... یَا إِسْحَاقَ! إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی لَمَّا کَانَ مُتَفَرِّداً بِالْوَحْدَانِیَّهًِْ ابْتَدَأَ الْأَشْیَاءَ لَا مِنْ شَیْءٍ فَأَجْرَی الْمَاءَ الْعَذْبَ عَلَی أَرْضٍ طَیِّبَهًٍْ طَاهِرَهًٍْ سَبْعَهًَْ أَیَّامٍ بِلَیَالِیهَا ثُمَّ نَضَبَ الْمَاءُ عَنْهَا فَقَبَضَ قَبْضَهًًْ مِنْ صَفْوَهًِْ ذَلِکَ الطِّینِ وَ هِیَ طِینَهًُْ أَهْلِ الْبَیْتِ (علیهم السلام) ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَهًًْ مِنْ أَسْفَلِ ذَلِکَ الطِّینِ وَ هِیَ طِینَهًُْ شِیعَتِنَا ثُمَّ اصْطَفَانَا لِنَفْسِهِ فَلَوْ أَنَّ طِینَهًَْ شِیعَتِنَا تُرِکَتْ کَمَا تُرِکَتْ طِینَتُنَا لَمَا زَنَی أَحَدٌ مِنْهُمْ وَ لَا سَرَقَ وَ لَا لَاطَ وَ لَا شَرِبَ الْمُسْکِرَ وَ لَا اکْتَسَبَ شَیْئاً مِمَّا ذَکَرْتَ وَ لَکِنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَجْرَی الْمَاءَ الْمَالِحَ عَلَی أَرْضٍ مَلْعُونَهًٍْ سَبْعَهًَْ أَیَّامٍ وَ لَیَالِیَهَا ثُمَّ نَضَبَ الْمَاءُ عَنْهَا ثُمَّ قَبَضَ قَبْضَهًًْ وَ هِیَ طِینَهًٌْ مَلْعُونَهًٌْ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ وَ هِیَ طِینَهًُْ خَبَالٍ وَ هِیَ طِینَهًُْ أَعْدَائِنَا فَلَوْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ تَرَکَ طِینَتَهُمْ کَمَا أَخَذَهَا لَمْ تَرَوْهُمْ فِی خَلْقِ الْآدَمِیِّینَ وَ لَمْ یُقِرُّوا بِالشَّهَادَتَیْنِ وَ لَمْ یَصُومُوا وَ لَمْ یُصَلُّوا وَ لَمْ یُزَکُّوا وَ لَمْ یَحُجُّوا الْبَیْتَ وَ لَمْ تَرَوْا أَحَداً مِنْهُمْ بِحُسْنِ خُلُقٍ وَ لَکِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ‌وَتَعَالَی جَمَعَ الطِّینَتَیْنِ طِینَتَکُم وَ طِینَتَهُمْ فَخَلَطَهَا وَ عَرَکَهَا عَرْکَ الْأَدِیمِ وَ مَزَجَهَا بِالْمَاءَیْنِ فَمَا رَأَیْتَ مِنْ أَخِیکَ الْمُؤْمِنِ مِنْ شَرِّ لَفْظٍ أَوْ زِنًا أَوْ شَیْءٍ مِمَّا ذَکَرْتَ مِنْ شُرْبِ مُسْکِرٍ أَوْ غَیْرِهِ فَلَیْسَ مِنْ جَوْهَرِیَّتِهِ وَ لَا مِنْ إِیمَانِهِ إِنَّمَا هُوَ بِمَسْحَهًِْ النَّاصِبِ اجْتَرَحَ هَذِهِ السَّیِّئَاتِ الَّتِی ذَکَرْتَ وَ مَا رَأَیْتَ مِنَ النَّاصِبِ مِنْ حُسْنِ وَجْهٍ وَ حُسْنِ خُلُقٍ أَوْ صَوْمٍ أَوْ صَلَاهًٍْ أَوْ حَجِّ بَیْتٍ أَوْ صَدَقَهًٍْ أَوْ مَعْرُوفٍ فَلَیْسَ مِنْ جَوْهَرِیَّتِهِ إِنَّمَا تِلْکَ الْأَفَاعِیلُ مِنْ مَسْحَهًِْ الْإِیمَانِ اکْتَسَبَهَا وَ هُوَ اکْتِسَابُ مَسْحَهًِْ الْإِیمَان.
امام باقر (علیه السلام)- از آن جایی که خداوند متعال در یکتایی، یگانه است همه‌چیز را از هیچ به وجود آورد. او هفت شبانه روز آب گوارا را بر زمین نیکو و پاکیزه‌ای جاری ساخت؛ سپس آب فروکش کرد و خداوند مشتی از بهترین و خالص‌ترین بخش آن گِل را برگرفت که همان سرشت اهل بیت (علیهم السلام) است؛ آن‌گاه مشتی دیگر از پایین آن گِل را برگرفت که همان سرشت شیعیان ماست؛ سپس ما را برای خویش برگزید. اگر سرشت شیعیان ما همچون سرشت ما به‌حال خود رها می‌شد [و با گِلی دیگر مخلوط نمی‌گشت] هیچ‌یک از آنان زنا، دزدی و لواط نمی‌کرد و مایع مست‌کننده نمی‌نوشید و هیچ‌کدام از گناهانی که برشمردی را مرتکب نمی‌شد؛ ولی خداوند متعال آب‌شور را هفت شبانه‌روز بر زمینی نفرین شده جاری ساخت، سپس آب فروکش کرد و خداوند مشتی [از آن گِل] برگرفت که سرشتی نفرین شده، مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ و سرشت فساد و تباهی و سرشت دشمنان ماست. اگر خداوند عزّوجلّ سرشت آنان را به‌حال خود رها می‌کرد آنان را به‌صورت انسان‌ها نمی‌دیدید و آنان هرگز به شهادتین اقرار نمی‌کردند، روزه نمی‌گرفتند، نماز نمی‌خواندند، زکات نمی‌دادند و حجّ به‌جا نمی‌آوردند و هیچ‌یک از آنان را خوش‌اخلاق نمی‌دیدید؛ ولی خداوند تبارک‌وتعالی سرشت‌شما و آنان را جمع کرده و با یکدیگر مخلوط نموده و به‌مانند به‌هم پیچیده‌شدن چرم، آن‌را به هم مالید و با هر دو آب (گوارا و شور) مخلوط نمود. بنابراین هر بدی همچون بدزبانی، زنا یا هر گناه دیگری همچون نوشیدن مایع مست‌کننده یا گناهان دیگر که نام بردی از برادر مؤمنت دیدی از طبیعت و ایمان او نیست بلکه او به خاطر تماس با [سرشت] دشمن ما، این گناهانی که نام بردی را مرتکب می‌شود؛ و آن خوش‌رویی و خوش‌اخلاقی یا روزه، نماز، به‌جا آوردن حجّ، صدقه‌دادن یا هر کار خیر دیگری که از دشمن ما می‌بینی از طبیعت او نیست، بلکه این کارها به خاطر مخلوط‌شدن سرشت او با سرشت ایمان است و [در حقیقت] این‌کارها حاصل سرشت ایمان می‌باشد.
Imam Baqir (peace be upon him): Since Allah the Exalted is One and Alone in His oneness, He brought all things into existence from nothing. He caused sweet water to flow over a good and pure land for seven days and nights; then the water receded, and Allah took a handful of the best and purest part of that clay, which is the very essence (tinah) of the Ahl al-Bayt (peace be upon them). Then He took another handful from the lower part of that clay, which is the essence of our Shia; then He chose us for Himself. Had the essence of our Shia been left to itself as our essence was left [and not mixed with another clay], not one of them would have committed adultery, theft, or sodomy, nor drunk any intoxicant, nor committed any of the sins you have mentioned. But Allah the Exalted caused salty water to flow over an accursed land for seven days and nights; then the water receded, and Allah took a handful [of that clay], which is an accursed essence, مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ [from black mud fashioned in shape], the essence of corruption and ruin, and the essence of our enemies. Had Allah the Mighty and Majestic left their essence as it was, you would not see them in the form of human beings, and they would never have affirmed the two testimonies, nor fasted, nor prayed, nor given zakat, nor performed Hajj, and you would not see any of them with good character. But Allah, Blessed and Exalted, gathered the two essences — your essence and their essence — and mixed them together and kneaded them the way leather is kneaded, and blended them with the two waters (sweet and salty). So whatever evil you see in your believing brother — foul speech, adultery, or any other sin such as drinking intoxicants or others that you mentioned — is not from his nature or his faith; rather, because of his contact with [the essence of] our enemy, he commits these sins you mentioned. And that good countenance and good character, or fasting, prayer, performing Hajj, giving charity, or any other good deed you see from our enemy is not from his nature; rather, these deeds are due to his essence being mixed with the essence of faith, and [in reality] these deeds are the product of the essence of faith.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલા પોતાની વહદાનિય્યતમાં એક અને અદ્વિતીય હોવાથી તેમણે બધી વસ્તુઓને કંઈ નહીંમાંથી અસ્તિત્વમાં લાવ્યા. તેમણે સાત દિવસ-રાત મીઠું પાણી એક સારી અને પવિત્ર ધરતી પર વહાવ્યું; પછી પાણી ઓસરી ગયું અને અલ્લાહે તે માટીના શ્રેષ્ઠ અને સૌથી શુદ્ધ ભાગમાંથી એક મુઠ્ઠી લીધી, જે અહલે બૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ની તીનત (પ્રકૃતિ) છે; પછી તે માટીના નીચેના ભાગમાંથી બીજી એક મુઠ્ઠી લીધી, જે અમારા શિયાઓની તીનત છે; પછી તેમણે અમને પોતાના માટે પસંદ કર્યા. જો અમારા શિયાઓની તીનત અમારી તીનતની જેમ પોતાની હાલત પર છોડી દેવામાં આવી હોત [અને બીજી માટી સાથે ભેળવવામાં ન આવી હોત], તો તેમાંથી કોઈ ઝિના, ચોરી કે લિવાત ન કરત અને નશો કરનારું પીણું ન પીત અને તમે ગણાવેલા કોઈ ગુના ન કરત; પરંતુ અલ્લાહ તઆલાએ ખારું પાણી સાત દિવસ-રાત એક લઅનત કરેલી ધરતી પર વહાવ્યું, પછી પાણી ઓસરી ગયું અને અલ્લાહે [તે માટીમાંથી] એક મુઠ્ઠી લીધી જે એક લઅનત કરેલી તીનત છે, مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ [કાળી ઘાટ પામેલી માટીમાંથી], અને તે ફસાદ અને બરબાદીની તીનત છે અને અમારા દુશ્મનોની તીનત છે. જો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તેમની તીનતને પોતાની હાલત પર છોડી દેત, તો તમે તેમને ઇન્સાનોના રૂપમાં ન જોત, અને તેઓ કદી શહાદતૈનનો ઇકરાર ન કરત, રોઝા ન રાખત, નમાઝ ન પઢત, ઝકાત ન આપત અને હજ્જ બજા ન લાવત, અને તમે તેમાંથી કોઈને ખુશ-અખ્લાક ન જોત; પરંતુ અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ તમારી અને તેમની તીનતને એકઠી કરી અને એકબીજા સાથે ભેળવી અને ચામડા જેવી રીતે મસળી અને બંને પાણી (મીઠું અને ખારું) સાથે ભેળવી. તેથી કોઈ પણ બુરાઈ જેવી કે બદઝબાની, ઝિના કે કોઈ બીજો ગુનો જેવો કે નશો કરનારું પીણું પીવું અથવા બીજા ગુના જે તમે ગણાવ્યા, જે તમે તમારા મોમિન ભાઈમાં જુઓ છો, તે તેની પ્રકૃતિ અને ઈમાનમાંથી નથી, બલ્કે તે અમારા દુશ્મનની [તીનત] સાથે સંપર્કને કારણે તમે ગણાવેલા આ ગુના કરે છે; અને તે ખુશરૂઈ અને ખુશ-અખ્લાકી કે રોઝા, નમાઝ, હજ્જ બજા લાવવું, સદકો આપવો કે બીજું કોઈ પણ ખૈરનું કામ જે તમે અમારા દુશ્મનમાં જુઓ છો, તે તેની પ્રકૃતિમાંથી નથી, બલ્કે આ કામો તેની તીનતના ઈમાનની તીનત સાથે ભળી જવાના કારણે છે અને [ખરેખરમાં] આ કામો ઈમાનની તીનતનું પરિણામ છે.