و هنگامىكه افراد با ايمان را ملاقات مىكنند، مىگويند: «ما ايمان آوردهايم!» ولى هنگامىكه با شيطانها [و همكيشان] خود خلوت مىكنند، مىگويند: «ما با شماييم! ما فقط [آنها را] استهزا مىكنيم»!
And when they meet those who believe, they say: We believe; and when they are alone with their Shaitans, they say: Surely we are with you, we were only mocking.
અને જયારે તેઓ ઈમાન લાવનારાઓની મુલાકાત કરે છે, ત્યારે કહે છે કે અમે ઈમાન લાવ્યા છીએ પરંતુ જ્યારે એકાંતમાં પોતાના શયતાનો સાથે હોય છે ત્યારે કહે છે કે બેશક અમે તો તમારી જ સાથે છીએ, અમે તો ફકત (મોમીનોની) મજાક ઉડાવીએ છીએ.
فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِی قَوْمٍ مُنَافِقِینَ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) این آیه درباره‌ی گروهی از منافقین نازل شده است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): This verse was revealed concerning a group of hypocrites.
અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત મુનાફિકોના એક જૂથ વિશે નાઝિલ થઈ છે.
أَنَّ عَبْدَ اللَّهِبْنَأُبَیٍ وَ أَصْحَابَهُ خَرَجُوا فَاسْتَقْبَلَهُمْ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِبْنُأُبَیٍّ لِأَصْحَابِهِ: انْظُرُوا کَیْفَ أَرُدُّ هَؤُلَاءِ السُّفَهَاءَ عَنْکُمْ. فَأَخَذَ بِیَدِ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ قَالَ: مَرْحَباً یَا ابْنَ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ خَتَنَهُ سَیِّدَ بَنِی هَاشِمٍ مَا خَلَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام): یَا عَبْدَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ وَ لَا تُنَافِقْ فَإِنَّ الْمُنَافِقَ شَرُّ خَلْقِ اللَّهِ! فَقَالَ: مَهْلًا یَا أَبَا الْحَسَنِ (علیه السلام)! وَ اللَّهِ إِنَ إِیْمَانَنَا کَإِیمَانِکُمْ ثُمَ تَفَرَّقُوا. قَالَ ابْنُ أُبَیٍّ لِأَصْحَابِهِ: کَیْفَ رَأَیْتُمْ مَا فَعَلْتُ فَأَثْنَوْا عَلَیْهِ خَیْراً وَ نَزَلَ عَلَی رَسُولِ اللَّه (صلی الله علیه و آله) وَ إِذا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلی شَیاطِینِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَکُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ.
ابن‌عباس (رحمة الله علیه) روزی عبداللَّهبنابیّ با أصحاب خود بیرون رفت. جماعتی از اصحاب رسول‌خدا (از پیش رو می‌آمدند؛ عبداللَّهبنابیّ به یاران خود گفت: «نگاه کنید که من چگونه [شرّ] این سفیهان را از شما دفع می‌کنم»؟ پس پیش آمد، دست امیرالمؤمنین (علیه السلام) را گرفت و گفت: مرحبا ای پسر عموی رسول‌خدا (و داماد او! ای سرور بنی‌هاشم بعد از رسول‌خدا (! امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «ای عبداللَّه! از خدا بترس و دورویی نکن که منافق بدترین مخلوق خداست». عبداللَّهبنابیّ گفت: «ای أباالحسن (علیه السلام) مهلت بده! به خدا قسم! که ایمان ما همچون ایمان شما است»! و سپس از آنجا رفتند. عبدالله به یارانش گفت: «نظرتان درباره‌ی کارم چیست»؟ یارانش کار او را ستودند. در آن حال این آیه بر رسول‌خدا (نازل شد: وَ إِذا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلی شَیاطِینِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَکُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): One day Abdullah ibn Ubayy went out with his companions. A group of the companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) were coming from the front; Abdullah ibn Ubayy said to his companions: "Watch how I drive [the harm of] these fools away from you". Then he came forward, took the hand of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) and said: Welcome, O cousin of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and his son-in-law! O master of Bani Hashim after the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "O Abdullah! Fear Allah and do not play the hypocrite, for the hypocrite is the worst of Allah's creatures". Abdullah ibn Ubayy said: "O Aba al-Hasan (peace be upon him), hold on! By Allah! Our faith is like your faith"! And then they left. Abdullah said to his companions: "What do you think of what I did"? His companions praised his action. At that moment this verse was revealed upon the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): وَ إِذا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلی شَیاطِینِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَکُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ [And when they meet those who believe, they say: We believe; and when they are alone with their Shaitans, they say: Surely we are with you, we were only mocking.]
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): એક દિવસ અબ્દુલ્લાહ બિન ઉબય્ય પોતાના અસ્હાબ સાથે બહાર ગયો. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના અસ્હાબનો એક સમૂહ સામેથી આવી રહ્યો હતો; અબ્દુલ્લાહ બિન ઉબય્યે પોતાના સાથીઓને કહ્યું: "જુઓ કે હું કેવી રીતે [આ] મૂર્ખોના શરને તમારાથી દૂર કરું છું"? પછી આગળ આવ્યો, અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ) નો હાથ પકડ્યો અને કહ્યું: મરહબા ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના પિતરાઈ ભાઈ અને તેમના જમાઈ! ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી બની હાશિમના સરદાર! અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઓ અબ્દુલ્લાહ! અલ્લાહથી ડર અને દ્વિમુખતા ન કર કે મુનાફિક અલ્લાહની સૌથી ખરાબ મખલૂક છે". અબ્દુલ્લાહ બિન ઉબય્યે કહ્યું: "ઓ અબુલ હસન (અલયહિસ્સલામ) મોહલત આપો! અલ્લાહની કસમ! કે અમારું ઈમાન તમારા ઈમાન જેવું જ છે"! અને પછી ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા. અબ્દુલ્લાહે પોતાના સાથીઓને કહ્યું: "મારા કાર્ય વિષે તમારો શું અભિપ્રાય છે"? તેના સાથીઓએ તેના કાર્યની પ્રશંસા કરી. તે વખતે આ આયત રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ થઈ: وَ إِذا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلی شَیاطِینِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَکُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ [અને જ્યારે તેઓ ઈમાન લાવેલાઓને મળે છે તો કહે છે: અમે ઈમાન લાવ્યા છીએ; અને જ્યારે તેઓ પોતાના શયતાનો સાથે એકલા થાય છે તો કહે છે: ખરેખર અમે તમારી સાથે છીએ, અમે તો ફક્ત મશ્કરી કરી રહ્યા હતા.]
إِنَّهُ فِی الْقَوْمِ الْمُتَمَرِّدِینَ النَّاکِثِینَ بَیْعَهًَْ أمیرِالمُؤمِنینَ (علیه السلام).
امام کاظم (علیه السلام) این آیه درباره‌ی قوم طغیان‌گر پیمان‌شکنی است که بیعت امیرالمؤمنین (علیه السلام) را شکستند.
Imam Kazim (peace be upon him): This verse is about a rebellious, covenant-breaking people who broke the pledge of allegiance to the Commander of the Faithful (peace be upon him).
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): આ આયત તે બળવાખોર, વચનભંગ કરનારી કોમ વિશે છે જેમણે અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ) ની બયઅત તોડી.
سَلْمَانَ وَ الْمِقْدَادَ وَ أَبَا ذَرٍّ وَ عَمَّاراً (.
امام کاظم (علیه السلام) آنان سلمان، مقداد، ابوذر و عمّار (بودند.
Imam Kazim (peace be upon him): They were Salman, Miqdad, Abu Dharr and Ammar (peace be upon them).
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): તેઓ સલમાન, મિકદાદ, અબૂ ઝર અને અમ્માર (અલયહિમુસ્સલામ) હતા.
قَالُوا آمَنَّا کَإِیمَانِکُمْ.
امام کاظم (علیه السلام) گفتند: ما همان‌گونه که شما ایمان آوردید، ایمان آوردیم.
Imam Kazim (peace be upon him): They said: We believe just as you believed.
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): તેમણે કહ્યું: અમે એ જ રીતે ઈમાન લાવ્યા છીએ જેમ તમે ઈમાન લાવ્યા.
آمَنَّا بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ سَلَّمْنَا لَهُ بَیْعَهًَْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ فَضْلَهُ کَمَا آمَنْتُمْ.
امام کاظم (علیه السلام) ما نیز همان‌گونه که شما به محمّد (ایمان آورده‌اید، ایمان آورده‌ایم. و مانند شما به دعوت او برای بیعت با علی (علیه السلام) و تأیید برتری وی، گردن نهاده‌ایم.
Imam Kazim (peace be upon him): We too have believed in Muhammad (peace be upon him and his family) just as you have believed. And like you, we have submitted to his call to pledge allegiance to Ali (peace be upon him) and to affirm his superiority.
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અમે પણ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર એ જ રીતે ઈમાન લાવ્યા છીએ જેમ તમે ઈમાન લાવ્યા છો. અને તમારી જેમ, અમે તેમના અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે બયઅત કરવાના અને તેમની શ્રેષ્ઠતાની પુષ્ટિ કરવાના આહ્વાનને સ્વીકાર્યું છે.
قَالُوا نَحْنُ مُؤْمِنُونَ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) گفتند ما ایمان آورده‌ایم و مؤمن هستیم.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): They said: We have believed and we are believers.
અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): તેમણે કહ્યું: અમે ઈમાન લાવ્યા છીએ અને અમે મોમિન છીએ.
أَنَّهُمْ کُهَّانُهُمْ.
امام باقر (علیه السلام) منظور، کاهنان یهود است.
Imam Baqir (peace be upon him): What is meant is the priests of the Jews.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુરાદ યહૂદીઓના પુરોહિતો (કાહિનો) છે.
الکفَّار.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) منظور، کفّار است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): What is meant is the disbelievers.
અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): મુરાદ કાફિરો છે.
أَخْدَانِهُمُ مِنَ الْمُنَافِقِینَ الْمُتَمَرِّدِینَ.
امام کاظم (علیه السلام) منظور، رفیقان منافق و سرکش آنها است.
Imam Kazim (peace be upon him): What is meant is their hypocritical, rebellious companions.
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): મુરાદ તેમના મુનાફિક અને બળવાખોર સાથીઓ છે.
شَیاطِینِهِمْ مِنَ الْمُنَافِقِینَ.
امام علی (علیه السلام) شیاطین آنها، منافقان هستند.
Imam Ali (peace be upon him): Their satans are the hypocrites.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તેમના શેતાનો મુનાફિકો છે.
أَعْدَاءُ أمِیرِالْمُؤْمِنینَ .(علیه السلام)
امام باقر (علیه السلام) منظور، دشمنان امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.
Imam Baqir (peace be upon him): What is meant is the enemies of Amir al-Mu'minin (peace be upon him).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મતલબ, અમીરુલ મુઅમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ના દુશ્મનો છે.
عَلَی مَا وَاطَأْنَاکُمْ عَلَیْهِ مِنْ دَفْعِ عَلِیٍ (علیه السلام) عَنْ هَذَا الْأَمْرِ إِنْ کَانَتْ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) کَائِنَهًْ.
امام کاظم (علیه السلام) ما (منافقان) در توطئه‌ای که قرار است بعد از مرگ محمّد (انجام دهیم تا حکومت را از علی (علیه السلام) دفع کنیم با شماییم.
Imam Kazim (peace be upon him): We (the hypocrites) are with you in the plot we intend to carry out after Muhammad's (peace be upon him and his family) death, to keep power away from Ali (peace be upon him).
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અમે (મુનાફિકો) મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના મૃત્યુ પછી કરવાના કાવતરામાં તમારી સાથે છીએ, જેથી સત્તા અલી (અલયહિસ્સલામ)થી દૂર રાખી શકાય.
فِی الکُفْرِ وَ الشِّرْکِ.
امام علی (علیه السلام) ما (منافقان) در کفر و شرک با شماییم.
Imam Ali (peace be upon him): We (the hypocrites) are with you in disbelief and polytheism.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમે (મુનાફિકો) કુફ્ર અને શિર્કમાં તમારી સાથે છીએ.
عَلَی دِینِکُمْ.
امام باقر (علیه السلام) ما (منافقان) بر دین و آئین شما (کاهنان و بزرگان) هستیم.
Imam Baqir (peace be upon him): We (the hypocrites) are on your religion and way (the priests and elders).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમે (મુનાફિકો) તમારા (પાદરીઓ અને વડીલોના) ધર્મ અને પંથ પર છીએ.
إِنَّ أَوَّلَهُمْ وَ ثَانِیَهُمْ وَ ثَالِثَهُمْ إِلَی تَاسِعِهِمْ رُبَّمَا کَانُوا یَلْتَقُونَ فِی بَعْضِ طُرُقِهِمْ مَعَ سَلْمَانَ وَ أَصْحَابِهِ فَإِذَا لَقُوهُمْ اشْمَأَزُّوا مِنْهُمْ وَ قَالُوا هَؤُلَاءِ أَصْحَابُ السَّاحِرِ وَ الْأَهْوَجِ یَعْنُونَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیّاً (علیه السلام) فَیَقُولُ أَوَّلُهُمْ انْظُرُوا کَیْفَ أَسْخَرُ مِنْهُمْ وَ أَکُفُّ عَادِیَتَهُمْ عَنْکُمْ فَإِذَا الْتَقَوْا قَالَ أَوَّلُهُمْ مَرْحَباً بِسَلْمَانَ ابْنِ الْإِسْلَامِ وَ یَمْدَحُهُ بِمَا قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فِیهِ وَ کَذَا کَانَ یَمْدَحُ تَمَامَ الْأَرْبَعَهًِْ فَلَمَّا جَازُوا عَنْهُمْ کَانَ یَقُولُ الْأَوَّلُ کَیْفَ رَأَیْتُمْ سُخْرِیَّتِی لِهَؤُلَاءِ وَ کَفِّی عَادِیَتَهُمْ عَنِّی وَ عَنْکُمْ فَیَقُولُ لَهُ لَا نَزَالُ بِخَیْرٍ مَا عِشْتَ لَنَا فَیَقُولُ لَهُمْ فَهَکَذَا فَلْتَکُنْ مُعَامَلَتُکُمْ لَهُمْ إِلَی أَنْ تَنْتَهِزُوا الْفُرْصَهًَْ فِیهِمْ مِثْلَ هَذَا فَإِنَّ اللَّبِیبَ الْعَاقِلَ مَنْ تَجَرَّعَ عَلَی الْغُصَّهًِْ حَتَّی یَنَالَ الْفُرْصَهًْ.
امام کاظم (علیه السلام) اوّلی و دوّمی و سوّمی و تا هفتمین نفر از این‌ها (سران منافقین) هرگاه در مسیرشان به سلمان (رحمة الله علیه) و یارانش برخورد می‌کردند. از دیدن آنها ناخشنود شده و می‌گفتند: «اینان یاران [آن فرد] ساحر و بی‌عقل هستند که منظورشان محمّد (و علی (علیه السلام) بود». اوّلی آنها گفت: «ببینید که چگونه آنها (مؤمنین) را مسخره می‌کنم و شرّ آنها را از شما دفع می‌کنم»؟ هنگامی‌که به [سلمان (رحمة الله علیه)] رسیدند اوّلی گفت: «مرحبا! و آفرین! به سلمان (رحمة الله علیه)، فرزند اسلام! و او را با کلماتی که پیامبر (او را ستوده بود، خطاب‌کرد. و همین‌طور تمام چهار نفر (سلمان، مقداد، ابوذر و عمّار () را مدح‌کرد. هنگامی‌که [منافقان] رفتند و از مؤمنین دور شدند اوّلی گفت: «نظرتان درباره‌ی مسخره‌کردن من نسبت به آنها و اینکه شرّ آنها را از شما و خودم دفع کردم، چیست»؟ دوستانش جواب دادند: «[آفرین بر تو] تو تا زنده هستی همواره برای ما خیر و برکت داری». اوّلی ادامه داد: «آری! باید برخورد شما با ایشان [درحال حاضر] به این صورت باشد؛ تا زمانی‌که فرصتی به دست آید؛ مثل این مورد. خردمند و عاقل کسی است که غصّه را می‌بیند و صبر می‌کند تا فرصتی به دست آورد [و حلّش کند]».
Imam Kazim (peace be upon him): The first, the second, the third and up to the ninth of them (the leaders of the hypocrites), whenever they encountered Salman (may Allah have mercy on him) and his companions on their way, would be displeased at seeing them and would say: "These are the companions of [that] sorcerer and madman", by whom they meant Muhammad (peace be upon him and his family) and Ali (peace be upon him). The first of them said: "Watch how I shall mock them (the believers) and drive their harm away from you". When they reached [Salman (may Allah have mercy on him)] the first said: "Welcome! Bravo! To Salman (may Allah have mercy on him), the son of Islam"! And he addressed him with the words with which the Prophet (peace be upon him and his family) had praised him. And likewise he praised all four (Salman, Miqdad, Abu Dharr and Ammar (may Allah have mercy on them)). When [the hypocrites] left and moved away from the believers, the first said: "What do you think of my mocking them and of the fact that I drove their harm away from you and from myself"? His friends answered: "[Bravo to you] as long as you are alive you are always a source of good and blessing for us". The first continued: "Yes! Your dealing with them [at present] must be in this manner; until an opportunity comes to hand; like this instance. The wise and intelligent one is he who sees the grief and endures with patience until he obtains an opportunity [and settles it]".
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): આમાંના (મુનાફિકોના સરદારો) પહેલા, બીજા, ત્રીજા અને નવમા સુધીના, જ્યારે પણ પોતાના રસ્તામાં સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) અને તેમના સાથીઓને મળતા. તેઓને જોઈને નાખુશ થતા અને કહેતા: "આ લોકો [તે] જાદુગર અને બેઅક્લના સાથીઓ છે, જેમનો મતલબ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને અલી (અલયહિસ્સલામ) હતા". તેમનામાંથી પહેલાએ કહ્યું: "જુઓ કે હું કેવી રીતે તેઓની (મોમિનોની) મશ્કરી કરું છું અને તેમના શરને તમારાથી દૂર કરું છું"? જ્યારે [સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)] પાસે પહોંચ્યા તો પહેલાએ કહ્યું: "મરહબા! અને શાબાશ! સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) ને, ઇસ્લામના પુત્ર"! અને તે શબ્દોથી તેમને સંબોધન કર્યું જેનાથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેમની પ્રશંસા કરી હતી. અને એ જ રીતે ચારેય (સલમાન, મિકદાદ, અબૂઝર અને અમ્માર (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)) ની પ્રશંસા કરી. જ્યારે [મુનાફિકો] ચાલ્યા ગયા અને મોમિનોથી દૂર થયા તો પહેલાએ કહ્યું: "તેમની મશ્કરી કરવા વિષે અને એ કે મેં તેમના શરને તમારાથી અને પોતાનાથી દૂર કર્યું, તમારો શું અભિપ્રાય છે"? તેના મિત્રોએ જવાબ આપ્યો: "[તારા પર આફરીન] જ્યાં સુધી તું જીવે છે અમારા માટે હંમેશા ખૈર અને બરકત ધરાવે છે". પહેલાએ ચાલુ રાખ્યું: "હા! તમારો તેમની સાથેનો વ્યવહાર [હાલમાં] આ રીતે હોવો જોઈએ; જ્યાં સુધી કોઈ તક હાથમાં આવે; આ કિસ્સાની જેમ. બુદ્ધિમાન અને અક્લમંદ તે છે જે દુ:ખ જુએ છે અને સબર કરે છે ત્યાં સુધી કે તક હાથમાં આવે [અને તેને ઉકેલી નાખે]".
إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ أَیْ نَسْتَهْزِئُ بِأَصْحَابِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ نَسْخَرُ بِهِمْ فِی قَوْلِنَا آمَنَّا.
امام باقر (علیه السلام) إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ یعنی: ما یاران محمّد (را استهزاء می‌کنیم و با این سخنمان که می‌گوییم ایمان آورده‌ایم، آنها را مسخره می‌کنیم.
Imam Baqir (peace be upon him): إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ [We are only mocking] means: we mock the companions of Muhammad (peace be upon him and his family), and we ridicule them through our saying that we have believed.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ [અમે તો ફક્ત મજાક ઉડાવનારા છીએ] નો અર્થ છે: અમે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સાથીઓની મજાક ઉડાવીએ છીએ અને અમારા આ કથન દ્વારા કે અમે ઈમાન લાવ્યા છીએ, તેમની ઠેકડી ઉડાવીએ છીએ.