و هنگامى‌كه به آنان گفته‌شود: «در زمين فساد نكنيد!» مى‌گويند: «ما فقط اصلاح‌كننده‌ايم»!
And when it is said to them, Do not make mischief in the land, they say: We are but peace-makers.
અને જયારે તેમને કહેવામાં આવે છે કે ઝમીન પર ફસાદ કરો નહિ, ત્યારે તેઓ કહે છે કે અમે તો ફકત સુધારણા (ઇસ્લાહ) કરનાર છીએ.
مَا قُوتِلَ أَهْلُ هَذِهِ یَعْنِی الْبَصْرَهًَْ إِلَّا بِهَذِهِ الْآیَهًْ.ِ
امام صادق (علیه السلام) جنگ و قتال با اهل بصره در نگرفت مگر بر مبنای این آیه.
Imam Sadiq (peace be upon him): The war against the people of Basra was fought on no basis other than this verse.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): બસરાના લોકો સામેનું યુદ્ધ ફક્ત આ આયતના આધારે જ લડવામાં આવ્યું હતું.
إِذَا قِیلَ لِهَؤُلَاءِ النَّاکِثِینَ لِلْبَیْعَهًِْ فِی یَوْمِ الْغَدِیرِ لَا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ ... قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ.
امام کاظم (علیه السلام) وقتی به بیعت‌شکنان روز غدیر گفته‌شد: در زمین فساد نکنید ... گفتند ما قصد اصلاح داریم.
Imam Kazim (peace be upon him): When it was said to those who broke the pledge of the day of Ghadir: "Do not spread corruption in the land" ... they said: "We are but reformers".
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે ગદીરના દિવસની બયઅત તોડનારાઓને કહેવામાં આવ્યું: "ધરતી પર ફસાદ ન ફેલાવો" ... તેમણે કહ્યું: "અમે તો ફક્ત સુધારક છીએ".
بِإِظْهَارِ نَکْثِ الْبَیْعَهًِْ لِعِبَادِ اللَّهِ الْمُسْتَضْعَفِینَ فَتُشَوِّشُونَ عَلَیْهِمْ دِینَهُمْ وَ تُحَیِّرُونَهُمْ فِی مَذَاهِبِهِمْ.
امام کاظم (علیه السلام) با آشکارکردن پیمان‌شکنی خود (پیمان غدیر) در میان بندگانی که [ایمان] ضعیفی دارند [و به راحتی فریب می‌خورند]، فساد نکنید؛ چرا که در اثر این کار آن‌ها را در دینشان سردرگم می‌کنید و در آئین و عقایدشان آشفته خاطر می‌سازید.
Imam Kazim (peace be upon him): Do not spread corruption by openly breaking your covenant (the covenant of Ghadir) among Allah's weak servants [who are easily deceived], for by this you confuse them in their religion and bewilder them in their beliefs.
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): [ગદીરની] પોતાની પ્રતિજ્ઞા-ભંગને, નબળા [ઈમાનવાળા] બંદાઓ સામે જાહેર કરીને ફસાદ ન ફેલાવો, જેઓ સહેલાઈથી છેતરાઈ જાય છે; કારણ કે આના પરિણામે તમે તેમને તેમના દીનમાં મૂંઝવણમાં નાખો છો અને તેમના અકીદામાં અસ્તવ્યસ્ત કરી દો છો.
قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ لِأَنَّنَا لَا نَعْتَقِدُ دِینَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ لَا غَیْرَ دِینِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ نَحْنُ فِی الدِّینِ مُتَحَیِّرُونَ فَنَحْنُ نَرْضَی فِی الظَّاهِرِ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) بِإِظْهَارِ قَبُولِ دِینِهِ وَ شَرِیعَتِه وَ نَقْضِی فِی الْبَاطِنِ عَلَی شَهَوَاتِنَا فَنَتَمَتَّعُ وَ نَتْرُکُهُ وَ نُعْتِقُ أَنْفُسَنَا مِنْ رِقِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ نَکُفُّهَا مِنْ طَاعَهًِْ ابْنِ عَمِّهِ عَلِیٍّ (علیه السلام) لِکَیْ إِنْ أَبَّدَ أَمْرَهُ فِی الدُّنْیَا کُنَّا قَدْ تَوَجَّهْنَا عِنْدَهُ وَ إِنِ اضْمَحَلَّ أَمْرُهُ کُنَّا قَدْ سَلَّمْنَا عَلَی أَعْدَائِه.
امام کاظم (علیه السلام) [آن منافقین] گفتند: فقط و فقط ما مصلح هستیم؛ چرا که ما نه دین محمّد (و نه هیچ دین دیگری را باور نداریم و ما از زمره‌ی متحیّران در دین هستیم. راضی‌شده‌ایم که در ظاهر، دین و شریعت محمّد (را بپذیریم؛ امّا در باطن خواسته‌های نفس خود را برآورده می‌سازیم. پس این‌گونه از [پذیرفتن] دین محمّد (بهره‌مند می‌شویم [و سوءاستفاده می‌کنیم] و او را [به حال خود] رها می‌سازیم؛ خود را از اسارت محمّد (آزاد کرده و از فرمانبرداری عموزاده‌ی او علی (علیه السلام)، سرباز می‌زنیم. پس [به این ترتیب] اگر دین محمّد (بر جهان چیره [و ماندگار] شود، ما از گروندگان آن بوده‌ایم؛ و اگر فرمانروایی‌اش از میان برود، از شماتت دشمنانش در امان مانده‌ایم. خداوند عزّوجلّ فرمود: أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ چرا که آنان به میل خود رفتار می‌کنند. و خداوند متعال پیامبرش را از دورویی آن‌ها آگاه می‌سازد و او هم خودش آنان را لعنت می‌کند و هم مسلمانان را امر می‌کند تا لعنتشان کنند. مؤمنین نیز به آن‌ها اعتماد نکرده و با خود می‌گویند همان‌طور که اینان در میان یاران محمّد (نفاق می‌ورزند با ما نیز دورویی می‌کنند؛ پس نه نزد آن‌ها جایگاهی دارند و نه نزد اینان مورد اعتمادند.
Imam Kazim (peace be upon him): [Those hypocrites] said: We alone are reformers; for we do not believe in the religion of Muhammad (peace be upon him and his family), nor in any other religion, and we are among the confused ones in religion. We have consented to outwardly accept the religion and law of Muhammad (peace be upon him and his family), but inwardly we fulfill the desires of our own selves. In this way we benefit from [accepting] the religion of Muhammad (peace be upon him and his family) [and take advantage of it] and abandon him [to his own fate]; we free ourselves from bondage to Muhammad (peace be upon him and his family) and refuse obedience to his cousin Ali (peace be upon him). So [in this way], if the religion of Muhammad (peace be upon him and his family) prevails [and endures] in the world, we will have been among its followers; and if his rule perishes, we will have been safe from the reproach of his enemies. Allah, the Mighty and Majestic, said: أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدونَ [Now surely they themselves are the mischief-makers], for they act according to their own desires. And Allah the Exalted informs His Prophet of their hypocrisy, and he himself curses them, and he also commands the believers to curse them. The believers do not trust them either, and say to themselves: just as these people show hypocrisy among the companions of Muhammad (peace be upon him and his family), they show duplicity toward us as well; so they have no standing with them, nor are they trusted by these either.
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): [તે મુનાફિકોએ] કહ્યું: અમે ફક્ત અને ફક્ત સુધારક છીએ; કારણ કે અમે ન તો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના દીન પર અને ન કોઈ બીજા દીન પર ઈમાન ધરાવીએ છીએ, અને અમે દીનમાં મૂંઝાયેલા લોકોમાંથી છીએ. અમે એ વાત પર રાજી છીએ કે દેખાવમાં મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના દીન અને શરિયતને સ્વીકારીએ; પરંતુ અંદરથી અમારા નફ્સની ઇચ્છાઓ પૂરી કરીએ છીએ. આ રીતે અમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના દીન[ને સ્વીકારવા]નો ફાયદો ઉઠાવીએ છીએ [અને ગેરલાભ લઈએ છીએ] અને તેમને [તેમના હાલ પર] છોડી દઈએ છીએ; અમે પોતાને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ગુલામીથી આઝાદ કરીએ છીએ અને તેમના ભત્રીજા અલી (અલયહિસ્સલામ)ની આજ્ઞાપાલનથી ઇનકાર કરીએ છીએ. તેથી [આ રીતે] જો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો દીન દુનિયા પર છવાઈ જાય [અને ટકી રહે], તો અમે તેના અનુયાયીઓમાંથી હોઈશું; અને જો તેમની હકૂમત ખતમ થઈ જાય, તો અમે તેમના દુશ્મનોના મહેણાંથી બચેલા હોઈશું. અલ્લાહ, અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ [ખરેખર તેઓ જ ફસાદ કરનારા છે], કારણ કે તેઓ પોતાની ઇચ્છા પ્રમાણે વર્તે છે. અને અલ્લાહ તઆલા પોતાના પયગંબરને તેમના દંભથી વાકેફ કરે છે, અને તેઓ પોતે તેમના પર લઅનત કરે છે અને મુસલમાનોને પણ હુકમ આપે છે કે તેમના પર લઅનત કરે. મોમિનો પણ તેમના પર ભરોસો કરતા નથી અને પોતાની જાતને કહે છે: જેમ આ લોકો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સાથીઓ વચ્ચે દંભ કરે છે, તેમ અમારી સાથે પણ બેવડું વલણ અપનાવે છે; તેથી ન તો તેમની પાસે તેમનું કોઈ સ્થાન છે, ન આમની પાસે તેમના પર ભરોસો છે.