سورة يوسف

Verse 94 of 111

12:94

وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعيرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ ريحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ

هنگامى‌كه كاروان [از سرزمين مصر] جدا شد، پدرشان (يعقوب) گفت: «من بوى يوسف را احساس مى‌كنم، اگر مرا به نادانى و كم عقلى نسبت ندهيد».

And when the caravan had departed, their father said: Most surely I perceive the greatness of Yusuf, unless you pronounce me to be weak in Judgement.

અને જે વેળા આ કાફલો (મિસ્રથી) રવાના થયો ત્યારે તેમના વાલિદે (તેના વતનમાં) કહ્યું કે જો તમે મને બેવકુફ ગણી ન કાઢો તો (જાણી લો કે) બેશક મને યુસુફની સુગંધ આવે છે.

السّجّاد (علیه السلام) Imam Sajjad (peace be upon him) ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ عَنْ زَکَرِیَّابْنِ‌یَحْیَی رَفَعَهُ إِلَی عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) أَنَّ هَاتِفاً هَتفَ بِهِ فَقَالَ یَا عَلِیَّ‌بْن‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) أَیَّ شَیْءٍ کَانَتِ الْعَلَامَهًُْ بَیْنَ یَعْقُوبَ (علیه السلام) وَ یُوسُفَ (علیه السلام) فَقَالَ لَمَّا قُذِفَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) فِی النَّارِ هَبَطَ عَلَیْهِ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) بِقَمِیصِ فِضَّهًٍْ فَأَلْبَسَهُ إِیَّاهُ فَفَرَّتْ عَنْهُ النَّارُ وَ نَبَتَ حَوْلَهُ النَّرْجِسُ فَأَخَذَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) الْقَمِیصَ فَجَعَلَهُ فِی عُنُقِ إِسْحَاقَ (علیه السلام) فِی قَصَبَهًِْ فِضَّهًٍْ وَ عَلَّقَهَا إِسْحَاقُ (علیه السلام) فِی عُنُقِ یَعْقُوبَ (علیه السلام) وَ عَلَّقَهَا یَعْقُوبُ (علیه السلام) فِی عُنُقِ یُوسُفَ (علیه السلام) وَ قَالَ لَهُ إِنْ نُزِعَ هَذَا الْقَمِیصُ مِنْ بَدَنِکَ عَلِمْتُ أَنَّکَ مَیِّتٌ أَوْ قَدْ قُتِلْتَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَیْهِ إِخْوَتُهُ أَعْطَاهُمُ الْقَصَبَهًَْ وَ أَخْرَجُوا الْقَمِیصَ فَاحْتَمَلَتِ الرِّیحُ رَائِحَتَهُ فَأَلْقَتْهَا عَلَی وَجْهِ یَعْقُوبَ (علیه السلام) بِالْأُرْدُنِّ فَقَالَ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ.

امام سّجاد (علیه السلام)- از علیّ‌بن‌محمّد در حدیثی مرفوع روایت است: هاتفی از امام زین‌العابدین (علیه السلام) پرسید: «چه نشانه‌ای میان یعقوب و یوسف (علیه السلام) قرار داشت؟ آن حضرت فرمود: «وقتی‌که ابراهیم (علیه السلام) در آتش افکنده شد، جبرئیل لباسی از جنس نقره برایش آورده و بر او پوشانید که آتش از او دور شد و اطراف ابراهیم (علیه السلام) گل‌های نرگس رویید». ابراهیم (علیه السلام) آن پیراهن را برداشت و در غلافی نقره‌ای قرار داده و بر گردن اسحاق (علیه السلام) آویخت و اسحاق (علیه السلام) آن را بر گردن یعقوب و یعقوب (علیه السلام) نیز آن را بر گردن یوسف (علیه السلام) آویخت و به او فرمود: «اگر این پیراهن از تنت بیرون آورده شد متوجّه می‌شوم که مرده‌ای یا به قتل رسیده‌ای». هنگامی‌که برادران یوسف (علیه السلام) بر او وارد شدند او غلاف نقره‌ای را به ایشان داد و آن‌ها پیراهن را بیرون آوردند و باد بوی آن را با خود برده و بر صورت یعقوب (علیه السلام) که در اردن بود، افکند و [اینجا بود که] یعقوب (علیه السلام) فرمود: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ.

Imam Sajjad (peace be upon him): It is narrated from Ali ibn Muhammad in a marfuʿ hadith: An unseen caller asked Imam Zayn al-Abidin (peace be upon him): "What was the sign between Yaqub and Yusuf (peace be upon him)?" He (peace be upon him) said: "When Ibrahim (peace be upon him) was cast into the fire, Jibril brought him a garment of silver and clothed him with it, so the fire drew away from him and narcissus flowers grew around Ibrahim (peace be upon him)." Ibrahim (peace be upon him) took that shirt and placed it in a silver case and hung it around the neck of Ishaq (peace be upon him), and Ishaq (peace be upon him) hung it around the neck of Yaqub, and Yaqub (peace be upon him) hung it around the neck of Yusuf (peace be upon him), and said to him: "If this shirt is removed from your body, I will know that you have died or been killed." When the brothers of Yusuf (peace be upon him) came in to him, he gave them the silver case, and they took the shirt out, and the wind carried its scent and cast it onto the face of Yaqub (peace be upon him), who was in Jordan, and [that is when] Yaqub (peace be upon him) said: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ [Indeed I perceive the scent of Yusuf, if you did not think me weak of mind].

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન મુહમ્મદથી એક મરફૂઅ હદીસમાં રિવાયત છે: એક હાતિફ (અદ્રશ્ય પોકારનાર)એ ઇમામ ઝૈનુલ આબેદીન (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "યાકૂબ અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) વચ્ચે કઈ નિશાની હતી?" તે હઝરતે ફરમાવ્યું: "જ્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને આગમાં નાખવામાં આવ્યા, ત્યારે જિબ્રઈલ તેમના માટે ચાંદીનો એક લિબાસ લાવ્યા અને તેમને પહેરાવ્યો કે જેથી આગ તેમનાથી દૂર થઈ ગઈ અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની આસપાસ નરગિસના ફૂલો ઊગ્યાં." ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ તે પહેરણ લીધું અને ચાંદીના એક ગિલાફમાં મૂકીને ઇસ્હાક (અલયહિસ્સલામ)ના ગળામાં લટકાવ્યું, અને ઇસ્હાક (અલયહિસ્સલામ)એ તેને યાકૂબના ગળામાં અને યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)એ પણ તેને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના ગળામાં લટકાવ્યું અને તેમને ફરમાવ્યું: "જો આ પહેરણ તમારા શરીર પરથી કાઢી લેવામાં આવે તો હું સમજી જઈશ કે તમે મરી ગયા છો અથવા કત્લ કરવામાં આવ્યા છો." જ્યારે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના ભાઈઓ તેમની પાસે આવ્યા, ત્યારે તેમણે ચાંદીનો ગિલાફ તેમને આપ્યો અને તેઓએ પહેરણ બહાર કાઢ્યું અને પવન તેની સુગંધને પોતાની સાથે લઈ ગયો અને યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) જે ઉર્દુન (જોર્ડન)માં હતા તેમના ચહેરા પર ફેંક્યો અને [આ સમયે] યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ [ખરેખર હું યુસુફની સુગંધ અનુભવું છું, જો તમે મને બુદ્ધિહીન ન સમજતા હો].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ حَفْصٍ أَخِی مُرَازِمٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِیرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ قَالَ وَجَدَ یَعْقُوبُ رِیحَ قَمِیصِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) حِینَ فَصَلَتِ الْعِیْرُ مِنْ مِصْرَ وَ هُوَ بِفِلَسْطِین.

امام صادق (علیه السلام)- حفص برادر مرازم از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند: در مورد آیه‌ی وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِیرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ فرمود: «وقتی‌که کاروان از مصر حرکت کرد، یعقوب (علیه السلام) که در فلسطین بود، بوی پیراهن یوسف (علیه السلام) را احساس کرد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hafs, the brother of Murazim, narrates from Imam Sadiq (peace be upon him): Regarding the verse وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِیرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ [And when the caravan had departed, their father said: Indeed I perceive the scent of Yusuf, if you did not think me weak of mind], he said: "When the caravan set out from Egypt, Yaqub (peace be upon him), who was in Palestine, sensed the scent of the shirt of Yusuf (peace be upon him)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુરાઝિમના ભાઈ હફ્સ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે: આયત وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِیرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ [અને જ્યારે કાફલો રવાના થયો, ત્યારે તેમના પિતાએ કહ્યું: ખરેખર હું યુસુફની સુગંધ અનુભવું છું, જો તમે મને બુદ્ધિહીન ન સમજતા હો]ના વિષયમાં ફરમાવ્યું: "જ્યારે કાફલો મિસ્રથી રવાના થયો, ત્યારે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) જે ફિલસ્તીનમાં હતા, તેમણે યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના પહેરણની સુગંધ અનુભવી."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ الْقَمِیصُ الَّذِی أُنْزِلَ بِهِ عَلَی إِبْرَاهِیمَ مِنَ الْجَنَّهًِْ فِی قَصَبَهًٍْ مِنْ فِضَّهًٍْ وَ کَانَ إِذَا لَبِسَ کَانَ وَاسِعاً کَبِیراً فَلَمَّا فَصَلُوا وَ یَعْقُوبُ بِالرَّمْلَهًِْ وَ یُوسُفُ بِمِصْرَ قَالَ یَعْقُوبُ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ عَنَی رِیحَ الْجَنَّهًِْ حِینَ فَصَلُوا بِالْقَمِیصِ لِأَنَّهُ کَانَ مِنَ الْجَنَّهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- حفص از امام صادق (علیه السلام) روایت می‌کند که فرمود: «پیراهنی که برای ابراهیم (علیه السلام) از بهشت فرود آمد، در یک نی نقره‌ای بود و چون به تن کسی در می‌آمد، بزرگ و فراخ می‌شد. وقتی برادران یوسف (علیه السلام)، پیراهن یوسف (علیه السلام) را از مصر بیرون آوردند، درحالی‌که یعقوب (علیه السلام) در رمله و یوسف (علیه السلام) در مصر بود، یعقوب (علیه السلام) گفت: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ منظورش بوی بهشت بود، آنگاه که پیراهن یوسف (علیه السلام) را از مصر بیرون آوردند؛ زیرا آن پیراهن از بهشت بود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hafs narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: "The shirt that was sent down from Paradise for Ibrahim (peace be upon him) was in a silver tube, and whenever anyone put it on, it would become large and wide. When the brothers of Yusuf (peace be upon him) brought out Yusuf's shirt from Egypt, while Yaqub (peace be upon him) was in Ramla and Yusuf (peace be upon him) was in Egypt, Yaqub (peace be upon him) said: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ [Indeed I perceive the scent of Yusuf]. He meant the scent of Paradise, when they brought out Yusuf's shirt from Egypt; for that shirt was from Paradise."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હફ્સ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "જે પિરાહન (ઝભ્ભો) ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) માટે જન્નતથી ઉતરી આવ્યો હતો, તે ચાંદીની એક નળીમાં હતો, અને જ્યારે કોઈના શરીર પર પહેરવામાં આવતો ત્યારે તે મોટો અને પહોળો થઈ જતો. જ્યારે યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) ના ભાઈઓએ યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) નો પિરાહન મિસ્રથી બહાર કાઢ્યો, જ્યારે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) રમ્લામાં હતા અને યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) મિસ્રમાં હતા, ત્યારે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ [ખરેખર હું યૂસુફની સુગંધ અનુભવું છું]. તેમનો હેતુ જન્નતની સુગંધ હતો, જ્યારે યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) નો પિરાહન મિસ્રથી બહાર કાઢ્યો; કારણ કે તે પિરાહન જન્નતથી હતો."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَدِمَ أَعْرَابِیٌّ عَلَی یُوسُفَ (علیه السلام) لِیَشْتَرِیَ مِنْهُ طَعَاماً فَبَاعَهُ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ لَهُ یُوسُفُ (علیه السلام) أَیْنَ مَنْزِلُکَ قَالَ لَهُ بِمَوْضِعِ کَذَا وَ کَذَا قَالَ فَقَالَ لَهُ إِذَا مَرَرْتَ بِوَادِی کَذَا وَ کَذَا فَقِفْ فَنَادِ یَا یَعْقُوبُ (علیه السلام) یَا یَعْقُوبُ (علیه السلام) فَإِنَّهُ سَیَخْرُجُ إِلَیْکَ رَجُلٌ عَظِیمٌ جَمِیلٌ وَسِیمٌ فَقُلْ لَهُ لَقِیتُ رَجُلًا بِمِصْرَ وَ هُوَ یُقْرِئُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ إِنَّ وَدِیعَتَکَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لَنْ تَضِیعَ قَالَ فَمَضَی الْأَعْرَابِیُّ حَتَّی انْتَهَی إِلَی الْمَوْضِعِ فَقَالَ لِغِلْمَانِهِ احْفَظُوا عَلَیَّ الْإِبِلَ ثُمَّ نَادَی یَا یَعْقُوبُ (علیه السلام) یَا یَعْقُوبُ (علیه السلام) فَخَرَجَ إِلَیْهِ رَجُلٌ أَعْمَی طَوِیلٌ جَسِیمٌ جَمِیلٌ یَتَّقِی الْحَائِطَ بِیَدِهِ حَتَّی أَقْبَلَ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ أَنْتَ یَعْقُوبُ (علیه السلام) قَالَ نَعَمْ فَأَبْلَغَهُ مَا قَالَ لَهُ یُوسُفُ (علیه السلام) فَسَقَطَ مَغْشِیّاً عَلَیْهِ ثُمَّ أَفَاقَ وَ قَالَ لِلْأَعْرَابِیِّ یَا أَعْرَابِیُّ أَ لَکَ حَاجَهًٌْ إِلَی اللَّهِ تَعَالَی فَقَالَ لَهُ نَعَمْ إِنِّی رَجُلٌ کَثِیرُ الْمَالِ وَ لِیَ ابْنَهًُْ عَمٍّ لَمْ یُولَدْ لِی مِنْهَا وَ أُحِبُّ أَنْ تَدْعُوَ اللَّهَ أَنْ یَرْزُقَنِی وَلَداً فَتَوَضَّأَ یَعْقُوبُ (علیه السلام) وَ صَلَّی رَکْعَتَیْنِ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فَرُزِقَ أَرْبَعَهًَْ بُطُونٍ أَوْ قَالَ سِتَّهًَْ بُطُونٍ فِی کُلِّ بَطْنٍ اثْنَانِ فَکَانَ یَعْقُوبُ (علیه السلام)(علیه السلام) یَعْلَمُ أَنَّ یُوسُفَ (علیه السلام) حَیٌّ لَمْ یَمُتْ وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی ذِکْرُهُ سَیُظْهِرُهُ لَهُ بَعْدَ غَیْبَهًٍْ وَ کَانَ یَقُولُ لِبَنِیهِ إِنِّی أَعْلَمُ مِنَ اللهِ ما لا تَعْلَمُونَ وَ کَانَ بَنُوهُ یُفَنِّدُونَهُ عَلَی ذِکْرِهِ لِیُوسُفَ (علیه السلام) حَتَّی إِنَّهُ لَمَّا وَجَدَ رِیحَ یُوسُفَ (علیه السلام) قَالَ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ* قالُوا تَاللهِ وَ هُوَ یَهُودَا ابْنُهُ إِنَّکَ لَفِی ضَلالِکَ الْقَدِیمِ* فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشِیرُ فَأَلْقَی قَمِیصَ یُوسُفَ (علیه السلام) عَلی وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِیراً قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّی أَعْلَمُ مِنَ اللهِ ما لا تَعْلَمُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- فردی صحرانشین، نزد یوسف (علیه السلام) آمد که از وی مقداری غذا بخرد؛ یوسف (علیه السلام) به او فروخت و وقتی از این کار، فارغ شد به او گفت: «خانه‌ات کجاست»؟ پاسخ داد: «در فلان جا». یوسف (علیه السلام) به او گفت: «اگر گذرت به دشت فلان افتاد، بایست و بانگ برآور و بگو: «ای یعقوب (علیه السلام)! ای یعقوب (علیه السلام)»! خواهی دید که مردی تنومند، خوش‌سیما و زیباروی، نزد تو خواهد آمد؛ به او بگو: «با مردی در مصر برخورد کردم که به تو سلام رساند و این پیغام را برای تو داشت. امانتی که نزد خدای متعال گذاشته‌ای، هرگز تباه نخواهد شد». حضرت (علیه السلام) فرمود: «آن مرد بیابان‌نشین رفت و به آنجا که یوسف (علیه السلام) گفته بود، رسید و به غلامانش اشاره کرد که مواظب باشید که مبادا از شتر فرو افتم؛ سپس فریاد برآورد و گفت: ای یعقوب (علیه السلام)! ای یعقوب (علیه السلام)! پس دید مردی نابینا، بلندقامت، درشت هیکل و زیباروی، دست به دیوار گرفته به‌سوی او می‌آید؛ چون به او رسید، آن مرد به او گفت: «تو یعقوب (علیه السلام) هستی»؟ گفت: «آری منم». آن مرد، پیغام یوسف (علیه السلام) را به یعقوب (علیه السلام) داد. یعقوب از هوش رفت و بر زمین افتاد. وقتی که به هوش آمد به اعرابی گفت: «ای اعرابی! آیا حاجت و تمنّایی از خداوند متعال داری»؟ گفت: «آری. من مردی ثروتمند هستم و دختر عمویی دارم که از من، صاحب فرزند نمی‌شود؛ خوش می‌دارم که از خداوند بخواهی تا به من فرزندی عطا کند». امام (علیه السلام) فرمود: «یعقوب (علیه السلام) وضو ساخت و دو رکعت نماز گزارد و سپس به درگاه خداوند متعال دعا کرد و آن مرد، چهار بار صاحب فرزند شد، یا اینکه فرمود: شش بار صاحب فرزند شد که همسرش هر بار، دوقلو می‌زایید. یعقوب (علیه السلام) می‌دانست یوسف (علیه السلام)، زنده است و نمرده است و خداوند متعال به او یادآوری کرده بود که بعد از این غیبت، روی او را آشکار خواهد نمود و به پسرانش می‌گفت: من از خدا چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید؟!. ( یوسف/۹۶ ) این درحالی بود که فرزندان و خویشاوندان و نزدیکانش او را به خاطر آنکه بسیار از یوسف (علیه السلام)، یاد می‌کرد، ملامت می‌کردند، تا آنکه او بوی یوسف (علیه السلام) را احساس کرد و گفت: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ* قَالُواْ تَالله إِنَّکَ لَفِی ضَلاَلِکَ الْقَدِیمِ* فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشیرُ أَلْقاهُ عَلی وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصیراً قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّی أَعْلَمُ مِنَ اللهِ ما لا تَعْلَمُونَ ( یوسف/۹۴۹۶ ).

Imam Sadiq (peace be upon him): A bedouin came to Yusuf (peace be upon him) to buy some food from him; Yusuf (peace be upon him) sold it to him, and when he had finished, he said to him: "Where is your home?" He answered: "In such-and-such a place." Yusuf (peace be upon him) said to him: "When you pass through such-and-such a valley, stop and call out and say: 'O Yaqub (peace be upon him)! O Yaqub (peace be upon him)!' You will see that a tall, handsome, beautiful-faced man will come out to you; say to him: 'I met a man in Egypt who sent his greetings to you and had this message for you: The trust you have placed with Allah the Exalted will never be lost.'" The Imam (peace be upon him) said: "That bedouin man set off and reached the place Yusuf (peace be upon him) had spoken of, and he signalled to his servants to take care lest he fall from the camel; then he cried out and said: 'O Yaqub (peace be upon him)! O Yaqub (peace be upon him)!' Then he saw a blind man, tall of stature, of large build and beautiful of face, coming towards him with his hand on the wall; when he reached him, that man said to him: 'Are you Yaqub (peace be upon him)?' He said: 'Yes, I am.' That man conveyed Yusuf's (peace be upon him) message to Yaqub (peace be upon him). Yaqub fell unconscious to the ground. When he came to, he said to the bedouin: 'O bedouin! Do you have any need or wish from Allah the Exalted?' He said: 'Yes. I am a wealthy man and I have a paternal cousin as wife who bears me no children; I would love it if you would ask Allah to grant me a child.' The Imam (peace be upon him) said: "Yaqub (peace be upon him) performed ablution and prayed two rak'ats, then supplicated to Allah the Mighty and Majestic, and that man was granted children four times — or he said: six times — and his wife bore twins every time. Yaqub (peace be upon him) knew that Yusuf (peace be upon him) was alive and had not died, and Allah the Exalted had reminded him that after this absence He would reveal his face to him; and he used to say to his sons: 'Indeed I know from Allah what you do not know?!' (Yusuf/96). This was while his children and relatives and those close to him were reproaching him because he remembered Yusuf (peace be upon him) so much, until he perceived the scent of Yusuf (peace be upon him) and said: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ* قَالُواْ تَاللهِ إِنَّکَ لَفِی ضَلاَلِکَ الْقَدِیمِ* فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشیرُ أَلْقاهُ عَلی وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصیراً قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّی أَعْلَمُ مِنَ اللهِ ما لا تَعْلَمُونَ [Indeed I perceive the scent of Yusuf, if you do not think me weak-minded. They said: By Allah, indeed you are in your old error. Then when the bearer of good news came, he cast it on his face, and he became a seer. He said: Did I not say to you that I know from Allah what you do not know?] (Yusuf/94-96)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એક રણવાસી (બદ્દૂ) યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો કે તેમની પાસેથી થોડું અનાજ ખરીદે; યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) એ તેને વેચ્યું અને જ્યારે આ કામથી ફારેગ થયા ત્યારે તેને કહ્યું: "તારૂં ઘર ક્યાં છે?" તેણે જવાબ આપ્યો: "ફલાણી જગ્યાએ." યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) એ તેને કહ્યું: "જો તારો રસ્તો ફલાણા મેદાનમાંથી પસાર થાય, તો ઊભો રહી અને પોકારજે અને કહેજે: 'હે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)! હે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)!' તું જોશે કે એક કદાવર, સુંદર મુખ અને ખૂબસૂરત ચહેરાવાળો પુરુષ તારી પાસે આવશે; તેને કહેજે: 'મિસ્રમાં એક પુરુષ સાથે મુલાકાત થઈ કે જેમણે તમને સલામ કહાવ્યા છે અને તમારા માટે આ સંદેશો હતો: જે અમાનત તમે અલ્લાહ તઆલા પાસે મૂકી છે, તે ક્યારેય નષ્ટ નહીં થાય.'" હઝરત (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તે રણવાસી પુરુષ ગયો અને જ્યાં યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું હતું ત્યાં પહોંચ્યો અને પોતાના ગુલામોને ઇશારો કર્યો કે ધ્યાન રાખજો કે ક્યાંક હું ઊંટ પરથી પડી ન જાઉં; પછી બૂમ પાડી અને કહ્યું: હે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)! હે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ)! પછી તેણે જોયું કે એક અંધ, ઊંચા કદનો, જાડા શરીરવાળો અને ખૂબસૂરત ચહેરાવાળો પુરુષ, હાથ દીવાલ પર રાખીને તેની તરફ આવી રહ્યો છે; જ્યારે તે તેની પાસે પહોંચ્યા, ત્યારે તે પુરુષે તેમને કહ્યું: 'શું તમે યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) છો?' તેમણે કહ્યું: 'હા, હું જ છું.' તે પુરુષે યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) નો સંદેશો યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) ને પહોંચાડ્યો. યાકૂબ બેહોશ થઈને જમીન પર પડી ગયા. જ્યારે હોશમાં આવ્યા ત્યારે અઅરાબીને કહ્યું: 'હે અઅરાબી! શું તારી અલ્લાહ તઆલા પાસેથી કોઈ હાજત અને તમન્ના છે?' તેણે કહ્યું: 'હા. હું એક ધનવાન પુરુષ છું અને મારી પાસે એક પિતરાઈ બહેન [પત્ની તરીકે] છે જેનાથી મને સંતાન થતું નથી; મને ગમશે કે તમે અલ્લાહ પાસે માંગણી કરો કે મને સંતાન અતા કરે.' ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) એ વઝૂ કર્યું અને બે રકઅત નમાઝ પઢી અને પછી અલ્લાહ તઆલાની બારગાહમાં દુઆ કરી, અને તે પુરુષને ચાર વાર સંતાન થયું, અથવા એમ ફરમાવ્યું: છ વાર સંતાન થયું કે તેની પત્ની દરેક વખતે જોડિયા બાળકોને જન્મ આપતી. યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) જાણતા હતા કે યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) જીવિત છે અને મર્યા નથી અને અલ્લાહ તઆલાએ તેમને યાદ કરાવ્યું હતું કે આ ગૈબતના પછી, તેમનો ચહેરો પ્રગટ કરશે, અને પોતાના પુત્રોને કહેતા હતા: હું અલ્લાહ થી એવી બાબતો જાણું છું જે તમે નથી જાણતા?! (યૂસુફ/૯૬). આ એ સ્થિતિમાં હતું કે તેમના સંતાનો અને સગાં-સંબંધીઓ અને નજીકના લોકો તેમને એ કારણે મલામત કરતા હતા કે તેઓ યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) ને ખૂબ યાદ કરે છે, ત્યાં સુધી કે તેમણે યૂસુફ (અલયહિસ્સલામ) ની સુગંધ મેહસૂસ કરી અને કહ્યું: إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْلاَ أَن تُفَنِّدُونِ* قَالُواْ تَاللهِ إِنَّکَ لَفِی ضَلاَلِکَ الْقَدِیمِ* فَلَمَّا أَنْ جاءَ الْبَشیرُ أَلْقاهُ عَلی وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصیراً قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّی أَعْلَمُ مِنَ اللهِ ما لا تَعْلَمُونَ [ખરેખર હું યૂસુફની સુગંધ અનુભવું છું, જો તમે મને બુદ્ધિહીન ન સમજતા હો. તેઓએ કહ્યું: અલ્લાહની કસમ, ખરેખર તમે તમારી જૂની ભૂલમાં જ છો. પછી જ્યારે ખુશખબર આપનાર આવ્યો, તેણે તેને તેમના ચહેરા પર નાખ્યો, અને તેઓ દેખતા થઈ ગયા. તેમણે કહ્યું: શું મેં તમને નહોતું કહ્યું કે હું અલ્લાહ થી એવી બાબતો જાણું છું જે તમે નથી જાણતા?] (યૂસુફ/૯૪-૯૬)."

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

هَاجَتْ رِیحٌ فَحَمَلَتْ قَمِیصَ یُوسُفَ إِلَی یَعْقُوبَ. وَ ذَکَرَ فِی الْقِصَّهًَْ أَنَّ الصَّبَا اسْتَأْذَنَتْ رَبِّی فِی أَنْ تَأْتِی یَعْقُوبَ رِیحَ یُوسُفَ قَبْلَ أَنْ یَأْتِیَهُ الْبَشِیرُ بِالْقَمِیصِ فَأَذِنَ لَهَا فَأَتَتْ بِهَا وَ لِذَلِکَ یَسْتَرْوِحُ کُلُّ مَحْزُونٍ رِیحَ الصَّبَا.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- بادی وزید و بوی پیراهن یوسف (علیه السلام) را به مشام یعقوب (علیه السلام) رسانید. و در ادامه داستان گفته: باد صبا از خداوند اجازه گرفت قبل از آنکه مژده دهنده، پیراهن یوسف (علیه السلام) را برای یعقوب (علیه السلام) ببرد، بوی یوسف (علیه السلام) را به مشام یعقوب (علیه السلام) برساند و خداوند نیز به او این اجازه را فرمود و باد صبا چنین کرد؛ به‌همین‌خاطر است که هر غمگینی با باد صبا آرامش می‌یابد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): A wind blew and carried the scent of Yusuf's (peace be upon him) shirt to Yaqub (peace be upon him). And it is further said in the story: The east wind (Saba) sought permission from Allah, before the bearer of good news brought Yusuf's (peace be upon him) shirt to Yaqub (peace be upon him), to carry the scent of Yusuf (peace be upon him) to Yaqub (peace be upon him), and Allah granted it this permission, and the east wind did so; that is why every sorrowful person finds solace in the east wind.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): એક પવન ફૂંકાયો અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ના પહેરણની સુગંધ યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) સુધી પહોંચાડી. અને આગળ વાર્તામાં કહ્યું છે: સબા (પૂર્વીય) પવને અલ્લાહ પાસેથી પરવાનગી માંગી કે ખુશખબર આપનાર યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)નું પહેરણ યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) માટે લઈ જાય તે પહેલાં, યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ની સુગંધ યાકૂબ (અલયહિસ્સલામ) સુધી પહોંચાડે, અને અલ્લાહે તેને આ પરવાનગી આપી અને સબા પવને એવું જ કર્યું; આ જ કારણથી દરેક ગમગીન વ્યક્તિ સબા પવનથી શાંતિ મેળવે છે.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ مَعْنَاهُ لَوْ لَا أَنْ تُسَفِّهُونِی.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ یعنی اگر مرا نادان و بی‌خرد مپندارید.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ [Unless you pronounce me to be weak in judgement] means: If only you would not consider me foolish and lacking in wisdom.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ [જો તમે મને નાદાન ન સમજતા હો] એટલે કે જો તમે મને નાદાન અને બુદ્ધિહીન ન સમજો.