وَ فُلَانٌ غَضِبْتَ عَلَیْنَا وَ أَمَرْتَ بِحَبْسِنَا رَأَیْنَا رُؤْیَا فَعَبَّرَهَا لَنَا وَ کَانَ کَمَا قَالَ فَفُلَانٌ صُلِبَ وَ أَمَّا أَنَا فَنَجَوْتُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِکُ انْطَلِقْ إِلَیْهِ فَدَخَلَ وَ قَالَ یُوسُفُ (علیه السلام) أَفْتِنَا فِی سَبْعِ بَقَرَاتٍ فَلَمَّا بَلَغَ رِسَالَهًُْ یُوسُفَ (علیه السلام) الْمَلِکَ قَالَ ائْتُونِی بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِی فَلَمَّا بَلَغَ یُوسُفَ (علیه السلام) رِسَالَهًُْ الْمَلِکِ قَالَ کَیْفَ أَرْجُو کَرَامَتَهُ وَ قَدْ عَرَفَ بَرَاءَتِی وَ حَبَسَنِی سِنِینَ فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِکُ أَرْسَلَ إِلَی النِّسْوَهًِْ فَقالَ ما خَطْبُکُنَّ فَقُلْنَ حاشَ للهِ ما عَلِمْنا عَلَیْهِ مِنْ سُوءٍ فَأَرْسَلَ إِلَیْهِ وَ أَخْرَجَهُ مِنَ السِّجْنِ فَلَمَّا کَلَّمَهُ أَعْجَبَهُ کَمَالُهُ وَ عَقْلُهُ فَقَالَ لَهُ اقْصُصْ رُؤْیَایَ فَإِنِّی أُرِیدُ أَنْ أَسْمَعَهَا مِنْکَ فَذَکَرَهُ یُوسُفُ کَمَا رَأَی وَ فَسَّرَهُ قَالَ الْمَلِکُ صَدَقْتَ.
امام صادق (علیه السلام)- پادشاه مصر آن رؤیا را دید و وحشت کرد و ماجرا را با اعوان و انصارش در میان نهاد ولی هیچ‌کس تأویل آن را نمی‌دانست، تا اینکه آن مردی که ساقی پادشاه بود و یوسف (علیه السلام) در زندان خواب او را به‌درستی تأویل کرده بود، به یاد یوسف (علیه السلام) افتاد و گفت: «ای پادشاه مرا به‌جانب زندان بفرست در آنجا مردی دانا و بردبار هست که وقتی شما بر من و دوستم غضب کرده و ما را حبس نموده بودید، با او آشنا شدم و او در زندان خواب من و رفیقم را به‌درستی تعبیر کرد، مطابق تعبیر او دوستم کشته شد و من از زندان نجات یافتم». پادشاه به او دستور داد، تا به‌جانب یوسف رود و او را بیاورد و پیغام پادشاه را به او برساند، وقتی پیغام پادشاه به یوسف (علیه السلام) رسید، یوسف (علیه السلام) گفت: «چگونه به کرامت او امیدوار باشم با اینکه علی‌رغم بی‌گناهی من سال‌ها مرا به زندان انداخت»؟ وقتی پادشاه این امر را شنید، زنان مصر را خواند و از آن‌ها درباره‌ی ماجرای یوسف (علیه السلام) سؤال کرد، آن‌ها گفتند: ما خَطْبُکُنَّ فَقُلْنَ حاشَ للهِ ما عَلِمْنا عَلَیْهِ مِنْ سُوءٍ؛ وقتی پادشاه متوجّه ماجرای بی‌گناهی یوسف و توطئه‌ی زنان شد، قاصدی به زندان فرستاد و او را از زندان آزاد کرد و به نزد خود فراخواند و خواب خود را برای او بازگو کرد، وقتی یوسف (علیه السلام) رأی خود و تأویل آن رؤیا را برای او بیان کرد، او از عقل و درایت یوسف (علیه السلام) متعجّب گشت و گفت: «راست گفتی».
Imam Sadiq (peace be upon him): The king of Egypt saw that dream and was frightened, and he laid the matter before his aides and helpers, but no one knew its interpretation, until the man who had been the king's cupbearer, and whose dream Yusuf (peace be upon him) had correctly interpreted in prison, remembered Yusuf (peace be upon him) and said: "O king, send me to the prison; there is a learned and forbearing man there. When you were angry with me and my companion and had imprisoned us, I became acquainted with him, and in prison he correctly interpreted my dream and my companion's dream. In accordance with his interpretation, my companion was killed and I was saved from prison." The king ordered him to go to Yusuf, bring him, and convey the king's message to him. When the king's message reached Yusuf (peace be upon him), Yusuf (peace be upon him) said: "How can I hope for his honour, when, despite my innocence, he cast me into prison for years?" When the king heard this, he summoned the women of Egypt and questioned them about the affair of Yusuf (peace be upon him). They said: ما خَطْبُکُنَّ فَقُلْنَ حاشَ للهِ ما عَلِمْنا عَلَیْهِ مِنْ سُوءٍ [What was your affair? They said: Allah forbid! We know of no evil on his part]. When the king realised the innocence of Yusuf and the plot of the women, he sent a messenger to the prison, released him from prison, summoned him into his presence, and recounted his dream to him. When Yusuf (peace be upon him) expressed his view and the interpretation of that dream to him, he was amazed at the intellect and discernment of Yusuf (peace be upon him) and said: "You have spoken truly."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મિસ્રના બાદશાહે તે સ્વપ્ન જોયું અને ગભરાઈ ગયો અને પોતાના મદદગારો અને સાથીઓ સમક્ષ આ વાત રજૂ કરી, પરંતુ કોઈ પણ તેની તાવીલ જાણતું ન હતું, ત્યાં સુધી કે જે માણસ બાદશાહનો સાકી હતો અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ જેલમાં તેના સ્વપ્નની સાચી તાવીલ કરી હતી, તેને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) યાદ આવ્યા અને તેણે કહ્યું: 'ઓ બાદશાહ! મને જેલ તરફ મોકલો, ત્યાં એક જ્ઞાની અને ધીરજવાન માણસ છે. જ્યારે તમે મારા અને મારા સાથી પર ગુસ્સે થયા હતા અને અમને કેદ કર્યા હતા, ત્યારે હું તેમના પરિચિત થયો હતો, અને તેમણે જેલમાં મારા અને મારા સાથીના સ્વપ્નની સાચી તાવીલ કરી હતી. તેમની તાવીલ મુજબ મારો સાથી માર્યો ગયો અને હું જેલમાંથી છૂટી ગયો.' બાદશાહે તેને હુકમ કર્યો કે યુસુફ પાસે જાય અને તેમને લાવે અને બાદશાહનો સંદેશો તેમને પહોંચાડે. જ્યારે બાદશાહનો સંદેશો યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને પહોંચ્યો, ત્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'હું તેની ઇજ્જતની આશા કેવી રીતે રાખું, જ્યારે મારી નિર્દોષતા હોવા છતાં તેણે વર્ષો સુધી મને જેલમાં નાખ્યો?' જ્યારે બાદશાહે આ સાંભળ્યું, ત્યારે તેણે મિસ્રની સ્ત્રીઓને બોલાવી અને તેમને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના મામલા વિશે પૂછ્યું. તેમણે કહ્યું: ما خَطْبُکُنَّ فَقُلْنَ حاشَ للهِ ما عَلِمْنا عَلَیْهِ مِنْ سُوءٍ [તમારી શું વાત છે? તેમણે કહ્યું: અલ્લાહની પનાહ! અમે તેમના પર કોઈ બુરાઈ જાણી નથી]; જ્યારે બાદશાહ યુસુફની નિર્દોષતા અને સ્ત્રીઓના કાવતરાથી વાકેફ થયો, ત્યારે તેણે જેલમાં એક સંદેશવાહક મોકલ્યો અને તેમને જેલમાંથી આઝાદ કર્યા અને પોતાની પાસે બોલાવ્યા અને પોતાનું સ્વપ્ન તેમને કહી સંભળાવ્યું. જ્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાનો અભિપ્રાય અને તે સ્વપ્નની તાવીલ તેને જણાવી, ત્યારે તે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ની બુદ્ધિ અને સમજદારીથી આશ્ચર્યચકિત થયો અને કહ્યું: 'તમે સાચું કહ્યું.'