سورة الإسراء

Verse 55 of 111

17:55

وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً

پروردگار تو از [حال همه‌ی] كسانى‌كه در آسمان‌ها و زمين هستند، آگاه‌تر است و [اگر تو را بر ديگران برترى داديم، به‌خاطر شايستگى توست]، ما بعضى از پيامبران را بر بعضى ديگر برترى‌ داديم و به داود، «زبور» بخشيديم.

And your Lord best knows those who are in the heavens and the earth; and certainly We have made some of the prophets to excel others, and to Dawood We gave a scripture.

અને આકાશો તથા ઝમીનમાં જે કોઇ છે તેનાથી તારો પરવરદિગાર સારી રીતે વાકેફ છે; અને ખરેજ અમોએ અમુક નબીઓને અમુક પર ફઝીલત આપી છે અને અમોએ દાવૂદને ઝબૂર અતા કરી છે.

#1 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

الصّادق ( حَدَّثَنَا أَبُوعَمْرٍوالزُّبَیْرِیُّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنَّ لِلْإِیمَانِ دَرَجَاتٍ وَ مَنَازِلَ یَتَفَاضَلُ الْمُؤْمِنُونَ فِیهَا عِنْدَ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ صِفْهُ لِی رَحِمَکَ اللَّهُ حَتَّی أَفْهَمَهُ قَالَ إِنَّ اللَّهَ سَبَّقَ بَیْنَ الْمُؤْمِنِینَ کَمَا یُسَبَّقُ بَیْنَ الْخَیْلِ یَوْمَ الرِّهَانِ ثُمَّ فَضَّلَهُمْ عَلَی دَرَجَاتِهِمْ فِی السَّبْقِ إِلَیْهِ فَجَعَلَ کُلَّ امْرِئٍ مِنْهُمْ عَلَی دَرَجَهًِْ سَبْقِهِ لَا یَنْقُصُهُ فِیهَا مِنْ حَقِّهِ وَ لَا یَتَقَدَّمُ مَسْبُوقٌ سَابِقاً وَ لَا مَفْضُولٌ فَاضِلًا ... قُلْتُ أَخْبِرْنِی عَمَّا نَدَبَ اللَّهُ عزّوجلّ الْمُؤْمِنِینَ إِلَیْهِ مِنَ الِاسْتِبَاقِ إِلَی الْإِیمَانِ فَقَالَ قَوْلُ اللَّهِ عزّوجلّ: سابِقُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها کَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رُسُلِهِ وَ قَالَ: السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ وَ قَالَ وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ وَ رَضُوا عَنْهُ فَبَدَأَ بِالْمُهَاجِرِینَ الْأَوَّلِینَ عَلَی دَرَجَهًِْ سَبْقِهِمْ ثُمَّ ثَنَّی بِالْأَنْصَارِ ثُمَّ ثَلَّثَ بِالتَّابِعِینَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍ فَوَضَعَ کُلَّ قَوْمٍ عَلَی قَدْرِ دَرَجَاتِهِمْ وَ مَنَازِلِهِمْ عِنْدَهُ ثُمَّ ذَکَرَ مَا فَضَّلَ اللَّهُ عزّوجلّ بِهِ أَوْلِیَاءَهُ بَعْضَهُمْ عَلَی بَعْضٍ فَقَالَ عزّوجلّ تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ إِلَی آخِرِ ...

امام صادق (علیه السلام)- زبیری گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «آیا برای ایمان درجات و مراتبی است که مؤمنین نسبت به آن‌ها نزد خدا بر یکدیگر برتری دارند»؟ فرمود: «آری»! عرض کردم: «خدا رحمتت کند! برایم توضیح بده تا بفهمم». فرمود: «خدا میان مؤمنین مسابقه قرار داد، چنان که میان اسبان، در روز اسب‌دوانی مسابقه گذارند. و آن‌ها را به‌حسب درجات سبقت فضیلت بخشید و هریک از مؤمنین را طبق درجه‌ی سبقتش قرار داد و حقّ او را از آن درجه نکاست و هیچ دنبالی از جلو افتاده [نزد خدا] پیشی نگیرد و نه هیچ کم‌فضیلتی بر صاحب فضیلت». عرض کردم: «پیشی‌گرفتن به‌سوی ایمانی که خدا مؤمنین را در این گفتار خویش دعوت فرموده است به من خبر ده: به پیش تازید برای رسیدن به مغفرت پروردگارتان و بهشتی که پهنه‌ی آن مانند پهنه آسمان و زمین است و برای کسانی که به خدا و رسولانش ایمان آورده‌اند آماده شده است. ( حدید/۲۱ ) و فرموده است: و [سوّمین گروه] پیشگامان پیشگامند، آن‌ها مقرّبانند!. ( واقعه/۱۱۱۰ ) و فرموده است: پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی که به نیکی از آن‌ها پیروی کردند، خداوند از آن‌ها خشنود گشت، و آن‌ها [نیز] از او خشنود شدند. ( توبه/۱۰۰ ) پس خدا به مهاجرین نخستین طبق درجه‌ی پیش‌رویشان آغاز فرمود و در درجه‌ی دوّم انصار و در سوّم پیروان به احسان از آن‌ها را ذکر فرمود و هرگروهی را به‌اندازه‌ی درجات و مراتبشان نزد خود جایگزین فرمود. سپس آنچه را خدای عزّوجلّ به‌سبب آن بعضی از اولیایش را بر بعض دیگر ترجیح داده و می‌فرماید: بعضی از آن رسولان را بر بعضی دیگر برتری دادیم برخی از آن‌ها، خدا با او سخن می‌گفت و بعضی را درجاتی برتر داد. ( بقره/۲۵۳ )

Imam Sadiq (peace be upon him): Zubayri said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him), "Are there degrees and ranks for faith by which the believers surpass one another before Allah?" He said, "Yes." I said, "May Allah have mercy on you! Explain it to me so that I may understand." He said, "Allah placed a race between the believers just as a race is placed between horses on the day of racing. He then favoured them according to the degrees of their precedence toward Him and placed each of the believers upon the degree of his precedence, not diminishing him of his due in that degree; and no follower may go ahead of one who has preceded him [before Allah], nor may one of lesser merit go ahead of one of merit." I said, "Inform me about the racing toward faith to which Allah has invited the believers in this word of His: سابِقُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها کَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رُسُلِهِ [Race to forgiveness from your Lord and a Garden the breadth of which is like the breadth of the heaven and the earth, prepared for those who believe in Allah and His messengers] (Hadid/21), and He has said: السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ [And [the third group is] the foremost, the foremost; they are the ones brought near] (Waqi'ah/10–11), and He has said: وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ وَ رَضُوا عَنْهُ [The foremost, the first of the Emigrants and the Helpers, and those who followed them in goodness — Allah is pleased with them and they [also] are pleased with Him] (Tawbah/100). So Allah began with the first Emigrants according to the degree of their precedence, and in the second degree the Helpers, and in the third the followers in goodness from among them, and He placed every group according to the measure of their degrees and ranks with Him. Then He mentioned that by which Allah the Mighty and Majestic preferred some of His awliya over others, saying: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ [These messengers — We have preferred some of them over others; among them are those to whom Allah spoke, and He raised some of them by degrees] (Baqarah/253)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝુબૈરી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "શું ઈમાન માટે દરજ્જાઓ અને મરતબાઓ છે જેમાં મોમિનો અલ્લાહની પાસે એકબીજા પર બરતરી ધરાવે છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હા!" મેં અરજ કરી: "અલ્લાહ તમારા પર રહમ કરે! મને સમજાવો જેથી હું સમજી શકું." તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે મોમિનો વચ્ચે એવી રીતે મુકાબલો રાખ્યો છે જેવી રીતે ઘોડાઓ વચ્ચે ઘોડદોડના દિવસે મુકાબલો રાખવામાં આવે છે. અને તેમને તેમની આગળ વધવાના દરજ્જા મુજબ ફઝીલત આપી અને દરેક મોમિનને તેની આગળ વધવાના દરજ્જા મુજબ મુકર્રર કર્યો અને તે દરજ્જામાં તેના હકમાંથી કંઈ ઓછું ન કર્યું, અને [અલ્લાહની પાસે] કોઈ પાછળનો આગળવાળા પર આગળ વધતો નથી અને ન કોઈ ઓછી ફઝીલતવાળો ફઝીલતવાળા પર." મેં અરજ કરી: "ઈમાન તરફ આગળ વધવા વિષે, જેના તરફ અલ્લાહે મોમિનોને પોતાના આ કલામમાં દાવત આપી છે, મને જણાવો: سابِقُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها کَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رُسُلِهِ [તમારા પરવરદિગારની મગફિરત અને એવી જન્નત તરફ આગળ વધો જેની પહોળાઈ આસમાન અને ઝમીનની પહોળાઈ જેવી છે અને જે લોકોએ અલ્લાહ અને તેના રસૂલો પર ઈમાન લાવ્યા છે તેમના માટે તૈયાર કરવામાં આવી છે] (હદીદ/૨૧) અને ફરમાવ્યું છે: السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ [અને (ત્રીજો સમૂહ) આગળ વધનારા આગળ વધનારા છે, તેઓ મુકર્રબીન છે] (વાકિઆ/૧૦–૧૧) અને ફરમાવ્યું છે: وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ وَ رَضُوا عَنْهُ [મુહાજિરીન અને અન્સારમાંથી પહેલા આગળ વધનારાઓ, અને જે લોકોએ નેકી સાથે તેમનું અનુસરણ કર્યું, અલ્લાહ તેમનાથી રાજી થયો અને તેઓ (પણ) તેનાથી રાજી થયા] (તૌબા/૧૦૦). તો અલ્લાહે પહેલા મુહાજિરીનથી તેમની આગળ વધવાના દરજ્જા મુજબ શરૂ કર્યું અને બીજા દરજ્જામાં અન્સાર અને ત્રીજામાં તેમનું નેકી સાથે અનુસરણ કરનારાઓનો ઉલ્લેખ કર્યો અને દરેક સમૂહને તેમના દરજ્જાઓ અને મરતબાઓ મુજબ પોતાની પાસે સ્થાન આપ્યું. પછી જેના કારણે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પોતાના ઔલિયામાંથી કેટલાકને બીજા પર બરતરી આપી છે તેનો ઉલ્લેખ કરી ફરમાવે છે: تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ [આ રસૂલોમાંથી કેટલાકને અમે બીજા પર બરતરી આપી છે; તેમાંથી કેટલાક એવા છે જેમની સાથે અલ્લાહે વાત કરી અને કેટલાકને દરજ્જાઓમાં બરતરી આપી] (બકરહ/૨૫૩)."

#2 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

أمیرالمومنین ( ِ عَنْ إِسْمَاعِیلَ‌بْنِ‌جَابِرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ (فِی خَبَرٍ طَوِیلٍ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (أَنَّهُ قَال أَمَّا الْإِیمَانُ وَ الْکُفْرُ وَ الشِّرْکُ وَ زِیَادَتُهُ وَ نُقْصَانُهُ فَالْإِیمَانُ بِاللَّهِ تَعَالَی هُوَ أَعْلَی الْأَعْمَالِ دَرَجَهًًْ وَ أَشْرَفُهَا مَنْزِلَهًًْ وَ أَسْمَاهَا حَظّاً فَقِیلَ لَهُ (الْإِیمَانُ قَوْلٌ وَ عَمَلٌ أَمْ قَوْلٌ بِلَا عَمَلٍ فَقَالَ الْإِیمَانُ تَصْدِیقٌ بِالْجَنَانِ وَ إِقْرَارٌ بِاللِّسَانِ وَ عَمَلٌ بِالْأَرْکَانِ وَ هُوَ عَمَلٌ کُلُّهُ وَ مِنْهُ التَّامُّ وَ مِنْهُ الْکَامِلُ تَمَامُهُ وَ مِنْهُ النَّاقِصُ الْبَیِّنُ نُقْصَانُهُ وَ مِنْهُ الزَّائِدُ الْبَیِّنُ زِیَادَتُه ... فَلَوْ کَانَ الْإِیمَانُ کُلُّهُ وَاحِداً لَا زِیَادَهًَْ فِیهِ وَ لَانُقْصَانَ لَمْ یَکُنْ لِأَحَدٍ فَضْلٌ عَلَی أَحَدٍ وَ لَتَسَاوَی النَّاسُ فَبِتَمَامِ الْإِیمَانِ وَ کَمَالِهِ دَخَلَ الْمُؤْمِنُونَ الْجَنَّهًَْ وَ نَالُوا الدَّرَجَاتِ فِیهَا وَ بِذَهَابِهِ وَ نُقْصَانِهِ دَخَلَ الْآخَرُونَ النَّارَ وَ کَذَلِکَ السَّبْقُ إِلَی الْإِیمَانِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ وَ قَالَ سُبْحَانَهُ وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ وَ ثَلَّثَ بِالتَّابِعِینَ وَ قَالَ عزّوجلّ تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَیْنا عِیسَی‌ابْنَ‌مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ قَالَ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً.

امام علی (علیه السلام)- اسماعیل‌بن‌جابر در روایت طولانی گوید: امام صادق (علیه السلام) از قول امام علی (علیه السلام) فرمود: ایمان و کفر و شرک و کم و زیادی آن‌ها از این قرار است، ایمان به خداوند بالاترین اعمال می‌باشد و در مرتبه‌ی عالی قرار دارد و گرامی‌تر از آن مقامی نیست و بهره‌اش از همه افزون‌تر است. گفته شد: «یا امیرالمؤمنین (علیه السلام)! ایمان گفتار و کردار است و یا تنها گفتار می‌باشد». فرمود: «ایمان گواهی به قلب و اعتراف در زبان و عمل به اعضاء و جوارح می‌باشد، ایمان همه‌اش عمل است، ایمان گاهی کامل و گاهی نیمه‌کامل و زمانی ناقص و گاهی هم زائد است، به‌طوری‌که این نقصان و زیادت به وضوح دیده می‌شود، ... اگر همه در ایمان با هم مساوی بودند کسی را بر کسی فضیلت و برتری نبود، با ایمان کامل مؤمنان وارد بهشت می‌گردند و به درجات آن نائل می‌شوند. اگر کسانی ایمان آن‌ها ناقص باشد و یا ایمان خود را از دست بدهند وارد دوزخ می‌شوند، کسانی که در ایمان سابقه دارند بر دیگران برتری پیدا می‌کنند، خداوند در قرآنش فرموده: و [سوّمین گروه] پیشگامان پیشگامند، آن‌ها مقرّبانند!. ( واقعه/۱۱۱۰ ) در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار. ( توبه/۱۰۰ ) در آیه دیگری فرموده: بعضی از آن رسولان را بر بعضی دیگر برتری دادیم برخی از آن‌ها، خدا با او سخن می‌گفت و بعضی را درجاتی برتر داد و به عیسی‌بن‌مریم، نشانه‌های روشن دادیم و او را با «روح القدس» تأیید نمودیم. ( بقره/۲۵۳ ) در آیه‌ای می‌فرماید: وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً.

Imam Ali (peace be upon him): Isma'il ibn Jabir in a long narration says: Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from Imam Ali (peace be upon him) who said: Faith, disbelief, polytheism, and the increase and decrease of them are as follows: faith in Allah is the highest of deeds, and it stands at the loftiest rank, and there is no station more honourable than it, and its share is greater than all others. It was said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! Is faith speech and action, or is it only speech?" He said: "Faith is affirmation by the heart, confession by the tongue, and action by the limbs. Faith is entirely action. Faith is sometimes complete, sometimes half-complete, sometimes deficient, and sometimes in excess, in such a way that this decrease and increase can be clearly seen. ... If all were equal in faith, no one would have virtue or superiority over another. Through complete faith, the believers enter Paradise and attain its ranks. If some people have deficient faith, or lose their faith, they enter the Fire. Those who are foremost in faith gain superiority over others. Allah in His Qur'an has said: 'And [the third group] the foremost are the foremost; they are the ones brought near!' (Waqi'ah/10–11). In another verse He says: 'The foremost first ones from among the Muhajirin and Ansar.' (Tawbah/100). In another verse He has said: 'We made some of those Messengers to excel others; among them was one to whom Allah spoke, and He raised some of them in ranks; and We gave Isa ibn Maryam clear signs and supported him with Ruh al-Qudus (the Holy Spirit).' (Baqarah/253). In one verse He says: وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [And certainly We have made some of the prophets to excel others, and to Dawud We gave Zabur].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્માઈલ બિન જાબિર એક લાંબી રિવાયતમાં કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ના કથનથી ફરમાવ્યું: ઈમાન, કુફ્ર, શિર્ક અને તેમના વધ-ઘટની બાબત આ પ્રમાણે છે: અલ્લાહ પર ઈમાન લાવવું એ સર્વોચ્ચ કાર્ય છે અને તે સૌથી ઉચ્ચ દરજ્જા પર છે, અને તેનાથી વધુ સન્માનજનક કોઈ મુકામ નથી, અને તેનો ભાગ સૌથી અધિક છે. કહેવામાં આવ્યું: "ઓ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! શું ઈમાન કથન અને કર્મ છે કે માત્ર કથન છે?" ફરમાવ્યું: "ઈમાન એ દિલથી ગવાહી, જીભથી ઇકરાર (સ્વીકાર) અને અંગોથી અમલ છે. ઈમાન સંપૂર્ણપણે અમલ છે. ઈમાન કયારેક સંપૂર્ણ, ક્યારેક અર્ધ-સંપૂર્ણ, ક્યારેક અધૂરું અને ક્યારેક વધારે હોય છે, એ રીતે કે આ ઘટ અને વૃદ્ધિ સ્પષ્ટ દેખાય છે. ... જો બધા ઈમાનમાં સમાન હોત, તો કોઈને કોઈ પર ફઝીલત અને શ્રેષ્ઠતા ન હોત. સંપૂર્ણ ઈમાન સાથે મોમિનો જન્નતમાં દાખલ થાય છે અને તેના દરજ્જાઓ પ્રાપ્ત કરે છે. જો કેટલાકનું ઈમાન અધૂરું હોય અથવા તેઓ પોતાનું ઈમાન ગુમાવી દે, તો તેઓ જહન્નમમાં દાખલ થાય છે. જેઓ ઈમાનમાં આગેવાની ધરાવે છે તેઓ બીજા પર શ્રેષ્ઠતા મેળવે છે. અલ્લાહે પોતાના કુરઆનમાં ફરમાવ્યું: 'અને [ત્રીજો સમૂહ] આગેવાનો આગેવાનો છે, તેઓ નજદીકના છે!' (વાકિઆ/૧૦–૧૧). બીજી આયતમાં ફરમાવે છે: 'મુહાજિરીન અને અન્સારમાંથી પ્રથમ આગેવાનો.' (તૌબા/૧૦૦). બીજી આયતમાં ફરમાવ્યું: 'તે રસૂલોમાંથી કેટલાકને કેટલાક પર શ્રેષ્ઠતા આપી; તેમાંથી કેટલાક એવા હતા કે અલ્લાહ તેમની સાથે વાત કરતો હતો અને કેટલાકને દરજ્જાઓમાં ઉંચે કર્યા, અને ઈસા બિન મરયમને સ્પષ્ટ નિશાનીઓ આપી અને તેમને 'રૂહુલ કુદુસ' દ્વારા મદદ કરી.' (બકરહ/૨૫૩). એક આયતમાં ફરમાવે છે: وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [અને ખરેખર અમે કેટલાક પયગંબરોને કેટલાક પર શ્રેષ્ઠતા આપી અને દાઉદને ઝબૂર આપી].

#3 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

الصّادق ( سَادَهًُْ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ خَمْسَهًٌْ وَ هُمْ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ عَلَیْهِمْ دَارَتِ الرَّحَی نُوحٌ وَ إِبْرَاهِیمُ وَ مُوسَی وَ عِیسَی وَ مُحَمَّدٌ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَی جَمِیعِ الْأَنْبِیَاءِ (.

امام صادق (علیه السلام)- آقا و سرور پیغمبران (و رسولان پنج نفرند که ایشان اولو العزم رسولان هستند و آسیای نبوّت و رسالت گرد آن‌ها می‌چرخد و ایشان؛ نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمّد (است درود خدا بر محمّد (صلی الله علیه و آله) و خاندانش و بر تمام پیغمبران (.

Imam Sadiq (peace be upon him): The masters and chiefs of the prophets and messengers are five, and they are Ulu al-Azm (those of firm resolve) from among the messengers, and the mill of prophethood and messengership turns upon them, and they are: Nuh, Ibrahim, Musa, Isa, and Muhammad (peace be upon him and his family) — may Allah's blessings be upon Muhammad and his family and upon all the prophets (peace be upon them).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પયગંબરો અને રસૂલોના સરદાર અને સર્વોચ્ચ પાંચ છે, જેઓ ઉલુલ અઝ્મ (દ્રઢ સંકલ્પવાળા) રસૂલો છે અને નબુવ્વત તથા રિસાલતની ચક્કી તેમના પર ફરે છે, અને તેઓ છે; નૂહ, ઇબ્રાહીમ, મૂસા, ઈસા અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — અલ્લાહનો દરૂદ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના ખાનદાન પર અને તમામ પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ) પર.

#4 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

الرّضا ( فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ بِإِسْنَادِهِ إِلَی الرِّضَا (حَدِیثٌ طَوِیلٌ یَقُولُ فِیهِ (: وَ قَدْ ذَکَرَ نُوحاً وَ إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَی وَ عیِسَی وَ مُحَمَّداً (: فَهَؤُلَاءِ الْخَمْسَهًُْ أُولُوا الْعَزْمِ وَ هُمْ أَفْضَلُ الْأَنْبِیَاءِ وَ الرُّسُلِ (..

امام رضا (علیه السلام)- نوح و ابراهیم و موسی و عیسی‌بن‌مریم و محمّد (این پنج نفر بهترین انبیاء (هستند که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بهترین آن‌هاست.

Imam Rida (peace be upon him): Nuh, Ibrahim, Musa, Isa son of Maryam, and Muhammad — these five are the best of the prophets (peace be upon them), and the Noble Prophet (peace be upon him and his family) is the best of them.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): નૂહ, ઇબ્રાહીમ, મૂસા, ઈસા બિન મરયમ અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — આ પાંચ અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ)માં શ્રેષ્ઠ છે અને પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમનામાં શ્રેષ્ઠ છે.

#5 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

الصّادق ( إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ أُولِی الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ بِالْعِلْمِ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ وَ وَرَّثَنَا عِلْمَهُمْ وَ فَضَّلَنَا عَلَیْهِمْ فِی فَضْلِهِمْ وَ عَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ (مَا لَا یَعْلَمُونَ وَ عَلَّمَنَا عِلْمَ رَسُولِ اللَّهِ (فَرَوَیْنَا لِشِیعَتِنَا فَمَنْ قَبِلَ مِنْهُمْ فَهُوَ أَفْضَلُهُمْ وَ أَیْنَمَا نَکُونُ فَشِیعَتُنَا مَعَنَا.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند، پیامبران اولوالعزم را به‌وسیله‌ی علمشان بر سایر انبیاء (ترجیح داده است و ما علم آن‌ها را به ارث بردیم و خدا ما را در فضل بر آنان فضیلت داده است، و به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) چیزهایی را آموخت که سایر پیامبران از آن اطلاع نداشتند. و ما را هم به علم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آگاه گردانید و ما آن‌ها را به شیعیان خود روایت کردیم، پس کسی که قبول بکند افضل شیعیان است و ما هر جا باشیم، شیعیان ما هم آنجا هستند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah gave the Ulu al-Azm messengers preference over the other prophets (peace be upon them) through their knowledge, and we inherited their knowledge, and Allah gave us preference over them in their merit. And He taught the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) things that the other prophets did not know. And He made us aware of the knowledge of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and we narrated it to our Shia. So whoever accepts it is the most excellent of them, and wherever we are, our Shia are also there with us.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે ઉલુલ અઝ્મ પયગંબરોને તેમના ઇલ્મ થકી બાકીના અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) પર બરતરી આપી છે અને અમે તેમનું ઇલ્મ વારસામાં લીધું છે અને અલ્લાહે અમને ફઝીલતમાં તેમના પર ફઝીલત આપી છે, અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને એવી બાબતો શીખવી કે જેની બાકીના પયગંબરોને જાણ ન હતી. અને અમને પણ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ઇલ્મથી વાકેફ કર્યા અને અમે તે અમારા શિયાઓને રિવાયત કરી, તો જે કબૂલ કરે તે શિયાઓમાં અફઝલ છે અને અમે જ્યાં પણ હોઈએ, અમારા શિયાઓ પણ ત્યાં હોય છે.

#6 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

الرّسول ( عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ صَالِحٍ الْهَرَوِیُّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا (عَنْ أَبِیهِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِی عَنْ أَبِیهِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (مَا خَلَقَ اللَّهُ خَلْقاً أَفْضَلَ مِنِّی وَ لَا أَکْرَمَ عَلَیْهِ مِنِّی قَالَ عَلِیٌّ (فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَنْتَ أَفْضَلُ أَمْ جَبْرَئِیلُ فَقَالَ (یَا عَلِیُّ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَضَّلَ أَنْبِیَاءَهُ الْمُرْسَلِینَ عَلَی مَلَائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ فَضَّلَنِی عَلَی جَمِیعِ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ وَ الْفَضْلُ بَعْدِی لَکَ یَا عَلِیُّ وَ لِلْأَئِمَّهًِْ مِنْ بَعْدِکَ فَإِنَ الْمَلَائِکَهًَْ لَخُدَّامُنَا وَ خُدَّامُ مُحِبِّینَا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالسلام‌بن‌صالح هروی گوید: امام رضا (علیه السلام) از پدرانش از امام علی (علیه السلام) روایت نمود: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوند مخلوقی بهتر از من و گرامی‌تر از من نزد خود نیافرید»، علی (علیه السلام)گوید: عرض کردم: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شما بهترید یا جبرئیل»؟ فرمود: «خدای تعالی پیغمبران (مرسل خود را بر فرشتگان مقرّبش برتری داده و مرا بر تمام پیغمبران (و مرسلین برتری داد و پس از من، ای علی (علیه السلام)! برتری مخصوص تو و امامان بعد از توست، زیرا فرشتگان خدمتگزاران ما و خدمتگزار دوستان ما هستند».

The Messenger (peace be upon him and his family) — Abd al-Salam ibn Salih al-Harawi said: Imam Rida (peace be upon him) narrated from his forefathers from Imam Ali (peace be upon him) that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Allah did not create any creature better than me or more honored before Him than me." Ali (peace be upon him) said: I said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), are you better or Jibra'il?" He said: "Allah the Exalted has given His sent prophets excellence over His close angels, and has given me excellence over all the prophets and messengers, and after me, O Ali (peace be upon him), the excellence belongs to you and the Imams after you, for indeed the angels are our servants and the servants of those who love us."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- અબ્દુસ્સલામ બિન સાલિહ હરવી કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પૂર્વજોથી ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરી: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે મારાથી બહેતર અને મારાથી વધુ સન્માનિત કોઈ મખલૂક પોતાની પાસે નથી બનાવી", અલી (અલયહિસ્સલામ) કહે છે: મેં અરજ કરી: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તમે બહેતર છો કે જિબ્રઈલ?" ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાએ પોતાના મુરસલ પયગંબરોને પોતાના મુકર્રબ ફરિશ્તાઓ પર બરતરી આપી છે અને મને તમામ પયગંબરો અને મુરસલીન પર બરતરી આપી છે, અને મારા પછી, અય અલી (અલયહિસ્સલામ)! બરતરી ખાસ તમારા અને તમારા પછીના ઇમામો માટે છે, કારણ કે ફરિશ્તાઓ અમારા ખિદમતગુઝાર અને અમારા દોસ્તોના ખિદમતગુઝાર છે."

#7 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

الرّسول ( عَنْ صَالِحِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (قَالَ إِنَّ بَعْضَ قُرَیْشٍ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ (بِأَیِّ شَیْءٍ سَبَقْتَ الْأَنْبِیَاءَ وَ فُضِّلْتَ عَلَیْهِمْ وَ أَنْتَ بُعِثْتَ آخِرَهُمْ وَ خَاتَمَهُمْ قَالَ إِنِّی کُنْتُ أَوَّلَ مَنْ أَقَرَّ بِرَبِّی جَلَّ جَلَالُهُ وَ أَوَّلَ مَنْ أَجَابَ حَیْثُ أَخَذَ اللَّهُ مِیثاقَ النَّبِیِّینَ ... وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی فَکُنْتُ أَوَّلَ نَبِیٍّ قَالَ بَلَی فَسَبَقْتُهُمْ إِلَی الْإِقْرَارِ بِاللَّهِ عَزَّ وَ جَل.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- صالح‌بن‌سهل گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: برخی از قریشیان به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عرض کردند: «به چه سببی از پیامبران پیشی گرفتی و بر آنان برتری یافتی حال آن که تو آخرین نفر و پایان بخش آنان برانگیخته شدی»؟ فرمود: «من نخستین کسی بودم که به وجود پروردگار والامرتبه ام اقرار کردم و نخستین کسی بودم که او را اجابت کردم در آن هنگام که از پیامبران پیمان گرفت: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: «آری، گواهی می‌دهیم». ( اعراف/۱۷۲ )، من نخستین پیامبری بودم که گفت: بلی، و این گونه از آنان در اقرار به خداوند عزّوجلّ پیشی گرفتم».

The Messenger (peace be upon him and his family) — From Salih ibn Sahl, Imam Sadiq (peace be upon him) said: Some of the Quraysh said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "By what means did you precede the prophets and gain excellence over them, while you were sent as the last of them and their seal?" He said: "I was the first who acknowledged my Lord, mighty is His majesty, and the first who responded when Allah took the covenant from the prophets and made them witnesses over themselves: أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی [Am I not your Lord? They said: Yes, we bear witness] (al-A'raf/172). I was the first prophet who said: Yes, and thus I preceded them in acknowledging Allah the Mighty and Majestic."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- સાલિહ બિન સહલ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: કુરૈશમાંથી કેટલાકે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અરજ કરી: "કયા કારણથી તમે પયગંબરો પર આગળ વધ્યા અને તેમના પર બરતરી પ્રાપ્ત કરી, જ્યારે તમે તેમનામાં આખરી અને તેમના ખાતિમા તરીકે મબઉસ થયા છો?" ફરમાવ્યું: "હું પહેલી વ્યક્તિ હતો જેણે પોતાના આલી મરતબા પરવરદિગારના વુજૂદનો ઇકરાર કર્યો, અને હું પહેલી વ્યક્તિ હતો જેણે તેને જવાબ આપ્યો તે વખતે જ્યારે તેણે પયગંબરો પાસેથી અહદ લીધો: أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلی [શું હું તમારો પરવરદિગાર નથી? તેમણે કહ્યું: હા, અમે ગવાહી આપીએ છીએ] (અઅરાફ/૧૭૨), હું પહેલો પયગંબર હતો જેણે કહ્યું: હા, અને આ રીતે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના ઇકરારમાં તેમનાથી આગળ વધ્યો."

#8 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

أمیرالمومنین ( جَابِرِ بْنِ یَزِیدَ الْجُعْفِیِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (قَالَ: دَخَلَ سَلْمَانُ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (فَسَأَلَهُ عَنْ نَفْسِهِ فَقَالَ یَا سَلْمَانُ أَنَا الَّذِی دُعِیَتِ الْأُمَمُ کُلُّهَا إِلَی طَاعَتِی فَکَفَرَتْ فَعُذِّبَتْ بِالنَّارِ وَ أَنَا خَازِنُهَا عَلَیْهِمْ حَقّاً أَقُولُ یَا سَلْمَانُ إِنَّهُ لَا یَعْرِفُنِی أَحَدٌ حَقَّ مَعْرِفَتِی إِلَّا کَانَ مَعِی فِی الْمَلَإِ الْأَعْلَی قَالَ ثُمَّ دَخَلَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ (فَقَالَ یَا سَلْمَانُ هَذَانِ شَنْفَا عَرْشِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ بِهِمَا تُشْرِقُ الْجِنَانُ وَ أُمُّهُمَا خِیَرَهًُْ النِّسْوَانِ أَخَذَ اللَّهُ عَلَی النَّاسِ الْمِیثَاقَ بِی فَصَدَّقَ مَنْ صَدَّقَ وَ کَذَّبَ مَنْ کَذَّبَ فَهُوَ فِی النَّارِ وَ أَنَا الْحُجَّهًُْ الْبَالِغَهًُْ و الْکَلِمَهًُْ الْبَاقِیَهًُْ وَ أَنَا سَفِیرُ السُّفَرَاءِ قَالَ سَلْمَانُ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ لَقَدْ وَجَدْتُکَ فِی التَّوْرَاهًِْ کَذَلِکَ وَ فِی الْإِنْجِیلِ کَذَلِکَ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا قَتِیلَ کُوفَانَ وَ اللَّهِ لَوْ لَا أَنْ یَقُولَ النَّاسُ وَا شَوْقَاهْ رَحِمَ اللَّهُ قَاتِلَ سَلْمَانَ لَقُلْتُ فِیکَ مَقَالًا تَشْمَئِزُّ مِنْهُ النُّفُوسُ لِأَنَّکَ حُجَّهًُْ اللَّهِ الَّذِی بِهِ تَابَ عَلَی آدَمَ وَ بِکَ أَنْجَی یُوسُفُ مِنَ الْجُبِّ وَ أَنْتَ قِصَّهًُْ أَیُّوبَ وَ سَبَبُ تَغَیُّرِ نِعْمَهًِْ اللَّهِ عَلَیْهِ فَقَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (أَ تَدْرِی مَا قِصَّهًُْ أَیُّوبَ وَ سَبَبُ تَغَیُّرِ نِعْمَهًِْ اللَّهِ عَلَیْهِ قَالَ اللَّهُ أَعْلَمُ وَ أَنْتَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ لَمَّا کَانَ عِنْدَ الِانْبِعَاثِ لِلنُّطْقِ شَکَ أَیُّوبُ فِی مُلْکِی فَقَالَ هَذَا خَطْبٌ جَلِیلٌ وَ أَمْرٌ جَسِیمٌ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَا أَیُّوبُ أَ تَشُکُّ فِی صُورَهًٍْ أَقَمْتُهُ أَنَا إِنِّی ابْتَلَیْتُ آدَمَ بِالْبَلَاءِ فَوَهَبْتُهُ لَهُ وَ صَفَحْتُ عَنْهُ بِالتَّسْلِیمِ عَلَیْهِ بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ وَ أَنْتَ تَقُولُ خَطْبٌ جَلِیلٌ وَ أَمْرٌ جَسِیمٌ فَوَ عِزَّتِی لَأُذِیقَنَّکَ مِنْ عَذَابِی أَوْ تَتُوبَ إِلَیَّ بِالطَّاعَهًِْ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ثُمَّ أَدْرَکَتْهُ السَّعَادَهًُْ بِی یَعْنِی أَنَّهُ تَابَ وَ أَذْعَنَ بِالطَّاعَهًِْ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (وَ عَلَی ذُرِّیَّتِهِ الطَّیِّبِینَ (.

امام علی (علیه السلام)- جابربن‌یزید جعفی گوید: مردی از یاران امیرالمؤمنین (علیه السلام) گفت: «روزی سلمان (رحمة الله علیه) خدمت امیرالمؤمنین (علیه السلام) رسیده درباره‌ی خود حضرت از ایشان پرسید. فرمود: «سلمان (رحمة الله علیه)! من کسی هستم که تمام امّت‌ها به اطاعت از من دعوت شدند، کافر شدند و به آتش عذاب گردیدند. من نگهبان آن‌ها هستم این یک واقعیّتی است که می‌گویم. سلمان! مرا به‌واقع کسی نمی‌شناسد مگر اینکه با من خواهد بود در ملأ اعلی». دراین‌موقع حسن و حسین (علیها السلام) وارد شدند، امام (علیه السلام) فرمود: «سلمان! این دو گوشواره‌ی عرش پروردگار جهانند، به‌وسیله‌ی آن دو بهشت درخشان است و مادرشان بهترین زنان است خداوند از مردم درباره‌ی من پیمان گرفته است؛ هرکه خواست تصدیق نمود و هرکه تکذیب کرد در آتش است من حجّت بالغه و کلمه‌ی باقیه و سفیر سفراء هستم». سلمان (رحمة الله علیه) گفت: «یا امیرالمؤمنین (علیه السلام)! من تو را در تورات با همین مشخّصات دیدم و در انجیل نیز همینطور. پدر و مادرم فدایت باد! ای شهید کوفه، به‌خدا قسم! اگر مردم نمی‌گفتند که خدا رحمت کند قاتل سلمان (رحمة الله علیه) را، سخنی درباره‌ات می‌گفتم که موجب ناراحتی نفوس و مردم می‌شد زیرا تو حجّت خدایی هستی که به‌وسیله‌ی تو خدا توبه‌ی آدم (علیه السلام) را پذیرفت و یوسف (علیه السلام) را از چاه نجات بخشید و تو داستان ایّوب (علیه السلام) و سبب تغییر یافتن نعمت خدا بر اویی». امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «می‌دانی داستان ایّوب (علیه السلام) چیست و علّت تغییر نعمت خدا بر او چه بوده است»؟ گفت: «خدا بهتر می‌داند و شما یا امیرالمؤمنین (علیه السلام)»! فرمود: «هنگام آمادگی برای سخن، ایّوب در فرمانروایی من مشکوک شد ایّوب (علیه السلام) گفت این مطلب بزرگ و امری بس سنگین است». خداوند فرمود: «ایّوب (علیه السلام)! درباره‌ی صورتی که من آن را به‌پا داشته‌ام مشکوک می‌شوی من آدم (علیه السلام) را گرفتار نمودم، به‌وسیله‌ی او آدم (علیه السلام) را بخشیدم و از او گذشتم چون تسلیم گردید و او را به امیرالمؤمنین بودن پذیرفت؛ تو می‌گویی این کار بزرگ و خیلی سنگینی است؟! قسم به عزّت خود! تو را از عذاب خویش می‌چشانم، مگرآنکه به اطاعت‌نمودن از امیرالمؤمنین (علیه السلام) توبه نمایی؛ سپس به‌واسطه‌ی من سعادتمند شد؛ یعنی او توبه نمود و اقرار به اطاعت نسبت به امیرالمؤمنین (علیه السلام) و ذرّیّه‌ی پاکش نمود».

Imam Ali (peace be upon him) — Jabir ibn Yazid al-Ju'fi said: A man from the companions of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "One day Salman (may Allah have mercy on him) came to Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and asked him about himself. He said: 'Salman (may Allah have mercy on him)! I am the one to whose obedience all the nations were called, and they disbelieved and were punished with the Fire. I am their keeper — this is a truth I am telling. Salman! No one truly knows me as I should be known but that he will be with me in the Most High Assembly (al-Mala' al-A'la).' At that moment Hasan and Husayn (peace be upon them) entered, and the Imam (peace be upon him) said: 'Salman! These two are the two earrings of the Throne of the Lord of the Worlds; through the two of them Paradise shines, and their mother is the best of women. Allah has taken a covenant from the people concerning me; whoever wished, affirmed it, and whoever denied it is in the Fire. I am al-hujjat al-baligha (the conclusive proof) and al-kalimat al-baqiya (the abiding word), and I am the envoy of envoys.' Salman (may Allah have mercy on him) said: 'O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! I found you in the Torah with these very qualities, and in the Injil likewise. May my father and mother be sacrificed for you! O martyr of Kufa, by Allah! Were it not that people would say, "May Allah have mercy on the killer of Salman (may Allah have mercy on him)," I would say something about you that would trouble people's souls, for you are the hujja (proof) of Allah by means of whom Allah accepted the repentance of Adam (peace be upon him) and by means of whom He rescued Yusuf (peace be upon him) from the well; and you are the story of Ayyub (peace be upon him) and the cause of the change of Allah's favour upon him.' Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: 'Do you know what the story of Ayyub (peace be upon him) is, and what the cause of the change of Allah's favour upon him was?' He said: 'Allah knows best, and you, O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)!' He said: 'At the time of being prepared to speak, Ayyub grew doubtful about my sovereignty. Ayyub (peace be upon him) said: "This is a mighty matter and a grave affair." Allah the Mighty and Majestic said: "Ayyub (peace be upon him)! Do you doubt about a form which I Myself have established? I put Adam (peace be upon him) to trial, and by means of him I forgave Adam (peace be upon him) and pardoned him when he submitted and accepted him as Amir al-Mu'minin; and you say, 'This is a mighty and very grave matter'?! By My might! I shall make you taste of My punishment, unless you repent by obeying Amir al-Mu'minin (peace be upon him)." Then, through me, he attained felicity — that is, he repented and acknowledged obedience to Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and to his pure progeny.'"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) — જાબિર બિન યઝીદ જોઅફી કહે છે: અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના સાથીઓમાંથી એક વ્યક્તિએ કહ્યું: "એક દિવસ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હાજર થયા અને હઝરત વિશે તેમને પૂછ્યું. તમે ફરમાવ્યું: 'સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! હું તે છું જેની ઈતાઅત તરફ તમામ ઉમ્મતોને બોલાવવામાં આવ્યા, તેઓ કાફિર થયા અને આતશથી અઝાબ પામ્યા. હું તેમનો રક્ષક છું — આ એક હકીકત છે જે હું કહું છું. સલમાન! મને ખરેખર કોઈ ઓળખતું નથી સિવાય કે તે મલએ આઅલા (સર્વોચ્ચ સભા)માં મારી સાથે હશે.' આ વખતે હસન અને હુસૈન (અલયહેમસ્સલામ) દાખલ થયા, ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'સલમાન! આ બંને જહાનોના પરવરદિગારના અર્શના બે ગોશવારા (કાનની બુટ્ટીઓ) છે, તે બંનેના વસીલાથી જન્નત ઝળહળે છે અને તેમની માતા સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ છે. અલ્લાહે મારા વિશે લોકો પાસેથી પ્રતિજ્ઞા લીધી છે; જેણે ઈચ્છ્યું તેણે તસ્દીક કરી અને જેણે તકઝીબ કરી તે આતશમાં છે. હું હુજ્જતે બાલિગા (સંપૂર્ણ પુરાવો) અને કલિમએ બાકિયા (શાશ્વત વચન) અને સફીરોનો સફીર છું.' સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ કહ્યું: 'યા અમીરલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! મેં તમને તૌરાતમાં આ જ ખાસિયતો સાથે જોયા છે અને ઈન્જીલમાં પણ એ જ રીતે. મારા માતા-પિતા આપ પર કુરબાન! ઓ કૂફાના શહીદ, અલ્લાહની કસમ! જો લોકો એમ ન કહેતા હોત કે અલ્લાહ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)ના કાતિલ પર રહમ કરે, તો હું આપ વિશે એવી વાત કહેત જે લોકોના નફ્સોને પરેશાન કરત, કારણ કે તમે અલ્લાહની હુજ્જત છો જેના વસીલાથી અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ)ની તૌબા કબૂલ કરી અને યુસુફ (અલયહિસ્સલામ)ને કૂવામાંથી નજાત આપી, અને તમે અય્યુબ (અલયહિસ્સલામ)ની દાસ્તાન છો અને તેમના પર અલ્લાહની નેઅમત બદલાવાનું કારણ છો.' અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'શું તું જાણે છે કે અય્યુબ (અલયહિસ્સલામ)ની દાસ્તાન શું છે અને તેમના પર અલ્લાહની નેઅમત બદલાવાનું કારણ શું હતું?' તેમણે કહ્યું: 'અલ્લાહ વધુ સારી રીતે જાણે છે, અને આપ યા અમીરલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)!' તમે ફરમાવ્યું: 'બોલવા માટે તૈયારીના સમયે, અય્યુબ મારી હુકૂમત વિશે શંકામાં પડ્યા. અય્યુબ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "આ ઘણી મોટી અને ખૂબ ભારે વાત છે." અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: "અય્યુબ (અલયહિસ્સલામ)! શું તું તે સૂરત વિશે શંકા કરે છે જેને મેં પોતે કાયમ કરી છે? મેં આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને આઝમાયશમાં નાખ્યા, અને તેમના (અલી) વસીલાથી મેં આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને બખ્શી દીધા અને તેમને માફ કર્યા કારણ કે તેમણે તસ્લીમ કર્યું અને તેમને (અલીને) અમીરુલ મોઅમેનીન તરીકે કબૂલ કર્યા; અને તું કહે છે કે આ ખૂબ મોટી અને ખૂબ ભારે વાત છે?! મારી ઇઝ્ઝતની કસમ! હું તને મારા અઝાબનો સ્વાદ ચખાડીશ, સિવાય કે તું અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની ઈતાઅત કરીને તૌબા કરે." પછી મારા વસીલાથી તે સૌભાગ્યવાન થયા; યાની તેમણે તૌબા કરી અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) અને તેમની પાક ઝુર્રિય્યત પ્રત્યે ઈતાઅતનો ઇકરાર કર્યો.'"

#9 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

الرّسول ( عَنْ مَعْمَرِ بْنِ رَاشِدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقَ (یَقُولُ أَتَی یَهُودِیٌّ النَّبِیَّ (فَقَامَ بَیْنَ یَدَیْهِ یُحِدُّ النَّظَرَ إِلَیْهِ فَقَالَ یَا یَهُودِیُّ مَا حَاجَتُکَ قَالَ أَنْتَ أَفْضَلُ أَمْ مُوسَی بْنُ عِمْرَانَ النَّبِیُّ الَّذِی کَلَّمَهُ اللَّهُ وَ أَنْزَلَ عَلَیْهِ التَّوْرَاهًَْ وَ الْعَصَا وَ فَلَقَ لَهُ الْبَحْرَ وَ أَظَلَّهُ بِالْغَمَامِ فَقَالَ لَهُ النَّبِیُّ (إِنَّهُ یُکْرَهُ لِلْعَبْدِ أَنْ یُزَکِّیَ نَفْسَهُ وَ لَکِنِّی أَقُولُ إِنَّ آدَمَ (لَمَّا أَصَابَ الْخَطِیئَهًَْ کَانَتْ تَوْبَتُهُ أَنْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا غَفَرْتَ لِی فَغَفَرَهَا اللَّهُ لَهُ وَ إِنَّ نُوحاً لَمَّا رَکِبَ فِی السَّفِینَهًِْ وَ خَافَ الْغَرَقَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا أَنْجَیْتَنِی مِنَ الْغَرَقِ فَنَجَّاهُ اللَّهُ عَنْهُ وَ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ (لَمَّا أُلْقِیَ فِی النَّارِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا أَنْجَیْتَنِی مِنْهَا فَجَعَلَهَا اللَّهُ عَلَیْهِ بَرْداً وَ سَلاماً وَ إِنَّ مُوسَی (لَمَّا أَلْقَی عَصَاهُ وَ أَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَهًًْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَمَّا آمَنْتَنِی فَقَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی یَا یَهُودِیُّ إِنَّ مُوسَی لَوْ أَدْرَکَنِی ثُمَّ لَمْ یُؤْمِنْ بِی وَ بِنُبُوَّتِی مَا نَفَعَهُ إِیمَانُهُ شَیْئاً وَ لَا نَفَعَتْهُ النُّبُوَّهًُْ یَا یَهُودِیُّ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِیَ الْمَهْدِیُّ إِذَا خَرَجَ نَزَلَ عِیسَی بْنُ مَرْیَمَ لِنُصْرَتِهِ فَقَدَّمَهُ وَ صَلَّی خَلْفَه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- معمربن راشد گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم فرمود: یک روز فردی یهودی به خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) رسیده و در مقابل آن حضرت (صلی الله علیه و آله) ایستاده و به او خیره شد. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به او فرمود: «چه می‌خواهی»؟ گفت: «آیا تو افضلی یا موسی (علیه السلام)؛ که خداوند با او صحبت کرد و کتاب مقدّس تورات و عصا و معجزاتی چون شکافته‌شدن دریا و سایبان ابر بر او را نازل فرمود»؟ فرمود: «برای آدمی تعریف از خود قبیح و ناپسند است، ولی ناگزیر می‌گویم: وقتی آن خطا از حضرت آدم (علیه السلام) سرزد با این جملات به‌سوی خداوند توبه نمود؛ خداوندا به حقّ محمّد (صلی الله علیه و آله) و آلش به درگاهت التماس می‌کنم که مرا ببخشی، خداوند نیز از خطایش درگذشت و نوح نبی (علیه السلام) وقتی سوار کشتی شد و از غرق‌شدن ترسید این‌گونه دعا کرد؛ خداوندا به حقّ محمّد (صلی الله علیه و آله) از تو درخواست می‌کنم مرا از غرق شدن نجات بخشی، پس خداوند با عزّت و جلال نیز او را نجات داد و حضرت ابراهیم (علیه السلام) وقتی درآتش افتاد گفت: خدایا به درگاهت التماس می‌کنم که به حقّ محمّد (صلی الله علیه و آله) و آلش مرا نجات دهی، خداوند نیز آتش را بر او سرد و سلامت ساخت و حضرت موسی (علیه السلام) چون عصایش را بر زمین انداخت و با مشاهده‌ی آن در دلش ترس و بیمی یافت این‌گونه دعا کرد؛ بار الها! به حقّ محمّد (صلی الله علیه و آله) و آلش به درگاهت التماس می‌کنم که آسوده خاطرم فرمایی! و خداوند متعال نیز فرمود: «نترس! تو مسلّماً [پیروز و] برتری!. ( طه/۶۸ ) ای مرد یهودی! اگر موسی (علیه السلام) مرا درک کرده و به من و نبوّتم ایمان نمی‌آورد، ایمان و نبوّت او هیچ سودی برایش نداشت. ای یهودی! مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از نسل من است، همو که چون خروج کند، عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) به یاری و کمکش نازل شود و پشت سر او نماز بخواند».

The Messenger (peace be upon him and his family)- Ma'mar ibn Rashid said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: One day a Jewish man came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), stood before him and stared at him. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to him: "What do you want?" He said: "Are you more excellent, or Musa (peace be upon him), with whom Allah spoke and upon whom He sent down the holy Book of the Torah and the staff and miracles such as the splitting of the sea and the shading by the cloud?" He said: "It is shameful and disliked for a person to praise himself, but I have no choice but to say: when that error occurred from Adam (peace be upon him), he repented to Allah with these words: 'O Allah, by the right of Muhammad (peace be upon him and his family) and his family, I beseech You at Your threshold to forgive me,' and Allah forgave his error. And Nuh the Prophet (peace be upon him), when he boarded the ark and feared drowning, prayed thus: 'O Allah, by the right of Muhammad (peace be upon him and his family) I ask You to save me from drowning,' so Allah, the Mighty and Majestic, saved him. And Ibrahim (peace be upon him), when he was cast into the fire, said: 'O Allah, I beseech You at Your threshold, by the right of Muhammad (peace be upon him and his family) and his family, to save me,' and Allah made the fire cool and safe for him. And Musa (peace be upon him), when he cast his staff on the ground and, on seeing it, found fear and dread in his heart, prayed thus: 'O Lord! By the right of Muhammad (peace be upon him and his family) and his family, I beseech You at Your threshold to put my heart at ease!' And Allah the Exalted said: لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی [Do not fear! Indeed you are the (victorious and) uppermost!] (Taha/68). O Jewish man! If Musa (peace be upon him) had reached my time and had not believed in me and in my prophethood, his faith and his prophethood would have been of no benefit to him. O Jew! The Mahdi (may Allah hasten his noble reappearance) is of my descendants, the one who, when he rises, Isa ibn Maryam (peace be upon him) will descend to aid and help him and will pray behind him."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- મઅમર બિન રાશિદ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું, તેમણે ફરમાવ્યું: એક દિવસ એક યહૂદી માણસ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં આવ્યો અને તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સામે ઊભો રહી તેમને તાકી તાકીને જોવા લાગ્યો. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેને ફરમાવ્યું: 'તું શું ઈચ્છે છે?' તેણે કહ્યું: 'શું તમે અફઝલ છો કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ), જેમની સાથે અલ્લાહે વાત કરી અને તેમના ઉપર તવરાત કિતાબ અને અસા [લાકડી] તથા દરિયો ચીરાવો અને વાદળનો છાંયડો જેવા મોઅજિઝાઓ નાઝિલ કર્યા?' તેમણે ફરમાવ્યું: 'માણસ માટે પોતાનાં વખાણ કરવાં નિંદનીય અને ખરાબ છે, પરંતુ મજબૂરીથી કહું છું: જ્યારે હઝરત આદમ (અલયહિસ્સલામ)થી તે ખતા થઈ ત્યારે તેમણે આ શબ્દોથી અલ્લાહ તરફ તૌબા કરી; ઓ અલ્લાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમની આલના હકથી હું તારા દરબારમાં આજિજી કરું છું કે તું મને માફ કરે, અને અલ્લાહે તેમની ખતા માફ કરી. અને નૂહ નબી (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે કશ્તી ઉપર સવાર થયા અને ડૂબવાનો ડર થયો ત્યારે આ રીતે દુઆ કરી; ઓ અલ્લાહ! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના હકથી હું તારી પાસે માંગું છું કે તું મને ડૂબવાથી બચાવ, પછી અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પણ તેમને બચાવ્યા. અને હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે આગમાં પડ્યા ત્યારે કહ્યું: ઓ અલ્લાહ! તારા દરબારમાં આજિજી કરું છું કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમની આલના હકથી મને બચાવ, પછી અલ્લાહે પણ આગને તેમના પર ઠંડી અને સલામતીવાળી બનાવી દીધી. અને હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ જ્યારે પોતાની અસા જમીન પર નાખી અને તેને જોઈને દિલમાં ડર અને ભય પામ્યા ત્યારે આ રીતે દુઆ કરી; ઓ પરવરદિગાર! મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમની આલના હકથી હું તારા દરબારમાં આજિજી કરું છું કે તું મારા દિલને શાંતિ આપ! અને અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: لا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلی [ડરીશ નહીં! ખરેખર તું જ (વિજયી અને) સર્વોચ્ચ છે!] (તાહા/૬૮). ઓ યહૂદી માણસ! જો મૂસા (અલયહિસ્સલામ) મારો સમય પામત અને મારા પર તથા મારી નબુવ્વત પર ઈમાન ન લાવત, તો તેમનું ઈમાન અને નબુવ્વત તેમને કોઈ ફાયદો ન આપત. ઓ યહૂદી! મહદી (અજ્જલલ્લાહુ તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) મારી નસ્લમાંથી છે, તે જ કે જ્યારે ખુરૂજ કરશે ત્યારે ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ) તેમની મદદ માટે ઉતરશે અને તેમની પાછળ નમાઝ પઢશે.'

#10 و [اگر تو را بر دیگران برتری دادیم، به‌خاطر شایستگی توست]، ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم و به داود، «ز… We favoured some of the prophets over others, and We gave Dawud the Zabur અને અમે કેટલાક પયગંબરોને બીજા પર ફઝીલત આપી, અને દાઉદને ઝબૂર આપ્યું

أمِیرُالْمُؤمِنینَ ( قَالَ أمِیرُالْمُؤمِنینَ (... وَأَمَّا الرُّخْصَهًُْ الَّتِی ظَاهِرُهَا خِلَافُ بَاطِنِهَا وَ الْمُنْقَطِعُ الْمَعْطُوفُ فِی التَّنْزِیلِ هُوَ أَنَّ الْآیَهًَْ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عزّوجلّ کَانَتْ تَجِیءُ بِشَیْءٍ مَا ثُمَّ تَجِیءُ مُنْقَطِعَهًَْ الْمَعْنَی بَعْدَ ذَلِکَ وَ تَجِیءُ بِمَعْنَی غَیْرِهِ ثُمَّ تَعْطِفُ بِالْخِطَابِ عَلَی الْأَوَّلِ مِثْلُ قَوْلِهِ تَعَالَی وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً ثُمَّ قَطَعَ الْکَلَامَ فَقَالَ قُلِ ادْعُوا الَّذِینَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا یَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنْکُمْ وَ لا تَحْوِیلًا ثُمَّ عَطَفَ عَلَی الْقَوْلِ الْأَوَّلِ فَقَالَ تَمَامُهُ فِی مَعْنَی ذِکْرِ الْأَنْبِیَاءِ (وَ ذِکْرِ دَاوُدَ أُولئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلی رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَ یَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ یَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ کانَ مَحْذُوراً.

امام علی (علیه السلام)- امّا آیه‌ای که در قرآن به‌صورت گسسته از قبل و عطف شده باشد به‌این‌صورت است که آیه‌ای در قرآن، مطلبی را بیان می‌کند، سپس بعد از آن، آیه‌ای آمده که از آیه‌ی قبلی [از لحاظ معنا] گسسته است و مطلب جدیدی را بیان می‌کند، سپس دوباره آیه‌ای می‌آید که به آیه‌ی اوّل عطف می‌شود [و از لحاظ معنا با آن سازگار است] مثل این آیه؛ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً، که بعد از آن، این موضوع را رها نموده و فرموده است: قُلِ ادْعُوا الَّذِینَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا یَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنْکُمْ وَ لا تَحْوِیلًا ( اسراء/۵۶ ) آنگاه به آیه‌ی قبلی بازگشته و مطلبی را بیان کرده که تمام آن [مثل آن آیه] در مورد پیامبران (و داود (علیه السلام) است؛ اولئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلی رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَ یَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ یَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ کانَ مَحْذُوراً ( اسراء/۵۷ )».

Imam Ali (peace be upon him)- As for a verse in the Qur'an that is disconnected from what came before and then joined back to it: this is when a verse in the Qur'an states some matter, then after it comes a verse that is disconnected [in meaning] from the previous verse and states a new matter, then another verse comes which is joined back to the first verse [and agrees with it in meaning], such as this verse: وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [And certainly We have made some of the prophets to excel others, and to Dawud We gave a Zabur (scripture)]; then after it He left this subject and said: قُلِ ادْعُوا الَّذِینَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا یَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنْکُمْ وَ لا تَحْوِیلًا [Say: Call upon those whom you claim [to be deities] besides Him, for they have no power to remove harm from you nor to transfer it] (Isra/56); then He returned to the previous verse and stated a matter, the whole of which [like that verse] concerns the prophets and Dawud (peace be upon him): اولئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلی رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَ یَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ یَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ کانَ مَحْذُوراً [Those whom they call upon, themselves seek the means of access to their Lord — whichever of them is nearest — and they hope for His mercy and fear His punishment. Indeed the punishment of your Lord is a thing to be feared] (Isra/57).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)- પરંતુ કુરઆનમાં એવી આયત જે પહેલાંથી અલગ થયેલી અને પછી જોડાયેલી હોય, તે આ રીતે છે કે કુરઆનમાં એક આયત કોઈ વિષય બયાન કરે છે, પછી તેની પછી એવી આયત આવે છે જે અગાઉની આયતથી [અર્થની દૃષ્ટિએ] અલગ હોય છે અને એક નવો વિષય બયાન કરે છે, પછી ફરી એક આયત આવે છે જે પ્રથમ આયત સાથે જોડાય છે [અને અર્થની દૃષ્ટિએ તેની સાથે મેળ ખાય છે], જેમ કે આ આયત; وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِیِّینَ عَلی بَعْضٍ وَ آتَیْنا داوُدَ زَبُوراً [અને ખરેખર અમે કેટલાક નબીઓને બીજા કેટલાક પર ફઝીલત આપી અને દાવૂદને ઝબૂર આપી], જેની પછી આ વિષયને છોડીને ફરમાવ્યું છે: قُلِ ادْعُوا الَّذِینَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا یَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنْکُمْ وَ لا تَحْوِیلًا [કહો: તેમને પોકારો જેમને તમે તેના સિવાય [ઇલાહ] માનો છો, તો તેઓ તમારાથી નુકસાન દૂર કરવાની કે તેને પલટવાની શક્તિ ધરાવતા નથી] (ઇસરા/૫૬). પછી અગાઉની આયત તરફ પાછા ફર્યા અને એવો વિષય બયાન કર્યો કે જેનો સંપૂર્ણ [તે આયતની જેમ] નબીઓ અને દાવૂદ (અલયહિસ્સલામ)ના વિષે છે; اولئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلی رَبِّهِمُ الْوَسِیلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَ یَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ یَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ کانَ مَحْذُوراً [જેમને તેઓ પોકારે છે તેઓ પોતે જ પોતાના પરવરદિગાર તરફ વસીલો શોધે છે — તેમાંથી જે વધુ નજીક હોય — અને તેની રહમતની આશા રાખે છે અને તેના અઝાબથી ડરે છે. ખરેખર તમારા પરવરદિગારનો અઝાબ ડરવા યોગ્ય છે] (ઇસરા/૫૭).'