وَ اذْکُرْ فِی الْکِتابِ مَرْیَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها مَکاناً شَرْقِیًّا قَالَ: خَرَجَتْ إِلَی النَّخْلَهًِْ الْیَابِسَهًِْ فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً .قَالَ فِی مِحْرَابِهَا: فَأَرْسَلْنا إِلَیْها رُوحَنا یَعْنِی جَبْرَئِیلَ (علیه السلام) فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِیًّا قالَتْ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْکَ إِنْ کُنْتَ تَقِیًّا فَقَالَ لَهَا جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّکِ لِأَهَبَ لَکِ غُلاماً زَکِیًّا فَأَنْکَرَتْ ذَلِکَ لِأَنَّهُ لَمْ یَکُنْ فِی الْعَادَهًِْ أَنْ تَحْمِلَ الْمَرْأَهًُْ مِنْ غَیْرِ فَحْلٍ فَقَالَتْ أَنَّی یَکُونُ لِی غُلامٌ وَ لَمْ یَمْسَسْنِی بَشَرٌ وَ لَمْ أَکُ بَغِیًّا وَ لَمْ یَعْلَمْ جَبْرَئِیلُ أَیْضاً کَیْفِیَّهًَْ الْقُدْرَهًِْ فَقَالَ لَهَا کَذلِکِ قالَ رَبُّکِ هُوَ عَلَیَّ هَیِّنٌ وَ لِنَجْعَلَهُ آیَةً لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا وَ کانَ أَمْراً مَقْضِیًّا قَالَ: فَنَفَخَ فِی جَیْبِهَا فَحَمَلَتْ بِعِیسَی (علیه السلام) بِاللَّیْلِ فَوَضَعَتْهُ بِالْغَدَاهًِْ وَ کَانَ حَمْلُهَا تِسْعَ سَاعَاتٍ جَعَلَ اللَّهُ الشُّهُورَ لَهَا سَاعَاتٍ ثُمَّ نَادَاهَا جَبْرَئِیلُ وَ هُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِِ أَیْ هُزِّی النَّخْلَهًَْ الْیَابِسَهًَْ فَهَزَّتْ وَ کَانَ ذَلِکَ الْیَوْمَ سُوقا}سُوقٌ{فَاسْتَقْبَلَهَا الْحَاکَهًُْ وَ کَانَتِ الْحِیَاکَهًُْ أَنْبَلَ صِنَاعَهًٍْ فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ فَأَقْبَلُوا عَلَی بِغَالٍ شُهْبٍ فَقَالَتْ: لَهُمْ مَرْیَمُ (سلام الله علیها)أَیْنَ النَّخْلَهًُْ الْیَابِسَهًُْ فَاسْتَهْزَءُوا بِهَا وَ زَجَرُوهَا فَقَالَتْ لَهُمْ جَعَلَ اللَّهُ کَسْبَکُمْ نَزْراً وَ جَعَلَکُمْ فِی النَّاسِ عَاراً ثُمَّ اسْتَقْبَلَهَا قَوْمٌ مِنَ التُّجَّارِ فَدَلُّوهَا عَلَی النَّخْلَهًِْ الْیَابِسَهًِْ فَقَالَتْ لَهُمْ جَعَلَ اللَّهُ الْبَرَکَهًَْ فِی کَسْبِکُمْ وَ أَحْوَجَ النَّاسَ إِلَیْکُمْ فَلَمَّا بَلَغَتِ النَّخْلَهًَْ أَخَذَهَا الْمَخَاضُ فَوَضَعَتْ بِعِیسَی (علیه السلام) فَلَمَّا نَظَرَتْ إِلَیْهِ قَالَتْ یا لَیْتَنِی مِتُّ قَبْلَ هذا وَ کُنْتُ نَسْیاً مَنْسِیًّا مَا ذَا أَقُولُ لِخَالِی وَ مَا ذَا أَقُولُ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ فَنَادَاهَا عِیسَی (علیه السلام) مِنْ تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِی قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِیًّا أَیْ نَهَراً وَ هُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ أَیْ حَرِّکِی النَّخْلَهًَْ تُساقِطْ عَلَیْکِ رُطَباً جَنِیًّا أَیْ طَیِّباً وَ کَانَتِ النَّخْلَهًُْ قَدْ یَبِسَتْ مُنْذُ دَهْرٍ طَوِیلٍ فَمَدَّتْ یَدَهَا إِلَی النَّخْلَهًِْ فَأَوْرَقَتْ وَ أَثْمَرَتْ وَ سَقَطَ عَلَیْهَا الرُّطَبُ الطَّرِیُّ وَ طَابَتْ نَفْسُهَا فَقَالَ لَهَا عِیسَی قَمِّطِینِی وَ سَوِّینِی ثُمَّ افْعَلِی کَذَا وَ کَذَا فَقَمَّطَتْهُ وَ سَوَّتْهُ وَ قَالَ لَهَا عِیسَی (علیه السلام) فَکُلِی وَ اشْرَبِی وَ قَرِّی عَیْناً فَإِمَّا تَرَیِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِی إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً وَ صَمْتاً کَذَا نَزَلَتْ فَلَنْ أُکَلِّمَ الْیَوْمَ إِنْسِیًّا فَفَقَدُوهَا فِی الْمِحْرَابِ فَخَرَجُوا فِی طَلَبِهَا وَ خَرَجَ خَالُهَا زَکَرِیَّا (علیه السلام) فَأَقْبَلَتْ وَ هُوَ فِی صَدْرِهَا وَ أَقْبَلْنَ مُؤْمِنَاتُ بَنِی إِسْرَائِیلَ یَبْزُقْنَ فِی وَجْهِهَا فَلَمْ تُکَلِّمْهُنَّ حَتَّی دَخَلَتْ فِی مِحْرَابِهَا فَجَاءَ إِلَیْهَا بَنُو إِسْرَائِیلَ وَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) فَقَالُوا لَهَا یا مَرْیَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَیْئاً فَرِیًّا یا أُخْتَ هارُونَ ما کانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما کانَتْ أُمُّکِ بَغِیًّا وَ مَعْنَی قَوْلِهِمْ یَا أُخْتَ هَارُونَ أَنَّ هَارُونَ کَانَ رَجُلًا فَاسِقاً زَانِیاً فَشَبَّهُوهَا بِهِ مِنْ أَیْنَ هَذَا الْبَلَاءُ الَّذِی جِئْتِ بِهِ وَ الْعَارُ الَّذِی أَلْزَمْتِهِ بَنِی إِسْرَائِیلَ فَأَشَارَتْ إِلَی عِیسَی (علیه السلام) فِی الْمَهْدِ فَقَالُوا لَهَا کَیْفَ نُکَلِّمُ مَنْ کانَ فِی الْمَهْدِ صَبِیًّا فَأَنْطَقَ اللَّهُ عِیسَی (علیه السلام) فَقَالَ إِنِّی عَبْدُ اللهِ آتانِیَ الْکِتابَ وَ جَعَلَنِی نَبِیًّا وَ جَعَلَنِی مُبارَکاً أَیْنَ ما کُنْتُ وَ أَوْصانِی بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ ما دُمْتُ حَیًّا وَ بَرًّا بِوالِدَتِی وَ لَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّاراً شَقِیًّا وَ السَّلامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدْتُ وَ یَوْمَ أَمُوتُ وَ یَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا ذلِکَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِی فِیهِ یَمْتَرُونَ أَیْ یَتَخَاصَمُونَ فَقَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ وَ أَوْصانِی بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ قَالَ زَکَاهًُْ الرُّءُوسِ لِأَنَّ کُلَّ النَّاسِ لَیْسَتْ لَهُمْ أَمْوَالٌ وَ إِنَّمَا الْفِطْرَهًُْ عَلَی الْغَنِیِّ وَ الْفَقِیرِ وَ الصَّغِیرِ وَ الْکَبِیر.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ مَرْیَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکَانًا شَرْقِیًّا؛ مریم (به‌سمت درخت خرمای خشکی رفت. و فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا؛ و او در محرابش بود. فَأَرْسَلْنَا إِلَیْهَا رُوحَنَا؛ یعنی جبرئیل را به‌سوی او فرستادیم. و فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِیًّا* قَالَتْ إِنِّی أعُوذُ بِالرَّحْمَن مِنکَ إِن کُنتَ تَقِیًّا؛ اگر از جمله کسانی هستی که از خداوند می ترسی. جبرئیل به او گفت: إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّکِ لِأَهَبَ لَکِ غُلَامًا زَکِیًّا؛ امّا مراد از «تَقِیًّا» این است که مریم (حرفش را باور نکرد، چرا که معمولاً این چنین بود که زن نمی توانست بدون مرد باردار شود، و گفت: أَنَّی یَکُونُ لِی غُلَامٌ وَلَمْ یَمْسَسْنِی بَشَرٌ وَلَمْ أَکُ بَغِیًّا؛ و جبرئیل نیز چگونگی قدرت انجام این کار را نمی‌دانست و به مریم (گفت: کَذَلِکِ قَالَ رَبُّکِ هُوَ عَلَیَّ هَیِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آیَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَکَانَ أَمْرًا مَّقْضِیًّا؛ جبرئیل در گریبان مریم (دمید و او در شب به عیسی (باردار شد و صبح روز بعد او را زایید و بارداری او نه ساعت از روز به طول انجامید و خداوند ماه ها را به‌اندازه‌ی ساعت هایی برایش قرار داد. سپس جبرئیل مریم (را صدا زد. و هُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ؛ یعنی درخت خرمای خشک را تکان بده، و او نیز آن را تکان داد، و آن روز [روز برپای] بازار بود و به‌همین خاطر چند بافنده با او روبرو شدند و بافندگی در آن زمان شریف ترین صنعت بود و آن‌ها بر روی قاطرهایی اشهب به‌سمت او آمدند و مریم (به آن‌ها گفت: «درخت خرمای خشک کجاست»؟ آنان او را مسخره کردند و از خود راندند و او به آن‌ها گفت: «خداوند درآمدتان را اندک گرداند و شما را در میان مردم مایه‌ی ننگ قرار دهد». سپس گروهی از تاجران نزد او آمدند و درخت خرمای خشک را به او نشان دادند و او به آن‌ها گفت: «خداوند به درآمدتان برکت دهد و مردم را نیازمند شما سازد». هنگامی‌که او به درخت خرما رسید، او را درد زایمان در برگرفت و عیسی (را وضع حمل نمود و هنگامی‌که به او نگاه کرد، گفت: یَا لَیْتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَکُنتُ نَسْیًا مَّنسِیًّا به دایی ام چه بگویم و جواب بنی‌اسرائیل را چه بدهم؟ فَنَادَاهَا؛ یعنی عیسی (او را صدا زد. مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِی قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِیًّا؛ یعنی نهری را قرار داد. وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ؛ یعنی آن را تکان بده. تُسَاقِطْ عَلَیْکِ رُطَبًا جَنِیًّا؛ یعنی خرمایی پاک بر تو فرو خواهد ریخت. درخت خرما برای مدّت زمانی طولانی خشک شده بود. مریم (دستش را به‌سمت درخت دراز کرد و آن برگ و میوه داد و خرمای تازه را برایش فروریخت و او خوشحال شد. سپس عیسی (به مریم (گفت: «مرا قنداق کن و مرتّب نما». مریم (او را قنداق کرد و مرتّب نمود و عیسی (به او گفت: فَکُلِی وَ اشْرَبِی وَ قَرِّی عَیْنًا فَإِمَّا تَرَیِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِی إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا و صمتاً؛ و آیه این چنین نازل شده است فَلَنْ أُکَلِّمَ الْیَوْمَ إِنسِیًّا؛ سپس آن‌ها مریم (را در محراب نیافتند و به‌دنبال او به راه افتادند و دایی اش زکریّا (نیز خارج شد، او به راه افتاد درحالی‌که عیسی (در آغوش مریم (بود. پس زنان مؤمن بنی‌اسرائیل شروع به پرتاب آب دهان خود به سمت او کردند و مریم (با آنان صحبت نکرد تا زمانی‌که وارد محراب شد و بنی‌اسرائیل و زکریّا (نزد او آمدند و به او گفتند: یَا مَرْیَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَیْئًا فَرِیًّا؛ یعنی گناه بزرگی را مرتکب شدی. یَا أُخْتَ هَارُونَ مَا کَانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا کَانَتْ أُمُّکِ بَغِیًّا؛ و معنی سخن آنان یَا أُخْتَ هَارُونَ؛ این است که هارون، انسان فاسق و زناکاری بود، لذا مریم (را به او تشبیه کردند که این مصیبتی که با خود آوردی و ننگی که دامن گیر بنی‌اسرائیل کردی، از کجا آمده است؟ و سپس مریم (به عیسی (که در گهواره بود، اشاره کرد، و آن‌ها به او گفتند: کَیْفَ نُکَلِّمُ مَن کَانَ فِی الْمَهْدِ صَبِیًّا؛ سپس خداوند، عیسی‌بن‌مریم (را به سخن آورد و او گفت: إِنِّی عَبْدُ اللهِ آتَانِیَ الْکِتَابَ وَجَعَلَنِی نَبِیًّا * وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنتُ وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ مَادُمْتُ حَیًّا * وَبَرًّا بِوَالِدَتِی وَلَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّارًا شَقِیًّا* وَالسَّلَامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدتُّ وَیَوْمَ أَمُوتُ وَیَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا* ذَلِکَ عِیسَی‌ابْنُ‌مَرْیَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِی فِیهِ یَمْتَرُونَ؛ و کلمه‌ی یَمْتَرُونَ یعنی جدال می‌کنید. و امام صادق (در مورد آیه‌ی وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ؛ فرمود: «منظور از آن زکات رؤوس (فطر) است، چرا که همه‌ی مردم از مال و ثروت برخوردار نیستند، و پرداخت فطریه بر فقیر و غنی و کوچک و بزرگ واجب است».
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ مَرْیَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکَانًا شَرْقِیًّا [And mention Maryam in the Book, when she withdrew from her family to a place toward the east]; Maryam (peace be upon her) went toward a dry date-palm. And فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا [and she took a screen apart from them], and she was in her mihrab (prayer-niche). فَأَرْسَلْنَا إِلَیْهَا رُوحَنَا [Then We sent to her Our spirit]; meaning, We sent Jibra'il (peace be upon him) to her. And فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِیًّا * قَالَتْ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنکَ إِن کُنتَ تَقِیًّا [and he appeared to her as a well-proportioned man. She said: Indeed I seek refuge in the Most Merciful from you, if you are Allah-fearing]; that is, if you are among those who fear Allah. Jibra'il said to her: إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّکِ لِأَهَبَ لَکِ غُلَامًا زَکِیًّا [I am only a messenger of your Lord, that I may give you a pure boy]. But Maryam (peace be upon her) did not believe his words, since it was not the custom that a woman should conceive without a man, and she said: أَنَّی یَکُونُ لِی غُلَامٌ وَلَمْ یَمْسَسْنِی بَشَرٌ وَلَمْ أَکُ بَغِیًّا [How shall I have a boy when no man has touched me, and I have not been unchaste?]. And Jibra'il also did not know the manner in which this power would be exercised, and he said to Maryam (peace be upon her): کَذَلِکِ قَالَ رَبُّکِ هُوَ عَلَیَّ هَیِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آیَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَکَانَ أَمْرًا مَّقْضِیًّا [So it is; your Lord has said: It is easy for Me, and that We may make him a sign to the people and a mercy from Us; and it is a matter decreed]. Jibra'il blew into the collar of Maryam (peace be upon her), and she conceived Isa (peace be upon him) at night, and gave birth to him the next morning, and her pregnancy lasted nine hours of the day, and Allah made the months into hours for her. Then Jibra'il called Maryam (peace be upon her). And وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ [And shake toward yourself the trunk of the date-palm]; meaning, shake the dry date-palm, and she shook it. And that day was [the day of] the market, and because of this several weavers met her — and weaving in that time was the most honorable craft — and they came toward her upon grey mules. Maryam (peace be upon her) said to them: "Where is the dry date-palm?" They mocked her and drove her away, and she said to them: "May Allah make your earnings meager and make you a source of shame among the people." Then a group of merchants came to her and showed her the dry date-palm, and she said to them: "May Allah place blessing in your earnings and make the people in need of you." When she reached the date-palm, the pains of childbirth seized her, and she gave birth to Isa (peace be upon him). When she looked at him she said: یَا لَیْتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَکُنتُ نَسْیًا مَّنسِیًّا [Would that I had died before this and had been a thing forgotten, utterly forgotten] — what shall I say to my uncle, and what answer shall I give to the Children of Israel? فَنَادَاهَا [Then he called her]; meaning, Isa (peace be upon him) called her. مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِی قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِیًّا [From beneath her: Grieve not; indeed your Lord has placed beneath you a stream]; meaning, He has placed a stream. وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ [And shake toward yourself the trunk of the date-palm]; meaning, shake it. تُسَاقِطْ عَلَیْکِ رُطَبًا جَنِیًّا [It shall drop upon you fresh ripe dates]; meaning, pure dates will fall upon you. The date-palm had been dry for a long time. Maryam (peace be upon her) stretched her hand toward the tree and it gave leaves and fruit, and fresh dates fell for her and she was gladdened. Then Isa (peace be upon him) said to Maryam (peace be upon her): "Swaddle me and arrange me." Maryam (peace be upon her) swaddled and arranged him, and Isa (peace be upon him) said to her: فَکُلِی وَاشْرَبِی وَقَرِّی عَیْنًا فَإِمَّا تَرَیِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِی إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا وَ صَمْتًا [So eat and drink and be comforted in the eye. And if you see any human being, say: Indeed I have vowed to the Most Merciful a fast and a silence] — and the verse was revealed thus — فَلَنْ أُکَلِّمَ الْیَوْمَ إِنسِیًّا [so I will not speak today to any human]. Then they did not find Maryam (peace be upon her) in the mihrab and set out searching for her, and her uncle Zakariyya (peace be upon him) also went out. She came forward while Isa (peace be upon him) was in her arms, and the believing women of the Children of Israel began to spit toward her, and Maryam (peace be upon her) did not speak with them until she entered her mihrab. The Children of Israel and Zakariyya (peace be upon him) came to her and said to her: یَا مَرْیَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَیْئًا فَرِیًّا [O Maryam, you have indeed come with something monstrous]; meaning, you have committed a great sin. یَا أُخْتَ هَارُونَ مَا کَانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا کَانَتْ أُمُّکِ بَغِیًّا [O sister of Harun, your father was not a wicked man, nor was your mother unchaste]. The meaning of their words "O sister of Harun" is that Harun was a corrupt and adulterous man, so they likened Maryam (peace be upon her) to him — from where has this calamity you have brought and this disgrace you have inflicted upon the Children of Israel come? Then Maryam (peace be upon her) pointed to Isa (peace be upon him), who was in the cradle, and they said to her: کَیْفَ نُکَلِّمُ مَن کَانَ فِی الْمَهْدِ صَبِیًّا [How shall we speak to one who is a child in the cradle?]. Then Allah made Isa ibn Maryam (peace be upon him) speak, and he said: إِنِّی عَبْدُ اللهِ آتَانِیَ الْکِتَابَ وَجَعَلَنِی نَبِیًّا * وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنتُ وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ مَا دُمْتُ حَیًّا * وَبَرًّا بِوَالِدَتِی وَلَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّارًا شَقِیًّا * وَالسَّلَامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدتُّ وَیَوْمَ أَمُوتُ وَیَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا * ذَلِکَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِی فِیهِ یَمْتَرُونَ [Indeed I am the servant of Allah; He has given me the Book and made me a Prophet, and made me blessed wherever I am, and enjoined upon me prayer and zakat as long as I live, and to be dutiful to my mother, and He has not made me arrogant or wretched. And peace be upon me the day I was born, and the day I die, and the day I am raised alive. That is Isa son of Maryam — the word of truth about which they dispute]. And the word یَمْتَرُونَ means "they wrangle." And Imam Sadiq (peace be upon him) said concerning the verse وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ [and He enjoined upon me prayer and zakat]: "What is meant by it is the zakat of the heads (fitrah), because not all people possess wealth and property, and the payment of the fitrah is obligatory upon the poor and the rich, the small and the great."
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَاذْکُرْ فِی الْکِتَابِ مَرْیَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَکَانًا شَرْقِیًّا [અને કિતાબમાં મરયમનો ઉલ્લેખ કરો, જ્યારે તેઓ પોતાના પરિવારથી અલગ થઈને પૂર્વ તરફના સ્થાને ગયાં]; મરયમ (અલયહસ્સલામ) એક સૂકા ખજૂરના વૃક્ષ તરફ ગયાં. અને فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا [અને તેઓએ તેમની વચ્ચે એક પડદો રાખ્યો], અને તેઓ પોતાના મિહરાબ (ઇબાદતના સ્થાન) માં હતાં. فَأَرْسَلْنَا إِلَیْهَا رُوحَنَا [પછી અમે તેમની તરફ અમારી રૂહ મોકલી]; એટલે કે અમે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) ને તેમની તરફ મોકલ્યા. અને فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِیًّا * قَالَتْ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمَنِ مِنکَ إِن کُنتَ تَقِیًّا [અને તેઓ તેમની સામે એક સુંદર માણસના રૂપમાં પ્રગટ થયા. તેમણે કહ્યું: ખરેખર હું તારાથી રહમાનની પનાહ માગું છું, જો તું અલ્લાહથી ડરનારો હોય]; એટલે કે જો તું અલ્લાહથી ડરનારાઓમાંથી હોય. જિબ્રઈલે તેમને કહ્યું: إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّکِ لِأَهَبَ لَکِ غُلَامًا زَکِیًّا [હું તો ફક્ત તમારા રબનો સંદેશવાહક છું, કે હું તમને એક પવિત્ર પુત્ર આપું]. પરંતુ મરયમ (અલયહસ્સલામ) તેમની વાત પર વિશ્વાસ ન કરી, કારણ કે સામાન્ય રીતે એવું હતું કે સ્ત્રી પુરુષ વગર ગર્ભવતી થઈ શકતી નથી, અને તેમણે કહ્યું: أَنَّی یَکُونُ لِی غُلَامٌ وَلَمْ یَمْسَسْنِی بَشَرٌ وَلَمْ أَکُ بَغِیًّا [મને પુત્ર કેવી રીતે થાય જ્યારે કોઈ પુરુષે મને સ્પર્શ કર્યો નથી, અને હું બદચલન પણ નથી?]. અને જિબ્રઈલ પણ આ કાર્યની કુદરતની રીત જાણતા ન હતા અને મરયમ (અલયહસ્સલામ) ને કહ્યું: کَذَلِکِ قَالَ رَبُّکِ هُوَ عَلَیَّ هَیِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آیَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَکَانَ أَمْرًا مَّقْضِیًّا [એ પ્રમાણે જ છે; તમારા રબે કહ્યું છે: તે મારા માટે સહેલું છે, અને જેથી અમે તેને લોકો માટે એક નિશાની અને અમારા તરફથી રહમત બનાવીએ; અને આ ફેંસલો કરેલી બાબત છે]. જિબ્રઈલે મરયમ (અલયહસ્સલામ) ના ગિરેબાનમાં ફૂંક મારી અને તેઓ રાત્રે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) થી ગર્ભવતી થયાં અને બીજા દિવસે સવારે તેમને જન્મ આપ્યો, અને તેમનો ગર્ભ દિવસના નવ કલાક ટક્યો, અને અલ્લાહે તેમના માટે મહિનાઓને કલાકોના પ્રમાણમાં કરી દીધા. પછી જિબ્રઈલે મરયમ (અલયહસ્સલામ) ને પોકાર્યાં. અને وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ [અને ખજૂરના વૃક્ષના થડને પોતાના તરફ હલાવો]; એટલે કે સૂકા ખજૂરના વૃક્ષને હલાવો, અને તેમણે તેને હલાવ્યું, અને તે દિવસ [બજારનો] દિવસ હતો અને એ કારણે કેટલાક વણકરો તેમની સામે આવ્યા અને એ સમયમાં વણાટકામ સૌથી ઉત્તમ ઉદ્યોગ હતો, અને તેઓ ધોળા-કાળા ખચ્ચરો પર તેમની તરફ આવ્યા અને મરયમ (અલયહસ્સલામ) એ તેમને કહ્યું: "સૂકા ખજૂરનું વૃક્ષ ક્યાં છે?" તેઓએ તેમની મજાક ઉડાવી અને તેમને હાંકી કાઢ્યાં, અને તેમણે તેમને કહ્યું: "અલ્લાહ તમારી કમાણી ઓછી કરી દે અને તમને લોકોમાં નામોશીનું કારણ બનાવે." પછી વેપારીઓનું એક જૂથ તેમની પાસે આવ્યું અને તેમને સૂકા ખજૂરના વૃક્ષની જગ્યા બતાવી અને તેમણે તેમને કહ્યું: "અલ્લાહ તમારી કમાણીમાં બરકત આપે અને લોકોને તમારા મોહતાજ કરે." જ્યારે તેઓ ખજૂરના વૃક્ષ પાસે પહોંચ્યાં ત્યારે તેમને પ્રસૂતિની પીડા ઘેરી વળી અને તેમણે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) ને જન્મ આપ્યો, અને જ્યારે તેમણે તેમને જોયા ત્યારે કહ્યું: یَا لَیْتَنِی مِتُّ قَبْلَ هَذَا وَکُنتُ نَسْیًا مَّنسِیًّا [કાશ હું આ પહેલાં મરી ગઈ હોત અને ભૂલી ગયેલી, વિસારે પડેલી વસ્તુ હોત] — હું મારા મામાને શું કહું અને બની ઇસરાઈલને શું જવાબ આપું? فَنَادَاهَا [પછી તેમણે તેમને પોકાર્યાં]; એટલે કે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) એ તેમને પોકાર્યાં. مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِی قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِیًّا [તેમની નીચેથી: ગમ ન કરો, ખરેખર તમારા રબે તમારી નીચે એક ઝરણું બનાવ્યું છે]; એટલે કે એક નહેર બનાવી. وَهُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ [અને ખજૂરના વૃક્ષના થડને પોતાના તરફ હલાવો]; એટલે કે તેને હલાવો. تُسَاقِطْ عَلَیْکِ رُطَبًا جَنِیًّا [તારા પર તાજી પાકેલી ખજૂરો પડશે]; એટલે કે તારા પર પવિત્ર ખજૂરો પડશે. ખજૂરનું વૃક્ષ લાંબા સમયથી સૂકાયેલું હતું. મરયમ (અલયહસ્સલામ) એ પોતાનો હાથ વૃક્ષ તરફ લંબાવ્યો અને તેણે પાંદડાં અને ફળ આપ્યાં અને તાજી ખજૂર તેમના પર પડી અને તેઓ ખુશ થયાં. પછી ઈસા (અલયહિસ્સલામ) એ મરયમ (અલયહસ્સલામ) ને કહ્યું: "મને કપડાંમાં લપેટો અને ઠીક કરો." મરયમ (અલયહસ્સલામ) એ તેમને લપેટ્યા અને ઠીક કર્યા, અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ) એ તેમને કહ્યું: فَکُلِی وَاشْرَبِی وَقَرِّی عَیْنًا فَإِمَّا تَرَیِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِی إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا وَ صَمْتًا [તો ખાઓ અને પીઓ અને આંખને ઠંડક આપો. અને જો કોઈ માણસને જુઓ તો કહો: મેં રહમાન માટે રોજા અને મૌનની બાધા લીધી છે] — અને આ આયત આ પ્રમાણે નાઝિલ થઈ છે — فَلَنْ أُکَلِّمَ الْیَوْمَ إِنسِیًّا [તો હું આજે કોઈ માણસ સાથે વાત નહીં કરું]. પછી તેઓએ મરયમ (અલયહસ્સલામ) ને મિહરાબમાં ન જોયાં અને તેમની શોધમાં નીકળી પડ્યા, અને તેમના મામા ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) પણ બહાર નીકળ્યા. મરયમ (અલયહસ્સલામ) આગળ આવ્યાં જ્યારે ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તેમની ગોદમાં હતા. પછી બની ઇસરાઈલની મોમિન સ્ત્રીઓએ તેમની તરફ થૂંક ફેંકવાનું શરૂ કર્યું અને મરયમ (અલયહસ્સલામ) એ તેમની સાથે વાત ન કરી ત્યાં સુધી કે તેઓ મિહરાબમાં દાખલ થઈ ગયાં, અને બની ઇસરાઈલ અને ઝકરિય્યા (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે આવ્યા અને તેમને કહ્યું: یَا مَرْیَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَیْئًا فَرِیًّا [ઓ મરયમ, તમે ખરેખર એક વિચિત્ર બાબત લાવ્યાં છો]; એટલે કે તમે એક મોટો ગુનાહ કર્યો છે. یَا أُخْتَ هَارُونَ مَا کَانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا کَانَتْ أُمُّکِ بَغِیًّا [ઓ હારૂનની બહેન, તમારા પિતા ખરાબ માણસ ન હતા, ન તમારી માતા બદચલન હતી]. અને તેમની વાત "یَا أُخْتَ هَارُونَ" નો અર્થ એ છે કે હારૂન એક ફાસિક અને વ્યભિચારી માણસ હતો, તેથી તેઓએ મરયમ (અલયહસ્સલામ) ને તેની સાથે સરખાવ્યાં કે આ મુસીબત જે તમે લાવ્યાં અને નામોશી જે તમે બની ઇસરાઈલ પર ઠોકી બેસાડી, તે ક્યાંથી આવી? અને પછી મરયમ (અલયહસ્સલામ) એ ઈસા (અલયહિસ્સલામ) તરફ ઈશારો કર્યો જે પારણામાં હતા, અને તેઓએ તેમને કહ્યું: کَیْفَ نُکَلِّمُ مَن کَانَ فِی الْمَهْدِ صَبِیًّا [પારણામાં રહેલા બાળક સાથે અમે કેવી રીતે વાત કરીએ?]. પછી અલ્લાહે ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ) ને બોલતા કર્યા અને તેમણે કહ્યું: إِنِّی عَبْدُ اللهِ آتَانِیَ الْکِتَابَ وَجَعَلَنِی نَبِیًّا * وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنتُ وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ مَا دُمْتُ حَیًّا * وَبَرًّا بِوَالِدَتِی وَلَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّارًا شَقِیًّا * وَالسَّلَامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدتُّ وَیَوْمَ أَمُوتُ وَیَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا * ذَلِکَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِی فِیهِ یَمْتَرُونَ [ખરેખર હું અલ્લાહનો બંદો છું; તેણે મને કિતાબ આપી અને મને નબી બનાવ્યો, અને હું જ્યાં પણ હોઉં મને બરકતવાળો બનાવ્યો, અને જ્યાં સુધી હું જીવતો રહું નમાઝ અને ઝકાતનો હુકમ કર્યો, અને મારી માતા સાથે સદ્વ્યવહાર કરવાનો, અને મને જાબર અને દુર્ભાગ્યશાળી બનાવ્યો નથી. અને મારા ઉપર સલામ છે તે દિવસે જ્યારે હું જન્મ્યો, અને તે દિવસે જ્યારે હું મરીશ, અને તે દિવસે જ્યારે હું જીવતો ઉઠાડાઈશ. એ છે ઈસા ઇબ્ને મરયમ — સત્યની વાત જેમાં તેઓ ઝઘડો કરે છે]. અને શબ્દ یَمْتَرُونَ એટલે તમે ઝઘડો કરો છો. અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ આયત وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ [અને મને નમાઝ અને ઝકાતનો હુકમ કર્યો] વિશે ફરમાવ્યું: "તેનાથી ઝકાતે રુઊસ (ફિતરહ) મુરાદ છે, કારણ કે બધા લોકો પાસે માલ અને દોલત નથી હોતાં, અને ફિતરાનો પ્રદાન ગરીબ અને અમીર, નાના અને મોટા બધા પર વાજિબ છે."