سورة الرعد

Verse 37 of 43

13:37

وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ حُكْماً عَرَبِيًّا وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا واقٍ

همان‌گونه [كه به پيامبران پيشين كتاب آسمانى داديم،] بر تو نيز اين (قرآن) را بعنوان فرمان روشن و صريحى نازل كرديم؛ و اگر از هوس‌هاى آنان بعد از آنكه آگاهى براى تو آمده پيروى كنى، هيچ كس در برابر خدا، از تو حمايت و جلوگيرى نخواهد كرد.

And thus have We revealed it, a true Judgement in Arabic, and if you follow their low desires after what has come to you of knowledge, you shall not have against Allah any guardian or a protector.

અને (અગાઊના પયગંબરોની) જેમ જ અમોએ તે (કુરઆન)ને અરબી ભાષામાં રોશન હુકમ (બનાવી) નાઝિલ કર્યુ છે; અને અગર તારી પાસે ઇલ્મ આવી ગયા બાદ (પણ) તું તેમની ખ્વાહિશાતોની તાબેદારી કરીશ, તો (ખરેજ) અલ્લાહની સામે તારો કોઇ વલી કે બચાવનાર નથી.

الصّادقین (علیها السلام) al-Sadiqayn (peace be upon them) અસ્-સાદિકૈન (અલયહિમુસ્સલામ)

وَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ علی‌بن‌أبی‌طالب (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام)- وَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ؛ امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است.

Imam Baqir (peace be upon him) and Imam Sadiq (peace be upon him): وَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ [And those to whom We have given the Book rejoice at what has been revealed to you]; it is Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ [અને જેઓને અમે કિતાબ આપી છે તેઓ તમારા પર જે ઉતારવામાં આવ્યું છે તેનાથી ખુશ થાય છે]; આ અમીરુલ મુઅમેનીન અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَرِحُوا بِکِتَابِ اللَّهِ إِذَا تُلِیَ عَلَیْهِمْ وَ إِذَا تَلَوْهُ تُفِیضُ أَعْیُنُهُمْ دَمْعاً مِنَ الْفَزَعِ وَ الْحَزَنِ وَ هُوَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِب (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام)- اگر کتاب خداوند بر آنان تلاوت شود، خوشحال گردند و خود چون آن آیه را تلاوت کنند، از هراس و اندوه، چشمانشان آکنده از اشک شود. مقصود، علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است.

Imam Baqir (peace be upon him): If the Book of Allah is recited to them, they rejoice, and when they themselves recite that verse, their eyes overflow with tears from awe and sorrow. What is meant is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જો અલ્લાહની કિતાબ તેમના પર તિલાવત કરવામાં આવે, તો તેઓ ખુશ થાય છે, અને જ્યારે તેઓ પોતે તે આયતની તિલાવત કરે, ત્યારે ભય અને ગમને લીધે તેમની આંખો આંસુઓથી ભરાઈ જાય છે. હેતુ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે.