فَلَمَّا دَخَلَ جبرئیل (علیه السلام) وَ الملائکه مَعَهُ بَیْتَ لُوطٍ (علیه السلام) وَثَبَتِ امْرَأَتُهُ عَلَی السَّطْحِ فَأَوْقَدَتْ نَاراً فَعَلِمُوا أَهْلُ الْقَرْیَهًِْ وَ أَقْبَلُوا إِلَیْهِ مِنْ کُلِّ نَاحِیَهًٍْ کَمَا حَکَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ جاءَهُ قَوْمُهُ یُهْرَعُونَ إِلَیْهِ أَیْ یُسْرِعُونَ وَ یَعْدُونَ فَلَمَّا صَارُوا إِلَی بَابِ الْبَیْتِ قالُوا یَا لُوطُ (علیه السلام) أَ وَ لَمْ نَنْهَکَ عَنِ الْعالَمِینَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- هنگامی‌که جبرئیل و فرشتگان همراه او وارد خانه‌ی لوط (علیه السلام) شدند، همسرش بالای پشت بام جهید و آتشی افروخت؛ اهالی دهکده فهمیدند [که لوط (علیه السلام) میهمان دارد] و از هر طرف به‌سوی او روی آوردند؛ چنانکه خداوند عزّوجلّ نقل فرموده: و قوم او [به‌قصد مزاحمت میهمانان] به‌سرعت به سراغ او آمدند. ( هود/۷۸ ) یعنی شتابان و دوان‌دوان آمدند. چون به درب خانه رسیدند، گفتند: «مگر ما تو را از جهانیان نهی‌نکردیم.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): When Jibra'il and the angels with him entered the house of Lut (peace be upon him), his wife leapt up onto the roof and lit a fire; the people of the village realised [that Lut (peace be upon him) had guests] and turned towards him from every direction, as Allah the Mighty and Majestic has related: "And his people came to him [with the intent of harassing the guests] rushing towards him" (Hud/78), meaning: they came hurrying and running. When they reached the door of the house, they said: "Did we not forbid you from [entertaining] all people?"
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે જિબ્રઈલ અને તેમની સાથેના ફરિશ્તાઓ લૂત (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરમાં દાખલ થયા, ત્યારે તેમની પત્ની છત ઉપર કૂદી ગઈ અને આગ સળગાવી; ગામના લોકોને ખબર પડી [કે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ને મહેમાનો છે] અને દરેક તરફથી તેમની તરફ દોડી આવ્યા; જેમ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ વર્ણવ્યું છે: અને તેમની કૌમ [મહેમાનોને હેરાન કરવાના ઈરાદે] ઝડપથી તેમની પાસે આવી. (હૂદ/૭૮) એટલે કે ઉતાવળે અને દોડતાં આવ્યા. જ્યારે તેઓ ઘરના દરવાજા સુધી પહોંચ્યા, ત્યારે તેઓએ કહ્યું: "શું અમે તમને જહાનવાળાઓથી નિષેધ કર્યો ન હતો?"