سورة الكهف

Verse 51 of 110

18:51

ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ وَ ما كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُداً

هرگز آن‌ها (ابليس و فرزندانش) را به هنگام آفرينش آسمان‌ها و زمين، و نه به هنگام آفرينش خودشان، حاضر نساختم؛ و هيچ‌گاه گمراه‌كنندگان را دستيار خود قرار نمى‌دادم.

I did not make them witnesses of the creation of the heavens and the earth, nor of the creation of their own souls; nor could I take those who lead (others) astray for aiders.

મેં આસમાનો તથા ઝમીનની ખિલકત વખતે તેઓ (શૈતાનો)ને હાજર રાખ્યા ન હતા અને ન તેમના પોતાની ખિલકતના સમયે (પણ તેઓને હાજર રાખ્યા ન હતા); અને હરગિઝ હું ગુમરાહ કરનારાઓને મારા મદદગાર બનાવતો નથી.

#1 هرگز آن‌ها ابلیس و فرزندانش) را به هنگام آفرینش آسمان‌ها و زمین، و نه به هنگام آفرینش خودشان، حاضر نساختم I did not make them (Iblis and his offspring) witnesses to the creation of the heavens and the earth, nor to their own creation અમે તેઓને (ઇબ્લીસ અને તેની ઔલાદને) ન આસમાનો અને ઝમીનની ખિલ્કત વખતે, ન ખુદ તેમની ખિલ્કત વખતે હાજર રાખ્યા

الباقر ( عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی جَعْفَرٍ (فَذَکَرْتُ اخْتِلَافَ الشِّیعَهًِْ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ لَمْ یَزَلْ فَرْداً مُتَفَرِّداً فِی الْوَحْدَانِیَّهًِْ ثُمَّ خَلَقَ مُحَمَّداً وَ عَلِیّاً وَ فَاطِمَهًَْ (فَمَکَثُوا أَلْفَ دَهْرٍ ثُمَّ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ وَ أَشْهَدَهُمْ خَلْقَهَا وَ أَجْرَی عَلَیْهَا طَاعَتَهُمْ وَ جَعَلَ فِیهِمْ مَا شَاءَ وَ فَوَّضَ أَمْرَ الْأَشْیَاءِ إِلَیْهِمْ فِی الْحُکْمِ وَ التَّصَرُّفِ وَ الْإِرْشَادِ وَ الْأَمْرِ وَ النَّهْیِ فِی الْخَلْقِ لِأَنَّهُمُ الْوُلَاهًُْ فَلَهُمُ الْأَمْرُ وَ الْوَلَایَهًُْ وَ الْهِدَایَهًُْ فَهُمْ أَبْوَابُهُ وَ نُوَّابُهُ وَ حُجَّابُهُ یُحَلِّلُونَ مَا شَاءَ وَ یُحَرِّمُونَ مَا شَاءَ وَ لَا یَفْعَلُونَ إِلَّا مَا شَاءَ عِبادٌ مُکْرَمُونَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ فَهَذِهِ الدِّیَانَهًُْ الَّتِی مَنْ تَقَدَّمَهَا غَرِقَ فِی بَحْرِ الْإِفْرَاطِ وَ مَنْ نَقَصَهُمْ عَنْ هَذِهِ الْمَرَاتِبِ الَّتِی رَتَّبَهُمُ اللَّهُ فِیهَا زَهَقَ فِی بَرِّ التَّفْرِیطِ وَ لَمْ یُوَفِّ آلَ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ فِیمَا یَجِبُ عَلَی الْمُؤْمِنِ مِنْ مَعْرِفَتِهِمْ ثُمَّ قَالَ خُذْهَا یَا مُحَمَّدُ فَإِنَّهَا مِنْ مَخْزُونِ الْعِلْمِ وَ مَکْنُونِهِ.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌سنان گوید: خدمت امام باقر (علیه السلام) بودم؛ سخن از اختلاف شیعه به میان آمد فرمود: «خداوند پیوسته یکتا و تنها در وحدانیّت خویش بود سپس محمّد و علی و فاطمه (را آفرید؛ یک میلیون سال گذشت آنگاه اشیاء را آفرید و آن‌ها را گواه بر آفرینش اشیاء قرار داد و اطاعت ایشان را لازم گردانید و هرچه مایل بود در آن‌ها قرار داد و اختیار اشیاء را به ایشان سپرد آن‌ها جانشین خدا هستند هرچه را بخواهند حلال می‌کنند و هرچه را بخواهند حرام و جز آنچه خدا بخواهد انجام نمی‌دهند. این دیانت و راهی است که هرکه از آن تجاوز کند هلاک می‌شود و هرکه عقب بماند نابود می‌گردد این مطلب را در خاطر بسپار که از مکنون علم و اسرار است».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Sinan said: I was in the presence of Imam Baqir (peace be upon him), and the subject of the disagreements among the Shia came up. He said: "Allah was ever One, alone in His Oneness. Then He created Muhammad, Ali and Fatima (peace be upon them), and a thousand ages passed. Then He created [all other] things and made them witnesses to their creation, and made obedience to them binding [upon those things], and placed in them whatever He willed, and entrusted the affair of things to them. They are the vicegerents of Allah: they permit whatever they wish and forbid whatever they wish, and they do nothing except what Allah wills. This is the religion and the path: whoever oversteps it is destroyed, and whoever falls short of it perishes. Keep this matter in mind, for it is from the treasured and hidden knowledge."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન સિનાન કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હતો; શિયાઓના મતભેદોની વાત નીકળી. આપે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ હંમેશા એક જ હતો અને પોતાની વહદાનિય્યતમાં એકલો હતો, પછી તેણે મુહમ્મદ, અલી અને ફાતિમા (અલયહિમુસ્સલામ)ને પૈદા કર્યા, અને એક હજાર યુગો પસાર થયા. પછી તેણે [બીજી] વસ્તુઓને પૈદા કરી અને તેઓને તે વસ્તુઓની પૈદાઈશના સાક્ષી બનાવ્યા અને તેઓની ઇતાઅત [આજ્ઞાપાલન]ને લાઝિમ કરી અને જે કંઈ ઇચ્છ્યું તે તેમાં મૂક્યું અને વસ્તુઓનો ઇખ્તિયાર તેઓને સોંપી દીધો. તેઓ અલ્લાહના જાનશીન [પ્રતિનિધિ] છે; જે ચાહે તે હલાલ કરે છે અને જે ચાહે તે હરામ કરે છે અને અલ્લાહ જે ચાહે તે સિવાય કંઈ કરતા નથી. આ જ તે દીન અને માર્ગ છે કે જે તેનાથી આગળ વધે તે હલાક થઈ જાય છે અને જે પાછળ રહી જાય તે નાબૂદ થઈ જાય છે. આ વાતને યાદ રાખજો કે તે છુપાયેલા ઇલ્મ અને રહસ્યોમાંથી છે."

#2 و من هیچ‌گاه گمراه‌کنندگان را دستیار خود قرار نمی‌دهم And I would never take the misleaders as helpers અને હું ક્યારેય ગુમરાહ કરનારાઓને પોતાનો સહાયક બનાવતો નથી

امیرالمؤمنین ( عَنْ جَبَلَهًَْ‌بْنِ‌سُحَیْمٍ، عَنْ أَبِیهِ، قَالَ: لَمَّا بُویِعَ أمیرالمومنین علِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (بَلَغَهُ أَنَّ مُعَاوِیَهًَْ قَدْ تَوَقَّفَ عَنْ إِظْهَارِ الْبَیْعَهًِْ لَهُ وَ قَالَ إِنْ أَقَرَّنِی عَلَی الشَّامِ وَ أَعْمَالِیَ الَّتِی وَلَّانِیهَا عُثْمَانُ بَایَعْتُهُ فَجَاءَ الْمُغِیرَهًُْ إِلَی أمیرالمومنین (فَقَالَ لَهُ یَا أمیرالمؤمنین (إِنَّ مُعَاوِیَهًَْ مَنْ قَدْ عَرَفْتَ وَ قَدْ وَلَّاهُ الشَّامَ مَنْ کَانَ قَبْلَکَ فَوَلِّهِ أَنْتَ کَیْمَا تَتَّسِقَ عُرَی الْأُمُورِ ثُمَّ اعْزِلْهُ إِنْ بَدَا لَکَ فَقَالَ لَهُ أمیرالمؤمنین (أَ تَضْمَنُ لِی عُمُرِی یَا مُغِیرَهًُْ فِیمَا بَیْنَ تَوْلِیَتِهِ إِلَی خَلْعِهِ قَالَ لَا قَالَ لَا یَسْأَلُنِیَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ عَنْ تَوْلِیَتِهِ عَلَی رَجُلَیْنِ مِنَ الْمُسْلِمِینَ لَیْلَهًًْ سَوْدَاءَ أَبَداً وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً.

امام علی (علیه السلام)- جبلۀبن‌سُحَیم گوید: وقتی مردم با امیرالمومنین علی (علیه السلام) بیعت کردند، به وی خبر رسید که معاویه از بیعت امتناع کرده و گفته است: «اگر مرا بر شام و مناطقی که عثمان منصوب کرده بود باقی گذارد، با وی بیعت خواهم کرد». لذا مغیره نزد امیرالمومنین (علیه السلام) آمد و گفت: «ای امیرالمومنین، معاویه را که می شناسی که خلیفه پیش از تو وی را به عنوان والی شام منصوب کرده بود تو نیز وی را بر این ناحیه باقی گذار تا امور سامان یابد و سپس در صورتی که بر تو خروج کرد وی را عزل کن». امیرالمومنین (علیه السلام) به او فرمود: نای مغیره! آیا ضمانت می کنی که در فاصله نصب و عزل او زنده باشم»؟ گفت: «نه». فرمود: «آیا خداوند در مورد نصب وی به عنوان والی بر حتی دو نفر مسلمان به مدت یک شب، مرا بازخواست نمی کند؟ وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمضِلِّینَ عَضُداً».

Imam Ali (peace be upon him): Jabala ibn Suhaym said: When the people gave their allegiance to Amir al-Mu'minin Ali (peace be upon him), news reached him that Mu'awiya had refused to give allegiance and had said: "If he confirms me over Syria and the regions Uthman had appointed me over, I will pledge allegiance to him." So Mughira came to Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and said: "O Amir al-Mu'minin, you know Mu'awiya — the caliph before you appointed him as governor of Syria; you too keep him over that region so that affairs may be set in order, and then, if he rebels against you, dismiss him." Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said to him: "O Mughira! Do you guarantee that I will be alive between his appointment and his dismissal?" He said: "No." He said: "Will Allah not question me concerning his appointment as governor over even two Muslim men for a single night? وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً [Nor could I take those who lead others astray as aiders]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જબલા બિન સુહૈમ કહે છે: જ્યારે લોકોએ અમીરુલ મોઅમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ)ની બયઅત કરી, ત્યારે તેઓને ખબર પહોંચી કે મુઆવિયાએ બયઅતથી ઇન્કાર કર્યો છે અને કહ્યું છે: "જો તેઓ મને શામ અને એ પ્રદેશો પર બાકી રાખે કે જ્યાં ઉસ્માને મને નિયુક્ત કર્યો હતો, તો હું તેમની બયઅત કરી લઈશ." તેથી મુગીરહ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોઅમેનીન, મુઆવિયાને તો તમે ઓળખો છો કે તમારા પહેલાના ખલીફાએ તેને શામનો વાલી (હાકિમ) નિયુક્ત કર્યો હતો; તમે પણ તેને આ વિસ્તાર પર બાકી રહેવા દો જેથી કામકાજ વ્યવસ્થિત થઈ જાય અને પછી જો તે તમારી સામે ખુરૂજ [બગાવત] કરે તો તેને બરતરફ કરી દેજો." અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "ઓ મુગીરહ! શું તું ખાતરી આપે છે કે તેની નિમણૂક અને બરતરફી વચ્ચેના સમય દરમિયાન હું જીવતો હોઈશ?" તેણે કહ્યું: "ના." આપે ફરમાવ્યું: "શું અલ્લાહ તેને ફક્ત બે મુસલમાનો પર એક રાત માટે પણ વાલી નિયુક્ત કરવા બાબતે મારી પૂછતાછ નહીં કરે? وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً [અને હું ગુમરાહ કરનારાઓને પોતાના મદદગાર બનાવનાર નથી]."

#3 و من هیچ‌گاه گمراه‌کنندگان را دستیار خود قرار نمی‌دهم And I would never take the misleaders as helpers અને હું ક્યારેય ગુમરાહ કરનારાઓને પોતાનો સહાયક બનાવતો નથી

امیرالمؤمنین ( وَ أَعْجَبُ الْعَجَبِ أَنَّهُ لَمَّا رَأَی رَبِّی تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَدْ رَدَّ إِلَیَّ حَقِّی وَ أَقَرَّهُ فِی مَعْدِنِهِ وَ انْقَطَعَ طَمَعُهُ أَنْ یَصِیرَ فِی دِینِ اللَّهِ رَابِعاً وَ فِی أَمَانَهًٍْ حَمَلْنَاهَا حَاکِماً کَرَّ عَلَی الْعَاصِی ابْنِ الْعَاصِ فَاسْتَمَالَهُ فَمَالَ إِلَیْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ بِهِ بَعْدَ أَنْ أَطْعَمَهُ مِصْرَ وَ حَرَامٌ عَلَیْهِ أَنْ یَأْخُذَ مِنَ الْفَیْءِ فَوْقَ قِسْمَتِهِ دِرْهَماً وَ حَرَامٌ عَلَی الرَّاعِی إِیصَالُ دِرْهَمٍ إِلَیْهِ فَوْقَ حَقِّهِ فَأَقْبَلَ یَخْبِطُ الْبَلَاءَ بِالظُّلْمِ وَ یَطَؤُهَا بِالْغَشْمِ فَمَنْ تَابَعَهُ أَرْضَاهُ وَ مَنْ خَالَفَهُ نَاوَأَهُ ثُمَّ تَوَجَّهَ إِلَیَّ نَاکِثاً عَلَیْنَا مُغَیِّراً فِی الْبِلَادِ شَرْقاً وَ غَرْباً وَ یَمِیناً وَ شِمَالًا وَ الْأَنْبَاء تَأْتِینِی وَ الْأَخْبَارُ تَرِدُ عَلَیَ بِذَلِکَ فَأَتَانِی أَعْوَرُ ثَقِیفٍ فَأَشَارَ عَلَیَّ أَنْ أُوَلِّیَهُ الْبِلَادَ الَّذِی هُوَ بِهَا لِأُدَارِیَهُ بِمَا أُوَلِّیهِ مِنْهَا وَ فِی الَّذِی أَشَارَ بِهِ الرَّأْیَ فِی أَمْرِ الدُّنْیَا لَوْ وَجَدْتُ عِنْدَ اللَّهِ فِی تَوْلِیَتِهِ لِی مَخْرَجاً وَ أَصَبْتُ لِنَفْسِی فِی ذَلِکَ عُذْراً فَأَعْمَلْتُ الرَّأْیَ فِی ذَلِکَ وَ شَاوَرْتُ مَنْ أَثِقُ بِنَصِیحَتِهِ لِلَّهِ تَعَالَی وَ لِرَسُولِهِ (وَ لِی وَ لِلْمُؤْمِنِینَ فَکَانَ رَأْیُهُ فِی ابْنِ آکِلَهًِْ الْأَکْبَادِ کَرَأْیِی یَنْهَانِی عَنْ تَوْلِیَتِهِ وَ یُحَذِّرُنِی أَنْ أُدْخِلَ فِی الْمُسْلِمِینَ یَدَهُ وَ لَمْ یَکُنْ یَرَانِی أَنْ أَتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُدا.

امام علی (علیه السلام)- شگفت‌انگیزتر اینکه، او زمانی‌که دید خداوند تبارک و تعالی حقم را به من بازگردانده است و آن را در معدن آن قرار داده است و طمعش در اینکه در دین خدا، چهارمین و در امانتی که ما بر دوش گرفته‌ایم، حاکم باشد، قطع شد، بر عاصی‌بن‌عاص جهید و او را به سوی خود متمایل کرد و او نیز متمایل شد. سپس بعد از اینکه او را به طمع مصر انداخت، او را مشغول کرد و بر او حرام است که درهمی غیر از سهمش از غنیمت بگیرد و بر سرپرست نیز رساندن درهمی بیشتر از حقش به او حرام است که او سرزمین‌ها را با ظلم لگدمال و با بی‌عدالتی درنوردیده است و هرکه با او بیعت کند، او را راضی کرده است و هرکه با او مخالفت کند با او ستیز کرده است. سپس درحالی‌که عهدشکنانه آشکارا و در شرق و غرب، چپ و راست بلاد هجوم می‌آورد، به من روی کرد، درحالی‌که خبرها به من می‌رسد و اخبار درخصوص آن بر من وارد می‌شود. و أعور ثقفی نزد من آمد و به من اشاره کرد که او را بر بلادی که در آن است، بگمارم تا با او از آنچه که او را از آن رویگردان می‌کنم، مدارا کنم و در آنچه که به آن اشاره کرد نظر در ا مورد امور دنیوی بود. اگر نزد خداوند در گماردن او راه نجاتی برای خود می‌یافتم و در آن برای خودم عذری می‌یافتم، آن نظر را اعمال می‌کردم و با کسی که به خلوصش برای خدا و رسول او (صلی الله علیه و آله)، برای خود و مؤمنان اطمینان دارم، مشورت کردم و نظرش درباره پسر جگرخوار مانند نظر من بود. مرا از گماردن او نهی کرد و مرا برحذر داشت که دست او را در امر مسلمانان داخل کنم. و خداوند مرا نبیند که گمراهان را به‌عنوان یاریگر بگیرم.

Imam Ali (peace be upon him): More astonishing is that, when he saw that Allah the Blessed and Exalted had returned my right to me and placed it in its proper source, and his greed to be the fourth in the religion of Allah and to be ruler over the trust we carry was cut off, he leapt upon al-Asi ibn al-Asi and drew him toward himself, and he inclined toward him. Then, after enticing him with the greed of Egypt, he occupied him with it — though it is forbidden for him to take a single dirham from the war-spoils above his share, and it is forbidden for the ruler to convey to him a single dirham above his right. He set about trampling the lands with oppression and traversing them with injustice; whoever gave him allegiance he satisfied, and whoever opposed him he fought. Then, while breaking his covenant openly and attacking the lands east and west, right and left, he turned toward me, while the reports were reaching me and the news was coming to me concerning that. The one-eyed man of Thaqif came to me and advised me to appoint him over the lands he was in, so that I might placate him by what I appointed him over. What he advised was an opinion concerning worldly matters. If I had found with Allah a way out for myself in appointing him, and had found an excuse for myself in that, I would have acted upon that opinion. And I consulted one whose sincere counsel for Allah the Exalted and His Messenger (peace be upon him and his family), for me and for the believers, I trust; and his view concerning the son of the liver-eater was like my view. He forbade me from appointing him and warned me against allowing his hand into the affairs of the Muslims. And Allah shall not see me take those who lead astray as helpers.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): વધુ આશ્ચર્યજનક વાત એ છે કે, જ્યારે તેણે જોયું કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ મારો હક મને પાછો આપી દીધો છે અને તેને તેની અસલ જગ્યાએ મૂકી દીધો છે, અને અલ્લાહના દીનમાં ચોથો બનવાની અને જે અમાનત અમે ઉપાડી છે તેમાં હાકિમ બનવાની તેની લાલચ કપાઈ ગઈ, ત્યારે તે આસી બિન આસ પર કૂદી પડ્યો અને તેને પોતાની તરફ ખેંચ્યો, અને તે પણ તેની તરફ ઝૂક્યો. પછી તેને મિસ્રની લાલચમાં નાખ્યા બાદ તેને મશગૂલ કરી દીધો, જ્યારે તેના માટે હરામ છે કે ગનીમતમાંથી પોતાના હિસ્સા ઉપરાંત એક દિરહમ પણ લે, અને સરપરસ્ત માટે પણ હરામ છે કે તેના હક ઉપરાંત એક દિરહમ પણ તેને પહોંચાડે. તેણે ઝુલ્મ સાથે દેશોને કચડવાનું અને અન્યાય સાથે તેમને પસાર કરવાનું શરૂ કર્યું; જેણે તેની બયઅત કરી તેને તેણે રાજી કર્યો, અને જેણે તેનો વિરોધ કર્યો તેની સાથે લડ્યો. પછી, જ્યારે તે અહદ તોડીને ખુલ્લેઆમ પૂર્વ અને પશ્ચિમ, ડાબે અને જમણે દેશો પર હુમલો કરી રહ્યો હતો, ત્યારે તેણે મારી તરફ મોં ફેરવ્યું, જ્યારે ખબરો મને પહોંચી રહી હતી અને તેના વિશે સમાચાર મારી પાસે આવી રહ્યા હતા. અને સકફના કાણા [આંખવાળા] મારી પાસે આવ્યા અને મને ઈશારો કર્યો કે તેને એ પ્રદેશો પર નિયુક્ત કરું જ્યાં તે છે, જેથી હું જે વસ્તુઓથી તેને ફેરવું છું તેના દ્વારા તેની સાથે નરમી કરી શકું. અને જે વિશે તેમણે ઈશારો કર્યો તે દુન્યવી બાબતોમાં અભિપ્રાય હતો. જો મને અલ્લાહની નજીક તેને નિયુક્ત કરવામાં પોતાના માટે નજાતનો કોઈ માર્ગ મળ્યો હોત અને તેમાં પોતાના માટે કોઈ બહાનું મળ્યું હોત, તો હું તે અભિપ્રાય પર અમલ કરત. અને મેં એ વ્યક્તિ સાથે મશવરો કર્યો જેની અલ્લાહ અને તેના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે, પોતાના માટે અને મોમિનો માટે ઇખ્લાસ પર મને ભરોસો છે, અને જિગર ખાનારીના દીકરા વિશે તેમનો અભિપ્રાય પણ મારા અભિપ્રાય જેવો હતો. તેમણે મને તેને નિયુક્ત કરવાથી રોક્યો અને મને ચેતવ્યો કે મુસલમાનોના મામલામાં તેનો હાથ દાખલ કરું. અને અલ્લાહ મને એવો ન જુએ કે હું ગુમરાહ કરનારાઓને મદદગાર તરીકે લઉં.

#4 و من هیچ‌گاه گمراه‌کنندگان را دستیار خود قرار نمی‌دهم And I would never take the misleaders as helpers અને હું ક્યારેય ગુમરાહ કરનારાઓને પોતાનો સહાયક બનાવતો નથી

علی‌بن‌ابراهیم ( وَ قَولُهُ وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً أَی نَاصِراً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور از عضد در این آیه: وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ المُضِلِّینَ عَضُداً؛ یار و یاور است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): What is meant by ʿaḍud in this verse — وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ المُضِلِّینَ عَضُداً [nor could I take those who lead others astray as aiders] — is helper and supporter.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયતમાં અઝુદથી મુરાદ: وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ المُضِلِّینَ عَضُداً [અને હું ગુમરાહ કરનારાઓને મદદગાર બનાવનાર નથી]; સાથી અને મદદગાર છે.

#5 و من هیچ‌گاه گمراه‌کنندگان را دستیار خود قرار نمی‌دهم And I would never take the misleaders as helpers અને હું ક્યારેય ગુમરાહ કરનારાઓને પોતાનો સહાયક બનાવતો નથી

الحسین ( فِی کِتَابِ مَقْتَلِ الْحُسَیْنِ (لِأَبِی مِخْنَفٍ: إِنَّ الْحُسَیْنَ (قَامَ یَتَمَشَّی إِلَی عُبَیْدِ اللهِ بْنِ الْحُرِّ الْجُعْفِیِّ وَ هُوَ فِی فُسْطَاطِهِ حَتَّی دَخَلَ عَلَیْهِ وَ سَلَّمَ عَلَیْهِ. فَقَامَ إِلَیْهِ ابْنُ الْحُرِّ وَ أَخْلَی لَهُ الْمَجْلِسَ، فَجَلَسَ وَ دَعَاهُ إِلَی نُصْرَتِهِ. فَقَالَ عُبَیْدُ اللهِ بْنُ الْحُرِّ: وَ اللَّهِ مَا خَرَجْتُ مِنَ الْکُوفَهًِْ إِلَّا مَخَافَهًَْ أَنْ تَدْخُلَهَا وَ لَا أُقَاتِلَ مَعَکَ، وَ لَوْ قَاتَلْتُ لَکُنْتُ أَوَّلَ مَقْتُولٍ وَ لَکِنْ هَذَا سَیْفِی وَ فَرَسِی فَخُذْهُمَا. فَأَعْرَضَ عَنْهُ بِوَجْهِهِ فَقَالَ: إِذَا بَخِلْتَ عَلَیْنَا بِنَفْسِکَ فَلَا حَاجَهًَْ لَنَا فِی مَالِکَ وَ مَا کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً.

امام حسین (علیه السلام)- امام حسین (علیه السلام) برخاست و به‌سوی عبیدالله‌بن‌حر جعفی رفت و او در چادرش بود تا اینکه به چادر او وارد شد و بر او سلام کرد. ابن‌حر برخاست و به استقبال او آمد و مجلس را برایش خالی کرد. امام (علیه السلام) نشست و او را به یاری خود فرا خواند. عبیدالله‌بن‌حر گفت: «به خدا سوگند از کوفه بیرون نرفتم مگر از ترس اینکه در آن وارد شوی و همراه تو نجنگم و اگر بجنگم، اوّلین کشته هستم ولکن این شمشیر و اسب من است؛ آن‌ها را بگیر». امام (علیه السلام) صورتش را از او برگرداند و فرمود: «وقتی که بر ما به جانت بخل ورزیدی، ما نیازی به مال تو نداریم، وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمضِلِّینَ عَضُداً».

Imam Husayn (peace be upon him): Imam Husayn (peace be upon him) rose and went toward Ubaydullah ibn al-Hurr al-Ju'fi, who was in his tent, until he entered his tent and greeted him. Ibn al-Hurr rose and came to welcome him and cleared the sitting-place for him. The Imam (peace be upon him) sat down and called him to his support. Ubaydullah ibn al-Hurr said, "By Allah, I did not leave Kufa except out of fear that you would enter it and I would not fight alongside you; and if I fought, I would be the first killed. But here is my sword and my horse; take them." The Imam (peace be upon him) turned his face away from him and said, "When you have been miserly toward us with your own self, we have no need of your wealth — وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً [nor could I take those who lead others astray as aiders]."

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) ઊઠ્યા અને ઉબૈદુલ્લાહ બિન હુર્ર જુઅફી તરફ ગયા, અને તે પોતાના તંબૂમાં હતો, ત્યાં સુધી કે તેઓ તેના તંબૂમાં દાખલ થયા અને તેને સલામ કરી. ઇબ્ને હુર્ર ઊઠ્યો અને તેમના સ્વાગત માટે આવ્યો અને મજલિસ તેમના માટે ખાલી કરી. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) બેઠા અને તેને પોતાની મદદ માટે બોલાવ્યો. ઉબૈદુલ્લાહ બિન હુર્રે કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, હું કૂફાથી બહાર ન નીકળ્યો સિવાય એ ડરથી કે તમે તેમાં દાખલ થશો અને હું તમારી સાથે ન લડું, અને જો હું લડું તો પહેલો કત્લ થનાર હોઉં; પરંતુ આ મારી તલવાર અને મારો ઘોડો છે; તેમને લઈ લો." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાનો ચહેરો તેનાથી ફેરવી લીધો અને ફરમાવ્યું: "જ્યારે તેં તારા જીવ સાથે અમારા પર કંજૂસાઈ કરી, તો અમને તારા માલની જરૂર નથી, وَ ما کُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّینَ عَضُداً [અને હું ગુમરાહ કરનારાઓને મદદગાર બનાવનાર નથી]."