سورة الكهف
Al Kahf
و يا آب آن [در زمين] فرو رود، آن‌گونه كه هرگز نتوانى به آن دست يابى.
Or its waters should sink down into the ground so that you are unable to find it.
અથવા તેનું પાણી ઝમીનમાં ઊંડુ ચાલ્યું જાય કે તું તેને પામી ન શકે.
[سرانجام عذاب الهى فرا رسيد] و ميوه‌هاى آن نابود شد؛ و او به خاطر هزينه‌هايى كه در آن صرف كرده بود، پيوسته دست‌هايش را به هم مى‌ماليد در‌حالى‌كه تمام باغ بر داربست‌هايش فروريخته بود. و مى‌گفت: «اى كاش هيچ‌كس را همتاى پروردگارم قرار نداده بودم»!
And his wealth was destroyed; so he began to wring his hands for what he had spent on it, while it lay, having fallen down upon its roofs, and he said: Ah me! would that I had not associated anyone with my Lord.
અને તેની નીપજના ફળ (આફત)માં ઘેરાઇ ગયા અને જે રોકાણ તેણે કર્યુ હતું તેના માટે હાથ ચોળતો રહી ગયો, જયારે કે તે બાગ પોતાના વેલાના માંડવાઓ ઉપર ઊંધો પડયો હતો. તેણે કહ્યું: હાય અફસોસ કેવું સારૂં થાત કે મેં મારા પરવરદિગારનો કોઇ શરીક બનાવ્યો ન હોત !
و گروهى نداشت كه او را در برابر [عذاب] خداوند يارى دهند؛ و كارى هم از دستش ساخته نبود.
And he had no host to help him besides Allah nor could he defend himself.
અને અલ્લાહ સિવાય તેની મદદ કરનાર બીજુ કોઇ ટોળુ રહ્યું ન હતું, અને ન તે પોતે તેણે ટાળી શકવા માટે તાકત ધરાવતો હતો.
در آنجا ثابت شد كه ولايت [و قدرت] از آن خداوند بر حق است. اوست كه برترين ثواب، و بهترين فرجام را [براى مطيعان] دارد.
Here is protection only Allah's, the True One; He is best in (the giving of) reward and best in requiting.
તે વખતે સાબિત થયુ કે સરપરસ્તી અલ્લાહની જ છે; એ જ (ફરમાબરદારોને) સારો બદલો આપનાર અને સારો અંજામ કરનાર છે.
[اى پيامبر]! زندگى دنيا را براى آنان به آبى تشبيه كن كه از آسمان فرو مى‌فرستيم؛ و به‌وسيله‌ی آن، گياهان زمين [سرسبز مى‌شود و] درهم فرو مى‌رود. امّا [بعد از مدّتى] مى‌خشكد؛ به‌گونه‌اى كه بادها آن را به هر سو پراكنده مى‌كند؛ و خداوند بر همه چيز تواناست.
And set forth to them parable of the life of this world: like water which We send down from the cloud so the herbage of the earth becomes tangled on account of it, then it becomes dry broken into pieces which the winds scatter; and Allah is the holder of power over all things.
અને તેમને દુન્યાવી જીવનની મિસાલ આપ કે તે પાણી જેવી છે કે જે અમો આસમાનથી વરસાવીએ છીએ, કે જે વનસ્પતિમાં ભળી જાય છે, પછી તે સૂકાઇને ટૂકડા થઇ જાય છે જેને પવન વિખેરી નાખે છે, અને અલ્લાહ દરેક વસ્તુ પર કાબૂ રાખે છે.
اموال و فرزندان، زينت زندگى دنياست؛ و باقيات صالحات (آثار ماندگار شايسته) ثوابش نزد پروردگارت بهتر و اميدبخش‌تر است.
Wealth and children are an adornment of the life of this world; and the ever-abiding, the good works, are better with your Lord in reward and better in expectation.
માલ અને અવલાદ દુનિયાવી જીવનની ઝીનત છે; અને હંમેશા બાકી રહેનાર સારા કાર્યો તારા પરવરદિગાર પાસે સવાબ રૂપે બહેતર છે, અને બહેતરીન ઉમ્મીદ આપનાર છે.
و روزى را [به خاطر بياور] كه كوه‌ها را به حركت درآوريم؛ و زمين را آشكار را [و هموار] مى‌بينى؛ و همه‌ی مردم را محشور مى‌كنيم، و احدى از ايشان را فروگذار نخواهيم كرد.
And the day on which We will cause the mountains to pass away and you will see the earth a levelled plain and We will gather them and leave not any one of them behind.
અને જે દિવસે અમે પહાડોને ચલાવવા માંડીશું અને તું ઝમીનને સપાટ મેદાન થઇ ગએલી નિહાળશે, અને અમે તેમને મહેશૂર કરીશું કે તેમનામાંથી કોઇને પણ છોડીશું નહિં.
آن‌ها در يك صف به [پيشگاه] پروردگارت عرضه مى‌شوند؛ [و به آنان گفته مى‌شود]: همگى نزد ما آمديد، آن‌گونه كه نخستين‌بار شما را آفريديم؛ امّا شما گمان كرديد كه ما هرگز موعدى برايتان قرار نخواهيم داد.
And they shall be brought before your Lord, standing in ranks: Now certainly you have come to Us as We created you at first. Nay, you thought that We had not appointed to you a time of the fulfillment of the promise.
અને તેમને તારા પરવરદિગારની હજૂરમાં હારબંધ લાવવામાં આવશે; હવે બેશક તમે અમારી પાસે એવી રીતે આવ્યા કે જેવી રીતે અમોએ તમને પહેલી વખતે પૈદા કર્યા હતા, બલ્કે તમારૂં એવું ગુમાન હતું કે અમોએ તમારા માટે વાયદો પૂરો કરવાનો કોઇ વખત નક્કી નહી કરીએ.
و نامه‌ی اعمال [آن‌ها] در آنجا گذارده مى‌شود، پس گنهكاران را مى‌بينى در‌حالى‌كه از آنچه در آن است، ترسان و هراسانند؛ و مى‌گويند: «اى واى بر ما! اين چه نامه‌اى است كه هيچ عمل كوچك و بزرگى را فرو گذار نمىكند مگر اينكه آن را احصا كرده است»؟! و [اين درحالى است كه همه‌ی] اعمال خود را حاضر مىبينند؛ و پروردگارت به هيچ‌كس ستم نمىكند.
And the Book shall be placed, then you will see the guilty fearing from what is in it, and they will say: Ah! woe to us! what a book is this! it does not omit a small one nor a great one, but numbers them (all); and what they had done they shall find present (there); and your Lord does not deal unjustly with anyone.
અને જયારે નામએ આમાલ સામે રાખવામાં આવશે, તે સમયે તું ગુનેહગારોને નિહાળશે કે જે કાંઇ તેમાં હશે તેનાથી ડરતા હશે અને કહેશે : હાય અમારી આફત : આ કેવી કિતાબ છે કે દરેક નાની અથવા મોટી બાબત મૂકી નથી, બલ્કે દરેકને ગણતરી કરી છે, અને તેઓએ જે પણ કાર્યો કર્યા છે તેને તેઓ હાજર જોશે, અને તારો પરવરદિગાર કોઇ ઉપર ઝુલ્મ નથી કરતો.
و [به ياد آوريد] زمانى را كه به فرشتگان گفتيم: «براى آدم سجده كنيد»! همگى سجده كردند جز ابليس كه از جنّ بود و از فرمان پروردگارش بيرون شد. آيا [با اين حال]، او و فرزندانش را به‌جاى من به سرپرستى انتخاب مى‌كنيد، در‌حالى‌كه آن‌ها دشمن شما هستند؟! چه جايگزين بدى است براى ستمكاران!
And when We said to the angels: Make obeisance to Adam; they made obeisance but Iblis (did it not). He was of the jinn, so he transgressed the commandment of his Lord. What! would you then take him and his offspring for friends rather than Me, and they are your enemies? Evil is (this) change for the unjust.
અને જયારે અમોએ ફરિશ્તાઓને કહ્યું: આદમને સજદો કરો ત્યારે ઇબ્લીસ સિવાય સર્વેએ સજદો કર્યો; તે જિન્નાતમાંથી હતો અને તેણે તેના પરવરદિગારના હુકમની મુખાલેફત કરી; શું તમે મારા બદલે તેને અને તેની નસ્લને સરપરસ્ત બનાવશો? જો કે તેઓ તમારા દુશ્મન છે : ઝાલિમો માટે કેટલો ખરાબ વિકલ્પ છે!