الرّسول ( عَنْ عَبْدِ اللَّهِبْنِمَسْعُودٍ قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَ خَمْسَهًُْ رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِنَا یَوْماً عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (... قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِمُوسَی یَا مُوسَی (إِنَّهُ لَنْ یَتَزَیَّنَ الْمُتَزَیِّنُونَ بِزِینَهًٍْ أَزْیَنَ فِی عَیْنَیَّ مِثْلَ الزُّهْدِ یَا مُوسَی (إِذَا رَأَیْتَ الْفَقْرَ مُقْبِلًا فَقُلْ مَرْحَباً بِشِعَارِ الصَّالِحِینَ وَ إِذَا رَأَیْتَ الْغِنَی مُقْبِلًا فَقُلْ ذَنْبٌ عُجِّلَتْ عُقُوبَتُهُ یَا ابْنَ مَسْعُودٍ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَی وَ لَوْ لا أَنْ یَکُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ یَکْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُیُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ مَعارِجَ عَلَیْها یَظْهَرُونَ* وَ لِبُیُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً عَلَیْها یَتَّکِؤُنَ* وَ زُخْرُفاً وَ إِنْ کُلُّ ذلِکَ لَمَّا مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ الْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّکَ لِلْمُتَّقِینَ وَ قَوْلُهُ مَنْ کانَ یُرِیدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً* وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعی لَها سَعْیَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ کانَ سَعْیُهُمْ مَشْکُوراً.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالله‌بن‌مسعود گوید: روزی من و پنج تن از یارانمان خدمت پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسیدیم. ... پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: ... خدای تعالی به موسی (علیه السلام) فرمود: ای موسی (علیه السلام)! که هیچ زینت کننده‌ای در نظر من به زینتی بهتر از زهد، خود را نیاراسته. ای موسی (علیه السلام) چون دیدی که فقر رو به تو آورد بگو: آفرین به پوشش مردم صالح! و چون ثروت را دیدی که رو به تو کند بگو: گناهی است که کیفرش زود می‌رسد». ای پسر مسعود! به این کلام خداوند متعال: اگر [تمکّن کفّار از مواهب مادی] سبب نمی‌شد که همه مردم امّت واحد [گمراهی] شوند، ما برای کسانی که به [خداوند] رحمان کافر می‌شدند خانه‌هایی قرار می‌دادیم با سقف‌هایی از نقره و نردبان‌هایی که از آن بالا روند، و برای خانه‌هایشان درها و تخت‌هایی [زیبا و نقره‌ای] قرار می‌دادیم که بر آن تکیه کنند. و انواع زیورها ولی تمام این‌ها بهره‌ی زندگی دنیاست، و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهیزگاران است! ( زخرف/۳۵۳۳ ) و این آیه: مَنْ کانَ یُرِیدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً* وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعی لَها سَعْیَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ کانَ سَعْیُهُمْ مَشْکُورا، بنگر».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abdullah ibn Mas'ud said: One day I and five of our companions came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). ... The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: ... Allah the Exalted said to Musa (peace be upon him): 'O Musa (peace be upon him)! No one who adorns himself has adorned himself in My sight with an adornment better than zuhd (asceticism). O Musa (peace be upon him)! When you see poverty coming towards you, say: Welcome to the garb of the righteous! And when you see wealth coming towards you, say: It is a sin whose punishment has come quickly.' O son of Mas'ud! Look at this word of Allah the Exalted: 'Were it not [that the disbelievers' enjoyment of material bounties] would cause all people to become one nation [of misguidance], We would have made for those who disbelieve in [Allah] the Most Merciful houses with roofs of silver and stairways upon which to ascend, وَ لِبُیُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً عَلَیْها یَتَّکِؤُنَ [And for their houses doors and couches [of silver] upon which to recline], وَ زُخْرُفاً [And ornaments of gold]. But all of this is nothing but the enjoyment of the life of this world, and the Hereafter with your Lord is for the pious!' (Zukhruf/33-35) and this verse: مَنْ کانَ یُرِیدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً* وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعی لَها سَعْیَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ کانَ سَعْیُهُمْ مَشْکُوراً [Whoever desires this present life, We hasten to him therein what We please for whomsoever We desire, then We assign to him hell; he shall enter it despised, driven away. And whoever desires the Hereafter and strives for it as he should, while he is a believer — those are the ones whose striving is appreciated].
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુલ્લાહ બિન મસ્ઊદે કહ્યું: એક દિવસ હું અને અમારા સાથીઓમાંથી પાંચ જણ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં પહોંચ્યા. ... પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: ... અલ્લાહ તઆલાએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: 'હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! કોઈ પણ શણગાર કરનારે મારી નજરમાં ઝુહ્દ (દુન્યાત્યાગ) કરતાં વધુ સારા શણગારથી પોતાને શણગાર્યો નથી. હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! જ્યારે તું જુએ કે ફકીરી તારી તરફ આવી રહી છે તો કહે: સાલેહ લોકોના પોશાકને આવકાર! અને જ્યારે તું જુએ કે સંપત્તિ તારી તરફ આવી રહી છે તો કહે: આ એક ગુનાહ છે જેની સજા જલદી પહોંચે છે.' હે ઇબ્ને મસ્ઊદ! અલ્લાહ તઆલાના આ કલામને જુઓ: 'જો [કાફિરોનું ભૌતિક નેમતોથી લાભાન્વિત થવું] એ કારણ ન બનતું કે બધા લોકો [ગુમરાહીની] એક જ ઉમ્મત બની જાય, તો અમે જેઓ [અલ્લાહ] રહમાનનો ઇન્કાર કરે તેમના માટે એવા ઘરો બનાવત જેની છતો ચાંદીની હોત અને દાદરો હોત જેના પર તેઓ ચઢત, અને તેમના ઘરો માટે દરવાજા અને [સુંદર અને ચાંદીના] તખ્તો બનાવત જેના પર તેઓ ટેકો લેત. અને વિવિધ ઝવેરાત, પરંતુ આ બધું જ દુન્યાના જીવનનું બહેલાવ છે, અને આખેરત તમારા પરવરદિગાર પાસે પરહેઝગારો માટે છે!' (ઝુખરુફ/33-35) અને આ આયત: مَنْ کانَ یُرِیدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِیها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِیدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ یَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً* وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعی لَها سَعْیَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ کانَ سَعْیُهُمْ مَشْکُوراً [જે કોઈ આ દુન્યાવી જીવન ઇચ્છે છે, અમે તેને તેમાં જે ચાહીએ છીએ તે જેને ઇચ્છીએ છીએ તેને જલદી આપી દઈએ છીએ, પછી અમે તેના માટે જહન્નમ મુકરર કરીએ છીએ; તે તેમાં અપમાનિત અને ધુત્કારાયેલ થઈને દાખલ થશે. અને જે આખેરત ઇચ્છે છે અને તેના માટે યોગ્ય કોશિશ કરે છે અને તે મોમિન છે, તો તેઓ જ છે જેમની કોશિશ કદરદાનીને પાત્ર છે].