عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ ذِکْرُ رَحْمَتِ رَبِّکَ عَبْدَهُ زَکَرِیَّا یَقُولُ ذَکَرَ رَبُّکَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) فَرَحِمَهُ.
امام باقر ( ذِکْرُ رَحْمَةِ رَبِّکَ عَبْدَهُ زکریّا؛ منظور از آیه این است: ذکر ربِّک عبدَه فرَحِمه یعنی یاد پروردگار از بنده اش و رحمش در حقّ او.
Imam Baqir (peace be upon him): Regarding His words ذِکْرُ رَحْمَتِ رَبِّکَ عَبْدَهُ زَکَرِیَّا [A mention of the mercy of your Lord to His servant Zakariya] — the meaning of the verse is: ذکر ربِّک عبدَه فرَحِمه, that is, your Lord's remembrance of His servant and His mercy upon him.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ذِکْرُ رَحْمَةِ رَبِّکَ عَبْدَهُ زکریّا [આપના પરવરદિગારની તેમના બંદા ઝકરિય્યા પરની રહમતનો ઝિક્ર]; આયતનો મતલબ આ છે: ذکر ربِّک عبدَه فرَحِمه, એટલે કે પરવરદિગારનું પોતાના બંદાને યાદ કરવું અને તેમના હકમાં રહમ કરવી.