قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) یَا أَنَسُ اسْکُبْ لِی وَضُوءاً ثُمَّ قَالَ فَصَلَّی رَکْعَتَیْنِ ثُمَّ قَالَ یَا أَنَسُ یَدْخُلُ عَلَیْکَ مِنْ هَذَا الْبَابِ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ سَیِّدُ الْمُسْلِمِینَ وَ قَائِدُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِینَ وَ خَاتَمُ الْوَصِیِّینَ قَالَ أَنَسٌ قُلْتُ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ رَجُلًا مِنَ الْأَنْصَارِ وَ کَتَمْتُهُ إِذْ جَاءَ عَلِیٌّ (علیه السلام) فَقَالَ مَنْ هَذَا یَا أَنَسُ قُلْتُ عَلِیٌّ (علیه السلام) فَقَامَ مُسْتَبْشِراً وَ اعْتَنَقَهُ ثُمَّ جَعَلَ یَمْسَحُ عَرَقَ وَجْهِهِ بِوَجْهِهِ فَقَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَقَدْ رَأَیْتُکَ صَنَعْتَ بِی شَیْئاً مَا صَنَعْتَهُ بِی قَبْلُ قَالَ وَ مَا یَمْنَعُنِی وَ أَنْتَ تُؤَدِّی عَنِّی وَ تُسْمِعُهُمْ صَوْتِی وَ تُبَیِّنُ لَهُمْ مَا اخْتَلَفُوا فِیهِ وَ هَذَا مِنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ إِلَّا لِتُبَیِّنَ لَهُمُ الَّذِی اخْتَلَفُوا فِیهِ فَأَقَامَ عَلِیّاً (علیه السلام) لِبَیَانِ ذَلِکَ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- [در کتاب ولایت طبری آمده است:] پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای انس! برای من در ظرف، آب بریز تا وضو بگیرم». سپس دو رکعت نماز به‌جا آورد و فرمود: «ای انس! اولین کسی که از این در وارد شود، امیرمؤمنان (علیه السلام)، مولای مسلمانان، پیشوای سپیدرویان عالم و خاتم اوصیا است». با خود گفتم: «خدایا! کاش آن شخص یکی از انصار باشد». در آن حال، علی (علیه السلام) وارد شد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) پرسید: «انس! این کیست که وارد شد»؟ عرض کردم: «علی (علیه السلام) است»؛ پیامبر (صلی الله علیه و آله) خوشحال و مسرور برخاست و علی (علیه السلام) را در آغوش کشید. پس عرق روی خود را به صورت علی (علیه السلام) مالید علی (علیه السلام) عرض کرد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) قبلاً هرگز چنین رفتاری را نسبت به خودم، از شما ندیده بودم»! فرمود: «چرا چنین نکنم؛ تو جانشین من هستی و صدای مرا به گوش آن‌ها (مردم) خواهی رساند و بعد از من در هر چیز اختلاف داشته باشند، تو آن را حل می کنی و این معنای گفتار خداست که می‌فرماید: وَ ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ إِلاَّ لِتُبَیِّنَ لَهُمُ الَّذِی اخْتَلَفُوا فیهِ» و علی (علیه السلام) نیز برای تبیین همین امور، قیام نمود.
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): [In Tabari's Kitab al-Wilayah it is reported:] The Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Anas! Pour water for me in a vessel so that I may perform ablution." Then he performed two rak'ahs of prayer and said: "O Anas! The first person to enter through this door is the Commander of the Faithful (peace be upon him), the master of the Muslims, the leader of the bright-faced ones of the world, and the seal of the successors." I said to myself: "O Allah! Would that that person be one of the Ansar." At that moment, Ali (peace be upon him) entered. The Prophet (peace be upon him and his family) asked: "Anas! Who is this who has entered?" I said: "It is Ali (peace be upon him)." The Prophet (peace be upon him and his family) rose cheerful and delighted and embraced Ali (peace be upon him). Then he wiped the sweat of his own face onto Ali's (peace be upon him) face. Ali (peace be upon him) said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), I have never seen such conduct from you toward me before!" He said: "Why should I not do so; you are my successor and you will convey my voice to their (the people's) ears, and after me, whatever they differ in, you will resolve it, and this is the meaning of Allah's saying: وَ ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ إِلاَّ لِتُبَیِّنَ لَهُمُ الَّذِی اخْتَلَفُوا فیهِ [And We have not revealed to you the Book except that you may make clear to them that about which they differ]." And Ali (peace be upon him) also arose to expound these very matters.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): [તબરીની કિતાબે વિલાયતમાં આવ્યું છે:] પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ અનસ! મારા માટે વાસણમાં પાણી રેડ, જેથી હું વુઝૂ કરું." પછી બે રકઅત નમાઝ પઢી અને ફરમાવ્યું: "ઓ અનસ! સૌથી પહેલા જે વ્યક્તિ આ દરવાજામાંથી દાખલ થશે, તે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ), મુસલમાનોના મૌલા, આલમના સફેદ ચહેરાવાળાઓના પેશવા અને ખાતમુલ અવસિયા છે." મેં મનમાં કહ્યું: "ઓ અલ્લાહ! કાશ કે એ વ્યક્તિ અન્સારમાંથી કોઇ એક હોય." એ જ સમયે અલી (અલયહિસ્સલામ) દાખલ થયા. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પૂછ્યું: "અનસ! આ કોણ છે જે દાખલ થયા?" મેં અરજ કરી: "અલી (અલયહિસ્સલામ) છે"; પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ખુશ અને પ્રસન્ન થઇને ઊભા થયા અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને આગોશમાં લીધા. પછી પોતાના ચહેરાનો પરસેવો અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ચહેરા પર લગાડ્યો. અલી (અલયહિસ્સલામ)એ અરજ કરી: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), પહેલાં મેં તમારી પાસેથી મારા પ્રત્યે આવો વ્યવહાર ક્યારેય જોયો ન હતો!" ફરમાવ્યું: "હું આમ કેમ ન કરું; તમે મારા જાનશીન છો અને મારો અવાજ તેમના (લોકોના) કાનો સુધી પહોંચાડશો, અને મારા પછી જે કોઇ બાબતમાં તેઓ મતભેદ કરશે, તમે તેને ઉકેલશો, અને આ જ અલ્લાહના કલામનો અર્થ છે જે ફરમાવે છે: وَ ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ إِلاَّ لِتُبَیِّنَ لَهُمُ الَّذِی اخْتَلَفُوا فیهِ [અને અમે તમારા પર કિતાબ ઉતારી નથી સિવાય એ માટે કે તમે તેમના માટે એ સ્પષ્ટ કરો જેમાં તેઓ મતભેદ કરે છે]" અને અલી (અલયહિસ્સલામ) પણ આ જ બાબતોના બયાન માટે કિયામ કર્યું.