سورة مريم

Verse 10 of 98

19:10

قالَ رَبِّ اجْعَلْ لي آيَةً قالَ آيَتُكَ أَلاَّ تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَ لَيالٍ سَوِيًّا

عرض كرد: «پروردگارا! نشانه‌اى براى من قرار ده»! فرمود: «نشانه‌ی تو اين است كه سه شبانه روز قدرت تكلّم با مردم را نخواهى داشت؛ درحالى‌كه سالم هستى».

He said: My Lord! give me a sign. He said: Your sign is that you will not be able to speak to the people three nights while in sound health.

તેણે કહ્યુ કે અય મારા પરવરદિગાર! મને કોઇ નિશાની આપ. તેણે ફરમાવ્યું તારા માટે નિશાની એ છે કે તુ તંદુરસ્તીની હાલતમાં (પણ) ત્રણ રાત લોકો સાથે વાતચીત કરી શકશે નહિ.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

آیَتُکَ أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَ لَیالٍ سَوِیًّا صَحِیحاً مِنْ غَیْرِ مَرَضٍ.

امام باقر ( قَالَ آیَتُکَ أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَیَالٍ سَوِیًّا یعنی درحالی‌که سالمی و تو هیچ بیماری‌ای نداری، سه‌شبانه روز با مردم سخن بگو.

Imam Baqir (peace be upon him): قَالَ آیَتُکَ أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَیَالٍ سَوِیًّا [He said: Your sign is that you shall not speak to the people for three nights while sound], meaning: while you are sound and have no illness at all, you will not speak with the people for three days and nights.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): قَالَ آیَتُکَ أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَیَالٍ سَوِیًّا [તેમણે કહ્યું: તમારી નિશાની એ છે કે તમે ત્રણ રાત સાજા-તંદુરસ્ત હાલતમાં લોકો સાથે વાત નહીં કરી શકો], એટલે કે તમે તંદુરસ્ત છો અને તમને કોઈ બીમારી નથી છતાં, ત્રણ દિવસ-રાત તમે લોકો સાથે વાત નહીં કરી શકો.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

اعْتُقِلَ لِسَانُهُ مِنْ غَیْرِ مَرَضٍ ثَلَاثَهًَْ أَیَّامٍ.

ابن‌عبّاس ( زبان او سه‌روز بی‌آنکه بیمار شود از سخن‌گفتن بند آمد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): His tongue was withheld from speech for three days without his becoming ill.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): તેમની જીભ કોઈ બીમારી વગર ત્રણ દિવસ સુધી બોલવાથી બંધ થઈ ગઈ.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَبَشَّرَهُ اللَّهُ تَعَالَی بِیَحْیَی فَلَمْ یَعْلَمْ أَنَّ ذَلِکَ الْکَلَامَ مِنْ عِنْد اللَّهِ تَعَالَی جَلَّ ذِکْرُهُ وَ خَافَ أَنْ یَکُونَ مِنَ الشَّیْطَانِ فَقَالَ أَنَّی یَکُونُ لِی وَلَدٌ وَ قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً فَأُسْکِتَ فَعَلِمَ أَنَّهُ مِنَ اللَّهِ تَعَالَی

امام صادق ( خدای تعالی او را به یحیی (بشارت داد و زکریّا (ندانست که آن سخن از نزد خدای تعالی عزّوجلّ است و ترسید که از شیطان باشد؛ پس گفت: «چگونه برای من فرزندی خواهد بود؟! و قالَ رَبِّ اجْعَلْ لی آیَةً؛ در نتیجه از سخن‌گفتن باز داشته شد و دانست که آن از طرف خدای تعالی است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Exalted gave him the glad tidings of Yahya (peace be upon him), and Zakariyya (peace be upon him) did not know that this speech was from Allah the Exalted, the Mighty and Majestic, and he feared that it might be from Satan. So he said: "How shall I have a son?!" وَ قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً [And he said: My Lord, appoint for me a sign]; consequently he was withheld from speech and he knew that it was from Allah the Exalted.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ તેમને યહ્યા (અલયહિસ્સલામ)ની ખુશખબરી આપી, અને ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)ને ખબર ન હતી કે તે વાત અલ્લાહ તઆલા અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફથી છે, અને તેમને ડર લાગ્યો કે ક્યાંક તે શેતાન તરફથી ન હોય. તો તેમણે કહ્યું: "મારે માટે સંતાન કેવી રીતે થશે?!" وَ قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً [અને તેમણે કહ્યું: હે મારા પાલનહાર! મારા માટે એક નિશાની મુકરર કર]; પરિણામે તેમને બોલવાથી રોકી લેવામાં આવ્યા અને તેમને ખબર પડી કે તે અલ્લાહ તઆલા તરફથી છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ زَکَرِیَّا (علیه السلام) لَمَّا دَعَا رَبَّهُ أَنْ یَهَبَ لَهُ فَنَادَتْهُ الْمَلَائِکَهًُْ بِمَا نَادَتْهُ بِهِ فَأَحَبَّ أَنْ یَعْلَمَ أَنَّ ذَلِکَ الصَّوْتَ مِنَ اللَّهِ أُوحِیَ إِلَیْهِ أَنَّ آیَهًَْ ذَلِکَ أَنْ یُمْسَکَ لِسَانُهُ عَنِ الْکَلَامِ ثَلَاثَهًَْ أَیَّامٍ قَالَ لَمَّا أُمْسِکَ لِسَانُهُ وَ لَمْ یَتَکَلَّم عَلِمَ أَنَّهُ لَا یَقْدِرُ عَلَی ذَلِکَ إِلَّا اللَّهُ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً قالَ آیَتُکَ أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَةَ أَیَّامٍ إِلَّا رَمْزا.

امام صادق ( ابوبصیر از امام صادق (نقل می‌کند: وقتی زکریّا (پروردگارش را خواند که به او [فرزندی] ببخشد و فرشتگان او را صدا زدند به آنچه او را صدا زدند. و دوست داشت که بداند آن صدا از طرف خداوند است، خداوند به او وحی کرد که نشانه‌ی آن این است که سه روز زبانش از سخن‌گفتن باز داشته می‌شود. فرمود: «وقتی زبانش بازداشته شد و سخن نگفت، دانست که جز خدا کسی بر آن توانایی ندارد و آن سخن خداوند است: [زکریّا (گفت]: رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir narrates from Imam Sadiq (peace be upon him): When Zakariyya (peace be upon him) called upon his Lord to grant him [a child] and the angels called out to him with what they called out, he wished to know that that voice was from Allah. Allah revealed to him that its sign is that his tongue would be withheld from speech for three days. He said: "When his tongue was withheld and he did not speak, he knew that none is able to do that except Allah, and that is the word of Allah: [Zakariyya (peace be upon him) said]: رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً [My Lord, appoint for me a sign]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે: જ્યારે ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પાલનહારને પોકાર્યા કે તેમને [સંતાન] આપે અને ફરિશ્તાઓએ તેમને જે પોકાર કર્યો તેનાથી પોકાર્યા. અને તેમણે ઈચ્છ્યું કે તેમને ખબર પડે કે તે અવાજ અલ્લાહ તરફથી છે, અલ્લાહે તેમના તરફ વહી કરી કે તેની નિશાની એ છે કે ત્રણ દિવસ સુધી તેમની જીભ બોલવાથી રોકાઈ જશે. તેમણે ફરમાવ્યું: "જ્યારે તેમની જીભ રોકાઈ ગઈ અને તેમણે વાત ન કરી, ત્યારે તેમને ખબર પડી કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ તેના પર ક્ષમતા ધરાવતો નથી, અને તે અલ્લાહની વાત છે: [ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું]: رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَةً [હે મારા પાલનહાર! મારા માટે એક નિશાની મુકરર કર]."