وَ أَبَی إِبْلِیسُ لَعَنَهُ اللَّهُ مِنْ أَنْ یَسْجُدَ لِآدَمَ (علیه السلام) اسْتِکْباراً وَ حَسَداً. فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَی ما مَنَعَکَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِیَدَیَّ أَسْتَکْبَرْتَ أَمْ کُنْتَ مِنَ الْعالِینَ قالَ أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِی مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ وَ النَّارُ تَأْکُلُ الطِّینَ وَ أَنَا الَّذِی عَبَدْتُکَ دَهْراً طَوِیلًا قَبْلَ أَنْ تَخْلُقَهُ وَ أَنَا الَّذِی کَسَوْتَنِی الرِّیشَ وَ النُّورَ وَ أَنَا الَّذِی عَبَدْتُکَ فِی أَکْنَافِ السَّمَاوَاتِ مَعَ الْکَرُوبِیِّینَ وَ الصَّافِّینَ وَ الْمُسَبِّحِینَ وَ الرُّوحَانِیِّینَ وَ الْمُقَرَّبِینَ. قَالَ اللَّهُ تَعَالَی: لَقَدْ عَلِمْتُ فِی سَابِقِ عِلْمِی مِنْ مَلَائِکَتِی الطَّاعَهًَْ وَ مِنْکَ الْمَعْصِیَهًَْ فَلَمْ یَنْفَعْکَ طُولُ الْعِبَادَهًِْ لِسَابِقِ الْعِلْمِ فِیکَ وَ قَدْ أَبْلَسْتُکَ مِنَ الْخَیْرِ کُلِّهِ إِلَی آخِرِ الْأَبَدِ وَ جَعَلْتُکَ مَذْمُوماً مَدْحُوراً شَیْطَاناً رَجِیماً لَعِیناً. فَعِنْدَ ذَلِکَ تَغَیَّرَتْ خِلْقَتُهُ الْحَسَنَهًُْ إِلَی خِلْقَهًٍْ کَرِیهَهًٍْ مُشَوَّهَهًٍْ. فَوَثَبَ عَلَیْهِ الْمَلَائِکَهًُْ بِحِرَابِهَا وَ هُمْ یَلْعَنُونَهُ وَ یَقُولُونَ لَهُ: رَجِیمٌ مَلْعُونٌ رَجِیمٌ مَلْعُونٌ. فَأَوَّلُ مَنْ طَعَنَهُ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) ثُمَّ مِیکَائِیلُ (علیه السلام) ثُمَّ إِسْرَافِیلُ (علیه السلام) ثُمَّ عِزْرَائِیلُ (علیه السلام) ثُمَّ جَمِیعُ الْمَلَائِکَهًِْ مِنْ کُلِّ نَاحِیَهًٍْ وَ هُوَ هَارِبٌ مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ حَتَّی أَلْقُوهُ فِی الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ فَبَادَرَتْ إِلَیْهِ الْمَلَائِکَهًُْ بِحِرَابٍ مِنْ نَارٍ فَلَمْ یَزَالُوا یَطْعَنُونَهُ حَتَّی بَلَغُوهُ الْقَرَارَ وَ غَابَ عَنْ عُیُونِ الْمَلَائِکَهًِْ. وَ الْمَلَائِکَهًُْ فِی اضْطِرَابٍ وَ السَّمَاوَاتُ فِی رَجَفَانٍ مِنْ جُرْأَهًِْ إِبْلِیسَ اللَّعِینِ وَ عِصْیَانِهِ أَمْرَ اللَّهِ.
امام صادق (علیه السلام)- و ابلیس خدا او را لعنت کند به خاطر تکبّرکردن و حسادت از سجده بر آدم (علیه السلام) امتناع کرد؛ پس خداوند متعال فرمود: گفت: «ای ابلیس! چه چیز مانع تو شد که بر مخلوقی که با قدرت خود او را آفریدم سجده کنی؟! آیا تکبّر کردی یا از برترین‌ها بودی؟! [برتر از اینکه فرمان سجود به تو داده شود]!، گفت: «من از او بهترم مرا از آتش آفریده‌ای و او را از گل»! ( ص/۷۶۷۵ ) و آتش، خاک را در کام خود می‌گیرد؛ و من کسی هستم که روزگاری‌طولانی قبل از اینکه آدم (علیه السلام) را بیافرینی، تو را عبادت و بندگی کرده‌ام؛ و من کسی هستم که با پَر و نور پوشاندی؛ و من کسی هستم که در جای جای آسمان‌ها همراه فرشتگان مقرّب، فرشتگان صف‌کشیده [برای نیایش و عبادت]، فرشتگان‌تسبیح‌گو، فرشتگان پارسا و فرشتگان نزدیک به درگاه‌الهی تو را عبادت کرده‌ام. خداوند متعال فرمود: «من با علم قدیم خویش، فرمانبرداری فرشتگان و نافرمانی تو [در این‌روز] را می‌دانستم؛ به خاطر همین علم قدیم نسبت به [نافرمانی] تو، عبادت‌های طولانی برایت سودی ندارد. تو را تا ابد از رحمت خویش ناامید گرداندم و تو را مذمّت شده، خوار گشته، دور شده، رانده‌شده و نفرین‌شده قرار دادم». در آن‌هنگام آفرینش نیکوی ابلیس تبدیل به آفرینشی زشت و ناپسند گردید و فرشتگان، با نیزه‌های‌خویش بر او حمله‌ور شدند درحالی‌که او را نفرین کرده و خطاب به‌او می‌گفتند: «رانده شده! نفرین شده! رانده شده! نفرین شده»! اوّلین فرشته‌ای که او را با نیزه راند جبرئیل بود، بعد از او میکائیل، اسرافیل، عزرائیل و همه‌ی فرشتگان از هر طرف او را راندند درحالی‌که ابلیس از دست‌آن‌ها می‌گریخت؛ تا در نهایت او را در دریای برافروخته [از آتش] افکندند. آن‌گاه تمامی فرشتگان شتاب‌کنان با نیزه‌هایی آتشین به‌سویش رفته و آنقدر با نیزه او را زدند تا او را به قرارگاه دوزخ رساندند و از چشم آن‌ها ناپدید گشت. و به خاطر جرأت ابلیس در نافرمانی دستور خدا، همه‌ی فرشتگان در آشفتگی و آسمان‌ها در لرزه بودند.
Imam Sadiq (peace be upon him): And Iblis — may Allah curse him — out of arrogance and envy refused to prostrate to Adam (peace be upon him); so Allah the Exalted said: He said: 'O Iblis! What prevented you from prostrating to the one whom I created with My own power? Did you show arrogance, or were you among the exalted ones?' [above being commanded to prostrate]! He said: 'I am better than him; You created me from fire, and You created him from clay'! (Sad/75-76), and fire consumes clay in its mouth; and I am the one who worshipped and served You for a long age before You created Adam (peace be upon him); and I am the one whom You clothed with feathers and light; and I am the one who worshipped You in every corner of the heavens together with the Cherubim (al-Karubiyyin), the angels drawn up in ranks [for supplication and worship], the glorifying angels, the pious angels, and the angels close to the divine presence. Allah the Exalted said: 'By My prior knowledge, I knew the obedience of My angels and your disobedience [on this day]; so, because of this prior knowledge concerning your [disobedience], your long worship will not benefit you. I have made you despair of all good until the end of eternity, and I have made you disgraced, humiliated, banished, driven away, and cursed.' At that moment, Iblis's beautiful form was transformed into an ugly and repulsive form, and the angels attacked him with their spears, cursing him and saying to him: 'Banished! Cursed! Banished! Cursed!' The first angel to strike him with a spear was Jibra'il, then after him Mika'il, Israfil, Izra'il, and all the angels from every side drove him away, while Iblis fled from their hands; until finally they cast him into the sea blazing [with fire]. Then all the angels hurried towards him with fiery spears and struck him with spears until they brought him to the abode of Hell, and he vanished from their sight. And because of Iblis's audacity in disobeying Allah's command, all the angels were in turmoil and the heavens were trembling.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને ઇબ્લીસ — અલ્લાહ તેના પર લાનત કરે — તકબ્બુર અને હસદ (ઈર્ષ્યા) ના કારણે આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને સિજદો કરવાથી ઇન્કાર કરી બેઠો; તો અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: તેમણે કહ્યું: 'હે ઇબ્લીસ! તને શું વસ્તુએ રોક્યો કે તું એ મખ્લૂક ને સિજદો કરે જેને મેં પોતાની કુદરતથી પેદા કરી? શું તેં તકબ્બુર કર્યો કે તું સર્વશ્રેષ્ઠમાંનો હતો?' [એ કરતાં ઉંચો કે તને સિજદાનો હુકમ આપવામાં આવે]!, તેણે કહ્યું: 'હું તેનાથી શ્રેષ્ઠ છું, તેં મને આગથી પેદા કર્યો છે અને તેને માટીથી'! (સાદ/75-76) અને આગ, માટીને પોતાના મુખમાં લઇ લે છે; અને હું એ છું જેણે આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને પેદા કરવા પહેલા લાંબા યુગ સુધી તારી ઇબાદત અને બંદગી કરી છે; અને હું એ છું જેને તેં પર અને નૂરથી ઢાંક્યો; અને હું એ છું જેણે આસમાનોના દરેક ખૂણામાં મુકર્રબ ફરિશ્તાઓ, [દુઆ અને ઇબાદત માટે] સફ બાંધેલા ફરિશ્તાઓ, તસ્બીહ કરનારા ફરિશ્તાઓ, પરહેઝગાર ફરિશ્તાઓ અને ઇલાહી દરબારના નિકટના ફરિશ્તાઓની સાથે તારી ઇબાદત કરી છે. અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: 'મેં પોતાના કદીમ ઇલ્મથી, ફરિશ્તાઓની આજ્ઞાપાલન અને તારી [આ દિવસે] નાફરમાનીને જાણતો હતો; આ કદીમ ઇલ્મના કારણે તારી [નાફરમાની] વિશે, લાંબી ઇબાદતો તારા માટે કોઈ લાભદાયી નથી. મેં તને હમેશા માટે પોતાની રહમતથી નિરાશ કરી દીધો અને તને મઝમ્મત કરાયેલ, ખ્વાર, દૂર કરાયેલ, હાંકી કઢાયેલ અને લાનત કરાયેલ બનાવ્યો.' તે વખતે ઇબ્લીસનું સુંદર સર્જન બદલાઈને એક કદરૂપું અને અણગમતું સ્વરૂપ બની ગયું, અને ફરિશ્તાઓ પોતાના ભાલાઓ સાથે તેના પર હુમલો કરી પડ્યા જ્યારે તેઓ તેને લાનત કરતા અને તેને કહેતા હતા: 'હાંકી કઢાયેલ! લાનત કરાયેલ! હાંકી કઢાયેલ! લાનત કરાયેલ!' પહેલો ફરિશ્તા જેણે તેને ભાલાથી હાંક્યો તે જિબ્રઈલ હતા, તેમના પછી મીકાઈલ, ઇસ્રાફીલ, ઇઝરાઈલ અને દરેક બાજુથી બધા ફરિશ્તાઓએ તેને હાંક્યો જ્યારે ઇબ્લીસ તેમના હાથોથી ભાગી રહ્યો હતો; ત્યાં સુધી કે અંતે તેને [આગથી] ભડકેલા સમુદ્રમાં નાખી દીધો. ત્યારબાદ બધા ફરિશ્તાઓ ઉતાવળે આગમય ભાલાઓ સાથે તેની તરફ ગયા અને એટલા ભાલા માર્યા કે તેને દોઝખના ઠેકાણા સુધી પહોંચાડી દીધો અને તેમની આંખોથી અદ્રશ્ય થઇ ગયો. અને અલ્લાહના હુકમની નાફરમાનીમાં ઇબ્લીસની ધૃષ્ટતાના કારણે, બધા ફરિશ્તાઓ વ્યાકુળતામાં અને આસમાનો કંપનમાં હતાં.