عَنْ أَبِیجَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِه لِلَّذِینَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنی إِلَی قَوْلِهِ وَ بِئْسَ الْمِهادُ فَالْمُؤْمِنُ إِذَا سَمِعَ الْحَدِیثَ ثَبَتَ فِی قَلْبِهِ رَجَاءَ رَبِّهِ وَ آمَنَ بِهِ وَ هُوَ مِثْلُ الْمَاءِ الَّذِی یَبْقَی فِی الْأَرْضِ فَیَنْبُتُ النَّبَاتُ وَ الَّذِی لَا یُنْتَفَعُ بِهِ یَکُونُ مِثْلَ الزَّبَدِ الَّذِی تَضْرِبُهُ الرِّیَاحُ فَیَبْطُلُ قَوْلُهُ: وَ بِئْسَ الْمِهادُ قَالَ: یَتَمَهَّدُونَ فِی النَّارِ.
امام باقر (علیه السلام)- امام باقر (علیه السلام) در مورد آیه: لِلَّذِینَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الحُسْنَی ... وَ بِئْسَ الْمِهَادُ فرمود: بنابراین انسان مؤمن، زمانیکه این حدیث را میشنود، در دلش ثابت و استوار گشته و آن را به جان میخرد و به آن ایمان میآورد. پس چونان آبی است که در زمین، استوار میگردد و به جان زمین فرومیرود و گیاهان را میرویاند و آنکه از این حدیث سودی نمیبرد، چونان کفی میماند که بادها آن را میرانند و نیست و نابود میشود. وَ بِئْسَ الْمِهَادُ؛ یعنی در آتش، بستر گسترانیدهاند.
Imam Baqir (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him), regarding the verse لِلَّذِینَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الحُسْنَی ... وَ بِئْسَ الْمِهَادُ [For those who respond to their Lord is good ... and evil is the resting-place], said: Thus, when the believing person hears this hadith, it becomes firmly established in his heart and he embraces it with his soul and believes in it. He is like the water that settles firmly in the earth and sinks into the depths of the earth and causes plants to grow. And the one who derives no benefit from this hadith is like the foam that the winds drive away, and it becomes non-existent and perishes. وَ بِئْسَ الْمِهَادُ; that is, in the Fire, they have spread out a bed [for themselves].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ આયત: لِلَّذِینَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الحُسْنَی ... وَ بِئْسَ الْمِهَادُ [જે લોકોએ પોતાના રબની પુકારનો જવાબ આપ્યો તેમના માટે ભલાઈ છે ... અને તે ખરાબ ઠેકાણું છે] વિશે ફરમાવ્યું: તેથી મોમિન વ્યક્તિ, જ્યારે આ હદીસ સાંભળે છે, તો તેના દિલમાં તે સ્થિર અને મજબૂત થઈ જાય છે અને તે તેને દિલથી અપનાવે છે અને તેના પર ઈમાન લાવે છે. તેથી તે તે પાણી જેવો છે જે ધરતીમાં સ્થિર થઈ જાય છે અને ધરતીના ઊંડાણમાં ઊતરી જાય છે અને છોડ ઉગાડે છે. અને જે વ્યક્તિ આ હદીસથી કોઈ ફાયદો ઉઠાવતો નથી તે તે ફીણ જેવો છે જેને પવન ધકેલી દે છે અને તે નષ્ટ થઈ જાય છે. وَ بِئْسَ الْمِهَادُ; એટલે કે આગમાં, [પોતાના માટે] બિસ્તર પાથરેલ છે.