سورة النحل

Verse 106 of 128

16:106

مَنْ كَفَرَ بِاللهِ مِنْ بَعْدِ إيمانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإيمانِ وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ

کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات مى شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده اند درحالی‌که قلبشان با ایمان، آرام است آرى، آن‌ها که سینه خود را براى پذیرش کفر گشوده اند، غضب خدا بر آن‌هاست؛ و عذاب عظیمى در انتظارشان!

He who disbelieves in Allah after his having believed, not he who is compelled while his heart is at rest on account of faith, but he who opens (his) breast to disbelief-- on these is the wrath of Allah, and they shall have a grievous chastisement.

જેઓએ ઇમાન લાવ્યા બાદ અલ્લાહનો ઇન્કાર કર્યો સિવાય કે જેઓને બળજબરીથી ઇન્કાર કરાવવામાં આવ્યો હોય અને તેનુ દિલ ઇમાનથી મુત્મઇન હોય પરંતુ હા જેઓએ ખુલ્લા મને ઇન્કાર કર્યો તેના ઊપર અલ્લાહની નારાઝગી છે અને તેઓ માટે ખતરનાક અઝાબ છે.

#1 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَوَارِحِ ابْنِ آدَمَ وَ قَسَّمَهُ عَلَیْهَا وَ فَرَّقَهُ فِیهَا فَلَیْسَ مِنْ جَوَارِحِهِ جَارِحَهًٌْ إِلَّا وَ قَدْ وُکِّلَتْ مِنَ الْإِیمَانِ بِغَیْرِ مَا وُکِّلَتْ بِهِ أُخْتُهَا فَمِنْهَا قَلْبُهُ الَّذِی بِهِ یَعْقِلُ وَ یَفْقَهُ وَ یَفْهَمُ وَ هُوَ أَمِیرُ بَدَنِهِ الَّذِی لَا تَرِدُ الْجَوَارِحُ وَ لَا تَصْدُرُ إِلَّا عَنْ رَأْیِهِ وَ أَمْرِهِ ... فَأَمَّا مَا فَرَضَ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِیمَانِ فَالْإِقْرَارُ وَ الْمَعْرِفَهًُْ وَ الْعَقْدُ وَ الرِّضَا وَ التَّسْلِیمُ بِأَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ إِلَهاً وَاحِداً لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهًًْ وَ لَا وَلَداً وَ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ الْإِقْرَارُ بِمَا جَاءَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مِنْ نَبِیٍّ أَوْ کِتَابٍ فَذَلِکَ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِقْرَارِ وَ الْمَعْرِفَهًِْ وَ هُوَ عَمَلُهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند متعال ایمان را بر تمام اعضای بدن فرزندان آدم واجب گردانید و مراتب ایمان در بین عضوهای بدن تقسیم فرمود و برای هر یک سهمی معیّن کرد. هر عضوی تکلیف مخصوصی دارد که عضو دیگرش به آن مکلّف نیست، یکی از آن عضوها، قلب است همان عضوی که به‌وسیله‌ی آن تعقّل می‌کند و تحقیق می‌کند و می‌فهمد. قلب، امیر و فرمانده جوارح و اعضاء او می‌باشد، هر چه قلب امر کند اعضاء بدنش اطاعت می کنند و از فرمان او سرپیچی ندارند ... ایمانی که خداوند بر قلب‌ها واجب کرده است، اقرار [به حق]، معرفت، پیمان، رضایت و تسلیم در برابر این امر است که هیچ معبودی جز الله نیست، او یگانه است و هیچ شریکی ندارد، خدای یگآن‌های که همسر و فرزند ندارد و اینکه محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و فرستاده‌ی اوست و اقرار به کتاب‌های آسمانی و پیامبران خدا. اقرار و معرفت، همان وظیفه‌ای است که خدا بر قلب، واجب گردانده و عمل قلب محسوب می‌شود و خداوند در این زمینه می‌فرماید: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ وَلَکِن مَّن شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْرًا.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Exalted made faith obligatory upon all the limbs of the children of Adam, and He distributed the levels of faith among the limbs of the body and assigned to each a specific share. Each limb has a particular duty which another limb is not charged with. One of those limbs is the heart — the very limb by means of which one reasons, investigates, and understands. The heart is the commander and chief of the limbs and organs; whatever the heart commands, the limbs of the body obey and do not disobey its order... The faith which Allah has made obligatory upon the hearts is: affirmation [of the truth], recognition, commitment, contentment, and submission to this matter — that there is no deity except Allah, He is One and has no partner, the One Allah who has neither wife nor child, and that Muhammad (peace be upon him and his family) is His servant and messenger, and affirmation of the heavenly books and the prophets of Allah. Affirmation and recognition are the duty that Allah has made obligatory upon the heart and are counted as the act of the heart, and Allah says in this regard: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ وَلَکِن مَّن شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْرًا [except him who is compelled while his heart is at rest on account of faith, but he who opens (his) breast to disbelief].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ ઈમાનને આદમના સંતાનોના શરીરના તમામ અંગો પર વાજિબ કર્યું છે અને ઈમાનના દરજ્જાઓને શરીરના અંગોમાં વહેંચી દીધા છે અને દરેક માટે એક ચોક્કસ ભાગ નક્કી કર્યો છે. દરેક અંગની એક ખાસ જવાબદારી છે જે બીજા અંગ પર નથી. આ અંગોમાંનું એક દિલ છે, એ જ અંગ જેના દ્વારા વ્યક્તિ વિચારે છે, તપાસ કરે છે અને સમજે છે. દિલ, અંગો અને શરીરના જવારેહનું અમીર અને સેનાપતિ છે; દિલ જે પણ આદેશ આપે તેને શરીરના અંગો માને છે અને તેના આદેશથી મોં ફેરવતા નથી... અલ્લાહે દિલો પર જે ઈમાન વાજિબ કર્યું છે તે છે: [હકનો] એકરાર, મઅરેફત (ઓળખ), પ્રતિજ્ઞા, રાજીપો, અને આ બાબત સામે તસ્લીમ થવું કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી, તે એક છે અને તેનો કોઈ ભાગીદાર નથી, એ એક ખુદા જેને પત્ની અને સંતાન નથી, અને એ કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમના બંદા અને રસૂલ છે અને આસમાની કિતાબો અને અલ્લાહના પયગંબરોનો એકરાર. એકરાર અને મઅરેફત એ જ જવાબદારી છે જે અલ્લાહે દિલ પર વાજિબ કરી છે અને દિલનું અમલ ગણાય છે, અને અલ્લાહ આ બાબતમાં ફરમાવે છે: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ وَلَکِن مَّن شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْرًا [સિવાય તેના જેને મજબૂર કરવામાં આવ્યો હોય જ્યારે તેનું દિલ ઈમાન સાથે અડગ હોય, પરંતુ જેણે કુફ્ર માટે પોતાની છાતી ખોલી નાખી].

#2 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی مَا فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَارِحَهًٍْ مِنْ جَوَارِحِ الْإِنْسَانِ إِلَّا وَ قَدْ وُکِلَتْ بِغَیْرِ مَا وُکِلَتْ بِهِ الْأُخْرَی فَمِنْهَا قَلْبُهُ الَّذِی یَعْقِلُ بِهِ وَ یَفْقَهُ وَ یَفْهَمُ وَ یَحِلُّ وَ یَعْقِدُ وَ یُرِیدُ وَ هُوَ أَمِیرُ الْبَدَنِ وَ إِمَامُ الْجَسَدِ الَّذِی لَا تُورَدُ الْجَوَارِحُ وَ لَا تَصْدُرُ إِلَّا عَنْ رَأْیِهِ وَ أَمْرِهِ وَ نَهْیِه ... فَأَمَّا مَا فَرَضَ عَلَی الْقَلْبِ مِنَ الْإِیمَانِ فَالْإِقْرَارُ وَ الْمَعْرِفَهًُْ وَ الْعَقْدُ عَلَیْهِ وَ الرِّضَا بِمَا فَرَضَهُ عَلَیْهِ وَ التَّسْلِیمُ لِأَمْرِهِ وَ الذِّکْرُ وَ التَّفَکُّرُ وَ الِانْقِیَادُ إِلَی کُلِّ مَا جَاءَ عَنِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی کِتَابِهِ مَعَ حُصُولِ الْمُعْجِزِ فَیَجِبُ عَلَیْهِ اعْتِقَادُهُ وَ أَنْ یُظْهِرَ مِثْلَ مَا أَبْطَنَ إِلَّا لِلضَّرُورَهًِْ کَقَوْلِهِ سُبْحَانَهُ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

امام علی (علیه السلام)- خداوند متعال برای هر یک از اعضاء و جوارح انسانی وظیفه‌ای را معیّن کرده است که این وظیفه به عضوی دیگر ارتباط ندارد، یکی از آن‌ها قلب آدمی است که به‌وسیله‌ی آن مسائل را درک می‌کند و می‌فهمد و مشکلات را حل و فصل می‌نماید و به وسیله‌ی آن اراده می‌کند. قلب، امیر و فرمانده بدن است؛ هر کاری که سایر اعضاء و جوارح انجام می‌دهند به دستور قلب انجام می‌گردد؛ امر و نهی در بدن به‌وسیله‌ی قلب اجراء می‌شود و آن‌ها مطیع قلب هستند و دستورات او را به کار می‌گیرند ... آنچه بر قلب واجب کرده، ایمان، شناخت، اعتقاد و خوشنودی از آنچه واجب کرده و تسلیم در برابر امر خداوند است، اندیشه و تفکر، یاد خدا و اطاعت از آنچه نازل کرده و در قرآن آن را بیان نموده است و باید تا حد توانایی آن دستورات را به کار گیرند. واجب است که همه‌ی مسائل و موضوعات دینی را در قلب خود معتقد باشد و آن‌ها را با عمل و کردار خود نشان دهد مگر آن‌هایی که برای اظهار آن ضرورتی نباشد، خداوند هم در قرآن فرموده: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

Imam Ali (peace be upon him): Allah the Exalted has assigned to each of the limbs and organs of a human a duty which is not connected to any other limb. One of these is the heart of man, by means of which he perceives matters, understands, resolves problems, and by means of which he wills. The heart is the commander and chief of the body; every action which the other limbs and organs perform is carried out by the command of the heart; command and prohibition in the body are executed by means of the heart, and the others are obedient to the heart and put its instructions into practice... What He has made obligatory upon the heart is faith, recognition, belief, contentment with what He has made obligatory, submission to the command of Allah, reflection and thought, remembrance of Allah, and obedience to what He has sent down and set forth in the Qur'an; and one must, to the extent of one's ability, put those commands into practice. It is obligatory that he believe in his heart in all the religious matters and topics and manifest them by his deeds and conduct, except those for which there is no necessity to manifest them. Allah too has said in the Qur'an: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ [except him who is compelled while his heart is at rest on account of faith].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ ઇન્સાનના દરેક અંગ અને જવારેહ માટે એક જવાબદારી નક્કી કરી છે જે બીજા કોઈ અંગ સાથે સંબંધિત નથી. તેમાંનું એક માણસનું દિલ છે, જેના દ્વારા તે બાબતોને સમજે છે અને જાણે છે અને મુશ્કેલીઓનું નિરાકરણ કરે છે અને તેના દ્વારા ઇરાદો કરે છે. દિલ શરીરનું અમીર અને સેનાપતિ છે; બીજા અંગો અને જવારેહ જે પણ કામ કરે છે તે દિલના આદેશથી કરે છે; શરીરમાં આદેશ અને પ્રતિબંધ દિલ દ્વારા અમલમાં આવે છે અને તેઓ દિલને આધીન છે અને તેના આદેશોને અમલમાં લાવે છે... દિલ પર જે વાજિબ કર્યું છે તે છે: ઈમાન, ઓળખ, અકીદો અને જે વાજિબ કર્યું છે તેનાથી ખુશી, અને અલ્લાહના આદેશ સામે તસ્લીમ, વિચાર અને ચિંતન, અલ્લાહની યાદ અને જે નાઝિલ કર્યું છે અને કુરઆનમાં બયાન કર્યું છે તેની આજ્ઞાપાલન, અને ક્ષમતાની હદ સુધી તે આદેશોને અમલમાં લાવવા જોઈએ. વાજિબ છે કે તે દીનની બધી બાબતો અને વિષયો પર પોતાના દિલમાં અકીદો રાખે અને તેમને પોતાના અમલ અને વર્તનથી બતાવે, સિવાય તે જેને પ્રગટ કરવાની જરૂર ન હોય. અલ્લાહે પણ કુરઆનમાં ફરમાવ્યું છે: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ [સિવાય તેના જેને મજબૂર કરવામાં આવ્યો હોય જ્યારે તેનું દિલ ઈમાન સાથે અડગ હોય].

#3 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی وَصِیَّتِهِ لِابْنِهِ مُحَمَّدِبْنِ‌الْحَنَفِیَّهًْ (رحمة الله علیه) یَا بُنَیَّ لَا تَقُلْ مَا لَا تَعْلَمُ بَلْ لَا تَقُلْ کُلَّ مَا تَعْلَمُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَدْ فَرَضَ عَلَی جَوَارِحِکَ کُلِّهَا فَرَائِضَ یَحْتَجُّ بِهَا عَلَیْکَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ یَسْأَلُکَ عَنْهَا وَ ذَکَّرَهَا وَ وَعَظَهَا وَ حَذَّرَهَا وَ أَدَّبَهَا وَ لَمْ یَتْرُکْهَا سُدًی ... وَ فَرَضَ عَلَی الْقَلْبِ وَ هُوَ أَمِیرُ الْجَوَارِحِ الَّذِی بِهِ تَعْقِلُ وَ تَفْهَمُ وَ تَصْدُرُ عَنْ أَمْرِهِ وَ رَأْیِهِ فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ الْآیَهًَْ.

امام علی (علیه السلام)- امام علی (علیه السلام) در وصیّتش به محمّد حنفیّه (رحمة الله علیه) فرمود: فرزند عزیزم! آنچه را نمی دانی، مگوی؛ بلکه همه آنچه را که می دانی [هم] مگوی؛ زیرا خدای تعالی بر کلّیه‌ی اعضاء تو وظائف و واجباتی را مقرّر و مفروض داشته است که در روز قیامت به‌وسیله‌ی آن‌ها بر تو احتجاج می کند و از آن‌ها سؤال می نماید. او آن اعضاء را تذکّر داده، موعظه کرده، بر حذر داشته، تأدیب نموده و آن‌ها را بیهوده رها نکرده است ... و بر قلب، که فرمانده اعضاء است و به‌وسیله‌ی آن تعقّل می کنی، می‌فهمی و فرمان و رأی او را به کار می‌بندی، فرض کرده و خداوند عزّ و جلّ فرموده است: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمانِ ... .

Imam Ali (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him) in his testament to Muhammad ibn al-Hanafiyyah (may Allah have mercy on him) said: My dear son! Do not say what you do not know; rather, do not say [even] all that you do know; for Allah the Exalted has ordained and made obligatory upon all your limbs duties and obligations by means of which He will argue against you on the Day of Resurrection and will question you about them. He has reminded those limbs, admonished them, warned them, disciplined them, and has not left them in vain... And He has made [duties] obligatory upon the heart — which is the commander of the limbs and by means of which you reason, understand, and put its command and opinion into practice — and Allah the Mighty and Majestic has said: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمانِ [except him who is compelled while his heart is at rest on account of faith]...

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ મુહમ્મદ હનફિય્યહ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) ને પોતાની વસિય્યતમાં ફરમાવ્યું: મારા વ્હાલા દીકરા! જે તું જાણતો નથી તે ન કહે; બલ્કે જે તું જાણે છે તે [પણ] બધું ન કહે; કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ તારા બધા અંગો પર જવાબદારીઓ અને વાજિબાત મુકરર્ર અને ફર્ઝ કરી છે, જેના દ્વારા કયામતના દિવસે તારા વિરુદ્ધ દલીલ કરશે અને તેમના વિશે તને પૂછશે. તેણે તે અંગોને યાદ અપાવ્યું છે, નસીહત કરી છે, ચેતવણી આપી છે, અદબ શીખવ્યો છે અને તેમને નકામા છોડી દીધા નથી... અને દિલ પર, જે અંગોનું સેનાપતિ છે અને જેના દ્વારા તું વિચારે છે, સમજે છે અને તેના આદેશ અને રાયને અમલમાં લાવે છે, તેના પર ફર્ઝ કર્યું છે, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું છે: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمانِ [સિવાય તેના જેને મજબૂર કરવામાં આવ્યો હોય જ્યારે તેનું દિલ ઈમાન સાથે અડગ હોય]...

#4 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ ابْنِ‌صَدَقَهًَْ عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) قَال قِیلَ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) إِنَّ النَّاسَ یَرْوُونَ أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) قَالَ عَلَی مِنْبَرِ الْکُوفَهًِْ أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّکُمْ سَتُدْعَوْنَ إِلَی سَبِّی فَسُبُّونِی ثُمَّ تُدْعَوْنَ إِلَی الْبَرَاءَهًِْ مِنِّی فَلَا تَبَرَّءُوا مِنِّی فَقَالَ مَا أَکْثَرَ مَا یَکْذِبُ النَّاسُ عَلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا قَالَ إِنَّکُمْ سَتُدْعَوْنَ إِلَی سَبِّی فَسُبُّونِی ثُمَّ سَتُدْعَوْنَ إِلَی الْبَرَاءَهًِْ مِنِّی وَ إِنِّی لَعَلَی دِینِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَمْ یَقُلْ لَا تَبَرَّءُوا مِنِّی فَقَالَ لَهُ السَّائِلُ أَ رَأَیْتَ إِنِ اخْتَارَ الْقَتْلَ دُونَ الْبَرَاءَهًِْ فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا ذَلِکَ عَلَیْهِ وَ مَا لَهُ إِلَّا مَا مَضَی عَلَیْهِ عَمَّارُ‌بْنُ‌یَاسِرٍ حَیْثُ أَکْرَهَهُ أَهْلُ مَکَّهًَْ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمَانِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِیهِ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ فَقَالَ لَهُ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) عِنْدَهَا یَا عَمَّارُ إِنْ عَادُوا فَعُدْ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عُذْرَکَ وَ أَمَرَکَ أَنْ تَعُودَ إِنْ عَادُوا.

امام صادق (علیه السلام)- ابن‌صدقه گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض شد: مردم می‌گویند که علی (علیه السلام) بر منبر کوفه فرمود: «ای مردم! به زودی به شما امر می‌شود مرا دشنام دهید، چنین کنید. پس امر می‌شود از من بیزاری بجویید، امّا از من بیزار نباشید». فرمود: «مردم چه دروغ‌های بسیاری به علی (علیه السلام) نسبت می‌دهند! علی (علیه السلام) فرموده به زودی به شما امر می‌شود، مرا دشنام دهید، [پس] چنین کنید، سپس به بیزاری از من فراخوانده می‌شوید، بدانید که من بر دین محمّد (صلی الله علیه و آله) هستم. ایشان نفرمود که از من بیزار نباشید». آن شخص پرسید: «آیا به نظر شما قتل بدون بیزاری امکان‌پذیر است؟! فرمود: «به خدا! داستان او همانند داستان عمّار بن یاسر است که اهل مکّه او را وادار به انکار دین کردند درحالی‌که در قلب او ایمان و اطمینان وجود داشت و خداوند فرمود: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ و پیامبر (صلی الله علیه و آله) با نزول این آیه به عمّار فرمود: «عمّار! اگر برگشتند، تو هم برگرد؛ که خداوند عزّ و جلّ عذر و دلیل تو را نازل کرده و به تو امر کرده که اگر برگشتند تو هم برگردی».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Sadaqah said: It was said to Imam Sadiq (peace be upon him): People narrate that Ali (peace be upon him) said on the pulpit of Kufah: 'O people! Soon you will be ordered to insult me, so do so. Then you will be ordered to disavow me, but do not disavow me.' He said: 'How many lies people attribute to Ali (peace be upon him)! Ali (peace be upon him) said: Soon you will be ordered to insult me, [so] do so; then you will be called to disavow me — know that I am upon the religion of Muhammad (peace be upon him and his family). He did not say: do not disavow me.' That person asked: 'In your view, is being killed rather than disavowing possible?' He said: 'By Allah! His case is like the case of Ammar ibn Yasir, whom the people of Makkah forced to renounce the religion while faith and tranquillity were in his heart, and Allah said: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith], and the Prophet (peace be upon him and his family), upon the revelation of this verse, said to Ammar: Ammar! If they return, you return too; for Allah the Mighty and Majestic has revealed your excuse and reason, and has ordered you that if they return, you return too.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને સદકહ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહેવામાં આવ્યું: લોકો રિવાયત કરે છે કે અલી (અલયહિસ્સલામ)એ કૂફાના મિમ્બર પર ફરમાવ્યું: 'ઓ લોકો! ટૂંક સમયમાં તમને હુકમ કરવામાં આવશે કે મને ગાળો આપો, તો એમ કરજો. પછી હુકમ કરવામાં આવશે કે મારાથી બરાઅત [દૂરી] જાહેર કરો, પરંતુ મારાથી બરાઅત ન કરજો.' તમે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: 'લોકો અલી (અલયહિસ્સલામ) પર કેટલા બધા જૂઠાણાં જોડે છે! અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: ટૂંક સમયમાં તમને હુકમ કરવામાં આવશે કે મને ગાળો આપો, [તો] એમ કરજો, પછી તમને મારાથી બરાઅત જાહેર કરવા બોલાવવામાં આવશે, જાણી લો કે હું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના દીન પર છું. તમે (અલયહિસ્સલામ)એ એમ નથી ફરમાવ્યું કે મારાથી બરાઅત ન કરજો.' તે વ્યક્તિએ પૂછ્યું: 'શું તમારા મતે, બરાઅત વગર કત્લ થવું શક્ય છે?' તમે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહની કસમ! તેની વાર્તા અમ્માર બિન યાસિરની વાર્તા જેવી છે, જેમને મક્કાવાળાઓએ દીનનો ઇન્કાર કરવા મજબૂર કર્યા હતા જ્યારે તેમના દિલમાં ઈમાન અને ઇત્મિનાન [શાંતિ] હાજર હતું, અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [સિવાય તેના જેને મજબૂર કરવામાં આવે અને તેનું દિલ ઈમાન સાથે શાંત હોય], અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયત નાઝિલ થતાં અમ્મારને ફરમાવ્યું: અમ્માર! જો તેઓ ફરી પાછા આવે, તો તું પણ ફરી કરજે; કેમ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તારો ઉઝર અને દલીલ નાઝિલ કરી છે અને તને હુકમ આપ્યો છે કે જો તેઓ ફરી પાછા આવે, તો તું પણ ફરી કરજે.'

#5 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) رُفِعَ عَنْ أُمَّتِی أَرْبَعُ خِصَالٍ خَطَأُهَا وَ نِسْیَانُهَا وَ مَا أُکْرِهُوا عَلَیْهِ وَ مَا لَمْ یُطِیقُوا وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِینا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا إِصْراً کَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ قَوْلُهُ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: [بازخواست در مورد] چهار خصلت و ویژگی از امّت من برداشته شده است؛ آنچه اشتباه کنند، آنچه فراموش کنند، آنچه بر انجام آن مجبور باشند، آنچه بالاتر از حدّ توان آنان باشد. این معنای سخن خدای عزّوجلّ است که فرمود: ای پروردگار ما، اگر فراموش کرده‌ایم یا خطایی کرده‌ایم، ما را بازخواست مکن. ای پروردگار ما، آن گونه که بر امّتهای پیش از ما تکلیف گران نهادی، تکلیف گران بر ما منه و آنچه را که طاقت آن نداریم، بر ما تکلیف مکن ( بقره/۲۸۶ ) و این سخن که فرمود: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ.

The Prophet (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: [Accountability for] four traits and characteristics has been lifted from my ummah: what they do by mistake, what they forget, what they are compelled to do, and what is beyond their capacity. This is the meaning of the saying of Allah the Mighty and Majestic: 'O our Lord, do not take us to task if we have forgotten or erred. O our Lord, do not place upon us a heavy burden as You placed it upon those before us, and do not burden us with what we have no strength to bear' (al-Baqarah/286), and His saying: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: મારી ઉમ્મત પરથી ચાર ખસ્લતો અને વિશેષતાઓ [ની બાબતમાં પકડ] ઉઠાવી લેવામાં આવી છે; જે તેઓ ભૂલથી કરે, જે તેઓ ભૂલી જાય, જે કરવા પર તેઓ મજબૂર હોય, જે તેમની તાકાત કરતાં વધારે હોય. આ અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના તે કૌલનો અર્થ છે જેમાં તેમણે ફરમાવ્યું: ઓ અમારા પરવરદિગાર, જો અમે ભૂલી ગયા હોઈએ અથવા ખતા કરી હોય, તો અમારી પકડ ન કરજે. ઓ અમારા પરવરદિગાર, જે રીતે અમારાથી પહેલાની ઉમ્મતો પર ભારે તકલીફ મૂકી હતી, તેવી ભારે તકલીફ અમારા પર ન મૂક અને જેની અમને તાકાત નથી, તે અમારા પર ન મૂક (બકરહ/૨૮૬), અને આ કૌલ જેમાં ફરમાવ્યું: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ.

#6 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مَرْوَانَ قَالَ قَالَ لِی أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) مَا مُنِعَ مِیثَمٌ رَحِمَهُ اللَّهُ مِنَ التَّقِیَّهًِْ فَوَ اللَّهِ لَقَدْ عَلِمَ أَنَّ هَذِهِ الْآیَهًَْ نَزَلَتْ فِی عَمَّارٍ وَ أَصْحَابِهِ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

امام صادق (علیه السلام)- محمّدبن‌مروان گوید: امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: چه چیزی میثم تمّار را از تقیّه منع کرد؟ به خدا! او می‌دانست که این آیه درباره‌ی عمّار و اصحابش نازل شد: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad ibn Marwan said: Imam Sadiq (peace be upon him) said to me: What prevented Maytham al-Tammar from taqiyyah (dissimulation)? By Allah! He knew that this verse was revealed concerning Ammar and his companions: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મરવાન કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: મયસમ તમ્મારને તકિય્યહ (છુપાવવું) થી કઈ વસ્તુએ રોક્યા? અલ્લાહની કસમ! તેઓ જાણતા હતા કે આ આયત અમ્માર અને તેમના સાથીઓ વિશે નાઝિલ થઈ છે: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [સિવાય તેના જેને મજબૂર કરવામાં આવે અને તેનું દિલ ઈમાન સાથે શાંત હોય].

#7 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ بَکْرِبْنِ‌مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال إِنَّ التَّقِیَّهًَْ تُرْسُ الْمُؤْمِنِ وَ لَا إِیمَانَ لِمَنْ لَا تَقِیَّهًَْ لَهُ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ أَ رَأَیْتَ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ قَالَ وَ هَلِ التَّقِیَّهًُْ إِلَّا هَذَا.

امام صادق (علیه السلام)- بکربن‌محمّد گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «تقیّه، سپر مؤمن است؛ هرکس تقیّه نکند، ایمان ندارد». گفتم: «فدایتان شوم! آیا منظور شما آیه: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ می‌باشد»؟ فرمود: «آیا تقیّه، چیزی جز این است»؟

Imam Sadiq (peace be upon him): Bakr ibn Muhammad said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: 'Taqiyyah (dissimulation) is the shield of the believer; whoever does not practise taqiyyah has no faith.' I said: 'May I be your ransom! Do you mean the verse: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith]?' He said: 'Is taqiyyah anything other than this?'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): બકર બિન મુહમ્મદ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'તકિય્યહ (છુપાવવું), મોમિનની ઢાલ છે; જે તકિય્યહ ન કરે, તેને ઈમાન નથી.' મેં કહ્યું: 'હું તમારા પર કુરબાન! શું તમારો મતલબ આ આયત છે: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ?' તમે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: 'શું તકિય્યહ આ સિવાય કંઈ છે?'

#8 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَکْرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) وَ مَا الْحَرُورِیَّهًُْ إِنَّا قَدْ کُنَّا مُتَعَاسِرِینَ وَ هُمُ الْیَوْمَ فِی دُورِنَا أَ رَأَیْتَ إِنْ أَخَذُونَا بِالْأَیْمَانِ قَالَ فَرَخَّصَ لِی فِی الْحَلْفِ لَهُمْ بِالْعَتَاقِ وَ الطَّلَاقِ فَقَالَ بَعْضُنَا مَدُّ الرِّقَابِ أَحَبُّ إِلَیْکَ أَمِ الْبَرَاءَهًُْ مِنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَقَالَ الرُّخْصَهًُْ أَحَبُّ إِلَیَّ أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَ اللَّهِ فِی عَمَّارٍ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبکر گوید: به امام صادق (علیه السلام) گفتم: «[نظر شما درباره] «حَروریه» [نام گروهی منحرف] چیست؟ قبلاً این‌ها از ما دور بودند، امّا امروز در شهر ما هستند؛ به نظر شما اگر ما را درباره‌ی سوگند خوردن تحت فشار قرار دهند، باید چه کنیم؟ حضرت به من اجازه داد که برای آنان به آزاد کردن بنده و طلاق، سوگند یاد کنم و از این طریق، خودم را نجات دهم». یکی از ما پرسید: «برای شما، تن به کشتن دادن، دوست‌داشتنی‌تر است یا برائت جستن از علی (علیه السلام)»؟ حضرت فرمود: «راه گریز داشتن (تقیّه کردن) نزد من دوست‌داشتنی‌تر است؛ مگر این سخن خداوند را درباره‌ی عمّار نشنیده‌ای که فرمود: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Bakr said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): '[What is your opinion regarding] the "Haruriyya" [the name of a deviant group]? Previously they were far from us, but today they are in our city; in your view, if they pressure us regarding taking oaths, what should we do?' The Imam permitted me to swear to them by the manumission of slaves and by divorce, and thereby save myself. One of us asked: 'Is it more beloved to you to offer your neck to be killed, or to declare dissociation from Ali (peace be upon him)?' The Imam said: 'Having a way out (practising taqiyya) is more beloved to me; have you not heard the word of Allah concerning Ammar, where He said: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith].'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બક્ર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: '"હરૂરીય્યહ" [એક ગુમરાહ ગિરોહનું નામ] વિશે [આપનો શું અભિપ્રાય છે]? પહેલાં આ લોકો અમારાથી દૂર હતા, પરંતુ આજે અમારા શહેરમાં છે; આપની નજરમાં જો તેઓ અમને સોગંદ ખાવા બાબતે દબાણ કરે, તો અમારે શું કરવું જોઈએ?' ઇમામે મને પરવાનગી આપી કે તેમના માટે ગુલામ આઝાદ કરવાની અને તલાકની સોગંદ ખાઉં અને એ રીતે પોતાને બચાવી લઉં. અમારામાંથી એકે પૂછ્યું: 'આપને માટે ગરદન કપાવવી વધુ પસંદ છે કે અલી (અલયહિસ્સલામ)થી બરાઅત (દૂરી) જાહેર કરવી?' ઇમામે ફરમાવ્યું: 'બચવાનો રસ્તો રાખવો (તકિય્યા કરવો) મને વધુ પસંદ છે; શું તેં અલ્લાહની આ વાત અમ્માર વિશે નથી સાંભળી કે ફરમાવ્યું: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [સિવાય તેના જે મજબૂર કરાયો હોય જ્યારે તેનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય].'

#9 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌اللَّهِ‌بْنِ‌عَجْلَانَ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ الضَّحَّاکَ قَدْ ظَهَرَ بِالْکُوفَهًِْ وَ یُوشِکُ أَنْ نُدْعَی إِلَی الْبَرَاءَهًِْ مِنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَکَیْفَ نَصْنَعُ قَالَ فَابْرَأْ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ لَهُ أَیُّ شَیْءٍ أَحَبُّ إِلَیْکَ قَالَ أَنْ یَمْضُوا عَلَی مَا مَضَی عَلَیْهِ عَمَّارُ بْنُ یَاسِرٍ أُخِذَ بِمَکَّهًَْ فَقَالُوا لَهُ ابْرَأْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَبَرِئَ مِنْهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عُذْرَهُ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

امام صادق (علیه السلام)- عبداللّه‌بن‌عجلان گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «ضحّاک به کوفه آمده و نزدیک است ما را وادارد از علی (علیه السلام) بیزاری بجوییم، چه کنیم»؟ فرمود: «همان کار را بکن». پرسیدم: «کدام کار در نظر شما بهتر است»؟ فرمود: «اینکه درباره‌ی این موضوع همانند عمّار بن یاسر عمل کنید که در مکّه دستگیر شد و به او گفتند: از رسول الله (صلی الله علیه و آله) برائت بجوی و او چنان کرد و خداوند عذر و دلیل او را نازل کرد؛ إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abdullah ibn Ajlan said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): 'Dahhak has come to Kufa and is about to compel us to declare dissociation from Ali (peace be upon him); what should we do?' He said: 'Do that very thing.' I asked: 'Which course is better in your view?' He said: 'That you act in this matter as Ammar ibn Yasir did — he was arrested in Mecca and they said to him: dissociate yourself from the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and he did so, and Allah revealed his excuse and justification: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith].'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન અજલાન કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: 'ઝહ્હાક કૂફા આવ્યો છે અને નજીક છે કે અમને અલી (અલયહિસ્સલામ)થી બરાઅત (દૂરી) જાહેર કરવા મજબૂર કરે, અમે શું કરીએ?' ફરમાવ્યું: 'એ જ કામ કરો.' મેં પૂછ્યું: 'આપની નજરમાં કયું કામ વધુ સારું છે?' ફરમાવ્યું: 'એ કે આ બાબતમાં તમે અમ્માર બિન યાસિરની જેમ કરો, જેઓ મક્કામાં પકડાયા અને તેમને કહેવામાં આવ્યું: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)થી બરાઅત જાહેર કરો, અને તેમણે તેમ કર્યું અને અલ્લાહે તેમનું ઉઝર અને દલીલ નાઝિલ કરી; إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ [સિવાય તેના જે મજબૂર કરાયો હોય જ્યારે તેનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય].'

#10 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَال قُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الرَّجُلُ یُؤْخَذُ یُرِیدُونَ عَذَابَهُ قَالَ یَتَّقِی عَذَابَهُ بِمَا یُرْضِیهِمْ بِاللِّسَانِ وَ یَکْرَهُهُ بِالْقَلْبِ قَالَ (صلی الله علیه و آله) هُوَ قَوْلُهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام علی (علیه السلام) فرمود: از پیامبر (صلی الله علیه و آله) سؤال کردم: «فردی دستگیر شده و می‌خواهند عذابش کنند چه کند»؟ فرمود: «آن چیزی که آن‌ها به شنیدنش راضی می‌شوند را بگوید درحالی‌که در قلبش آن را نمی‌پذیرد [و به این طریق عذاب را از خود دور کند]. این معنای کلام خداست که فرموده إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمان.

The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Ali (peace be upon him) said: I asked the Prophet (peace be upon him and his family): 'A man has been arrested and they want to torture him — what should he do?' He said: 'Let him say what will satisfy them to hear, while in his heart he does not accept it [and by this means ward off the torture from himself]. This is the meaning of the word of Allah, where He said: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمان [except one who is compelled while his heart is at rest with faith].'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: મેં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછ્યું: 'એક વ્યક્તિ પકડાયો છે અને તેઓ તેને અઝાબ આપવા માંગે છે, તો શું કરે?' આપે ફરમાવ્યું: 'જે વસ્તુ સાંભળીને તેઓ રાજી થઈ જાય તે કહી દે જ્યારે તેના હૃદયમાં તેને સ્વીકારતો ન હોય [અને આ રીતે અઝાબને પોતાનાથી દૂર કરે]. આ અલ્લાહના કલામનો અર્થ છે જેમાં ફરમાવ્યું છે: إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمان [સિવાય તેના જે મજબૂર કરાયો હોય જ્યારે તેનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય].'

#11 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَا یَمِینَ لِمُکْرَهٍ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هیچ سوگندی از روی کراهت صحیح نیست. خداوند عز ّوجلّ می‌فرماید: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

The Prophet (peace be upon him and his family): No oath [taken] under duress is valid. Allah the Mighty and Majestic says: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મજબૂરી હેઠળ કરવામાં આવેલી કોઈ પણ સોગંદ સહીહ નથી. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ [સિવાય તેના જે મજબૂર કરાયો હોય જ્યારે તેનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય].

#12 کسانی که بعد از ایمانشان، به خدا کافر شوند [مجازات می‌شوند] به جز آن‌ها که تحت فشار واقع شده‌اند درحالی‌که قلبشان با ایم… Those who disbelieve in Allah after their faith [are punished], except those who are compelled while their heart remains firm in faith જે લોકો પોતાના ઈમાન પછી અલ્લાહનો ઇન્કાર કરે [તેમને સજા મળશે], સિવાય તેમના જેઓ મજબૂર કરાયા હોય જ્યારે તેમનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ رَجُلًا أَتَی النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِی فَقَالَ لَا تُشْرِکْ بِاللَّهِ شَیْئاً وَ إِنْ حُرِّقْتَ بِالنَّارِ وَ عُذِّبْت إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- مردی نزد رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) آمد و عرض¬کرد: ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! مرا سفارشی کن. فرمود: «چیزی را با خدا شریک مساز اگر چه به آتش سوخته شوی و شکنجه بینی [همواره دلت به ایمان محکم ¬باشد]. ِ إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمانِ».

The Prophet (peace be upon him and his family): A man came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Give me a counsel.' He said: 'Do not associate anything with Allah, even if you are burnt with fire and tortured [let your heart remain firm in faith at all times]. إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمانِ [except one who is compelled while his heart is at rest with faith].'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક વ્યક્તિ રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યો અને અરજ કરી: અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! મને કોઈ સિફારિશ કરો. આપે ફરમાવ્યું: 'કોઈ પણ વસ્તુને અલ્લાહ સાથે શરીક ન કર, ભલે તું આગમાં બાળવામાં આવે અને શિકંજામાં નાખવામાં આવે [હંમેશા તારું હૃદય ઈમાન પર મજબૂત રહે]. إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإیمانِ [સિવાય તેના જે મજબૂર કરાયો હોય જ્યારે તેનું હૃદય ઈમાન સાથે શાંત હોય].'

#13 آری، آنها که سینه خود را برای پذیرش کفر گشوده¬اند، غضب خدا بر آنهاست؛ و عذاب عظیمی در انتظارشان Yes, those who open their breasts to disbelief, upon them is Allah's wrath and a great punishment awaits them હા, જેમણે પોતાનું સીનું કુફ્રને કબૂલ કરવા માટે ખોલી નાખ્યું છે, તેમના પર અલ્લાહનો ગઝબ છે; અને તેમની રાહ જોતો મોટો અઝાબ

علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً فَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ‌سَعْدِ‌بْنِ أَبِی‌سَرْحِ‌بْنِ‌الْحَارِثِ مِنْ بَنِی لُوَیٍّ یَقُولُ اللَّهُ فَعَلَیْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللهِ وَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ ذَلِکَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَیَاهًَْ الدُّنْیَا عَلَی الْآخِرَهًِْ وَ أَنَّ اللهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ ذَلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ خَتَمَ عَلَی سَمْعِهِمْ وَ أَبْصَارِهِمْ وَ قُلُوبِهِمْ وَ أُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِی الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ هَکَذَا فِی قِرَاءَهًِْ ابْنِ‌مَسْعُودٍ هَذَا کُلُّهُ فِی عَبْدِاللَّهِ‌بْنِ سَعْدِ‌بْنِ‌أَبِی‌سَرْحٍ کَانَ عَامِلًا لِعُثْمَانَ‌بْنِ‌عَفَّانَ عَلَی مِصْرَ وَ نَزَلَ فِیهِ أَیْضاً وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللهُ وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فِی غَمَراتِ الْمَوْتِ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً؛ منظور، عبد الله بن سعد بن ابی سرح‌بن‌حارث از قبیله‌ی بنی لؤی است. خداوند می‌فرماید: فَعَلَیْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ* ذَلِکَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّواْ الْحَیَاةَ الْدُّنْیَا عَلَی الآخِرَةِ وَأَنَّ اللهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ* ذلک بأنَّ اللهَ خَتَمَ عَلَی سَمعِهم و أبصارِهم و قُلُوبِهم وَأُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ* لاَ جَرَمَ أَنَّهُمْ فِی الآخِرَةِ هُمُ الْاخْسَرُونَ این قرائت ابن‌مسعود است، همه این آیات درباره‌ی عبد الله بن سعد بن ابی سرح، کارگزار عثمان بن عفّان در مصر نازل شد. همچنین آیه؛ و آن کس که گفت: من نیز همانند آیاتی که خدا نازل کرده است، نازل خواهم کرد؟ اگر ببینی آن گاه که این ستمکاران در سکرات مرگ گرفتارند. ( انعام/۹۳ ) نیز در مورد اوست.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً [But whoever opens (his) breast to disbelief]; the one meant is Abd Allah ibn Sa'd ibn Abi Sarh ibn Harith of the tribe of Banu Lu'ayy. Allah says: فَعَلَیْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ* ذَلِکَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّواْ الْحَیَاةَ الْدُّنْیَا عَلَی الآخِرَةِ وَأَنَّ اللهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ* ذلک بأنَّ اللهَ خَتَمَ عَلَی سَمعِهم و أبصارِهم و قُلُوبِهم وَأُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ* لاَ جَرَمَ أَنَّهُمْ فِی الآخِرَةِ هُمُ الْاخْسَرُونَ [On these is wrath from Allah, and they shall have a great chastisement. That is because they loved the life of this world more than the hereafter, and because Allah does not guide the disbelieving people. That is because Allah has set a seal on their hearing and their sight and their hearts, and they are the heedless ones. No doubt that in the hereafter they will be the greatest losers]. This is the reading of Ibn Mas'ud. All these verses were revealed concerning Abd Allah ibn Sa'd ibn Abi Sarh, the agent of Uthman ibn Affan in Egypt. Also the verse: "And who said: I too will send down the like of what Allah has sent down? If you could but see when these wrongdoers are in the throes of death" (Al-An'am/93) was revealed concerning him.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)- وَ لکِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً [પરંતુ જેણે કુફ્ર માટે પોતાની છાતી ખોલી નાખી]; આનાથી હેતુ, બની લુઅય્ય કબીલાના અબ્દુલ્લાહ બિન સઅદ બિન અબી સરહ બિન હારિસ છે. અલ્લાહ ફરમાવે છે: فَعَلَیْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ* ذَلِکَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّواْ الْحَیَاةَ الْدُّنْیَا عَلَی الآخِرَةِ وَأَنَّ اللهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ* ذلک بأنَّ اللهَ خَتَمَ عَلَی سَمعِهم و أبصارِهم و قُلُوبِهم وَأُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ* لاَ جَرَمَ أَنَّهُمْ فِی الآخِرَةِ هُمُ الْاخْسَرُونَ [તેઓ પર અલ્લાહ તરફથી ગઝબ છે અને તેમના માટે મોટો અઝાબ છે* આ એટલા માટે કે તેઓએ દુનિયાના જીવનને આખિરત પર પસંદ કર્યું અને ખરેખર અલ્લાહ કાફિર કોમને હિદાયત આપતો નથી* આ એટલા માટે કે અલ્લાહે તેમના કાન, આંખો અને દિલો પર મહોર લગાવી દીધી છે અને તેઓ જ ગાફિલ છે* કોઈ શંકા નથી કે આખિરતમાં તેઓ જ સૌથી વધુ ખોટ ખાનારા હશે]. આ ઇબ્ને મસ્ઊદની કિરાઅત છે. આ બધી આયતો અબ્દુલ્લાહ બિન સઅદ બિન અબી સરહ, જે મિસ્રમાં ઉષ્માન બિન અફ્ફાનનો કારભારી હતો, તેના વિશે નાઝિલ થઈ. તેમજ આ આયત; "અને તે વ્યક્તિ જેણે કહ્યું: હું પણ એવી જ આયતો ઉતારીશ જેવી અલ્લાહે ઉતારી છે? જો તું જુએ કે જ્યારે આ ઝાલિમો મૌતની સકરાતમાં ફસાયેલા હશે" (અન્આમ/૯૩) પણ તેના વિશે જ છે.