علی‌بن‌إبراهیم ( کُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّکَ یَعْنِی مَنْ أَرَادَ الدُّنْیَا مِنَ الْآخِرَهًِْ وَ مَعْنَی نُمِدُّ أَیْ نُعْطِی وَ مَا کَانَ عَطاءُ رَبِّکَ مَحْظُوراً أَیْ مَمْنُوعاً.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- کُلاًّ نُّمِدُّ هَؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّکَ؛ یعنی هرکس که دنیا و آخرت را بخواهد. نُمِدُّ؛ یعنی عطا می‌کنیم. وَ مَا کَانَ عَطَاءُ رَبِّکَ مَحْظُورًا؛ یعنی ممنوع است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): كُلاًّ نُّمِدُّ هَؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ [To all — these and those — We extend from the gift of your Lord]; that is, everyone who desires the world and the hereafter. نُمِدُّ [We extend]; that is, We give. وَ مَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا [And the gift of your Lord is not restricted]; that is, withheld.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): كُلاًّ نُّمِدُّ هَؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ [આ સૌને — આમને પણ અને તેમને પણ — અમે તમારા રબની બક્ષિશમાંથી આપીએ છીએ]; એટલે કે દરેક જે દુનિયા અને આખેરત ઇચ્છે છે. نُمِدُّ [અમે આપીએ છીએ]; એટલે કે અતા કરીએ છીએ. وَ مَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا [અને તમારા રબની બક્ષિશ રોકાયેલી નથી]; એટલે કે મના કરાયેલી.