سورة يوسف
Yusuf
گفتند: «ما درباره‌ی او با پدرش گفتگو خواهيم كرد؛ و ما [اين كار را] انجام خواهيم داد».
They said: We will strive to make his father yield in respect of him, and we are sure to do (it).
તેમણે કહ્યું કે અમે તેના સબંધમાં તેના વાલિદ સાથે વાતચીત કરશુ અને બેશક અમે આ (કામ) અંજામ આપશું.
[سپس] به كارگزاران خود گفت: «بهايى را كه پرداخته‌اند، در‌بارهايشان بگذاريد! شايد هنگامىكه به‌سوى خانواده‌ی خويش بازگشتند، آن را بشناسند؛ شايد بازگردند».
And he said to his servants: Put their money into their bags that they may recognize it when they go back to their family, so that they may come back.
અને તેણે પોતાના ખાદીમોને કહી દીધું કે તેમની કિંમત (જેને તેઓએ અનાજના માપ બદલ ચૂકવી છે તેને) પણ તેમના સામાનમાં મૂકી દો કે જેથી જ્યારે તેઓ પાછા ફરીને પોતાના કુટુંબીઓ પાસે જાય ત્યારે તેઓ તેને ઓળખી લે (અને) કદાચને પાછા ફરે.
هنگامىكه به‌سوى پدرشان بازگشتند، گفتند: «اى پدر! دستورداده شده كه [بدون حضور برادرمان بنيامين] پيمانه‌اى [از غلّه] به ما ندهند؛ پس برادرمان را با ما بفرست، تا پيمانه‌اى [از غلّه] دريافت داريم؛ و به يقين ما او را محافظت خواهيم كرد».
So when they returned to their father, they said: O our father, the measure is withheld from us, therefore send with us our brother, (so that) we may get the measure, and we will most surely guard him.
પછી જ્યારે તેઓ તેમના વાલિદ પાસે પાછા આવ્યા ત્યારે કહ્યું અય અમારા વાલિદ! અમને (અનાજનો) હિસ્સો આપવાની ના પાડવામાં આવી છે. માટે અમારા ભાઇને અમારી સાથે મોકલો કે જેથી અમને હિસ્સો મળે, અને ખરેખર અમે તેની હિફાઝત કરશું.
گفت: «آيا نسبت به او به شما اطمينان كنم همان‌گونه كه قبلا نسبت به برادرش [يوسف] اطمينان كردم [و ديديد چه شد]؟! و [در هر‌حال]، خداوند بهترين حافظ، و مهربان‌ترين مهربانان است».
He said: I cannot trust in you with respect to him, except as I trusted in you with respect to his brother before; but Allah is the best Keeper, and He is the most Merciful of the merciful ones.
તેણે ફરમાવ્યું કે શું હું તેના સંબંધમાં પણ તમારા પર એવો જ ભરોસો કરૂં કે જેવો આ પહેલાં તેના ભાઇ સંબંધે કર્યો હતો ? અને અલ્લાહ બહેતરીન મુહાફિઝ છે, અને એ જ સૌથી વધારે રહેમ કરનારો છે.
و هنگامىكه متاع خود را گشودند، ديدند سرمايه‌ی آن‌ها به آن‌ها بازگردانده شده؛ گفتند: «پدر! ما ديگر چه مى‌خواهيم؟! اين سرمايه‌ی ماست كه به ما بازپس داده‌شده است؛ [پس چه بهتر كه برادر را با ما بفرستى]؛ و ما براى خانواده‌ی خويش موادّ غذايى مى‌آوريم؛ و برادرمان را حفظ خواهيم كرد؛ و يك‌بار شتر زيادتر دريافت خواهيم داشت؛ اين پيمانه [بارى كه اكنون گرفته‌ايم، پيمانه] كوچكى است».
And when they opened their goods, they found their money returned to them. They said: O our father! what (more) can we desire? This is our property returned to us, and we will bring corn for our family and guard our brother, and will have in addition the measure of a camel (load); this is an easy measure.
અને જ્યારે તેમણે પોતાનો સામાન ઉઘાડ્યો ત્યારે તેમણે પોતાની રકમ તેમને પાછી મળેલી જોઈ, તેમણે કહ્યું અય અમારા વાલિદ! આ આપણી મૂળ રકમ જે આપણને પાછી આપવામાં આવી છે. આપણે બીજું શું જોઇએ? અમે આપણા ખાનદાન માટે ખોરાક લઇ આવીશું, તથા અમારા ભાઇની હિફાઝત કરીશું, અને તેમાં એક ઊંટનો સામાન વધારે (લાવશું); અને આ હિસ્સો થોડો છે.
گفت: «من هرگز او را با شما نخواهم فرستاد، تا تعهّد الهى مؤكّدى بدهيد كه او را حتماً نزد من خواهيد آورد؛ مگر اينكه قدرت از شما سلب گردد. و هنگامىكه آن‌ها تعهّد مؤكّد خود را در اختيار او گذاردند، گفت: «خداوند، نسبت به آنچه مى‌گوييم، ناظر و نگهبان است».
He said: I will by no means send him with you until you give me a firm covenant in Allah's name that you will most certainly bring him back to me, unless you are completely surrounded. And when they gave him their covenant, he said: Allah is the One in Whom trust is placed as regards what we say.
તેણે કહ્યું કે હું તેને (બિનયામીનને) તમારી સાથે હરગિઝ નહિ મોકલું જ્યાં સુધી તમે અલ્લાહ(ના નામ)નું પાકું વચન મને નહિ આપો કે તેને ખરેખર મારી પાસે પાછો લઇ આવશો, સિવાય એવી હાલતમાં કે તમને જ ઘેરી લેવામાં આવે. પછી જ્યારે તેઓએ પોતાનું વચન આપ્યું ત્યારે તેણે કહ્યું કે જે કાંઇ આપણે કહીએ છીએ તેની દેખરેખ રાખનાર અલ્લાહ છે.
و [به هنگام حركت، يعقوب] گفت: «پسران من؛ همگى از يك در وارد نشويد؛ بلكه از درهاى مختلف وارد گرديد [تا توجّه مردم به‌سوى شما جلب نشود]؛ و [من با اين دستور]، نمى‌توانم تقدير حتمى الهى را از شما دفع كنم. حكم و فرمان، تنها از آن خداست. بر او توكّل كرده‌ام؛ و توكّل‌كنندگان بايد تنها بر او توكّل كنند».
And he said: O my sons! do not (all) enter by one gate and enter by different gates and I cannot avail you aught against Allah; Judgement is only Allah's; on Him do I rely, and on Him let those who are reliant rely.
અને તેણે કહ્યું કે અય મારા ફરઝંદો! એક જ દરવાજાથી દાખલ ન થતાં પણ જુદા જુદા દરવાજાઓથી દાખલ થજો; હું તમને (મારી તદબીર વડે) અલ્લાહ (ની તકદીર)થી બચાવી શકતો નથી; હુકમ માત્ર અલ્લાહનો જ છે; તેના ઉપર જ હું આધાર રાખું છું, અને તમામ આધાર રાખનારોને તેના ઉપર જ આધાર રાખવો જોઇએ.
و هنگامىكه از همان طريق كه پدرشان به آن‌ها دستور داده بود وارد شدند، اين كار تقدير حتمى الهى را نمى‌توانست از آن‌ها دور سازد، جز اينكه خواسته‌ی قلبى يعقوب [از اين طريق] انجام شد [و خاطرش آرام گرفت]؛ و او به‌خاطر تعليمى كه ما به او داديم، علم فراوانى داشت؛ ولى بيشتر مردم نمى‌دانند.
And when they had entered as their father had bidden them, it did not avail them aught against Allah, but (it was only) a desire in the soul of Yaqoub which he satisfied; and surely he was possessed of knowledge because We had given him knowledge, but most people do not know.
અને જ્યારે તેઓ તેમના વાલિદે કરેલા હુકમ મુજબ દાખલ થયા જો કે આ કામ અલ્લાહ(ની તકદીર)થી બેનિયાઝ કરી શકે તેમ ન હતુ, પરંતુ આ (માત્ર) યાકૂબના દિલની એક તમન્ના હતી કે જે તેઓએ અંજામ આપી; અને બેશક તે (યાકૂબ ઘણી બાબતો) જાણતો હતો કેમકે અમોએ તેને ઇલ્મ આપ્યું હતું, પરંતુ ઘણાખરા લોકો જાણતા નથી.
هنگامىكه [برادران] بر يوسف وارد شدند، برادرش را نزد خود جاى داد و گفت: «من برادر تو هستم، از آنچه آن‌ها انجام مى‌دادند، غمگين مباش».
And when they went in to Yusuf. he lodged his brother with himself, saying: I am your brother, therefore grieve not at what they do.
અને જ્યારે તેઓ યુસુફ પાસે પહોંચ્યા ત્યારે તેણે પોતાના ભાઇને પોતાની બાજુમાં જગ્યા આપી અને કહ્યું બેશક હું તારો ભાઇ છું, માટે તેઓ જે કરે છે (તેનાથી) ગમગીન ન થયા.
و هنگامىكه [مأمور يوسف] بارهاى آن‌ها را بست، جام آبخورى [گران قيمت] پادشاه را در بارِ برادرش گذاشت؛ سپس كسى صدا زد: «اى اهل قافله! شما سارقيد».
So when he furnished them with their provisions, (someone) placed the drinking cup in his brother's bag. Then a crier cried out: O caravan! you are most surely thieves.
પછી જ્યારે તેણે તેમનો સામાન તૈયાર કરાવ્યો ત્યારે એક પ્યાલો તેના ભાઇના સામાનમાં મૂકી દીધો, પછી અવાજ આપનારે અવાજ આપી કે અય કાફલાવાળાઓ! ખરેખર તમે ચોર છો.