سورة ابراهيم

Verse 4 of 52

14:4

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ

ما هیچ پیامبرى را نفرستادیم، جز به زبان قومش، تا [حقایق را] براى آن‌ها آشکار سازد سپس خدا هرکس را بخواهد [و مستحق بداند] گمراه و هرکس را بخواهد [و شایسته باشد] هدایت مى‌کند و او توانا و حکیم است.

And We did not send any apostle but with the language of his people, so that he might explain to them clearly; then Allah makes whom He pleases err and He guides whom He pleases and He is the Mighty, the Wise.

અને અમોએ કોઇ રસૂલને નથી મોકલ્યો પરંતુ તે કોમની ભાષામાં જ (પયગામ આપે) કે જેથી તે તેમને વાઝેહ રીતે સમજાવી શકે; પછી અલ્લાહ જેને ચાહે તેને ગુમરાહીમાં ભટકવા દે છે, અને જેને ચાહે હિદાયત કરે છે, અને તે જબરદસ્ત હિકમતવાળો છે.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَوْلُهُ ءَ أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ قَالَ لَوْ کَانَ هَذَا الْقُرْآنُ أَعْجَمِیّاً لَقَالُوا کَیْفَ نَتَعَلَّمُهُ وَ لِسَانُنَا عَرَبِیٌّ وَ أَتَیْتَنَا بِقُرآنٍ أَعْجَمِیٍّ فَأَحَبَّ أَنْ یُنَزَّلَ بِلِسَانِهِمْ وَ فِیهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سخن خداوند أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌ؛ قرآن عجمی از پیغمبری عربی؟!. ( فصلت/۴۴ ) یعنی اگر این قرآن به زبان غیرعرب بود می‌گفتند: «چگونه آن را بیاموزیم؟ زبان ما عربی است درحالی‌که تو برای ما قرآنی به زبان عجمی آورده‌ای»! پس خدا خواست که قرآن به زبان آن‌ها نازل شود و به‎همین‎جهت خدای متعال فرمود: وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Allah's saying أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ [A non-Arabic (Quran) from an Arab Prophet?!] (Fussilat/44) — meaning: if this Quran had been in a non-Arabic tongue they would have said, "How are we to learn it? Our tongue is Arabic, yet you have brought us a Quran in a non-Arabic tongue!" So Allah willed that the Quran be sent down in their tongue, and for that reason Allah the Exalted said: وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ [And We did not send any messenger except in the tongue of his people].

અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહનું વચન أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ [અજમી કુરઆન અરબી પયગંબર તરફથી?!] (ફુસ્સિલત/૪૪), એટલે કે જો આ કુરઆન ગૈર-અરબી ભાષામાં હોત તો તેઓ કહેત: "અમે તેને કેવી રીતે શીખીએ? અમારી ભાષા અરબી છે જ્યારે તમે અમારા માટે અજમી ભાષામાં કુરઆન લાવ્યા છો!" તેથી અલ્લાહે ઈચ્છ્યું કે કુરઆન તેમની ભાષામાં નાઝિલ થાય, અને એ જ કારણથી અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ [અને અમે કોઈ પણ રસૂલને તેમની કૌમની ભાષા સિવાય મોકલ્યા નથી].

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنَّ عَلَیَّ رَبِّی وَ قَالَ لِی یَا مُحَمَّدُ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ فَقَدْ أَرْسَلْتُ کُلَّ رَسُولٍ إِلَی أُمَّتِهِ بِلِسَانِهَا وَ أَرْسَلْتُکَ إِلَی کُلِّ أَحْمَرَ وَ أَسْوَدَ مِنْ خَلْقِی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوند بر من منّت نهاد و به من فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من هر پیامبری را به زبان قومش مبعوث کردم ولی تو را برای همه‎ی بندگانم [با هر نژاد و رنگی] چه سرخ و چه سیاه مبعوث کردم».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Allah bestowed His favour upon me and said to me, "O Muhammad (peace be upon him and his family)! I sent every messenger to his people in their tongue, but I sent you to all of My servants [of every race and colour], red and black alike."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહે મારા પર એહસાન કર્યો અને મને ફરમાવ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! મેં દરેક પયગંબરને તેમની કૌમની ભાષામાં મોકલ્યા, પરંતુ તમને મેં મારા બધા બંદાઓ માટે [દરેક નસ્લ અને રંગના] પછી લાલ હોય કે કાળા, મોકલ્યા છે."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَا أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی کِتَاباً وَ لَا وَحْیاً إِلَّا بِالْعَرَبِیَّهًِْ فَکَانَ یَقَعُ فِی مَسَامِعِ الْأَنْبِیَاءِ بِأَلْسِنَهًِْ قَوْمِهِمْ وَ کَانَ یَقَعُ فِی مَسَامِعِ نَبِیِّنَا (صلی الله علیه و آله) بِالْعَرَبِیَّهًِْ فَإِذَا کَلَّمَ بِهِ قَوْمَهُمْ کَلَّمَهُمْ بِالْعَرَبِیَّهًِْ فَیَقَعُ فِی مَسَامِعِهِمْ بِلِسَانِهِمْ وَ کَانَ أَحَدٌ لَا یُخَاطِبُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِأَیِّ لِسَانٍ خَاطَبَهُ إِلَّا وَقَعَ فِی مَسَامِعِهِ بِالْعَرَبِیَّهًِْ کُلَّ ذَلِکَ یُتَرْجِمُ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) لَهُ وَ عَنْهُ تَشْرِیفاً مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ (صلی الله علیه و آله).

امام صادق (علیه السلام)- خداوند هیچ کتاب و وحی‌ای را جز به زبان عربی، نازل نکرده است ولی [آن کتاب و وحی] در گوش هر پیامبری به زبان قوم آن پیامبر القاء می‎شد، وحی در گوش پیامبر ما به زبان عربی، القا می‎شد. و هنگامی‎که وحی را برای قومش بیان می‎کرد به زبان عربی صحبت می‎کرد و هرکسی با هر زبانی رسول ‎خدا (صلی الله علیه و آله) را خطاب می‌کرد، کلام او به زبان عربی در گوش پیامبر (صلی الله علیه و آله) القا می‎شد و همه‌ی این‌ها را جبرئیل برای پیامبر (صلی الله علیه و آله) به خاطر شرافت و قربی که نزد خدا داشت، به زبان عربی ترجمه می‌کرد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah has not sent down any book or revelation except in Arabic, but [that book and revelation] was cast into the ears of each prophet in the tongue of that prophet's people, while the revelation was cast into the ears of our Prophet in Arabic. And when he conveyed the revelation to his people, he spoke it in Arabic. And whoever addressed the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) in any tongue, his speech was cast into the Prophet's (peace be upon him and his family) ears in Arabic; and all of this Jibra'il translated for the Prophet (peace be upon him and his family) into Arabic, on account of the honour and nearness he had with Allah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે કોઈ પણ કિતાબ કે વહી અરબી ભાષા સિવાય નાઝિલ કરી નથી, પરંતુ [તે કિતાબ અને વહી] દરેક પયગંબરના કાનમાં તે પયગંબરની કૌમની ભાષામાં નાખવામાં આવતી હતી, અને વહી અમારા પયગંબરના કાનમાં અરબી ભાષામાં નાખવામાં આવતી હતી. અને જ્યારે તેઓ વહીને પોતાની કૌમ માટે બયાન કરતા ત્યારે અરબી ભાષામાં વાત કરતા, અને જે કોઈ પણ કોઈ પણ ભાષામાં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને સંબોધતું, તેની વાત પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કાનમાં અરબી ભાષામાં નાખવામાં આવતી, અને આ બધું જિબ્રઈલ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે અલ્લાહ પાસે તેમની જે શરાફત અને કુરબત હતી તેના કારણે અરબી ભાષામાં તરજુમો કરતા હતા.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَن حَفصٍ الکُنَاسِیِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُکَیْرٍ الدَّجَّانِیَّ قَالَ: قَالَ لِیَ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ (علیه السلام) یَا ابْنَ بُکَیْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَمْ یَخْرُجْ مِنَ الْمَدِینَهًِْ فَکَیْفَ بَلَّغَ أَهْلَ الشَّرْقِ وَ الْغَرْبِ؟ قُلْتُ: لَا أَدْرِی، قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَمَرَ جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) فَاقْتَلَعَ الْأَرْضَ بِرِیشَهًٍْ مِنْ جَنَاحِهِ وَ نَصَبَهَا لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَکَانَتْ بَیْنَ یَدَیْهِ مِثْلَ رَاحَتِهِ فِی کَفِّهِ، یَنْظُرُ إِلَی أَهْلِ الشَّرْقِ وَ الْغَرْبِ، وَ یُخَاطِبُ کُلَّ قَوْمٍ بِأَلْسِنَتِهِمْ، وَ یَدْعُوهُمْ إِلَی اللَّهِ وَ إِلَی نُبُوَّتِهِ بِنَفْسِهِ، فَمَا بَقِیَتْ قَرْیَهًٌْ وَ لَا مَدِینَهًٌْ إِلَّا دَعَاهُمُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) بِنَفْسِه.

امام صادق (علیه السلام)- از عبدالله‌بن‌بکیر نقل است که می‌گفت: امام صادق (علیه السلام) به من فرمJود: ای ابن‌بکیر! رسول‎ خدا (صلی الله علیه و آله) از مدینه بیرون نرفت، پس چگونه توانسته است به اهل شرق و غرب ابلاغ کند؟ عرض کردم: «نمی‎دانم». فرمود: «خدای تبارک‌وتعالی به جبرئیل دستور داد و او زمین را با یک پر از بال خود از بیخ‌وبن برکند و آن را در مقابل رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نهاد. و زمین در برابر دیدگان حضرت (صلی الله علیه و آله) مانند کف دستش بود، به اهل مشرق و مغرب نگاه می‎کرد و هر قومی را با زبانشان مورد خطاب قرا می‌داد و خود آنان را به‌سوی خدا و نبوّتش فرامی‌خواند پس پیامبر (علیه السلام) به این ترتیب به تنهایی توانست تمام ساکنان آبادی‌ها و شهرها را به‌سوی خداوند متعال و نبوّت خود دعوت کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Abdullah ibn Bukayr, who said: Imam Sadiq (peace be upon him) said to me: O Ibn Bukayr! The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did not leave Medina, so how was he able to deliver [the message] to the people of the east and the west? I said: "I do not know." He said: "Allah the Blessed and Exalted commanded Jibra'il, and he uprooted the earth from its foundations with a single feather from his wing and placed it before the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). The earth was before the eyes of the Prophet (peace be upon him and his family) like the palm of his hand; he would look at the people of the east and the west and address every people in their own tongue and call them himself to Allah and to his prophethood. Thus the Prophet (peace be upon him) was able, alone, to invite all the inhabitants of villages and cities to Allah the Exalted and to his prophethood."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન બુકૈરથી નકલ છે કે તેમણે કહ્યું: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ મને કહ્યું: હે ઇબ્ને બુકૈર! રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીનાથી બહાર ન ગયા, તો પછી કેવી રીતે તેઓ પૂર્વ અને પશ્ચિમના લોકો સુધી [સંદેશ] પહોંચાડી શક્યા? મેં અરજ કરી: "હું જાણતો નથી." આપએ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ જિબ્રઈલને હુકમ આપ્યો અને તેમણે પોતાની પાંખના એક પરથી પૃથ્વીને મૂળથી ઉખાડી અને તેને રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સામે મૂકી. અને પૃથ્વી હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની આંખો સામે તેમની હથેળી જેવી હતી, તેઓ પૂર્વ અને પશ્ચિમના લોકોને જોતા હતા અને દરેક કૌમને તેમની ભાષામાં સંબોધન કરતા હતા અને પોતે તેમને અલ્લાહ અને પોતાની નબૂવ્વત તરફ બોલાવતા હતા. આમ પયગંબર (અલયહિસ્સલામ) એકલા જ તમામ ગામો અને શહેરોના રહેવાસીઓને અલ્લાહ તઆલા અને પોતાની નબૂવ્વત તરફ દાવત આપી શક્યા."