سورة يوسف

Verse 70 of 111

12:70

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ جَعَلَ السِّقايَةَ في رَحْلِ أَخيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ

و هنگامى‌‌كه [مأمور يوسف] بارهاى آن‌ها را بست، جام آبخورى [گران قيمت] پادشاه را در بارِ برادرش گذاشت؛ سپس كسى صدا زد: «اى اهل قافله! شما سارقيد».

So when he furnished them with their provisions, (someone) placed the drinking cup in his brother's bag. Then a crier cried out: O caravan! you are most surely thieves.

પછી જ્યારે તેણે તેમનો સામાન તૈયાર કરાવ્યો ત્યારે એક પ્યાલો તેના ભાઇના સામાનમાં મૂકી દીધો, પછી અવાજ આપનારે અવાજ આપી કે અય કાફલાવાળાઓ! ખરેખર તમે ચોર છો.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ وَ أَعْطَاهُمْ وَ أَحْسَنَ إِلَیْهِمْ قَالَ لِبَعْضِ قُوَّامِهِ اجْعَلُوا هَذَا الصَّاعَ فِی رَحْلِ هَذَا وَ کَانَ الصَّاعُ الَّذِی یَکِیلُونَ بِهِ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلُوهُ فِی رَحْلِهِ مِنْ حَیْثُ لَمْ یَقِفُوا عَلَیْهِ إِخْوَتُهُ فَلَمَّا ارْتَحَلُوا بَعَثَ إِلَیْهِمْ یُوسُفُ (علیه السلام) وَ حَبَسَهُمْ ثُمَّ أَمَرَ مُنَادِیاً یُنَادِی أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- کاروان فرزندان یعقوب آماده‌ی حرکت بود که یوسف (علیه السلام) به یکی از خواجگان خویش دستور داد تا پیمانه‌ی غلّه‌ی پادشاهی را که از جنس طلا بود پنهانی در میان اثاثیه‌ی بنیامین جا دهد لحظه‌ای که فرزندان یعقوب (علیه السلام) قصد خروج از نزد یوسف (علیه السلام) را داشتند فریاد کسی را شنیدند که می‌گفت: «ای کاروانیان شما متّهم به سرقت هستید، أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُون».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The caravan of Yaqub's sons was ready to depart when Yusuf (peace be upon him) ordered one of his stewards to secretly place the royal grain-measure, which was made of gold, among Binyamin's belongings. At the moment when the sons of Yaqub (peace be upon him) intended to leave Yusuf (peace be upon him), they heard someone cry out: "O caravan people, you are accused of theft, أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُون [O caravan! you are most surely thieves]."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): યાકૂબના પુત્રોનો કાફલો રવાના થવા માટે તૈયાર હતો કે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના એક ખિદમતગારને હુકમ આપ્યો કે બાદશાહી અનાજનો પ્યાલો, જે સોનાનો હતો, ગુપ્ત રીતે બિન્યામીનના સામાનમાં મૂકી દે. જે ક્ષણે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)ના પુત્રો યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી નીકળવાનો ઇરાદો કરી રહ્યા હતા, ત્યારે તેમણે કોઈની બૂમ સાંભળી જે કહી રહ્યું હતું: "અય કાફલાવાળાઓ, તમારા પર ચોરીનો આરોપ છે, أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُون [અય કાફલો! ખરેખર તમે ચોર છો]."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا دَخَلَ إِخْوَهًُْ یُوسُفَ (علیه السلام) عَلَیْهِ وَ قَدْ جَاءُوا بِأَخِیهِمْ مَعَهُمْ وَضَعَ لَهُمُ الْمَوَائِدَ قَالَ یَمْتَارُ کُلُّ وَاحِدٍ مِنْکُمْ مَعَ أَخِیهِ لِأُمِّهِ عَلَی الْخِوَانِ فَجَلَسُوا وَ بَقِیَ أَخُوهُ قَائِماً فَقَالَ لَهُ مَا لَکَ لَا تَجْلِسُ مَعَ إِخْوَتِکَ قَالَ لَیْسَ لِی مِنْهُمْ أَخٌ مِنْ أُمِّی قَالَ فَلَکَ أَخٌ مِنْ أُمِّکَ زَعَمَ هَؤُلَاءِ أَنَّ الذِّئْبَ أَکَلَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَاقْعُدْ وَ کُلْ مَعِی قَالَ فَتَرَکَ إِخْوَتُهُ الْأَکْلَ قَالُوا إِنَّا نُرِیدُ أَمْراً وَ یَأْبَی اللَّهُ إِلَّا أَنْ یَرْفَعَ وَلَدَ یَامِینَ عَلَیْنَا ثُمَّ قَالَ حِینَ فَرَغُوا مِنْ جِهَازِهِمْ أَمَرَ أَنْ یَضَعَ الصَّاعَ فِی رَحْلِ أَخِیهِ فَلَمَّا فَصَلُوا نَادَی مُنَادٍ أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ قَالَ فَرَجَعُوا فَقَالُوا ما ذا تَفْقِدُونَ قالُوا نَفْقِدُ صُواعَ الْمَلِکِ إِلَی قَوْلِهِ جَزاؤُهُ مَنْ وُجِدَ فِی رَحْلِهِ فَهُوَ جَزاؤُهُ یَعْنُونَ السُّنَّهًَْ الَّتِی تَجْرِی فِیهِمْ أَنْ یَحْبِسَهُ فَبَدَأَ بِأَوْعِیَتِهِمْ قَبْلَ وِعاءِ أَخِیهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَها مِنْ وِعاءِ أَخِیهِ فَقالُوا إِنْ یَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ.

امام صادق (علیه السلام)- هنگامی‌که برادران یوسف (علیه السلام) به همراه بنیامین بر او وارد شدند یوسف (علیه السلام) برایشان سفره‌های غذا گستراند و گفت: «هرکدام از شما با برادر مادری خود بر سر سفره بنشیند و هم غذا شود». آن‌ها نیز چنین کردند ولی بنیامین همچنان ایستاده بود. یوسف (علیه السلام) به او گفت: «چرا تو با برادرانت نمی‌نشینی»؟! در جواب گفت: «من در میان این‌ها برادر مادری ندارم». یوسف (علیه السلام) گفت: «تو برادری مادری داری که این‌ها گمان می‌کنند گرگ او را خورده است»؟ گفت: «آری»! یوسف (علیه السلام) گفت: «بنشین و با من هم‌غذا شو»! دراین‌هنگام برادران، دست از خوردن کشیده و گفتند: «ما به‌دنبال رسیدن به خواسته‌ی خود [سروری و جانشینی بعد از یعقوب (علیه السلام)] هستیم ولی خدا اراده کرده است که فرزند «بنیامین» [نام مادر یوسف (علیه السلام) و بنیامین که البتّه نام اصلی‌اش «راحیل» بوده» را بر ما برتری دهد». هنگامی‌که مأموران بارهای آنان را بستند یوسف (علیه السلام) دستور داد پیمانه را در بار بنیامین قرار دهند؛ چون برادران به راه افتادند کسی صدا زد: «ای اهل قافله! شما سارقید». برادران برگشته و گفتند: چه چیز گم کرده‌اید؟. ( یوسف/۷۱ ) پیمانه پادشاه را! و هرکس آن را بیاورد، یک‌بار شتر (غلّه) به او داده می‌شود و من ضامن این (پاداش) هستم»! گفتند: «به خدا سوگند شما می‌دانید ما نیامده‌ایم که در این سرزمین فساد کنیم و ما [هرگز] دزد نبوده‌ایم»! آن‌ها گفتند: «اگر دروغگو باشید، کیفرش چیست»؟ گفتند: «هرکس [آن پیمانه] در بارِ او پیدا شود، خودش کیفر آن خواهد بود. ( یوسف/۷۵۷۲ ) مراد آن‌ها شیوه‌ای بود که در میان خودشان معمول بود یعنی یوسف (علیه السلام)، می‌تواند دزد را نزد خود نگهدارد دراین‌هنگام، [یوسف] قبل از بار برادرش، به کاوش بارهای آن‌ها پرداخت. ( یوسف/۷۶ ) دراین‌هنگام [برادران] گفتند: «اگر او (بنیامین) دزدی کند، [جای تعجّب نیست] برادرش (یوسف) نیز قبل از او دزدی کرد. ( یوسف/۷۷ ).

Imam Sadiq (peace be upon him): When the brothers of Yusuf (peace be upon him) entered upon him together with Binyamin, Yusuf (peace be upon him) spread out tables of food for them and said: "Let each of you sit at the table with his full brother from his mother and eat with him." They did so, but Binyamin remained standing. Yusuf (peace be upon him) said to him: "Why do you not sit with your brothers?" He replied: "I have no full brother from my mother among them." Yusuf (peace be upon him) said: "Do you have a full brother from your mother whom these people claim was eaten by a wolf?" He said: "Yes!" Yusuf (peace be upon him) said: "Sit down and eat with me." At that, the brothers stopped eating and said: "We are seeking to attain what we desire [leadership and succession after Ya'qub (peace be upon him)], but Allah has willed to raise the son of Binyamin [the name of the mother of Yusuf (peace be upon him) and Binyamin — though her real name was Rahil] above us." When the attendants had bound up their loads, Yusuf (peace be upon him) ordered that the measuring cup be placed in Binyamin's load. When the brothers set off, someone called out: "O caravan! You are thieves." The brothers returned and said: ما ذا تَفْقِدُونَ [What is it that you are missing?] (Yusuf/71) "The king's measure! And whoever brings it will be given a camel-load (of grain), and I guarantee this (reward)." They said: "By Allah, you know that we have not come to cause corruption in this land, and we have never been thieves." They said: "If you are lying, what is its penalty?" They said: "Whoever [that measure] is found in his load, he himself shall be its penalty." (Yusuf/72–75) What they meant was the custom that prevailed among them, namely that Yusuf (peace be upon him) could keep the thief with him. At that, [Yusuf] began searching their loads before his brother's load. (Yusuf/76) At that point [the brothers] said: "If he (Binyamin) has stolen, [it is no wonder], for a brother of his (Yusuf) also stole before him." (Yusuf/77).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના ભાઈઓ બિન્યામીન સાથે તેમની પાસે આવ્યા, ત્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમના માટે ખાણાની દસ્તરખાનો પાથરી અને કહ્યું: 'તમારામાંથી દરેક પોતાના માતૃભાઈ સાથે દસ્તરખાન પર બેસે અને સાથે ખાણું ખાય.' તેઓએ તેમ કર્યું, પરંતુ બિન્યામીન હજી ઊભા હતા. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: 'તમે તમારા ભાઈઓ સાથે કેમ નથી બેસતા?' જવાબમાં તેમણે કહ્યું: 'આ લોકોમાં મારો કોઈ માતૃભાઈ નથી.' યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'શું તમારો કોઈ માતૃભાઈ છે જેના વિશે આ લોકો ધારે છે કે વરુએ તેને ખાઈ લીધો છે?' તેમણે કહ્યું: 'હા!' યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'બેસો અને મારી સાથે ખાણું ખાઓ!' આ સમયે ભાઈઓએ ખાવાનું બંધ કરી દીધું અને કહ્યું: 'અમે અમારી ઇચ્છા [યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) પછી સરદારી અને જાનશીની] ને પ્રાપ્ત કરવા માંગીએ છીએ પરંતુ અલ્લાહે ઇરાદો કર્યો છે કે 'બિન્યામીન' [યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) અને બિન્યામીનની માતાનું નામ, જોકે તેમનું અસલ નામ 'રાહીલ' હતું]ના પુત્રને અમારા પર બડાઈ આપે.' જ્યારે કારીંદાઓએ તેમના સામાનો બાંધ્યા, ત્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ હુકમ આપ્યો કે પ્યાલો બિન્યામીનના સામાનમાં મૂકવામાં આવે; જ્યારે ભાઈઓ ચાલ્યા, ત્યારે કોઈએ પોકાર્યું: 'ઓ કાફલાવાળાઓ! તમે ચોર છો.' ભાઈઓ પાછા ફર્યા અને કહ્યું: ما ذا تَفْقِدُونَ [તમે શું ગુમાવ્યું છે?] (યુસુફ/71) 'બાદશાહનો પ્યાલો! અને જે કોઈ તેને લાવશે, તેને એક ઊંટનો બોજ (અનાજ) આપવામાં આવશે, અને હું આ (બદલા)ની જમાનત આપું છું!' તેઓએ કહ્યું: 'અલ્લાહની કસમ, તમે જાણો છો કે અમે આ ધરતી પર ફસાદ કરવા નથી આવ્યા અને અમે [કદી] ચોર નથી રહ્યા!' તેઓએ કહ્યું: 'જો તમે જૂઠા છો, તો તેની સજા શું છે?' તેઓએ કહ્યું: 'જેના સામાનમાં [તે પ્યાલો] મળશે, તે પોતે જ તેની સજા હશે.' (યુસુફ/72–75) તેમનો હેતુ તેમની વચ્ચે પ્રચલિત રીત હતી, એટલે કે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) ચોરને પોતાની પાસે રાખી શકે. આ સમયે, [યુસુફે] પોતાના ભાઈના સામાન પહેલાં તેમના સામાનની તલાશી લેવાનું શરૂ કર્યું. (યુસુફ/76) આ સમયે [ભાઈઓએ] કહ્યું: 'જો તે (બિન્યામીન) ચોરી કરે, [તો આશ્ચર્યની વાત નથી] તેનો ભાઈ (યુસુફ) પણ તેની પહેલાં ચોરી કરી ચૂક્યો હતો.' (યુસુફ/77).

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَسَنِ الصَّیْقَلِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) إِنَّا قَدْ رُوِّینَا عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِ یُوسُفَ (علیه السلام) أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا سَرَقُوا وَ مَا کَذَبَ وَ قَالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ کانُوا یَنْطِقُونَ فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا فَعَلُوا وَ مَا کَذَبَ قَالَ فَقَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) مَا عِنْدَکُمْ فِیهَا یَا صَیْقَلُ قَالَ فَقُلْتُ مَا عِنْدَنَا فِیهَا إِلَّا التَّسْلِیمُ قَالَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ اثْنَیْنِ وَ أَبْغَضَ اثْنَیْنِ أَحَبَّ الْخَطَرَ فِیمَا بَیْنَ الصَّفَّیْنِ وَ أَحَبَّ الْکَذِبَ فِی الْإِصْلَاحِ وَ أَبْغَضَ الْخَطَرَ فِی الطُّرُقَاتِ وَ أَبْغَضَ الْکَذِبَ فِی غَیْرِ الْإِصْلَاحِ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) إِنَّمَا قَالَ بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ هذا إِرَادَهًْ‌َ الْإِصْلَاحِ وَ دَلَالَهًًْ عَلَی أَنَّهُمْ لَا یَفْعَلُونَ وَ قَالَ یُوسُفُ (علیه السلام) إِرَادَهًَْ الْإِصْلَاحِ.

امام صادق (علیه السلام)- حسن‌بن‌صیقل گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی جمله‌ای که یوسف (علیه السلام) در این آیه که گفته: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ روایت شده است که امام (علیه السلام) فرمود: به خداوند قسم! که آنان دزدی نکرده بودند و یوسف (علیه السلام) هم دروغ نگفت. و ابراهیم (علیه السلام) [هم] گفته است: بلکه بزرگ‌ترینشان چنین کرده است. اگر سخن می‌گویند از آن‌ها بپرسید. ( انبیاء/۶۳ ) که امام باقر (علیه السلام) فرموده است: «به خدا قسم! آن بت‌ها چنان نکرده بودند و ابراهیم (علیه السلام) هم دروغ نگفته بود». امام صادق (علیه السلام) در توضیح آن فرمود: «ای صیقل! نظر شما چیست»؟ عرض کردم: «ما جز تسلیم و پذیرش به رأی شما، در این‌باره هیچ نظر و دیدگاهی نداریم». امام صادق (علیه السلام) فرمود: «خداوند دو چیز را می‌پسندد و از دو چیز، بیزار است: خرامیدن و خودپسندانه راه‌رفتن در میان دو لشکر. دروغ مصلحت‌آمیز را هم دوست دارد؛ امّا خرامیدن در کوچه و بازار و بین مردم را نمی‌پسندد و از دروغی که برای مصلحت نباشد، بیزار است. وقتی حضرت ابراهیم (علیه السلام) این آیه‌ی؛ بلکه این کار را بزرگشان کرده است!. ( انبیاء/۶۳ ) را فرمود، تنها قصد اصلاح داشت، به این دلیل که بت‌ها نمی‌توانستند کاری انجام دهند؛ یوسف (علیه السلام) هم به قصد اصلاح، چنین گفت.

Imam Sadiq (peace be upon him): Hasan ibn Sayqal said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "It has been narrated to us from Imam Baqir (peace be upon him) concerning the statement of Yusuf (peace be upon him) in the verse أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [O caravan! you are most surely thieves], that the Imam (peace be upon him) said: 'By Allah, they had not stolen, and Yusuf (peace be upon him) did not lie.' And Ibrahim (peace be upon him) [also] said: بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ کانُوا یَنْطِقُونَ [Rather, this larger one of them did it; so ask them, if they can speak] (Anbiya/63), and Imam Baqir (peace be upon him) said: 'By Allah, those idols had not done so, and Ibrahim (peace be upon him) did not lie.'" Imam Sadiq (peace be upon him) in explanation of that said: "O Sayqal, what is your view?" I said: "We have no view or opinion on this matter except submission and acceptance of your ruling." Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Indeed Allah loves two things and detests two things: He loves strutting proudly between two battle lines, and He loves a lie told for the sake of reconciliation; but He does not like strutting in the streets and markets among people, and He detests a lie which is not for reconciliation. When Ibrahim (peace be upon him) said this verse — بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ [Rather, this larger one of them did it] (Anbiya/63) — he only intended reconciliation, on the basis that the idols could not do anything; and Yusuf (peace be upon him) too spoke thus with the intention of reconciliation."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હસન બિન સયકલ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: 'ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના આ આયતમાંના વાક્ય أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [ઓ કાફલાવાળાઓ! તમે ખરેખર ચોર છો] વિશે રિવાયત થઈ છે કે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અલ્લાહની કસમ! તેઓએ ચોરી કરી ન હતી અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ પણ જૂઠ ન બોલ્યા. અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ [પણ] કહ્યું છે: بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ کانُوا یَنْطِقُونَ [બલ્કે તેમનામાંથી સૌથી મોટાએ આમ કર્યું છે. જો તેઓ બોલતા હોય તો તેમને પૂછો] (અંબિયા/63), જેના વિશે ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું છે: 'અલ્લાહની કસમ! તે મૂર્તિઓએ તેમ કર્યું ન હતું અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ પણ જૂઠ બોલ્યા ન હતા.'' ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ તેની સમજૂતીમાં ફરમાવ્યું: 'ઓ સયકલ! તારો મત શું છે?' મેં અરજ કરી: 'આ બાબતે અમારો કોઈ મત કે દૃષ્ટિકોણ નથી સિવાય કે તમારા રાય પર તસ્લીમ અને સ્વીકાર.' ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહને બે વસ્તુઓ પસંદ છે અને બે વસ્તુઓથી બેઝાર છે: બે લશ્કરની વચ્ચે ગર્વથી અને અકડપણથી ચાલવું, અને મસ્લેહત માટે બોલાયેલ જૂઠને પણ પસંદ કરે છે; પરંતુ ગલી-બજારમાં અને લોકોની વચ્ચે અકડપણથી ચાલવાનું પસંદ કરતો નથી, અને એવા જૂઠથી બેઝાર છે જે મસ્લેહત માટે ન હોય. જ્યારે હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ આ આયત — بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ [બલ્કે તેમનામાંથી સૌથી મોટાએ આ કામ કર્યું છે!] (અંબિયા/63) — ફરમાવી, ત્યારે તેમનો ફક્ત ઇસ્લાહનો ઇરાદો હતો, આ કારણથી કે મૂર્તિઓ કોઈ કામ કરી શકતી ન હતી; યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ પણ ઇસ્લાહના ઇરાદાથી આમ કહ્યું.'

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): لَا کَذَبَ عَلَی مُصْلِحٍ ثُمَّ تَلَا أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ ثُمَّ قَالَ وَ اللَّهِ مَا سَرَقُوا وَ مَا کَذَب.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از امام صادق (علیه السلام) روایت است که پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: اصلاح‌گر، هیچ‌وقت دروغگو نیست. سپس آیه: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ را تلاوت کرده و فرمود: «به خدا قسم آنان دزدی نکردند و یوسف (علیه السلام) هم دروغ نگفت».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: A reconciler is never a liar. Then he recited the verse: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [O caravan! you are most surely thieves] and said: "By Allah, they did not steal and Yusuf (peace be upon him) did not lie."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: સુધારો કરનાર ક્યારેય જૂઠો હોતો નથી. પછી આયત: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [ઓ કાફલાવાળાઓ! ખરેખર તમે ચોર છો] ની તિલાવત કરી અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તેમણે ચોરી કરી ન હતી અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામે) પણ જૂઠ કહ્યું ન હતું."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْکَلَامُ ثَلَاثَهًٌْ: صِدْقٌ، وَ کَذِبٌ، وَ إِصْلَاحٌ بَیْنَ النَّاس.

امام صادق (علیه السلام)- سخن بر سه‌گونه است؛ راست، دروغ و یا اصلاح بین مردم.

Imam Sadiq (peace be upon him): Speech is of three kinds: truth, falsehood, and reconciliation between people.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): વાત ત્રણ પ્રકારની હોય છે; સાચી, જૂઠી, અથવા લોકો વચ્ચે સુધારો કરનારી.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ صَالِحِ‌بْنِ‌سَعِیدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال: سَأَلْتُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی یُوسُفَ (علیه السلام) أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ قَالَ إِنَّهُمْ سَرَقُوا یُوسُفَ (علیه السلام) مِنْ أَبِیهِ أَ‌لَا تَرَی أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ حِینَ قَالُوا ما ذا تَفْقِدُونَ قالُوا نَفْقِدُ صُواعَ الْمَلِکِ وَ لَمْ یَقُولُوا سَرَقْتُمْ صُوَاعَ الْمَلِکِ إِنَّمَا عَنَی أَنَّکُمْ سَرَقْتُمْ یُوسُفَ (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ.

امام صادق (علیه السلام)- صالح‌بن‌سعید از مردی از شیعیان ما نقل می‌کند که از امام صادق (علیه السلام) و در مورد آیه: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ در سوره‌ی یوسف را از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم. امام فرمود: «آنان یوسف (علیه السلام) را از پدر دزدیدند، مگر ندیدی وقتی کاروانیان و برادران یوسف (علیه السلام) با صدای منادی، برگشته و به سوی او روی آوردند و از منادی پرسیدند: ماذا تَفْقِدُونَ آنان گفتند: نَفْقِدُ صُواعَ الْملِکِ و نگفتند: شما کاروانیان دزد هستید. بنابراین در اینجا نیز مقصود، این است که شما یوسف (علیه السلام) را از پدرش دزدیدید.

Imam Sadiq (peace be upon him): Salih ibn Sa'id narrates from a man of our Shia that he said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the verse أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [O caravan! you are most surely thieves] in Surah Yusuf. The Imam said: "They stole Yusuf (peace be upon him) from his father. Do you not see that when the caravan and the brothers of Yusuf (peace be upon him) turned back at the voice of the crier and came toward him, and asked the crier: ماذا تَفْقِدُونَ [What is it that you miss?], they said: نَفْقِدُ صُواعَ الْملِکِ [We miss the king's drinking cup], and they did not say: 'You caravan people are thieves.' Therefore here too, the meaning is that you stole Yusuf (peace be upon him) from his father."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- સાલિહ બિન સઈદ અમારા શિયાઓમાંથી એક વ્યક્તિ પાસેથી નકલ કરે છે કે તેમણે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને સૂરએ યુસુફની આયત: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [ઓ કાફલા! ખરેખર તમે ચોરો છો] વિશે પૂછ્યું. ઇમામે ફરમાવ્યું: "તેઓએ યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને તેમના પિતા પાસેથી ચોર્યા હતા. શું તમે નથી જોયું કે જ્યારે કાફલાવાળા અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના ભાઈઓ મુનાદીના અવાજથી પાછા વળ્યા અને તેની તરફ આવ્યા અને મુનાદીને પૂછ્યું: ماذا تَفْقِدُونَ [તમે શું ગુમાવ્યું છે?], તેઓએ કહ્યું: نَفْقِدُ صُواعَ الْملِکِ [અમે બાદશાહનો પ્યાલો ગુમાવ્યો છે], અને તેઓએ એમ ન કહ્યું કે 'તમે કાફલાવાળા ચોરો છો.' તેથી અહીં પણ મતલબ એ છે કે તમે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને તેમના પિતા પાસેથી ચોર્યા હતા."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) التَّقِیَّهًُْ مِنْ دِینِ اللَّهِ قُلْتُ مِنْ دِینِ اللَّهِ قَالَ إِی وَ اللَّهِ مِنْ دِینِ اللَّهِ وَ لَقَدْ قَالَ یُوسُفُ (علیه السلام) أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ وَ اللَّهِ مَا کَانُوا سَرَقُوا شَیْئاً.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «تقیّه، جزئی از دین خداست». عرض کردم: «جزئی از دین خداست»؟ امام فرمود: «آری، به خدا قسم! جزئی از دین خداست؛ یوسف (علیه السلام) گفته است: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ سپس فرمود: به خدا قسم، چیزی را ندزدیده بودند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Taqiyya is part of the religion of Allah." I said: "Part of the religion of Allah?" The Imam said: "Yes, by Allah! It is part of the religion of Allah. Yusuf (peace be upon him) said: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [O caravan! you are most surely thieves]." Then he said: "By Allah, they had not stolen anything."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તકિય્યા, અલ્લાહના દીનનો એક ભાગ છે". મેં અરજ કરી: "અલ્લાહના દીનનો ભાગ છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "હા, અલ્લાહની કસમ! અલ્લાહના દીનનો ભાગ છે; યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું છે: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [ઓ કાફલા! ખરેખર તમે ચોરો છો]" પછી ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તેઓએ કંઈ ચોર્યું ન હતું".

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَا خَیْرَ فِیمَنْ لَا تَقِیَّهًَْ لَهُ وَ لَقَدْ قَالَ یُوسُفُ (علیه السلام) أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ وَ مَا سَرَقُوا.

امام باقر (علیه السلام)- آن‌کس که تقیّه ندارد، هیچ خیر و برکتی در او نیست. این یوسف (علیه السلام) است که فرموده أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ درحالی‌که آنان چیزی را ندزدیده بودند.

Imam Baqir (peace be upon him): There is no good in one who has no taqiyya. This is Yusuf (peace be upon him) who said أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [O caravan! you are most surely thieves], while they had not stolen anything.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- જેની પાસે તકિય્યા નથી, તેનામાં કોઈ ખૈર અને બરકત નથી. આ યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) છે જેમણે ફરમાવ્યું أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [ઓ કાફલા! ખરેખર તમે ચોરો છો] જ્યારે કે તેઓએ કંઈ ચોર્યું ન હતું.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ: قِیلَ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ أَنَا عِنْدَهُ إِنَّ سَالِمَ بْنَ‌أَبِی‌حَفْصَهًَْ وَ أَصْحَابَهُ یَرْوُونَ عَنْکَ أَنَّکَ تَکَلَّمُ عَلَی سَبْعِینَ وَجْهاً لَکَ مِنْهَا الْمَخْرَجُ فَقَالَ مَا یُرِیدُ سَالِمٌ مِنِّی أَ‌یُرِیدُ أَنْ أَجِیءَ بِالْمَلَائِکَهًِْ وَ اللَّهِ مَا جَاءَتْ بِهَذَا النَّبِیُّونَ وَ لَقَدْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) إِنِّی سَقِیمٌ وَ مَا کَانَ سَقِیماً وَ مَا کَذَبَ وَ لَقَدْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) بَلْ فَعَلَهُ کَبِیرُهُمْ هذا وَ مَا فَعَلَهُ وَ مَا کَذَبَ وَ لَقَدْ قَالَ یُوسُفُ (علیه السلام) أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ وَ اللَّهِ مَا کَانُوا سَارِقِینَ وَ مَا کَذَبَ.

امام باقر (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «سالم‌بن‌حفصه از شما روایت می‌کند که شما به هفتادگونه سخن می‌گویید و می‌توانید از همه‌ی آن‌ها روزنه‌ای پیدا کنید و بیرون آیید». امام (علیه السلام) فرمود: «سالم چه توقعی از من دارد؟ مثل اینکه می‌خواهد برای صدق ادّعایم فرشته‌ها را به زمین بیاورم؛ به خدا قسم! پیامبران نیز در اثبات خود فرشتگان را به گواهی نیاورده‌اند». حضرت ابراهیم (علیه السلام) فرمود: من بیمارم [و با شما به مراسم جشن نمی‌آیم]. ( صافات/۸۹ ). و به خدا قسم مریض نبود، امّا دروغ هم نگفت؛ همو فرمود: بلکه بزرگ‌ترینشان چنین کرده است. ( انبیاء/۶۳ ). و این بت بزرگ نبود که آن بلا را بر سر بت‌ها درآورد، با این وصف ابراهیم (علیه السلام) دروغ نگفت. یوسف (علیه السلام) گفت: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ به خدا سوگند که آن‌ها چیزی ندزدیده بودند و یوسف (علیه السلام) هم دروغ نگفت.

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Basir said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Salim ibn Hafsa narrates from you that you speak in seventy ways and can find a way out through any of them." The Imam (peace be upon him) said: "What does Salim expect from me? It is as if he wants me to bring the angels down to earth to prove the truth of my claim; by Allah! The prophets too did not call the angels to witness in proving themselves." The Prophet Ibrahim (peace be upon him) said: I am sick [and will not come with you to the festival]. (Saffat/89). And by Allah he was not sick, but he did not lie either; he also said: Rather, the biggest of them did this. (Anbiya/63). And it was not this large idol that brought that calamity upon the idols, yet Ibrahim (peace be upon him) did not lie. Yusuf (peace be upon him) said: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [O caravan! you are most surely thieves], by Allah they had not stolen anything, and Yusuf (peace be upon him) too did not lie.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "સાલિમ બિન હફસહ તમારાથી રિવાયત કરે છે કે તમે સિત્તેર રીતે વાત કરો છો અને તે બધીમાંથી કોઈ માર્ગ શોધીને બહાર આવી શકો છો". ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "સાલિમ મારી પાસેથી શું અપેક્ષા રાખે છે? જાણે તે ઈચ્છે છે કે હું મારા દાવાની સચ્ચાઈ માટે ફરિશ્તાઓને જમીન પર લાવું; અલ્લાહની કસમ! પયગંબરોએ પણ પોતાને સાબિત કરવા માટે ફરિશ્તાઓને ગવાહી માટે લાવ્યા નથી". હઝરત ઇબ્રાહિમ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: હું બીમાર છું [અને તમારી સાથે તહેવારના મરાસિમમાં નહીં આવું]. (સાફ્ફાત/૮૯). અને અલ્લાહની કસમ તેઓ બીમાર ન હતા, પરંતુ જુઠ્ઠું પણ ન બોલ્યા; તેમણે જ ફરમાવ્યું: બલ્કે તેમનામાંનો સૌથી મોટો આ કામ કરી ગયો છે. (અંબિયા/૬૩). અને એ મોટી મૂર્તિ ન હતી જેણે મૂર્તિઓ પર એ આફત લાવી, આમ છતાં ઇબ્રાહિમ (અલયહિસ્સલામ) જુઠ્ઠું ન બોલ્યા. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسَارِقُونَ [ઓ કાફલા! ખરેખર તમે ચોરો છો] અલ્લાહની કસમ કે તેઓએ કંઈ ચોર્યું ન હતું અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) પણ જુઠ્ઠું ન બોલ્યા.

#10

أَیَّتُهَا الْعِیرُ مَعْنَاهُ یَا أَهْلَ الْعِیرِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أَیَّتُهَا الْعِیرُ یعنی ای اهل کاروان!

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him)- أَیَّتُهَا الْعِیرُ [O caravan] means: O people of the caravan!

અલી બિન ઇબ્રાહિમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)- أَیَّتُهَا الْعِیرُ [ઓ કાફલા] એટલે કે ઓ કાફલાવાળાઓ!