سَأَلَ سَعْدبْنُعَبْدِاللَّهِ الْقَائِمَ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) عَنْ تَأْوِیلِ کهیعص قَالَ (علیه السلام) هَذِهِ الْحُرُوفُ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَیْبِ أَطْلَعَ اللَّهُ عَلَیْهَا عَبْدَهُ زَکَرِیَّا (علیه السلام) ثُمَّ قَصَّهَا عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ ذَلِکَ أَنَّ زَکَرِیَّا (علیه السلام) سَأَلَ رَبَّهُ أَنْ یُعَلِّمَهُ أَسْمَاءَ الْخَمْسَهًِْ فَأَهْبَطَ عَلَیْهِ جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) فَعَلَّمَهُ إِیَّاهَا فَکَانَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) إِذَا ذَکَرَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَنَ (علیه السلام) سُرِّیَ عَنْهُ هَمُّهُ وَ انْجَلَی کَرْبُهُ وَ إِذَا ذَکَرَ اسْمَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) خَنَقَتْهُ الْعَبْرَهًُْ وَ وَقَعَتْ عَلَیْهِ الْبُهْرَهًُْ فَقَالَ (علیه السلام) ذَاتَ یَوْمٍ إِلَهِی مَا بَالِی إِذْ ذَکَرْتُ أَرْبَعَهًًْ مِنْهُمْ تَسَلَّیْتُ بِأَسْمَائِهِمْ مِنْ هُمُومِی وَ إِذَا ذَکَرْتُ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) تَدْمَعُ عَیْنِی وَ تَثُورُ زَفْرَتِی فَأَنْبَأَهُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَنْ قِصَّتِهِ فَقَالَ کهیعص فَالْکَافُ اسْمُ کَرْبَلَاءَ وَ الْهَاءُ هَلَاکُ الْعِتْرَهًِْ وَ الْیَاءُ یَزِیدُ وَ هُوَ ظَالِمُ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ الْعَیْنُ عَطَشُهُ وَ الصَّادُ صَبْرُهُ فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِکَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) لَمْ یُفَارِقْ مَسْجِدَهُ ثَلَاثَهًَْ أَیَّامٍ وَ مَنَعَ فِیهِنَّ النَّاسَ مِنْ الدُّخُولِ عَلَیْهِ وَ أَقْبَلَ عَلَی الْبُکَاءِ وَ النَّحِیبِ وَ کَانَ یُرْثِیهِ إِلَهِی أَ‌تُفْجِعُ خَیْرَ جَمِیعِ خَلْقِکَ بِوَلَدِهِ إِلَهِی أ تُنْزِلُ بَلْوَی هَذِهِ الرَّزِیَّهًِْ بِفِنَائِهِ إِلَهِی أَ‌تُلْبِسُ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) ثِیَابَ هَذِهِ الْمُصِیبَهًِْ إِلَهِی أَ تَحُلُّ کُرْبَهًَْ هَذِهِ الْمُصِیبَهًِْ بِسَاحَتِهَا ثُمَّ کَانَ یَقُولُ إِلَهِی ارْزُقْنِی وَلَداً تَقَرُّ بِهِ عَیْنِی عَلَی الْکِبَرِ فَإِذَا رَزَقْتَنِیهِ فَافْتِنِّی بِحُبِّهِ ثُمَّ افْجَعْنِی بِهِ کَمَا تَفْجَعُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) حَبِیبَکَ بِوَلَدِهِ فَرَزَقَهُ اللَّهُ یَحْیَی وَ فَجَعَهُ بِهِ وکَانَ حَمْلُ یَحْیَی (علیه السلام) سِتَّهًَْ أَشْهُرٍ وَ حَمْلُ الْحُسَیْنِ (علیه السلام).
امام مهدی ( سعدبنعبداللَّه روایت می‌کند: «به حضرت قائم آل محمّد (گفتم: تأویل کهیعص چیست»؟ فرمود: «این حروف از اخبار غیبی می‌باشند که خدای علیم بنده‌ی خود حضرت زکریّا را از آن‌ها آگاه نمود و سپس داستان آن را برای حضرت محمّد (شرح داد. جریان این قضیه بدین شرح است که حضرت زکریّا (از خدا خواست که نام‌های مبارک پنج تن آل‌عبا را به او یاد دهد. جبرئیل به زمین هبوط کرد و آن‌ها را به حضرت زکریّا (تعلیم داد. هر وقت حضرت زکریّا نام‌های مبارک: محمّد، علی، زهرا، و حسن (را می‌برد غم و اندوه وی برطرف می‌شد، ولی هرگاه نام مبارک حسین (را می‌برد گریه راه گلوی او را می‌گرفت و نفس وی بشماره می‌افتاد! تا اینکه یک روز حضرت زکریّا (گفت: «بار خدایا! برای چیست که هر وقت من نام آن چهار نفر را می‌برم غم و اندوه من برطرف می‌شود، ولی موقعی که نام حسین (را می‌برم چشمانم اشکبار و نفسم به شماره می‌افتد»!؟ خدای علیم داستان شهادت امام حسین (را برای زکریّا شرح داد و فرمود: «کهیعص؛ "ک" اشاره به کربلای امام حسین (است. "ه" اشاره به شهادت عترت پاک می‌باشد. "ی" اشاره به نام یزید است که در حقّ حسین (ظلم کرد، "ع" اشاره به عطش حسین (و "ص" اشاره به صبر آن بزرگوار است. هنگامی‌که حضرت زکریّا (این جریان را شنید مدّت سه روز از مسجد خویش خارج نشد و در آن مدّت اجازه‌ی ورود به احدی نداد. آنگاه مشغول گریه‌وزاری شد، وی برای امام حسین (مرثیه می‌خواند و می‌گفت: «پروردگارا! آیا بهترین خلق خود یعنی حضرت محمّد (را دچار مصیبت فرزندش می‌کنی؟ بار خدایا! آیا چنین بلایی را بر در خانه‌ی آن حضرت پیاده خواهی کرد؟ پروردگارا! آیا لباس چنین مصیبتی را به علی و زهرا (می‌پوشانی! بار خدایا! آیا چنین مصیبتی را نصیب آنان خواهی کرد»؟ سپس حضرت زکریّا دعاء کرد و گفت: «پروردگارا! پسری به من عطا کن که در این زمان پیری، چشم من به وی روشن شود، موقعی‌که این پسر را به من عطا کردی مرا شیفته‌ی محبّت وی بگردان، سپس مرا دچار مصیبت او بکن همچنان‌که حضرت محمّد (حبیب خود را دچار مصیبت فرزند خواهی کرد! آنگاه خدا حضرت یحیی (را به زکریّا عطا کرد و او را دچار مصیبت وی نمود». مدّت حمل حضرت یحیی (شش ماه بود و مدّت حمل امام حسین (نیز شش ماه بود.
Imam Mahdi (may Allah hasten his noble reappearance): Sa'd ibn Abdullah narrates: "I said to Hazrat Qa'im Al Muhammad (may Allah hasten his noble reappearance): 'What is the interpretation of كهيعص?' He said: 'These letters are among the tidings of the unseen, of which Allah the All-Knowing informed His servant Hazrat Zakariyya (peace be upon him), and then He recounted its story to Hazrat Muhammad (peace be upon him and his family). The account of this matter is that Hazrat Zakariyya (peace be upon him) asked Allah to teach him the blessed names of the Five People of the Cloak. Jibra'il descended to earth and taught them to Hazrat Zakariyya (peace be upon him). Whenever Hazrat Zakariyya mentioned the blessed names of Muhammad, Ali, Zahra, and Hasan (peace be upon them), his grief and sorrow would be removed, but whenever he mentioned the blessed name of Husayn (peace be upon him), weeping would seize his throat and his breath would grow short! Until one day Hazrat Zakariyya (peace be upon him) said: "O my Lord! Why is it that whenever I mention the names of those four, my grief and sorrow are removed, but when I mention Husayn (peace be upon him), my eyes fill with tears and my breath grows short!?" Allah the All-Knowing explained to Zakariyya the story of the martyrdom of Imam Husayn (peace be upon him) and said: 'كهيعص; the "ك" is a reference to Karbala of Imam Husayn (peace be upon him). The "ه" is a reference to the martyrdom (halak) of the pure family (itrah). The "ي" is a reference to the name of Yazid, who wronged Husayn (peace be upon him). The "ع" is a reference to the thirst (atash) of Husayn (peace be upon him), and the "ص" is a reference to the patience (sabr) of that noble one.' When Hazrat Zakariyya (peace be upon him) heard this account, for three days he did not leave his mosque, and during that time he did not permit anyone entry. Then he engaged in weeping and lamentation, reciting elegies for Imam Husayn (peace be upon him) and saying: 'O Lord! Will You afflict the best of Your creation, namely Hazrat Muhammad (peace be upon him and his family), with the tragedy of his son? O my Lord! Will You send down such an affliction at the door of his house? O Lord! Will You clothe Ali and Zahra (peace be upon them) with the garments of such a tragedy! O my Lord! Will You allot such a tragedy to them?' Then Hazrat Zakariyya prayed and said: 'O Lord! Grant me a son by whom my eyes will be brightened in this time of old age; when You have granted me this son, make me devoted to his love, then afflict me with a tragedy through him just as You will afflict Hazrat Muhammad (peace be upon him and his family), Your beloved, with the tragedy of his son!' Then Allah granted Hazrat Yahya (peace be upon him) to Zakariyya and afflicted him through him." The period of pregnancy for Hazrat Yahya (peace be upon him) was six months, and the period of pregnancy for Imam Husayn (peace be upon him) was also six months.
ઇમામ મહદી (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ): સઅદ બિન અબ્દુલ્લાહ રિવાયત કરે છે: "મેં હઝરત કાએમે આલે મુહમ્મદ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ને પૂછ્યું: 'كهيعصની તાવીલ શું છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'આ અક્ષરો ગૈબની ખબરોમાંથી છે, જેનાથી અલ્લાહ અલીમે પોતાના બંદા હઝરત ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને વાકેફ કર્યા, અને પછી તેની દાસ્તાન હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે વર્ણવી. આ ઘટનાની વિગત આ છે કે હઝરત ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહથી પ્રાર્થના કરી કે તેમને પંજતને આલે અબાના મુબારક નામો શીખવે. જિબ્રાઈલ ઝમીન પર ઉતર્યા અને તે નામો હઝરત ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને શીખવ્યા. જ્યારે પણ હઝરત ઝકરિય્યા મુહમ્મદ, અલી, ઝહરા અને હસન (અલયહિમુસ્સલામ)ના મુબારક નામો લેતા ત્યારે તેમનો ગમ અને દુ:ખ દૂર થઈ જતું, પરંતુ જ્યારે પણ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)નું મુબારક નામ લેતા ત્યારે રડવું તેમના ગળામાં અટકી જતું અને શ્વાસ ગણતરીમાં આવી જતો! ત્યાં સુધી કે એક દિવસ હઝરત ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "હે અલ્લાહ! શા માટે જ્યારે હું તે ચાર જણનું નામ લઉં છું ત્યારે મારો ગમ અને દુ:ખ દૂર થઈ જાય છે, પરંતુ જ્યારે હું હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)નું નામ લઉં છું ત્યારે મારી આંખો અશ્રુભરી થઈ જાય છે અને મારો શ્વાસ ગણતરીમાં આવી જાય છે!?" અલ્લાહ અલીમે ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ની શહાદતની દાસ્તાન ઝકરિય્યા માટે વર્ણવી અને ફરમાવ્યું: "كهيعص; "ك" ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ની કરબલા તરફ ઇશારો છે. "ه" પાક ઇતરત (એહલેબૈત)ની શહાદત (હલાક) તરફ ઇશારો છે. "ي" યઝીદના નામ તરફ ઇશારો છે જેણે હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) પર ઝુલ્મ કર્યો, "ع" હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ની તરસ (અતશ) તરફ ઇશારો છે અને "ص" તે બુઝુર્ગવારના સબ્ર તરફ ઇશારો છે." જ્યારે હઝરત ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ આ વાત સાંભળી ત્યારે ત્રણ દિવસ સુધી પોતાની મસ્જિદમાંથી બહાર ન નીકળ્યા અને તે સમય દરમિયાન કોઈને પણ પ્રવેશની અનુમતિ ન આપી. પછી રડવા અને વિલાપ કરવામાં લાગ્યા, તેઓ ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) માટે મરસિયા વાંચતા અને કહેતા: "પરવરદિગાર! શું તું તારી બહેતરીન ખલ્ક એટલે કે હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને તેમના ફરઝંદની મુસીબતમાં નાખશે? હે અલ્લાહ! શું આવી બલા તે હઝરતના ઘરના દરવાજા પર ઉતારશે? પરવરદિગાર! શું આવી મુસીબતના કપડાં અલી અને ઝહરા (અલયહિમુસ્સલામ)ને પહેરાવશે! હે અલ્લાહ! શું આવી મુસીબત તેમના નસીબમાં લખશે?" પછી હઝરત ઝકરિય્યાએ દુઆ કરી અને કહ્યું: "પરવરદિગાર! મને એક પુત્ર અતા કર જેથી આ ઘડપણના સમયમાં મારી આંખો તેનાથી રોશન થાય, જ્યારે તું મને આ પુત્ર અતા કરે ત્યારે મને તેની મોહબ્બતમાં શૈદા બનાવ, પછી મને તેની મુસીબતમાં નાખ જેમ કે તું હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તારા હબીબને, તેમના ફરઝંદની મુસીબતમાં નાખશે!" પછી અલ્લાહે હઝરત યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)ને ઝકરિય્યાને અતા કર્યા અને તેમને તેમની મુસીબતમાં નાખ્યા." હઝરત યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)ના હમ્લ (ગર્ભ)નો સમય છ મહિનાનો હતો અને ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ના હમ્લનો સમય પણ છ મહિનાનો હતો.