Al Hijr 15:72

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

لَعَمْرُکَ أَیْ وَ حَیَاتِکَ یَا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) فَهَذِهِ فَضِیلَهًٌْ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیه السلام).

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- لَعَمرکَ؛ یعنی ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! به جان تو سوگند. این سوگند! خوردن به جان پیامبر (صلی الله علیه و آله) فضیلتی برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نسبت به دیگر پیامبران (علیهم السلام) است [چون خداوند در میان پیامبران (علیهم السلام) فقط به جان رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سوگند خورده است].

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): لَعَمْرُکَ; that is, O Muhammad (peace be upon him and his family)! By your life. This oath — swearing by the life of the Prophet (peace be upon him and his family) — is a virtue of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) over the other prophets (peace be upon them) [because Allah, among the prophets (peace be upon them), swore only by the life of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): લَعَمْرُکَ; એટલે કે હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા જીવનની કસમ. આ કસમ! પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જીવનની કસમ ખાવી એ બીજા પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)ની સરખામણીમાં રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે એક ફઝીલત છે [કારણ કે અલ્લાહે પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)માંથી ફક્ત રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જીવનની જ કસમ ખાધી છે].

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ: بَیْنَمَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) جُلُوسٌ فِی مَسْجِدِهِ بَعْدَ وَفَاتِهِ (علیه السلام) یَتَذَاکَرُونَ فَضْلَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذ} دَخَلَ عَلَیْنَا حِبْرٌ مِنْ أَحْبَارِ یَهُودِ أَهْلِ الشَّام ... فقَالَ یَا أُمَّهًَْ مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) مَا تَرَکْتُمْ لِنَبِیٍّ (علیه السلام) دَرَجَهًًْ وَ لَا لِمُرْسَلٍ فَضِیلَهًًْ إِلَّا وَ قَدْ تَحَمَّلْتُمُوهَا لِنَبِیِّکُمْ فَهَلْ عِنْدَکُمْ جَوَابٌ إِنْ أَنَا سَأَلْتُکُمْ فَقَالَ لَهُ أمیرالمؤمنین (علیه السلام) سَلْ یَا أَخَا الْیَهُودِ قَالَ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَلْقَی عَلَی موسی (علیه السلام) مَحَبَّهًًْ مِنْهُ فَقَالَ (علیه السلام) لَهُ لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) أَلْقَی عَلَیْهِ مَحَبَّهًًْ مِنْهُ فَسَمَّاهُ حَبِیباً وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی جَلَّ ثَنَاؤُهُ أَرَی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) صُورَهًَْ مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) وَ أُمَّتِهِ فَقَالَ یَا رَبِّ مَا رَأَیْتُ مِنْ أُمَمِ الْأَنْبِیَاءِ (أَنْوَرَ وَ لَا أَزْهَرَ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ فَمَنْ هَذَا فَنُودِیَ هَذَا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) حَبِیبِی لَا حَبِیبَ لِی مِنْ خَلْقِی غَیْرُهُ أَجْرَیْتُ ذِکْرَهُ قَبْلَ أَنْ أَخْلُقَ سَمَائِی وَ أَرْضِی وَ سَمَّیْتُهُ نَبِیّاً وَ أَبُوکَ آدم (علیه السلام) یَوْمَئِذٍ مِنَ الطِّینِ مَا أَجْرَیْتُ فِیهِ رُوحَهُ وَ لَقَدْ أُلْقِیتَ أَنْتَ مَعَهُ فِی الذِّرْوَهًِْ الْأُولَی وَ أَقْسَمَ بِحَیَاتِهِ فِی کِتَابِهِ فَقَالَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفِی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ أَیْ وَ حَیَاتِکَ یَا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) وَ کَفَی بِهَذَا رِفْعَهًًْ وَ شَرَفاً مِنَ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ رُتْبَهًًْ.

امام علی (علیه السلام)- امام حسین (علیه السلام) فرمود: بعد از وفات رسول خدا (صلی الله علیه و آله) [عدّه‌ای از] اصحاب ایشان در مسجد النبیّ (صلی الله علیه و آله) نشسته بودند و فضائل پیامبر (صلی الله علیه و آله) را به یاد یکدیگر می‌آوردند که دانشمندی از دانشمندان یهودی اهل شام بر ما وارد شد ... سپس گفت: «ای امّت محمّد! هیچ مقام و منزلتِ پیامبری را وانگذاشتید مگر اینکه آن را به پیامبرتان محمّد (صلی الله علیه و آله) نسبت دادید! اگر من [در این رابطه] از شما سؤال کنم آیا پاسخی دارید»؟ امیرالمؤمنین (علیه السلام) به او فرمود: «ای برادر یهودی! هرچه می‌خواهی بپرس»! یهودی گفت: «خداوند مُحبّتی از جانب خود بر موسی (علیه السلام) افکند». علی (علیه السلام) به او فرمود: «[آری] همین‌گونه بوده؛ و بر محمّد (صلی الله علیه و آله) نیز مُحبّتی از جانب خویش افکند و او را حبیب نامید؛ و آن موقعی بود که خداوند تبارک‌وتعالی صورت محمّد (صلی الله علیه و آله) و امّتش را به ابراهیم (علیه السلام) نشان داد. ابراهیم (علیه السلام) گفت: «پروردگارا! در میان امّت‌های پیامبران (علیهم السلام) نورانی‌تر از این امّت ندیدم! این‌کیست»؟ ندا آمد: «این حبیبم محمّد (صلی الله علیه و آله) است و از میان مخلوقاتم، غیر از او برای من حبیبی نیست؛ قبل از اینکه آسمان و زمینم را بیافرینم او را دوست می‌داشتم و او را پیامبر نامیدم در آن روز که هنوز پدرت آدم (علیه السلام) گِل بود و هنوز روحی در او ندمیده بودم؛ و تو در عالم‌ذرّ با او ملاقات کرده‌ای». همچنین خداوند در قرآن به جان محمّد (صلی الله علیه و آله) سوگند یاد کرده و فرموده است: لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ؛ یعنی قسم به جان تو ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! و همین برای بلندی قدر و منزلت و مقام پیامبر (صلی الله علیه و آله) از جانب خدای عزّوجلّ کافی است».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Husayn (peace be upon him) said: After the passing of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), [a group of] his companions were sitting in Masjid al-Nabi (peace be upon him and his family) reminding each other of the virtues of the Prophet (peace be upon him and his family), when a scholar from among the Jewish scholars of Sham entered upon us ... then he said: "O Ummah of Muhammad! You have not left any rank of any prophet nor any virtue of any messenger without attributing it to your Prophet Muhammad (peace be upon him and his family)! If I ask you [regarding this], do you have an answer?" Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said to him: "O Jewish brother! Ask whatever you wish!" The Jew said: "Allah cast upon Musa (peace be upon him) a love from Himself." Ali (peace be upon him) said to him: "[Yes,] it was so; and upon Muhammad (peace be upon him and his family) too He cast a love from Himself and named him Habib (Beloved); and that was when Allah the Blessed and Exalted showed Ibrahim (peace be upon him) the form of Muhammad (peace be upon him and his family) and his ummah. Ibrahim (peace be upon him) said: 'O my Lord! Among the ummahs of the prophets (peace be upon them) I have not seen one more luminous than this ummah! Who is this?' A call came: 'This is My beloved Muhammad (peace be upon him and his family), and among My creation I have no beloved other than him; I loved him before I created My heavens and My earth, and I named him a prophet on the day when your father Adam (peace be upon him) was still clay and I had not yet breathed a spirit into him; and you met him in the world of particles (alam al-dharr).' Likewise, Allah in the Qur'an swore by the life of Muhammad (peace be upon him and his family) and said: لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ [By your life! they were blindly wandering on in their intoxication]; that is, I swear by your life, O Muhammad (peace be upon him and his family)! And this suffices for the elevation of the rank, station and standing of the Prophet (peace be upon him and his family) from Allah the Mighty and Majestic."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વફાત પછી [કેટલાક] તેમના સહાબીઓ મસ્જિદુન્નબી (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)માં બેઠા હતા અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ફઝીલતોને એકબીજાને યાદ કરાવી રહ્યા હતા, ત્યારે શામના યહૂદી આલિમોમાંથી એક આલિમ અમારી પાસે આવ્યો ... પછી કહ્યું: "હે મુહમ્મદની ઉમ્મત! તમે કોઈપણ પયગંબરના મકામ અને મરતબાને એવો છોડ્યો નથી કે જેને તમારા પયગંબર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે ન જોડ્યો હોય! જો હું [આ સંબંધે] તમને પ્રશ્ન કરું તો શું તમારી પાસે જવાબ છે?" અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "હે યહૂદી ભાઈ! તું જે ઈચ્છે તે પૂછ!" યહૂદીએ કહ્યું: "અલ્લાહે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર પોતાની તરફથી એક મુહબ્બત નાખી." અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "[હા,] એમ જ હતું; અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર પણ પોતાની તરફથી મુહબ્બત નાખી અને તેમને હબીબ નામ આપ્યું; અને એ તે વખતે હતું જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમની ઉમ્મતની સૂરત બતાવી. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)ની ઉમ્મતોમાં આ ઉમ્મત કરતાં વધુ નૂરાની ઉમ્મત મેં જોઈ નથી! આ કોણ છે?' અવાજ આવ્યો: 'આ મારા હબીબ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અને મારી મખલૂકમાંથી તેમના સિવાય મારો કોઈ હબીબ નથી; મારા આસમાન અને જમીનને પૈદા કરવા પહેલાં હું તેમને ચાહતો હતો અને તેમને પયગંબર નામ આપ્યું, તે દિવસે જ્યારે તમારા પિતા આદમ (અલયહિસ્સલામ) હજુ માટી હતા અને હજુ મેં તેમનામાં રૂહ ફૂંકી ન હતી; અને તમે આલમે ઝર્રમાં તેમને મળ્યા છો.' એ જ રીતે અલ્લાહે કુરઆનમાં મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જીવનની કસમ ખાધી છે અને ફરમાવ્યું છે: لَعَمْرُکَ إِنَّهُمْ لَفی سَکْرَتِهِمْ یَعْمَهُونَ [તમારા જીવનની કસમ! ખરેખર તેઓ પોતાની મદહોશીમાં ભટકી રહ્યા હતા]; એટલે કે તમારા જીવનની કસમ હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કદર, મરતબા અને મકામની બુલંદી માટે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની તરફથી આટલું જ પૂરતું છે."

سورة الحجر

Verse 72 of 99