امیرالمؤمنین ( عَنِ الْأَصْبَغِبْنِنُبَاتَهًَْ عَنْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (قَالَ: فَلَمَّا انْتَهَی مَعَهَا إِلَی مَطْلَعِ الشَّمْسِ سَبَباً وَجَدَها تَطْلُعُ عَلی قَوْمٍ إِلَی بِما لَدَیْهِ خُبْراً فَقَالَ أمیرالمومنین (إِنَّ ذَاالْقَرْنَیْنِ وَرَدَ عَلَی قَوْمٍ قَدْ أَحْرَقَتْهُمُ الشَّمْسُ وَ غَیَّرَتْ أَجْسَادَهُمْ وَ أَلْوَانَهُمْ حَتَّی صَیَّرَتْهُمْ کَالظُّلْمَهًْ.
امام علی (علیه السلام)- وقتی ذوالقرنین همراه خورشید به محلّ طلوع خورشید رسید، [در آنجا] دید خورشید بر جمعیّتی طلوع می‌کند که در برابر [تابش] آفتاب، پوششی برای آن‌ها قرار نداده بودیم. [و سایبانی نداشتند]. امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «ذوالقرنین نزد کسانی رفت که خورشید آنان را سوزانده بود و جسدها و رنگشان را تغییر داده و سیاه کرده بود و سپس او در منطقه‌ی تاریکی به‌دنبال یک نشانه و راهنما به راه افتاد».
Imam Ali (peace be upon him): When Dhul-Qarnayn, along with the sun, reached the place of the sun's rising, [there] he saw the sun rising over a people for whom We had not made a covering against the [rays of the] sun [and they had no shelter]. The Commander of the Faithful (peace be upon him) said: "Dhul-Qarnayn went to a people whom the sun had burned and whose bodies and colours it had changed and blackened, and then he set out in a region of darkness in search of a sign and guide."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે ઝુલ્કરનૈન સૂર્યની સાથે સૂર્યના ઉદય સ્થળે પહોંચ્યા, [ત્યાં] તેમણે જોયું કે સૂર્ય એવી કૌમ પર ઉદય પામે છે જેમના માટે અમે સૂર્યના [કિરણોથી] બચવા માટે કોઈ આવરણ બનાવ્યું ન હતું [અને તેઓ પાસે કોઈ છાયો ન હતો]. અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઝુલ્કરનૈન એવા લોકો પાસે ગયા જેમને સૂર્યએ બાળી નાખ્યા હતા અને તેમના શરીરો અને રંગને બદલી નાખ્યા હતા અને કાળા કરી નાખ્યા હતા, અને પછી તેઓ અંધકારના પ્રદેશમાં એક નિશાની અને માર્ગદર્શક શોધવા નીકળ્યા."