وَ جَاءَ قَوْمٌ مِنَ الْیَهُودِ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالُوا: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله)! هَذِهِ الْقِبْلَهًُْ بَیْتُ الْمَقْدِسِ قَدْ صَلَّیْتَ إِلَیْهَا أَرْبَعَ عَشْرَهًَْ سَنَهًًْ ثُمَّ تَرَکْتَهَا الْآنَ أَ فَحَقّاً کَانَ مَا کُنْتَ عَلَیْهِ فَقَدْ تَرَکْتَهُ إِلَی بَاطِلٍ فَإِنَّمَا یُخَالِفُ الْحَقُّ الْبَاطِلَ أَوْ بَاطِلًا کَانَ ذَلِکَ فَقَدْ کُنْتَ عَلَیْهِ طُولَ هَذِهِ الْمُدَّهًِْ فَمَا یُؤْمِنُنَا أَنْ تَکُونَ الْآنَ عَلَی بَاطِلٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): بَلْ ذَلِکَ کَانَ حَقّاً وَ هَذَا حَقٌّ یَقُولُ اللَّهُ قُلْ لِلهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ إِذَا عَرَفَ صَلَاحَکُمْ یَا أَیُّهَا الْعِبَادُ فِی اسْتِقْبَالِ الْمَشْرِقِ أَمَرَکُمْ بِهِ وَ إِذَا عَرَفَ صَلَاحَکُمْ فِی اسْتِقْبَالِ الْمَغْرِبِ أَمَرَکُمْ بِهِ وَ إِنْ عَرَفَ صَلَاحَکُمْ فِی غَیْرِهِمَا أَمَرَکُمْ بِهِ فَلَا تُنْکِرُوا تَدْبِیرَ اللَّهِ فِی عِبَادِهِ وَ قَصْدَهُ إِلَی مَصَالِحِکُمْ ... فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): فَکَذَلِکَ قِبْلَهًُْ بَیْتِ الْمَقْدِسِ فِی وَقْتِهِ حَقٌّ ثُمَّ قِبْلَهًُْ الْکَعْبَهًِْ فِی وَقْتِهِ حَقٌّ فَقَالُوا: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله)! أَ فَبَدَا لِرَبِّکَ فِیمَا کَانَ أَمَرَکَ بِهِ بِزَعْمِکَ مِنَ الصَّلَاهًِْ إِلَی بَیْتِ الْمَقْدِسِ حَتَّی نَقَلَکَ إِلَی الْکَعْبَهًِْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): مَا بَدَا لَهُ عَنْ ذَلِکَ فَإِنَّهُ الْعَالِمُ بِالْعَوَاقِبِ وَ الْقَادِرُ عَلَی الْمَصَالِحِ لَا یَسْتَدْرِکُ عَلَی نَفْسِهِ غَلَطاً وَ لَا یَسْتَحْدِثُ رَأْیاً یُخَالِفُ الْمُتَقَدِّمَ جَلَّ عَنْ ذَلِکَ وَ لَا یَقَعُ عَلَیْهِ أَیْضاً مَانِعٌ یَمْنَعُهُ مِنْ مُرَادِهِ وَ لَیْسَ یَبْدُو إِلَّا لِمَا {لِمَنْ} کَانَ هَذَا وَصْفَهُ وَ هُوَ عَزَّوَجَلَّ مُتَعَالٍ عَنْ هَذِهِ الصِّفَاتِ عُلُوّاً کَبِیراً ثُمَّ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): أَیُّهَا الْیَهُودُ! أَخْبِرُونِی عَنِ اللَّهِ أَ لَیْسَ یُمْرِضُ ثُمَّ یُصِحُّ وَ یُصِحُّ ثُمَّ یُمْرِضُ أَ بَدَا لَهُ فِی ذَلِکَ أَ لَیْسَ یُحْیِی وَ یُمِیتُ أَ بَدَا لَهُ فِی کُلِّ وَاحِدٍ مِنْ ذَلِکَ. فَقَالُوا: لَا! قَالَ: فَکَذَلِکَ اللَّهُ تَعَبَّدَ نَبِیَّهُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) بِالصَّلَاهًِْ إِلَی الْکَعْبَهًِْ بَعْدَ أَنْ تَعَبَّدَهُ بِالصَّلَاهًِْ إِلَی بَیْتِ الْمَقْدِسِ وَ مَا بَدَا لَهُ فِی الْأَوَّلِ ثُمَّ قَالَ: أَ لَیْسَ اللَّهُ یَأْتِی بِالشِّتَاءِ فِی أَثَرِ الصَّیْفِ وَ الصَّیْفِ فِی أَثَرِ الشِّتَاءِ أَ بَدَا لَهُ فِی کُلِّ وَاحِدٍ مِنْ ذَلِکَ؟ قَالُوا: لَا! قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): فَکَذَلِکَ لَمْ یَبْدُ لَهُ فِی الْقِبْلَهًْ. ِ قَالَ: ثُمَّ قَالَ أَ لَیْسَ قَدْ أَلْزَمَکُمْ فِی الشِّتَاءِ أَنْ تَحْتَرِزُوا مِنَ الْبَرْدِ بِالثِّیَابِ الْغَلِیظَهًِْ وَ أَلْزَمَکُمْ فِی الصَّیْفِ أَنْ تَحْتَرِزُوا مِنَ الْحَرِّ فَبَدَا لَهُ فِی الصَّیْفِ حَتَّی أَمَرَکُمْ بِخِلَافِ مَا کَانَ أَمَرَکُمْ بِهِ فِی الشِّتَاءِ. قَالُوا: لَا! قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): فَکَذَلِکَ اللَّهُ تَعَبَّدَکُمْ فِی وَقْتٍ لِصَلَاحٍ یَعْلَمُهُ بِشَیْءٍ ثُمَّ تَعَبَّدَکُمْ فِی وَقْتٍ آخَرَ لِصَلَاحٍ آخَرَ یَعْلَمُهُ بِشَیْءٍ آخَرَ وَ إِذَا أَطَعْتُمُ اللَّهَ فِی الْحَالَتَیْنِ اسْتَحْقَقْتُمْ ثَوَابَهُ.
امام عسکری (علیه السلام) وعدّه‌ای از یهودیان نزد رسول‌اکرم (آمده و گفتند: «ای محمّد (! چهارده سال است که به این قبله‌ی بیت‌المقدس نماز می‌خوانی و اکنون آن را ترک می‌کنی؟ آیا آنچه که تو بر آن بودی حق بود و رهایش کردی و به‌سوی باطل رفتی؟ چرا که حق و باطل مخالف هم هستند؛ یا آنکه باطل بوده و تو تمام این مدّت بر آن بودی؟ پس ما ایمان نمی‌آوریم. اگر تو در حال حاضر بر باطل باشی ایمان ما چه می‌شود»؟ پس رسول‌خدا (فرمود: «البته که آن حق بود و این نیز حق است. چرا که خداوند فرموده است: وَ لِلهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ هرکه را بخواهد به راه مستقیم هدایت می‌کند. ای بندگان! اگر مصلحت خود را در روی‌کردن به سمت مشرق می‌دانید، من شما را به همان امر می‌کنم و اگر صلاح خویش را در روی‌کردن به سمت مغرب می‌دانید، من شما را به همان امر می‌نمایم و اگر صلاح خویش را در روی‌کردن به غیر از این‌ها می‌دانید، [باز هم] من شما را به همان امر می‌کنم. پس تدبیر خداوند را درباره‌ی بندگانش و خیرخواهی او را درباره‌ی آن‌ها انکار نکنید ...» و رسول‌خدا (فرمودند: «پس همین‌طور است؛ قبله‌ی بیت‌المقدّس در زمان خودش حق بود و قبله‌ی کعبه در زمان خودش حق است». سپس گفتند: «ای رسول‌خدا (پس آیا به گمان تو برای پروردگارت در آنچه که تو را به آن امر کرده‌بود، چیزی آشکار شد که تو را از نمازخواندن به‌سوی بیت‌المقدّس به‌سوی کعبه منتقل کرد»؟ رسول‌خدا (فرمودند: «برای او درباره‌ی آن چیزی آشکار نشد؛ چرا که او عاقبت امور را می‌داند و بر انجام خیرها تواناست؛ اشتباهی را در وجود خود نمی‌یابد و نظری نمی‌دهد که با نظر قبلی‌اش مخالفت کند؛ برتر از آن است؛ و نیز مانعی در برابر او وجود ندارد که او را از رسیدن به خواسته‌اش بازدارد؛ آشکارشدن برای کسی اتّفاق می‌افتد که در او این صفتها وجود داشته‌باشد؛ حال آنکه خداوند عزّوجلّ والاتر و بزرگتر از این اوصاف است». پس رسول‌خدا (ادامه داد: «ای یهود! درباره‌ی خدا به من خبر دهید که آیا چنین نیست که او مریض می‌کند، سپس سلامت می‌دارد و سلامت می‌کند، سپس مریض می‌گرداند؟ آیا چیزی برای او آشکار می‌شود؟ آیا نمی‌میراند، سپس زنده نمی‌کند؟ آیا در هرکدام آن‌ها چیزی بر او معلوم می‌گردد»؟ گفتند: «خیر»! سپس فرمود: «پس چنین خداوند فرستاده‌اش محمّد را با نمازخواندن به‌سوی کعبه، به عبادت خواند؛ بعد از اینکه از او خواست با نمازخواندن به‌سوی بیت‌المقدّس او را عبادت کند. پس چه چیز برای او در اوّل پدیدارگشت؟ آیا این خداوند نیست که زمستان را در پی تابستان و تابستان را در پی زمستان می‌آورد؟ آیا در هرکدام آن‌ها چیزی بر او معلوم می‌گردد»؟ گفتند: «خیر»! سپس فرمود: «پس این چنین هم در باب قبله چیزی برای خداوند پدیدارنگشت». سپس فرمود: «آیا چنین نیست او شما را در زمستان ملزم‌کرد که با لباس‌های گرم، خود را از سرما حفظ کنید و در تابستان [نیز] خود را از گرما محافظت نمایید؟ پس آیا چیزی برای او نمایان شد که به شما در تابستان خلاف آنچه در زمستان امر کرده‌بود، دستور داد؟ گفتند: «خیر»! پس رسول‌خدا (فرمود: «این چنین است که خداوند زمانی به شما دستور می‌دهد که به‌گونه‌ای بنا بر مصلحتی که آن را می‌داند عبادتش کنید و در زمانی دیگر دستور می‌دهد به‌گونه‌ای دیگر بنا بر صلاحدیدی دیگر او را عبادت کنید و اگر خدا را در هر دو حالت عبادت کنید آنگاه مستحقّ پاداش الهی می‌شوید».
Imam al-Askari (peace be upon him): A group of Jews came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! For fourteen years you have prayed towards this qiblah of Bayt al-Maqdis, and now you abandon it? Was what you were upon the truth, and you left it and went towards falsehood — since truth and falsehood are opposites — or was it falsehood, and you remained upon it all this time? Then we will not believe. If you are now upon falsehood, what will become of our faith?' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'Indeed that was truth, and this too is truth. For Allah has said: وَ لِلهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ [And Allah's is the East and the West]; He guides whom He wills to the straight path. O servants! If you know your welfare lies in turning towards the East, I command you to that; and if you know your welfare lies in turning towards the West, I command you to that; and if you know your welfare lies in turning towards other than these, I [still] command you to that. So do not deny Allah's planning for His servants and His good-will towards them...' And the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'So it is thus; the qiblah of Bayt al-Maqdis in its time was truth, and the qiblah of the Ka'bah in its time is truth.' Then they said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Then, in your view, did something become apparent to your Lord regarding what He had commanded you with, that caused Him to transfer you from praying towards Bayt al-Maqdis to the Ka'bah?' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'Nothing became apparent to Him about that; for He knows the outcomes of matters and is capable of accomplishing what is good; He does not find any mistake in Himself, nor does He form an opinion that contradicts His previous opinion — He is far above that; nor is there any obstacle before Him that prevents Him from reaching what He wills; something becoming apparent occurs to one in whom such attributes exist, whereas Allah the Mighty and Majestic is far more exalted and greater than these attributes.' Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) continued: 'O Jews! Tell me about Allah: is it not so that He makes sick and then gives health, and gives health and then makes sick? Does anything become apparent to Him? Does He not give death and then give life? Does anything become apparent to Him in each of those?' They said: 'No!' Then he said: 'So thus did Allah call His Messenger Muhammad (peace be upon him and his family) to worship by praying towards the Ka'bah, after He had called him to worship by praying towards Bayt al-Maqdis. So what became apparent to Him in the first? Is it not Allah who brings winter after summer and summer after winter? Does anything become apparent to Him in each of those?' They said: 'No!' Then he said: 'So likewise, nothing became apparent to Allah in the matter of the qiblah.' Then he said: 'Is it not so that He obliged you in winter to protect yourselves from the cold with warm clothing, and in summer [likewise] to protect yourselves from the heat? So did anything become apparent to Him such that He commanded you in summer contrary to what He had commanded you in winter?' They said: 'No!' Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'Thus it is that Allah commands you at one time to worship Him in a certain way based on a welfare which He knows, and at another time commands you to worship Him in another way based on another consideration which He knows; and if you obey Allah in both states, you become deserving of His reward.'
ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): યહૂદીઓનું એક જૂથ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યું અને કહ્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! ચૌદ વર્ષ થયા છે કે તમે આ બૈતુલ મુકદ્દસના કિબ્લા તરફ નમાઝ પઢો છો અને હવે તેને છોડી રહ્યા છો? શું જે તમે તેના પર હતા તે હક હતું અને તમે તેને છોડીને બાતિલ તરફ ગયા? કારણ કે હક અને બાતિલ એકબીજાના વિરોધી છે; અથવા તે બાતિલ હતું અને તમે આટલા સમય સુધી તેના પર હતા? તો અમે ઈમાન લાવીશું નહીં. જો તમે અત્યારે બાતિલ પર હો તો અમારા ઈમાનનું શું થશે?' પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'ખરેખર તે હક હતું અને આ પણ હક છે. કારણ કે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: وَ لِلهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ [પૂર્વ અને પશ્ચિમ અલ્લાહના જ છે]; તે જેને ચાહે છે તેને સીધા માર્ગે હિદાયત આપે છે. હે બંદાઓ! જો તમે તમારી ભલાઈ પૂર્વ તરફ મોં કરવામાં જાણો છો, તો હું તમને તેનો જ હુકમ કરું છું; અને જો તમે તમારી ભલાઈ પશ્ચિમ તરફ મોં કરવામાં જાણો છો, તો હું તમને તેનો જ હુકમ કરું છું; અને જો તમે તમારી ભલાઈ આ સિવાયના તરફ મોં કરવામાં જાણો છો, તો [પણ] હું તમને તેનો જ હુકમ કરું છું. તો અલ્લાહની તેના બંદાઓ વિશેની તદબીર અને તેમના પ્રત્યેની તેની ભલાઈને નકારો નહીં...' અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'તો આવું જ છે; બૈતુલ મુકદ્દસનો કિબ્લો પોતાના સમયમાં હક હતો અને કાબાનો કિબ્લો પોતાના સમયમાં હક છે.' પછી તેમણે કહ્યું: 'હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તો શું તમારા ખ્યાલમાં તમારા પરવરદિગાર માટે તેમાં કંઈ પ્રગટ થયું જેનો હુકમ તેમણે તમને આપ્યો હતો, જેને કારણે તેમણે તમને બૈતુલ મુકદ્દસ તરફ નમાઝ પઢવાથી કાબા તરફ ફેરવ્યા?' રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'તેમના માટે તેના વિશે કંઈ પ્રગટ થયું નથી; કારણ કે તે અંજામોને જાણે છે અને ભલાઈઓને અંજામ આપવા પર કાદિર છે; તે પોતાનામાં કોઈ ભૂલ શોધતા નથી અને એવો કોઈ મત આપતા નથી જે તેમના પહેલાના મતની વિરુદ્ધ હોય; તે તેનાથી ઉચ્ચતર છે; અને તેમની સામે એવો કોઈ અવરોધ પણ નથી જે તેમને તેમની ઇચ્છા સુધી પહોંચવાથી રોકે; પ્રગટ થવું તે માટે થાય છે જેમાં આ સિફતો હોય; જ્યારે કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ આ સિફતોથી ખૂબ જ ઉચ્ચ અને મહાન છે.' પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ચાલુ રાખ્યું: 'હે યહૂદ! અલ્લાહ વિશે મને કહો, શું એવું નથી કે તે બીમાર કરે છે, પછી તંદુરસ્તી આપે છે અને તંદુરસ્તી આપે છે, પછી બીમાર કરે છે? શું તેમના માટે કંઈ પ્રગટ થાય છે? શું તે મારતા નથી, પછી જીવતા નથી કરતા? શું તેમાંથી પ્રત્યેકમાં તેમના પર કંઈ જાહેર થાય છે?' તેમણે કહ્યું: 'ના!' પછી ફરમાવ્યું: 'તો આ પ્રમાણે અલ્લાહે પોતાના રસૂલ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને કાબા તરફ નમાઝ પઢવાથી ઇબાદત માટે બોલાવ્યા; આ પછી કે તેમની પાસેથી બૈતુલ મુકદ્દસ તરફ નમાઝ પઢવાની ઇબાદત માંગી. તો પહેલામાં તેમના માટે શું પ્રગટ થયું? શું આ અલ્લાહ નથી જે ઉનાળા પછી શિયાળો અને શિયાળા પછી ઉનાળો લાવે છે? શું તેમાંથી પ્રત્યેકમાં તેમના પર કંઈ જાહેર થાય છે?' તેમણે કહ્યું: 'ના!' પછી ફરમાવ્યું: 'તો આ પ્રમાણે કિબ્લાના બાબતમાં પણ અલ્લાહ માટે કંઈ પ્રગટ થયું નથી.' પછી ફરમાવ્યું: 'શું એવું નથી કે તેમણે તમને શિયાળામાં પાબંદ કર્યા કે ગરમ કપડાંથી પોતાને ઠંડીથી બચાવો, અને ઉનાળામાં [પણ] પોતાને ગરમીથી બચાવો? તો શું તેમના માટે કંઈ પ્રગટ થયું જેથી તેમણે તમને ઉનાળામાં તેનાથી વિરુદ્ધ હુકમ આપ્યો જે તેમણે શિયાળામાં આપ્યો હતો?' તેમણે કહ્યું: 'ના!' પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'આ પ્રમાણે છે કે અલ્લાહ એક સમયે તમને હુકમ આપે છે કે એવી રીતે તેમની ઇબાદત કરો જે મસલહત તે જાણે છે, અને બીજા સમયે હુકમ આપે છે કે બીજી રીતે તેમની ઇબાદત કરો બીજી મસલહત મુજબ જે તે જાણે છે, અને જો તમે અલ્લાહની બંને હાલતોમાં ઇબાદત કરો તો પછી અલ્લાહી બદલાના હકદાર બનો છો.'