سورة الكهف
Verse 42 of 110
وَ أُحيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلى ما أَنْفَقَ فيها وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها وَ يَقُولُ يا لَيْتَني لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَداً
[سرانجام عذاب الهى فرا رسيد] و ميوه‌هاى آن نابود شد؛ و او به خاطر هزينه‌هايى كه در آن صرف كرده بود، پيوسته دست‌هايش را به هم مى‌ماليد در‌حالى‌كه تمام باغ بر داربست‌هايش فروريخته بود. و مى‌گفت: «اى كاش هيچ‌كس را همتاى پروردگارم قرار نداده بودم»!
And his wealth was destroyed; so he began to wring his hands for what he had spent on it, while it lay, having fallen down upon its roofs, and he said: Ah me! would that I had not associated anyone with my Lord.
અને તેની નીપજના ફળ (આફત)માં ઘેરાઇ ગયા અને જે રોકાણ તેણે કર્યુ હતું તેના માટે હાથ ચોળતો રહી ગયો, જયારે કે તે બાગ પોતાના વેલાના માંડવાઓ ઉપર ઊંધો પડયો હતો. તેણે કહ્યું: હાય અફસોસ કેવું સારૂં થાત કે મેં મારા પરવરદિગારનો કોઇ શરીક બનાવ્યો ન હોત !
No commentary recorded for this verse.