Al Kahf 18:1

علی‌بن‌ابراهیم ( وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً قَیِّماً قَالَ هَذَا مُقَدَّمٌ وَ مُؤَخَّرٌ لِأَنَّ مَعْنَاهُ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَی عَبْدِهِ الْکِتَابَ قَیِّماً وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً فَقَدْ قَدَّمَ حَرْفاً عَلَی حَرْف.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- الحَمْدُ للهِ الَّذی أَنْزَلَ عَلی عَبْدِهِ الْکِتابَ وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً* قَیِّماً؛ اینجا تقدیم و تأخیر صورت گرفته است، زیرا معنای آن چنین است؛ الَّذی أَنْزَلَ عَلی عَبْدِهِ الْکِتابَ قَیِّماً وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً که دراین‌صورت کلمه‌ی عوجاً بر قیماً مقدّم شده است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): الْحَمْدُ للهِ الَّذی أَنْزَلَ عَلی عَبْدِهِ الْکِتابَ وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً* قَیِّماً [Praise be to Allah, Who revealed the Book to His servant and did not make in it any crookedness, (making it) straight]; here there has occurred a fronting and postponing (taqdim wa ta'khir), because its meaning is thus: الَّذی أَنْزَلَ عَلی عَبْدِهِ الْکِتابَ قَیِّماً وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً [Who revealed the Book to His servant straight and did not make in it any crookedness], in which case the word عِوَجاً has been placed before قَیِّماً.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): الْحَمْدُ للهِ الَّذی أَنْزَلَ عَلی عَبْدِهِ الْکِتابَ وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً* قَیِّماً [દરેક પ્રકારની પ્રશંસા અલ્લાહ માટે છે, જેણે પોતાના બંદા પર કિતાબ ઉતારી અને તેમાં કોઈ વક્રતા ન રાખી, (તેને) સીધી બનાવી]; અહીં તકદીમ અને તઅખીર (આગળ-પાછળ કરવું) થયું છે, કારણ કે તેનો અર્થ આ પ્રમાણે છે: الَّذی أَنْزَلَ عَلی عَبْدِهِ الْکِتابَ قَیِّماً وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً [જેણે પોતાના બંદા પર સીધી કિતાબ ઉતારી અને તેમાં કોઈ વક્રતા ન રાખી], જે સ્થિતિમાં عِوَجاً શબ્દ قَیِّماً પર આગળ મૂકાયો છે.

امیرالمؤمنین ( فِی عُیُونِ الْأَخْبَارِ فِی بَابِ مَا جَاءَ عَنِ الرِّضَا (مِنْ خَبَرِ الشَّامِیِّ وَ مَا سَأَلَ عَنْهُ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (فِی جَامِعِ الْکُوفَهًِْ حَدِیثٌ طَوِیلٌ وَ فِیهِ: وَ سَأَلَهُ: کَمْ حَجَ آدَمُ (مِنْ حِجَّهًٍْ؟ فَقَالَ (: سَبْعِینَ حِجَّهًًْ مَاشِیاً عَلَی قَدَمَیْهِ وَ أَوَّلُ حِجَّهًٍْ حَجَّهَا کَانَ مَعَهُ الصُّرَدُ یَدُلُّهُ عَلَی مَوَاضِعِ الْمَاءِ وَ خَرَجَ مَعَهُ مِنَ الْجَنَّهًِْ وَ قَدْ نُهِیَ عَنْ أَکْلِ الصُّرَدِ وَ الْخُطَّافِ. وَ سَأَلَهُ: مَا بَالُهُ لَا یَمْشِی؟ قَالَ (: لِأَنَّهُ نَاحَ عَلَی بَیْتِ الْمَقْدِسِ فَطَافَ حَوْلَهُ أَرْبَعِینَ عَاماً یَبْکِی عَلَیْهِ وَ لَمْ یَزَلْ یَبْکِی مَعَ آدَمَ (فَمِنْ هُنَاکَ سَکَنَ الْبُیُوتَ وَ مَعَهُ تِسْعُ آیَاتٍ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مِمَّا کَانَ آدَمُ (یَقْرَؤُهَا فِی الْجَنَّهًِْ وَ هِیَ مَعَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ ثَلَاثُ آیَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْکَهْفِ وَ ثَلَاثُ آیَاتٍ مِنْ سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَی وَ هِیَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ وَ ثَلَاثُ آیَاتٍ مِنْ یس وَ هِیَ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا.

امام علی (علیه السلام)- در عیون اخبار از امام رضا (علیه السلام) روایت است: مرد شامی از امیرالمؤمنین (علیه السلام) پرسید: «آدم چند بار حجّ به جا آورد»؟ حضرت فرمود: «هفتاد بار پیاده، و در اوّلین سفرش جغد همراهش بود و مواضع آب را به او نشان می‌داد و به همراه او از بهشت بیرون آمده بود. آدم از خوردن جغد و پرستو منع شد». مرد شامی پرسید: «چرا پرستو روی زمین راه نمی‌رود»؟ حضرت فرمود: «زیرا بر بیت المقدس نوحه سرایی نمود و چهل سال بر آن گریست و همیشه به همراه آدم (علیه السلام) می‌گریست. لذا در خانه‌هایی سکنی گزید و نُه آیه از آیات کتاب خداوند عزّ و جلّ که آدم (علیه السلام) در بهشت آن‌ها را می‌خواند، به همراه داشت و تا قیامت نیز به همراه خواهد داشت. آن آیات عبارتند از: سه آیه از اوّل سوره کهف، سه آیه از سوره إسراء که عبارتند از: فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ ( اسراء/۴۵ ) و سه آیه از یس که آن: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدیهِمْ سَدًّا ... ( یس/۹ )».

Imam Ali (peace be upon him): In Uyun al-Akhbar it is narrated from Imam Rida (peace be upon him): The man from Sham asked the Commander of the Faithful (peace be upon him): "How many times did Adam perform Hajj?" He said: "Seventy times on foot, and on his first journey the owl was with him and would show him the places of water, and it had come out of Paradise with him. Adam was forbidden from eating the owl and the swallow." The man from Sham asked: "Why does the swallow not walk on the ground?" He said: "Because it lamented over Bayt al-Maqdis and wept over it for forty years and continued to weep along with Adam (peace be upon him). So it took up dwelling in houses, and it carried with it nine verses from the verses of the Book of Allah the Mighty and Majestic which Adam (peace be upon him) used to recite in Paradise, and it will carry them until the Day of Resurrection. Those verses are: three verses from the beginning of Surah al-Kahf, three verses from Surah al-Isra which are: فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ [And when you recite the Qur'an] (al-Isra/45), and three verses from Yasin which are: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدیهِمْ سَدًّا... [And We have set a barrier before them...] (Yasin/9)."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઉયૂનુલ અખ્બારમાં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે: શામી માણસે અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "આદમે કેટલી વાર હજ કરી?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "સિત્તેર વાર પગપાળા, અને તેમની પહેલી સફરમાં ઘુવડ તેમની સાથે હતું અને પાણીના સ્થાનો તેમને બતાવતું હતું, અને તે તેમની સાથે જન્નતમાંથી બહાર આવ્યું હતું. આદમને ઘુવડ અને અબાબીલ (નિગળતી) ખાવાથી રોકવામાં આવ્યા હતા." શામી માણસે પૂછ્યું: "અબાબીલ જમીન પર કેમ ચાલતું નથી?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "કારણ કે તેણે બૈતુલ મુકદ્દસ પર વિલાપ કર્યો અને ચાલીસ વર્ષ સુધી તેના પર રડ્યું અને હંમેશા આદમ (અલયહિસ્સલામ) સાથે રડતું રહ્યું. તેથી તે ઘરોમાં વસવાટ કરવા લાગ્યું અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબની નવ આયતો જે આદમ (અલયહિસ્સલામ) જન્નતમાં પઢતા હતા, પોતાની સાથે રાખી અને કયામત સુધી પણ પોતાની સાથે રાખશે. તે આયતો આ છે: સૂરએ કહફની શરૂઆતની ત્રણ આયતો, સૂરએ ઇસરાની ત્રણ આયતો જે આ છે: فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ [અને જ્યારે તમે કુરાન પઢો] (ઇસરા/૪૫) અને યાસીનની ત્રણ આયતો જે આ છે: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدیهِمْ سَدًّا... [અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ મૂકી...] (યાસીન/૯)."

سورة الكهف

Verse 1 of 110