قَوْلُهُ اللهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً یَقُولُ أَنْزَلَ الْحَقَّ مِنَ السَّمَاءِ فَاحْتَمَلَتْهُ الْقُلُوبُ بِأَهْوَائِهَا ذُو الْیَقِینِ عَلَی قَدْرِ یَقِینِهِ وَ ذُو الشَّکِّ عَلَی قَدْرِ شَکِّهِ فَاحْتَمَلَ الْهَوَی بَاطِلًا کَثِیراً وَ جَفَاءً فَالْمَاءُ هُوَ الْحَقُّ وَ الْأَوْدِیَهًُْ هِیَ الْقُلُوبُ وَ السَّیْلُ هُوَ الْهَوَی وَ الزَّبَدُ هُوَ الْبَاطِلُ وَ الْحِلْیَهًُْ وَ الْمَتَاعُ هُوَ الْحَق قَالَ اللَّهُ کَذلِکَ یَضْرِبُ اللهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَیَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما یَنْفَعُ النَّاسَ فَیَمْکُثُ فِی الْأَرْض.
امام باقر (علیه السلام)- منظور این است که خداوند حق را [به یک شکل] از آسمان نازل نمود، امّا دل‌ها و قلب‌ها آن‌ها را به هوای نفس [و اندازه‌ی ظرفیّت] خویش برداشت کردند. صاحب یقین به مقدار یقین خود و مشکوک به اندازه شکّ خویش [حقیقت را برداشت می‌کند]؛ هوای نفس جز عقاید باطل فراوان و پوچ، از حقیقت، برداشت [و بهره‌ای] نمی‌برد. [در آن آیه‌ی قرآن] آب، همان حقّ و حقیقت، نهرها، همان قلوب، سیل، همان هوی، کف همان باطل و زیور و متاع همان حق است که خداوند می‌فرماید: خدا برای حق و باطل چنین مثَل زند. امّا کف به کناری افتد و نابود شود و آنچه برای مردم سودمند است در زمین پایدار بماند. ( رعد/۱۷ ).
Imam Baqir (peace be upon him): The meaning is that Allah sent down the truth from heaven [in one form], but hearts and minds took it up according to their own desires [and the measure of their capacity]. The one of certainty [receives the truth] according to the measure of his certainty, and the one of doubt according to the measure of his doubt; desire takes [and benefits] nothing from the truth except abundant false beliefs and empty things. [In that verse of the Quran] the water is the very truth and reality, the riverbeds are the hearts, the flood is desire, the foam is falsehood, and the ornament and goods are the truth. As Allah says: "Thus does Allah set forth the truth and falsehood. As for the foam, it passes away as scum; but as for that which benefits the people, it remains on the earth." (Ra'd/17).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અર્થ એ છે કે અલ્લાહે હકને [એક જ સ્વરૂપમાં] આસમાનથી નાઝિલ કર્યો, પરંતુ દિલો અને મનોએ તેને પોતાની ખ્વાહિશો [અને પોતાની ક્ષમતાના પ્રમાણ] મુજબ ગ્રહણ કર્યો. યકીન ધરાવનાર પોતાના યકીનના પ્રમાણમાં અને શંકાશીલ પોતાની શંકાના પ્રમાણમાં [હકીકતને ગ્રહણ કરે છે]; ખ્વાહિશ હકીકતમાંથી પુષ્કળ બાતિલ માન્યતાઓ અને પોકળ વસ્તુઓ સિવાય કંઈ [લાભ] લેતી નથી. [કુરઆનની તે આયતમાં] પાણી એટલે જ હક અને હકીકત, નહેરો એટલે જ દિલો, પૂર એટલે જ ખ્વાહિશ, ફીણ એટલે જ બાતિલ, અને ઘરેણાં તથા સામાન એટલે જ હક છે, જેમ અલ્લાહ ફરમાવે છે: "અલ્લાહ હક અને બાતિલ માટે આવો દાખલો આપે છે. પરંતુ ફીણ કિનારે ફેંકાઈને નષ્ટ થઈ જાય છે, અને જે લોકોને ફાયદાકારક છે તે ધરતી પર બાકી રહે છે." (રઅદ/૧૭).