أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَوَارِحِ ابْنِ آدَمَ وَ قَسَّمَهُ عَلَیْهَا وَ فَرَّقَهُ فِیهَا فَلَیْسَ مِنْ جَوَارِحِهِ جَارِحَهًٌْ إِلَّا وَ قَدْ وُکِّلَتْ مِنَ الْإِیمَانِ بِغَیْرِ مَا وُکِّلَتْ بِهِ أُخْتُهَا ... فَأَمَّا مَا فَرَضَ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِیمَانِ فَالْإِقْرَارُ وَ الْمَعْرِفَهًُْ وَ الْعَقْدُ وَ الرِّضَا وَ التَّسْلِیمُ بِأَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ إِلَهاً وَاحِداً لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهًًْ وَ لَا وَلَداً وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ (صلی الله علیه و آله) وَ الْإِقْرَارُ بِمَا جَاءَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مِنْ نَبِیٍّ أَوْ کِتَابٍ فَذَلِکَ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِقْرَارِ وَ الْمَعْرِفَهًِْ وَ هُوَ عَمَلُهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً وَ قَالَ: أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب.
امام صادق (علیه السلام)- خداوند متعال ایمان را بر جوارح فرزندان آدم (علیه السلام) واجب گردانید و آن را بر اعضاء تقسیم فرمود و برای هریک سهمی معیّن‌کرد. هر یک از وظایف آدمیان را به یکی از جوارح اختصاص‌داده، و هر عضوی تکلیف مخصوصی دارد که عضو دیگرش به آن مکلّف نیست ... امّا آنچه از ایمان بر دل واجب گشته، اقرار و شناسایی و تصمیم و رضایت و تسلیم است به اینکه شایسته پرستشی جز خدای یگانه بی‌شریک نیست، او معبودیست یکتا که همسر و فرزند نگرفته و اینکه محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و فرستاده‌ی اوست و اقرار نمودن به آنچه از جانب خدا آمده، از پیغمبر (صلی الله علیه و آله) یا کتاب. این است آنچه خدا از اقرار و معرفت بر دل واجب ساخته و این عمل دل است و همین است کلام خدای عزّوجلّ: به‌جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان آرام و با ایمان است آری، آن‌ها که سینه خود را برای پذیرش کفر گشوده‌اند. ( نحل/۱۰۶ ). و فرمود: أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب».
Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Exalted made faith obligatory upon the limbs of the children of Adam (peace be upon him), and He apportioned it upon them and distributed it among them, assigning to each a specific share. He assigned each of man's duties to one of the limbs, and each limb has a specific obligation with which the other limb is not charged... As for what Allah has made obligatory upon the heart in matters of faith, it is acknowledgement, recognition, resolution, contentment and submission — [namely] that there is no god worthy of worship except the One Allah, who has no partner, a single deity who has taken neither consort nor child, and that Muhammad (peace be upon him and his family) is His servant and messenger, and the acknowledgement of what has come from Allah, whether prophet or book. This is what Allah has made obligatory upon the heart of acknowledgement and recognition, and this is the deed of the heart, and this is the word of Allah, the Mighty and Majestic: "Except one who is compelled while his heart is at rest with faith — but he who opens his breast to disbelief." (Nahl/106). And He said: أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب [Verily, in the remembrance of Allah do hearts find rest].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ ઈમાનને આદમ (અલયહિસ્સલામ) ના સંતાનોના જવારેહ (અંગો) પર વાજિબ કર્યું છે અને તેને અઅઝા પર તકસીમ કર્યું છે અને દરેક માટે એક મુકર્રર હિસ્સો નક્કી કર્યો છે. તેમણે આદમીઓની દરેક જવાબદારીને એક જવારેહ સાથે ખાસ કરી છે, અને દરેક અંગની એક ખાસ જવાબદારી છે જેની બીજા અંગ પર જવાબદારી નથી... અને જે ઈમાનમાંથી દિલ પર વાજિબ થયું છે તે એ છે કે: ઇકરાર, મઅરેફત, ઇરાદો, રિઝા અને તસ્લીમ, કે અલ્લાહે વાહિદ, બેશરીક સિવાય કોઈ ઇબાદતને લાયક નથી, તે એક જ માઅબૂદ છે જેમણે ન પત્ની અને ન સંતાન લીધું છે, અને એ કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમના બંદા અને રસૂલ છે, અને જે અલ્લાહ તરફથી આવ્યું છે, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અથવા કિતાબ, તેનો ઇકરાર કરવો. આ છે તે જે અલ્લાહે દિલ પર ઇકરાર અને મઅરેફતથી વાજિબ કર્યું છે અને આ દિલનું અમલ છે અને આ જ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કલામ છે: "સિવાય તેમના જેઓ મજબૂરીમાં આવ્યા છે જ્યારે તેમનું દિલ શાંત અને ઈમાનવાળું છે, હા, તેઓ જેમણે પોતાની છાતી કુફ્રને કબૂલ કરવા માટે ખોલી નાખી છે." (નહલ/૧૦૬). અને ફરમાવ્યું: أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب [ખરેખર, અલ્લાહની યાદથી જ દિલોને શાંતિ મળે છે].