عَنْ أَبِی‌مَعْمَرٍ السَّعْدَانِیِ أَنَّ رَجُلًا أَتَی أَمِیرالْمُؤْمِنِینَ عَلِیَّبْنَأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالَ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) إِنِّی قَدْ شَکَکْتُ فِی کِتَابِ اللَّهِ الْمُنْزَل ... قَالَ هَاتِ وَیْحَکَ مَا شَکَکْتَ فِیهِ قَالَ وَ أَجِدُ اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ یَقُولُ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا وَ قَدْ یُسَمَّی الْإِنْسَانُ سَمِیعاً بَصِیراً وَ مَلَکاً وَ رَبّاً فَمَرَّهًًْ یُخْبِرُ أَنَّ لَهُ أَسَامِیَ کَثِیرَهًًْ مُشْتَرَکَهًًْ وَ مَرَّهًًْ یَقُولُ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا.. .فَقَالَ (علیه السلام) وَ أَمَّا قَوْلُهُ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا فَإِنَّ تَأْوِیلَهُ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ أَحَداً اسْمُهُ اللَّهُ غَیْرُ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَإِیَّاکَ أَنْ تُفَسِّرَ الْقُرْآنَ بِرَأْیِکَ حَتَّی تَفْقَهَهُ عَنِ الْعُلَمَاءِ فَإِنَّهُ رُبَّ تَنْزِیلٍ یُشْبِهُ بِکَلَامِ الْبَشَرِ وَ هُوَ کَلَامُ اللَّهِ وَ تَأْوِیلُهُ لَا یُشْبِهُ کَلَامَ الْبَشَرِ کَمَا لَیْسَ شَیْءٌ مِنْ خَلْقِهِ یُشْبِهُهُ کَذَلِکَ لَا یُشْبِهُ فِعْلُهُ تَعَالَی شَیْئاً مِنْ أَفْعَالِ الْبَشَرِ وَ لَا یُشْبِهُ شَیْءٌ مِنْ کَلَامِهِ بِکَلَامِ الْبَشَرِ فَکَلَامُ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی صِفَتُهُ وَ کَلَامُ الْبَشَرِ أَفْعَالُهُمْ فَلَا تُشْبِهُ کَلَامُ اللَّهِ بِکَلَامِ الْبَشَرِ فَتَهْلِکَ وَ تَضِل.
امام علی ( ابومعمر سعدانی گوید: مردی به خدمت امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی‌طالب (آمد و عرض کرد: «یا امیرالمؤمنین (من در کتاب منزل خدا شک کرده‌ام». علی (به آن مرد فرمود: «مادرت به مرگت نشیند و چگونه در کتاب منزل خدا شک کرده‌ای... وای بر تو آنچه را که در آن شک کرده‌ای بیاور». گفت: «خدای عزّوجلّ را می‌یابم که می‌گوید: حال آنکه انسان نیز سمیع و بصیر و ملک و ربّ نامیده شده است، باری خبر می دهد که او نام‌های مشترک بسیاری دارد و بار دیگر می فرماید: هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا، چگونه این ممکن است ای امیر مؤمنان». حضرت فرمود: «امّا کلام آن جناب که هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا تأویل آن چنین است: آیا کسی را می‌شناسی که الله نام داشته باشد، به جز خداوند تبارک و تعالی؟ مبادا قرآن را به رأی خود تفسیر کنی تا آنگاه که آن را از فقیهان بیاموزی. چه بسا تنزیل همانند کلام آدمی باشد، حال آنکه کلام خداست و تأویلش همانند کلام آدمی نیست. همانگونه که هیچ یک از آفریدگانش همانند او نیست. همچنین فعل او تبارک و تعالی به هیچ یک از فعل های آدمی نمی ماند و هیچ یک از کلام او به مانند کلام آدمی نیست. کلام خداوند تبارک و تعالی صفت اوست و کلام آدمیان فعل آن هاست. پس کلام خداوند را با کلام آدمی همانند مپندار که هلاک و گمراه میشوی.
Imam Ali (peace be upon him): Abu Ma'mar al-Sa'dani said: A man came to Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him), I have come to doubt the Book of Allah that was revealed." Ali (peace be upon him) said to that man: "May your mother be bereaved of you! How have you come to doubt the revealed Book of Allah?... Woe to you, bring forward that which you have doubted." He said: "I find Allah the Mighty and Majestic saying: هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا [Do you know any equal to Him?], yet a human being is also called 'hearing' and 'seeing' and 'king' and 'lord'. On one occasion He informs that He has many shared names, and another time He says: هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا — how is this possible, O Amir al-Mu'minin?" His Eminence said: "As for His statement هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا, its interpretation is this: do you know anyone whose name is Allah other than Allah the Blessed and Exalted? Beware of interpreting the Qur'an by your own opinion, until you have learned it from the jurists. For many a revelation may resemble the speech of mankind, while it is the speech of Allah, and its interpretation does not resemble the speech of mankind. Just as none of His creatures resembles Him, likewise the action of Him, the Blessed and Exalted, does not resemble any of the actions of mankind, and none of His speech resembles the speech of mankind. The speech of Allah the Blessed and Exalted is His attribute, while the speech of mankind is their action. So do not liken the speech of Allah to the speech of mankind, lest you perish and go astray."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અબૂ મઅમર સઅદાની કહે છે: એક વ્યક્તિ અમીરુલ મુઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યો અને અરજ કરી: "યા અમીરલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ), હું અલ્લાહની નાઝિલ થયેલી કિતાબમાં શંકામાં પડી ગયો છું." અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તે વ્યક્તિને ફરમાવ્યું: "તારી મા તારા મૃત્યુ પર બેસે! તું અલ્લાહની નાઝિલ થયેલી કિતાબમાં કેવી રીતે શંકામાં પડ્યો છે... અફસોસ છે તારા પર, જેમાં તું શંકામાં પડ્યો છે તે લાવ." તેણે કહ્યું: "હું અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લને એમ ફરમાવતાં પામું છું: હાલાંકિ ઇન્સાનને પણ સમીઅ અને બસીર અને મલિક અને રબ કહેવામાં આવ્યો છે, એક વખત ખબર આપે છે કે તેના ઘણા મુશ્તરક [સાઝેદારીવાળા] નામો છે અને બીજી વખત ફરમાવે છે: هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا [શું તું તેના જેવો કોઈને જાણે છે?], આ કેવી રીતે શક્ય છે, ઓ અમીરુલ મુઅમેનીન?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "જનાબના કલામ કે هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِیًّا, તેનું તાવીલ આ છે: શું તું કોઈને ઓળખે છે જેનું નામ અલ્લાહ હોય, અલ્લાહ તબારક વ તઆલા સિવાય? ખબરદાર, કુરઆનને પોતાની રાય પ્રમાણે તફસીર ન કરીશ, જ્યાં સુધી કે તું તેને ફકીહો પાસેથી ન શીખે. કેટલીય વાર તન્ઝીલ ઇન્સાનના કલામ જેવું હોય છે, જ્યારે કે તે અલ્લાહનું કલામ છે અને તેનું તાવીલ ઇન્સાનના કલામ જેવું નથી. જેવી રીતે તેની કોઈ પણ મખલૂક તેના જેવી નથી, એવી જ રીતે તેનો ફેઅલ, તબારક વ તઆલા, ઇન્સાનના કોઈ પણ ફેઅલ જેવો નથી અને તેનો કોઈ પણ કલામ ઇન્સાનના કલામ જેવો નથી. અલ્લાહ તબારક વ તઆલાનું કલામ તેની સિફત છે અને ઇન્સાનોનું કલામ તેમનો ફેઅલ છે. તો અલ્લાહના કલામને ઇન્સાનના કલામ જેવું ન સમજ, નહીંતર તું હલાક અને ગુમરાહ થઈ જશે."