الرّسول ( قَالَ ابْنُ‌شِهَابٍ أَخْبَرَنِی عَلِی‌بْن‌الحُسَیْن (أَنَّ أَبَاهُ الْحُسَیْنَبْنَعَلِیٍّ (أَخْبَرَه أَنَّ عَلِیَّبْنَأَبِیطَالِبٍ (أَخْبَرَهُ أَنَّ النبی (طَرَقَهُ وَ فَاطِمَهًَْ (بِنْتَ رَسُولِاللَّهِ (فَقَالَ أَ لَا تُصَلُّونَ فَقُلْتُ یَا رَسُولَاللَّهِ (إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِیَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ یَبْعَثَنَا یَبْعَثُنَا أَیْ یُکْثِرُ اللُّطْفَ بِنَا فَانْصَرَفَ حِینَ قُلْتُ ذَلِکَ وَ لَمْ یَرْجِعْ إِلَیَّ ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَ هُوَ مُوَلٍّ یَضْرِبُ فَخِذَیْهِ یَقُولُ وَ کانَ الْإِنْسانُ یَعْنِی عَلِیَّبْنَأَبِیطَالِبٍ (أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا یَعْنِی مُتَکَلِّماً بِالْحَقِّ وَ الصِّدْق.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام حسین (علیه السلام) از علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) نقل می‌کند که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) شبانه نزد او و فاطمه (سلام الله علیها) آمد و فرمود: «چرا نماز نمی‌خوانید»؟ پاسخ دادم: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! جان‌های ما به دست خداست، فَإِذَا شَاءَ أَنْ یَبْعَثَنَا یَبْعَثُنَا؛ یعنی لطف و عنایتش را به ما زیاد می کند وقتی این سخن را شنید، رفت و دیگر دراین‌باره به من چیزی نگفت؛ درحالی‌که حضرت برمی‌گشت، دست به رانش می‌زد و می‌فرمود: وَ کانَ الْإِنْسانُ یعنی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)، أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا به حق و راستی سخن می‌گوید».
The Prophet (peace be upon him and his family): Imam Husayn (peace be upon him) narrates from Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) that the Noble Prophet (peace be upon him and his family) came to him and Fatima (peace be upon her) at night and said: "Why do you not pray?" I answered: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Our souls are in the hand of Allah, فَإِذَا شَاءَ أَنْ یَبْعَثَنَا یَبْعَثُنَا [so when He wishes to raise us, He raises us]; that is, He increases His kindness and favour upon us." When he heard these words, he left and said nothing more to me about it; and as he was going back, he was striking his thigh and saying: وَ کانَ الْإِنْسانُ [and man is]—meaning Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)—أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا [most given to disputation]—that is, he speaks with truth and honesty.
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે કે પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) રાત્રે તેમની અને ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ની પાસે આવ્યા અને ફરમાવ્યું: "તમે નમાઝ કેમ પઢતા નથી?" મેં જવાબ આપ્યો: "અય અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમારી જાનો અલ્લાહના હાથમાં છે, فَإِذَا شَاءَ أَنْ یَبْعَثَنَا یَبْعَثُنَا [જ્યારે તે ઈચ્છશે કે અમને ઉઠાડે તો ઉઠાડશે]; એટલે કે તેની કૃપા અને મહેરબાની અમારા ઉપર વધારે છે." જ્યારે તેમણે આ વચન સાંભળ્યું, તો ચાલી ગયા અને આ વિશે મને કંઈ કહ્યું નહીં; અને જ્યારે હઝરત પાછા ફરી રહ્યા હતા, ત્યારે પોતાની જાંઘ પર હાથ મારી રહ્યા હતા અને ફરમાવતા હતા: وَ کانَ الْإِنْسانُ [અને માણસ છે] એટલે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ), أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا [સૌથી વધુ ઝઘડો કરનાર] એટલે કે હક અને સચ્ચાઈ સાથે વાત કરે છે.